¶ Titulꝰ. xxiiij.¶ Capitulū. xxv.
diſue alijs quibuſcunqꝫ ꝯpellat ſeu compellifaciat vel ꝓcuret. nec ꝑ ſe alioſue impediat.quo minus coraꝫ iudicibꝰ eccleſiaſticis delegatis ſeu ordinarijs querulantes de cauſis.que vt p̄miſſum eſt ad cognitōeꝫ ꝑtinent eorundē: poſſint libere iuſticiam obtinere necad p̄dicta facienda dent auxilium. ꝯſiliū velfauoreꝫ. Siqͥs vero ꝯtra p̄ſumpſerit: ſe ipſofacto nouerit excōmunicationi ſubiace̓. a qͣniſi tam iudici cuius cognitō fuerit impedita vel iuriſditio vſurpata: ꝙͣ ꝑti que in ꝓſecutione turbata fuerit ſui iuris de iniurijs.de damnis. de expenſis ⁊ intereſſe pͥus ꝑ eundem fuerit integre ſatiſfactuꝫ: nullatenꝰ abſoluat̉. Bonifa. extͣ de immū. eccle. qm̄. li. vjNullatenus .i. nullo mō. Quid ſi an̄ ſatiſfactioneꝫ tales fuerūt abſoluti: nō credo ꝙ talis abſolutio teneat. hec iſta ſpāliter prohibente littera. archi. et io. dicit. ꝙ tunc demūfacta ſatiſfactione poterit abſolui ꝑ ordinariū. quia papa ſibi non retinuit¶ Excōmunicatio ꝯtra dn̄os et eoꝝ officiales grauantes aut licentiā grauandi dantesclericos vel ſuos ꝯſanguineos ꝓpter ſententias latas contra eos. Capitulum. xxiiij.Dicunqꝫ pro eo ꝙ inreges. principes et barones. nobiles. baliuos vel quoſlibet miniſtros eoruꝫ aut qͦſcunqꝫ aliosexcōmunicatōis ſuſpenſionis ſiue interdictiſnīa fuerit ꝓmulgata: licentiā alicui dederitoccidendi. capiēdi ſeu al̓s in ꝑſonis aut ī bonis ſuis vel ſuoꝝ gͣuandi eos qui tales ſnīasꝓtulerunt ſine qͦꝝ ſunt occaſione ꝓlate veleaſdeꝫ ſnīas obẜuantes ſeu talit̓ excōmunicatis ꝯmuīcare nolentes: niſi lnīaꝫ ipſam reintegra reuocauerit. vel ſi ad bonoꝝ captōꝫoccaſione ip̄ius lnīe ſit ꝓceſſuꝫ niſi bona ip̄aſuerint īfra. viij. dieꝝ ſpatiū reſtituta. aut ſatiſfactio ꝓ ip̄is impenſa: eoip̄o ſnīaꝫ excommuīcatōis incurrāt. Eadeꝫ qͦꝫ ſint ſnīa innodati om̄es. qͥ auſi fuerint predicta lnīa datavti vel aliqͥd p̄miſſoꝝ ad qͥ ꝯmittenda dari licentiaꝫ ꝓhibuimus al̓s ꝯmittere q̄ſtionē ſuomotu. Qui aūt in eadeꝫ ſnīa ꝑmāſerint duorum menſiuꝫ ſpacio. extunc ab ea non pn̄tniſi ꝑ ſedem apl̓icaꝫ abſolutōis beneficiū obtinere Gregꝰ. x. de ſen. exco. li. vj. Reges. Eſtaūt ordinarius regis ep̄us in cuius dioceſidelinquit vel domiciliū habet. diſ. xcvj. ſi imperator. io. an. Et dicit archi. ꝙ nōſolum regem īmo et imꝑatoreꝫ pt̄ ep̄us excōmunicare. ij. q. vij. §. Itē cū dauid. Ainiſtros ad clericos pt̄ referri et ſic ꝓprie inſequit̉ verbumſuſpenſionis. io. an. Licentiaꝫ. multo fortiusidē in iuſſu vel mandato archi. Dederit. clare demonſtrat hec littera. ꝙſi aliquis cōtem-
platōne excommunicati faciat ea que hic inlr̄a numerant̉: ipſe excōmunicatus nō dicit̉in culpa niſi ſubſequēs poſt factū ratum habeat. archi. Suoꝝ .ſ. ꝯſanguineoꝝ vel familiariū. et ſic no. caſum in qͦ ꝑcutiens ⁊ mandans ꝑcuti laicū: eſt excōmunicatꝰ. ad idemſupͣ de elec. ſciant eo. li. io. an. Grauandi. puta ne quis emat ab eis vel eis pendat vel hisſimilia. io. an. Re integra .i. anteꝙͣ ad occidēdum vel capiendū vel al̓s grauandū eaſdemꝑſonas in aliqͦ fuerit ꝓceſſum. vn̄ videt̉ ꝙſire integra fiat reuocatō mandati vel talis licentie: locū non hꝫ qd̓ hic ſequit̉. Si aūt adaliquē actū ſit ꝓceſſuꝫ ꝑ eū. cum lnīa eſt cōceſſa: ſtatim lnīaꝫ dantes ſūt ligati. vt hic pꝫde hoc de pe. diſ. j. ſiqͥs nō dicam. ſꝫ videt̉ ꝯtͣinfra ꝓx. ibi niſi bona ipſa ⁊cͣ. dic ꝙ gͣuior ēoffenſa perſone ꝙͣ reꝝ. de qua offenſa loquit̉lr̄a. quo caſu ipſo facto ſtatim ligant̉. vt dictuꝫ eſt. lr̄a aūt ſequens loquit̉ in offenſionereꝝ ad quaꝝ reſtitutōeꝫ terminus. viij. dieꝝprefigit̉. vt infra ptꝫ. archi. Impenſa .ſ. cumres nō extat vel placet leſo. Incurrāt. mododuplici funiculo ſunt ligati. quod eſſe poteſtiij. q. iiij. engeltrudam. io. an. Uti. ⁊ ſic manbans ⁊ mandatarius eadem pena puniunt̉.Al̓s. i. pret̉ aliquā lnīam. io. an. Obtine̓. ſil̓rin incēdiarijs eccl̓iaꝝ. qͥ exquo denūciati fuerint: nō pn̄t abſolui ab alio ꝙͣ a papa. ſupͣeo. tua. Etſi papa hoc nō exp̄ſſiſſet ꝑpetuo:potuiſſet ordinariꝰ ip̄m abſolue̓ ſupͣ. c. nuꝑ.io. an.¶ Excōmunicatio contͣ exigentes vel exige̓faciētes pedagia vl̓ gabellas a ꝑſonis eccleſiaſticis ꝓ rebo ſuis vel eccleſiarum. Ca. xxv.Onſtitutioneꝫ felicisrecordatōis alexandri pape. iiij.p̄deceſſoris noſtri qͥ ſtatuit eccleIſias et ꝑſonas eccleſiaſticas adpedagīa et guidagia penitus non teneri. necad exhibendum vel ſoluendum tallia ꝓ rebꝰſuis ꝓprijs qͣs non cauſa negociandi deferūtvel deferri faciunt ſeu tranſmittunt: volentes ꝓpter multorum inſolentiam et abuſumpene adminiculo adiuuare. Adijcimꝰ diſtrictius inhibendo ꝯtraria conſuetudine quorumcunqꝫ que dicenda eſt verius corruptela: nō obſtante. vt nec collegium nec vniuerſitas nec aliqua etiā ſingularis ꝑſona cuiucūqꝫ ſit dignitatis. ꝯditōis aut ſtatus a p̄fatis ꝑſonis ſeu eccleſijs pro perſonis ip̄is autrebꝰ predictis tallias exigat vel extorqueatꝑ ſe vel per alium ſuo nomine vel alieno auteos ad huiuſmodi ꝑſoluenda compellat. quivero contra fecerint. ſi perſone fuerint ſeculares excōmunicatōnis. ſi aūt collegium velvniuerſitas ciuitatis caſtri ſeu loci alteriuscuiuſcūqꝫ: ipſa ciuitas caſtꝝ vel locus inter-