Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Secundum

Caꝓpterea libri laicoꝝ falſi vident̉: quia ſacerdotū exemplaria corrūpunt̉. Criſoſt. in libro dignitate ſacerdotali. Certius puto aliquēlaicoꝝ: qui gemēs pro peccatis ſuis ꝓbet̉ obnoxius adiuuandū eſſe ſuffragio: ꝙͣ ſacerdotem accuſat̉ alioꝝ delictis. Idem in eodem. Tanto indigēt vulnera ſacerdotis auxilio: quāto ſimul vniuerſi populi multitudo.Non video indigent ampliori ſacrifitio ſacerdotes ꝙͣ populꝰ expiari: niſi grauiores deberēt eoruꝫ culpe cenſeri. Grauiores aūt easfacit. ꝯditio vel genus operis: ſed dignitas faciētis. De tertio iob. ix. Qui p̄cipit ſoli et oritur: et ſtellas claudit ſb̓ ſignaculo. iurat clericus faciet ſe ꝓmoueri ſucceſſiue. et inobediētiam ſuā colorat preces velfalſas ſuggeſtiones vel priuilegij impetratōe.et oritur ſol ſuꝑ ꝑrochianos: et clauduntur ſtelle fixe. vel in ſcolis vel alijs offitijs.qd̓ ſeip̄os ſoluere noluerūt: vicarios ſoluūt. Similes illis de quo ruth. iiij. qui voluerūt habere agrū abimelech et ruth: qͥa eccleſias et p̄bendas habere volūt. ſed animascurare nolūt. nec ſemen ſuſcitare xp̄o: ſꝫ vxo ſuā .i. carnē. poſſunt vitijs et adulterijsexponētes. abuſio eſſet in vxorē carnalidicūt tradūt vxorē impregnādā. tn̄ ſpado generet: ſed deuirginet nec proſtitutapaſſim pariet: ſed vbi eſt illud agatheni concilij. Diaconus vel p̄ſbiter ſi tres ebdomadas ab eccleſia ſua defuerit: triennio a cōmunionē ſuſpendat̉. et illud inno. iij. in cōciliogenerali: qui ꝑrochialē eccleſiā habet. pervicariuꝫ: ſꝫ ſeip̄m illi deſeruiat in ordinequē ip̄ius eccleſie cura r̄quirit. Procedit huiuſmodi inobediētia et contumatia vſqꝫ adquoſdā religioſos: qui ſūt ꝯtēti multitudine obediētie ſue: ſed impetū quodā ꝯtragratiā currūt ad gratiā. vt impleatur illudmath. xxiiij. Stelle cadēt de celo: et virtutesceloꝝ mouebūtur. Ita em̄ a ſupremo d̓ſcendūt ad infimū: vt a ſomno ꝯtēplationis cadūt ad infimū terrene ſolicitudinis. nec ſufficit eis exemptiones decimarū. immunitatesꝓcurationū ꝯtra deū querere: ſed etiā tꝑaliapſurpare. multo labore multo p̄tio vtuntur adeptis priuilegijs et ep̄alibus inſignijs.mitra. anulo et baculo et ſandalijs: ſed veriꝰſcandalis. Reſpondeat̉ mihi: ſed attenditurrerū dignitas. ꝓfeſſioni monachoꝝ hocꝯgruit: ſed miniſteriū hoc ē ꝓprie ep̄oꝝ. puta darēt multā pecuniaꝫ ſi poſſēt impetrarevt vocarent̉ ep̄i: ſed labor et latebre et volūtaria pauꝑtas: hec ſūt inſignia monachorū. De quarto .ſ. fraudulētia vel ꝑfidia. Indehi ſūt. ſidera errātia qͥbus caligo tenebraruꝫꝯſeruata ē ineternuꝫ. Sidera errātia dicunt̉planēte: mouent̉ duplici motu ꝯtra firmamentū. et firmamēto ſacerdotes et capel-

lani ſūt: qui ouibus ꝓcurāt paſcua. et tn̄ cuꝫlupis diripiūt ouiū ſpolia. Recipiunt em̄ adp̄dicatōeꝫ p̄dicatores queſtuarios: qui abuſiōes p̄dicat et eis ꝑticipāt p̄tiū: quaſi paſtores ꝯn̄icant lupis: vt ip̄i lupi deuorentouiū carnes: et paſtores habeāt lanā. et licꝫī hoc ſint minores p̄lati īmunes a culpa:tn̄ ꝓcedit hec noxa ab ep̄is: qui dāt eis īcaute litteras ſuas. īmo vendūt: et ad conſiliarios ep̄oꝝ: qui recipiūt munera. apoc̄. ix. Stella cecidit in terrā: et data eſt ei clauis puteiabÿſſi. et aſcendit fumus obſcuratus ē aer.et exierūt locuſte. et data eſt omnis poteſtasſicut habēt ſcorpiones terre. et cum deberēteos reprimere ſubditos ſuos defendere: dāteis poteſtatē ad diſcurrendū et deuoranduꝫ:et inualeſcit hereſis: et reſuſcitat̉ plaga egipti. et ideo ſol et luna obtenebrata ſūt. et ſtelle retraxerūt ſplendorē ſuū. et quia veritas expediat: tacenda ē: ne opprimat̉. miſericordia nulli denegāda. et qui corrigit: miſericordiā p̄ſtat correcto. vt ſe valeat emendare. ideo abſcondi miſericordiā tuam etveritatem tuam a concilio multo. De concilijs vniuerſalibus ꝓuintialibus ſynodalibus: ad quos pertineat ipſa congregare. et habeāt ꝯuenire. Capitu. ij.Vid ſit concilium velſynodus et vnde dicat̉. Dicit atiſidorus ī. vj. ethimologiaꝝ. ſinodꝰ ex greco interpretat̉ comitatus vel cetus. Concilij vero nomen tractumeſt ex romano more. Temꝑe em̄ quo agebat̉cauſa .ſ. reipublice om̄es ꝯueniebāt in vnū.ꝯn̄iqꝫ intentōe tractabāt. Un̄ et ꝯciliū a coīintentōe dictū ē qͣſi ꝯſiliū. et ꝯſiliū quaſi ꝯſidiū. d. in. l. lr̄a tranſeūte. vel ꝯciliū dictuꝫ exꝯn̄i intentōne. eo in vnum dirigat omnemmētis intuitū. Suꝑcilia em̄ oculoruꝫ ſūt. vn̄qui ſibimet diſſētiūt: omīno agūt ꝯciliū:quia non conſentiunt in vnum. Cetus veroconuentus eſt vel congregatio a coeundo i.conueniendo in onum dicta. et ſicut conuentus eſt cetus: ſic et conciliuꝫ a ſocietate multorum in vnum appellatur. hec iſi. diſ. xv. c. j.Non tn̄ omnis cetus ſeu congregatio hominum dicitur ꝯciliū vel ſynodus: ſed cōgregatio prelatorum eccleſiaſticoruꝫ ſub aliqͣ vnocapite ad tractandū de ſalute animarum etdebita ꝯuerſatione fideliū. ꝙͣuis ſynonimaſint concilium et ſynobus: cōſueuit tn̄ cōgregatio facta generalis ſub papa vl̓ legato diciconciliū. ea que ſit ab inferioribꝰ. vt metropolitano vel dioceſano clero ſuo dici ſinodus. Conciliorum aūt ſeu ſynodoruꝫ triplexeſt differētia. vt notat glo. diſ. xvj. ī ſumma.Quoddam em̄ eſt generale. vt illud quod fit