¶ HiceſimuſtertiꝰTitulus

ma mea: quia in furore ſuo occiderūt virū .ſ.xp̄m. gene. penul̓. virtuoſiſſimū cōtra omnēmiſericordiā et veritatem. Simile cōciliū cōgregātibus hereticis et fautoribus hereticoꝝabſcondit deus ab eis veritatē fidei: et miſericordiā ſaluatoris: quaſe fuit cōciliū ariminēſe cōgregatū a cōſtantino heretico et fautore arrianoꝝ: qd̓ ineternū dānatuꝫ fuit: qͥaꝯtra veritatē fidei. vt diſ. xv. ſācta romana.pͣs. qͦꝫ rēnuit ſedere in cōcilio vanitatis. ⁊ cūiniqͣ gerētibus nō introire: quale fuit ꝯſiliūſeu cōciliū: qd̓ ꝯgregauit abſalon ꝯtra patrēad auferendū eī principatū: et roboaꝫ cū iuuenibꝰ occaſio fuit ſciſmatis et diuiſionis regni vnius ī ꝑtes duas. vt patet in. ij. ⁊. iij. li.regū. Hoc ē ꝯciliū ſciſmaticoꝝ ſcindere querētes: ſed nō valētes tunicā xp̄i incōſutilemcū ſcindi vere n̄ poſſit: qꝛ vna ē colūba mea(vt dr̄ Cant̉) .ſ. ſacroſācta eccleſia. gͦ recedentes ab vnitate eccleſie iſta: ꝯſtituūt aliā eccleſiā .i. ſynagogā ſathane. ſed extra arcam.ſ. ſanctā eccleſiā catholicā reꝑti diluuio dānatōis abſorbent̉: quale fuit cōciliū vl̓ potiꝰſuꝑciliū p̄ſūptionis ꝯgregatū ab heinrico īꝑatore quorūdā ep̄oꝝ ad irritanduꝫ decretagreg. viij. et deponendū eū. et aliū nō papamſed antipapā et antixp̄m inſtituendo. ſimilecōciliū baſiliēſe ꝯgregatū prius canonice: ſꝫpoſt diſſolutōꝫ eius ſeu mutatōeꝫ ꝑ eugeniūpapā. iiij. anno dn̄i. Accccxxxvij. factū ē cōciliabolū etiā latibulū ſerpētis antiqui baſiliſcū generātis. Nā vt ſciſmatici temere deponētes eugeniū idolū ſibi ſtatuerūt duceꝫ ſabaudie felicē appellātes cuꝫ feliciſſimꝰ ſit effectus. ab his gͦ cōcilijs banitatis et malignitatis: abſcōdit deus miſericordiā ⁊ veritatē:ſed nō abſcondit a cōcilio multoꝝ .ſ. tendentiū ad vnum .ſ. ꝯſecrationis vnitatis eccleſiaſtice. de qua dr̄. xxiiij. q. j. loquit̉. ibi vide devnitate eccleſie. In ꝯcilio veritas credendoꝝmanifeſtatur: et obſcuritas omnis vel dubietas tollitur. veritas cōuerſatōis religioſe ꝑcanones ampliat̉ ſacramētoꝝ ꝯfectio et ritꝰet miniſtratio: quibus homines miſericordiam ꝯſequuntur: inſinuatur. Sicut at̄ veraxet miſericors deus inferiora corꝑa illuſtrat̉.decorat et fecūdat ꝑ corꝑa ſuꝑiora: ita ⁊ animas fideliū irradiat ꝑ preſidētes veritate. doctrine ac moꝝ. et a miſerijs reuocet erroꝝ ⁊vitiorum.¶ Creauit enim lumina/ .§. j.ria magna: et poſuit in firmamento Gen̄. j.fecit em̄ ſolem in poteſtatē diei: lunā et ſtellas in poteſtatē noctis. inqͥt. pͣs. ad luminandum ſua claritate: et vigorandū ſua influētivirtuoſitate. ꝑ ſolem aūt vt maius luminare intelligitur poteſtas epiſcopalis: et ꝑ lunam dignitas temporalis uel mediocres p̄lati eccleſiarum. vt abbates. priores ⁊ hmōi. ꝑ

¶ Hiceſimuſtertiꝰſtellas auctoritas doctoralis et ſacerdotaliscuram habentis animarum. hec ſunt in celoeccleſie et in concilio congregantur. ¶ Primo nota in ſole ſublimitatem poſitionis. eleuatus eniꝫ ſol a terra ſuper noſtrum orizontem: aſcendit vſqꝫ ad mediū celi. et tunc virtutes uſqꝫ ad punctum declinationis fortiores effitiuntur. quia cum vita prelati profitientis ī ſpiritualibus eleuatur a terrenis:tota eccleſia ornatur: et bonis oꝑbus roboratur. eccͣi. xxvj. ſicut ſol oriens mundo ī altiſſimis dei: ſic mulieris bone ſpecies ī ornamentum domus eius. lucerna ſplendens ſuper candelabrum ſanctum. Quedam gemmeſūt ſplēdidiores ī obſcuro ꝙͣ ī luce. qꝛ quidāan̄ p̄lationē ſatis ꝯmēdabilis vite fuerūt: ſꝫſuꝑ candelabrū eccleſie ꝯſtituti: luceꝫ ī tenebras. famā in īfamiā ꝯuerterūt: qͥbus meliꝰfuiſſet ſub modio latuiſſe ꝙͣ cū īfamia candelabrum aſcendiſſe. Effūdat gͦ p̄latus eccleſieradios vite exemplaris in om̄ibꝰ factis ſuis.vt refulgeat ſol in clipeos aureos: et reſplenbeāt mōtes ab eis. hoc eſt a p̄lato in clericosſuos: et a clericis fulgeat ſanctitas ī laicis.Sit em̄ purus animo. benignꝰ eloquio. māſuetus obſequio. iuſtus in ꝯſiſtorio. largus īꝯuiuio. caſtus in thalamo. deuotus ī choro.ſeuerꝰ ī occulto. honeſtus ī publico. ¶ Secundo vtilitatē oꝑatōis. celuꝫ em̄ eiꝰ lumine illuminat̉: et terra eius calore inflāmat̉: qͥa p̄lati doctrina illumināt .i. illūinare debēt corda ſubditoꝝ ad veritatē. et inflāmant .i. īflāmare debēt corda ſubditoꝝ ad caritatē. Solem̄ eſt origo et pͥncipiū fontale lumīs. ij. reg.j. et caloris. ij. reg. xiiij. lux aurore oriēte ſolemane abſqꝫ nube rutilat. dū p̄latus p̄dicatōin̄ vanitatibus aut ſciētijs ſecularibꝰ vacat:que ſunt ſicut nubes: vacuitateꝫ non ſoliditatem habent. dicente hiero. doctore eximio.Nonne vibetur vobis ī vanitate ſenſus ⁊ obſcuritate mentis īgredi: qui diebus ac noctibus dialetica arte torquetur: qui viſicus ꝑſcrutator oculos trans celū leuat vltra ꝓfundum terraꝝ et abÿſſi: in quoddā: inane mergitur: qui tantam metrorum ſiluam in ſuoſtudioſus corde ꝯgerit ⁊ diſtīguit. di. xxxvij.Hic vt prodigus filius ſiliquis porcorum paſcitur: que inflant non ſatiant. ſed doctrinisſacris vt veri ſolis inflammantur hominesad caritatem. jReg. xj. cras erit vobis ſaluscū incaluerit ſol. vbi enim lumen ſolis diffūditur: non facile inueniuntur venena ꝑuerſorum dogmatum. nec vbi calor eius inflammat gramina leuiū et fragilium morum ꝑſeuerant. qꝛ iacobi .j. dr̄. Exortus eſt ſol cuꝫ ardore: et arefecit fenum. ¶ Tertio ſol habetvolubilitatem circuitionis. oritur enim ſol ⁊occidit: et ad locum ſuum reuertitur. ibiqꝫrenaſcens gÿrat per meridiem: et flectit̉ ad