¶ Capitulum¶ Quartum

ſufficiunt ad docendū ⁊ ad deſtruendū om̄eꝫerrorem. Uno eoꝝ fuit a petro abſciſa auricula ſeruo pontificis altero nō euaginato. qꝛꝑ ip̄m vetus teſtamentū oſtendit̉ ⁊ auferturfalſus intellectꝰ ſeruilis ppl̓i iudeoꝝ. nā alioſcꝫ nouo vti non oportet: cum nō recipianteū. ¶ Gladium paſſionē deſignare oſtenditſimeon. cum ait virgini marie Luce. ij. Tuāipſius aīaꝫ ꝑtranſibit gladius .ſ. afflictōnis.et pſal. Ferrum ꝑtrāſiuit aīaꝫ eius .ſ. ioſephid eſt gladius afflictōis. cum iniuſte fuit calumniatus ⁊ incarceratꝰ. Hoc gladio archiep̄us debꝫ accingi et ſecū ſemꝑ habere. vt dicat cū apoſtolo. quis infirmat̉: et ego nō infirmor? quis ſcandalizat̉ ⁊ ego nō vror? Cumem̄ quottidie cernat tot hoīes ꝑire. tot miſerias corporales ⁊ ſpūales. quid ei reſtat niſiaffligi et dolere: Afflictionē qͦꝫ abſtinentie qͣvt gladio tranſfigat et mortificet vitia carnis: aſſumere oportet. vt dicat gladius meꝰdeuorauit carnes (deut. xxxij) id ē vitia carnalia. Si em̄ (vt ait hieroꝰ) in loco apoſtoloꝝ ſumꝰ: nonſolū doctrinā eoꝝ imitemur:ſed ꝯuerſationē et abſtinentiā. diſ. xxxv. eccleſie. vbi dicit. Eccleſie principes .i. prelati qͦdelitijs affluunt. et inter epulas et laſciuiaspudicitiā ſeruare ſe credunt. ꝓpheticus ẜmoſcꝫ ī michea deſcribit ꝙ eijciendi ſunt de ſpacioſis domibꝰ lautiſqꝫ cōuiuijs ⁊ multo labore epulis cōquiſitis. Etſi vis ſcire qͦ eijciendiſunt. lege euangeliū. qꝛ in tenebras exteriores vbi erit fletus ⁊cͣ. math̓. xxv. ¶ Sꝫ ⁊ gladium vltionis peccatoꝝ aſſumat. vt nō diſſimulet: ſꝫ puniat. vt dicat ꝑ effectū. Si acuero vt fulgur gladium meū ⁊ arripuerit iudicium manus mea: reddam vltionē hoſtibusmeis. deutro. xxxij. Hoſtes dei et prelati veriſūt peccatores. precipue obſtinati. vnde proſper. Si criminoſi nec leui medicamento penitentie ſeu pacientie ſanati ſūt: veluti ignepie increꝑatōnis vrendi ſunt. ꝙ ſi nec ſic medela proceſſerit in eos qui diu portati et ſalubriter obiurgati corrigi noluerunt: tanq̄putride corporis partes debēt ferro excommunicatōnis abſcindi: ne putredinis ſue cōtagione reliquos corrūpant. xxiiij. q. iij. ecceExemplo moyſi ducis populi. hic em̄ (vt aitGreg. xx. moral̓) mox vt culpe beniā: ne deleret̉: obtinuit .ſ. in monte orans pro populo illo poſt idolatriā perpetratam in vituloaureo: rectitudīs zelo ſuccenſus inquit. Ponat vir gladium ſuꝑ femur ſuū. Ite ⁊ reditede porta vſqꝫ ad portam et per caſtrorū medium et occidat vnuſquiſqꝫ fratrem ⁊ amicūet proximum ſuum. et ceciderunt vigintitriamilia. diſ. xlv. diſciplina. In iudicando autēque ſunt obſcura debꝫ vti gladio magne prudentie et equitatis. exemplo ſalomonis. qͥ adinueniendā veritatem que clare probari nō

poterat. ait. afferte mihi gladium et cetera.iij Re. iij. c. in cauſa illarum meretricum cōtendentium de filio mortuo.¶ Ꝙtum ad terciū debꝫᵐ. §. iij.archiepiſcopus vt potentiſſimus in virtutimentis accingi gladio occiſionis vitioꝝ ſuꝑfemur ſuum. id eſt ſenſualitateꝫ. vt feriat illicitos motus ſeu paſſiones eius. vt em̄ dicitſijmachus papa. Uiliſſimus computanduseſt ſi ſcientia et ſanctitate non precellat: quieſt honore preſtantior. j. q. j. c. viliſſimus. incuius figuram legit̉ ꝙ cum ſaul factus eſſetrex domini nutu eminebat ſuꝑ ppl̓m ab humero ſurſum. jRe. x. c. quia qui regit aliosdebet virtute multum eos precellere. Nomengͦ epiſcopi cōueniat actioni et actio reſpondeat nomini. Dicit̉ em̄ epiſcopus ab ep̄i qd̓eſt ſupͣ. ⁊ ſcopos quod eſt intentio. qͣſi ſuperalios debet intendere ad curam eoꝝ et pͥmoſui. vt dicit̉. viij. q. j. qui ep̄atum. Archiep̄usdicit̉ quaſi princeps epiſcopoꝝ. qꝛ permaxime debet intendere et virtutibꝰ eminere. Reſpondeat gͦ actio nomini. ait amb̓. in paſtorali. ne ſit nomē inane honor ſublimis et vita procliuis. deifica profeſſio ⁊ illicita actio.religioſus amictus ⁊ irreligioſus profectus.gradus excelſus et deformis exceſſus. cathedra ſublimior et conſcientia humilior. locutio columbia et mens canina. Sicut em̄ nihil eſſe dicimus epiſcopo excellentius: ſic nihil miſerabilius ſi de vita ſancta periclitat̉et in crimine teneat̉. qꝛ quanto gradus ep̄alis altior: tanto ruina grauior. Et ideo magna ſublimitas magnā debꝫ hr̄e cautelam. qꝛcui plus credit̉: plus ab eo exiget̉ ſicut ſcriptum ē. qꝛ optimis ꝑmixta ſūt peſſima. ⁊ potentes potent̉ pacient̉ tormēta. ſap̄. vj. ⁊ iudicium duriſſimū fiet his qͥ preſunt ibidem.¶ De patriarchis. primatibꝰ ⁊ archiepiſcopis quo ad eorum iuriſdictionem. Capi. iiij.Epatriarchis. primatibꝰ et archiep̄is quo ad eoꝝ poteſtateꝫ et dignitatē. Nota ꝙ ẜmRaij. patriarche et primates ſūtminores papa ⁊ maiores archiep̄is. ⁊ patriarcha et primas ſupponunt pro eodem. Naminter patriarchaꝫ et primatem non eſt realis differentia: ſꝫ vocalis. vt diſ. xcix. prouincie. proprie tamen dicuntur patriarche quatuor principales. ſcilicet conſtantinopolitanus. alexandrinus. antiochenus et hieroſolimitanꝰ. Et ẜm ordinē hic poſitū eſt eoꝝ maioritas ſeu dignitas attendenda. vt de priuilc. antiqua. Alij vero proprie dicuntur pͥmates. vt acquilegienſis. gradenſis. biturienſiset canturienſis ⁊ huiuſmōi. De primis qua-