¶ Citulus. xix.¶ Capitulū .ix.

ſequi. ſeruare vocem ⁊ aliquando exaltare qn̄nimis deijcit̉. Debet etiam ꝓuidere. ꝙ om̄esvadant ordinate. ⁊ ꝙ qui facit offitiū habeatlibrū neceſſariū. ⁊ rectificare eū ⁊ om̄s aliosin his que agenda ſunt vel dicenda. Eius correctiones omnes ſequi debent. etiam ſi erret.dūmodo nō ſit error intolerabilis. ⁊ obedire eiin his que ꝑtinent ad offitiū eius. ¶ Offitiuꝫſuccentoris eſt reſpicere diligenter. que dictaſunt de offitio cantoris. ⁊ ſolicitare cantoremde p̄dictis. ⁊ diligenter iuuare eū. ſtudere inoffitio diligenter ⁊ menti habere. ⁊ rubricasordinantes offitiū. Stare in choro ſiniſtro. ⁊mutare ſedem ratōne offitij in choro ſuo cumvoluerit. Ipſius ītereſt. cū hebdomada fueritex ꝑte chori ſui facere offitiū. ⁊ exequi diligēter. ⁊ que dicta ſūt de offitio cantoris. īquantum ꝑtinet ad choꝝ ⁊ ſeptimanā ſuā. hoc excepto ꝙ correctōnes ⁊ directōnes in offitō nōꝑtinent ad eū ſuꝑ totū choꝝ eccleſie illius. ſꝫſolū ſupra choꝝ ſuū niſi tempore hebdomadſue preter intolerabiles errores. quos ſempercorrigere poteſt. Item ad ipſum ꝑtinet acquieſcere cantori in dubijs. etiā ſi male corrigatvel dicat. nō debet ei ꝯtradicere ī choro ad vitandū ꝯtentiones in eo. Et quando cantor p̄ſens nō eſt. debet ſupplere in omnibꝰ vices eiꝰ⁊ ecōuerſo cantor vices ſuccentoris abſentis.Uerum vt dictū eſt. in huiuſmōi attendendaeſt ꝯſuetudo antiquata in eccleſijs circa iſtavel alia ſeruanda: dūmodo non ſit irrationabilis. di. viij. fruſtra. ⁊ di. xj. in his.¶ De offitio ſacriſte ⁊ cuſtodis. Capl̓m. viiij.Coffitio ſacriſte et cuſtodis ex concilio tolletano ſic habetur. vt ſciat ſacriſta ſe ſubiectūeſſe archidiacono. et ad eius curam pertinere cuſtodiam ſacroꝝ vaſoruꝫ veſtimentorum eccleſiaſticorum ſeu totius theſauri eccͣi. nec nō que ad luminaria ꝑtinentſiue in oleo ſiue in cera. de offi. ſacri. c. vnicoglo. ſuper verbo vt ſciat ſupple ſtatuimus baſorum ſacroꝝ. Scd̓o poſt archid. ne ſit cōtrade offi. archid. c. ea que. vel ibi. ex conſuetudine ipſe ſolus ſacriſta cuſtodit. et idem dicēdum de cera et oleo .ſ. vt fiat ẜm conſuetudinem eccleſie quo ad cuſtodiam et ꝓuiſionemeoꝝ. Curā .i. ſolicitudinem ⁊ offitium. nam deanimabꝰ curam non habet. Cera al̓s ſera .i.que ſub clauibꝰ claudunt̉. hunc iſidorus. diſt.xxv. c. ꝑlectis vocat theſaurariū. et quid adeum ſpectat. declarat ibi. Et quia cuſtos eſtquaſi miniſter ſacriſte. ideo iſidorꝰ in dicto. c.ꝑlectis. vbi ponit predicta offitia varia noncurauit de cuſtode facere mentionem. Sed indecretalibꝰ ponitur ſpecialis titulus d̓ offitōſacriſte ⁊ de offitio cuſtodis: ſed de vtroqꝫ in

hoc. c. ponemus.¶ De cuſtode eccleſie qui §. j.vt dictū eſt. quaſi miniſter eſt ſacriſte. ſic dicitur. Cuſtos eccleſie. cui ea que competūt eocleſie cuſtodienda ꝯmittuntur. oportet vt ſuiarchidiaconi iuſſioni in cunctis obediat. Incanonicis horis ſigna tintinnabuloꝝ pulſandā ad iuſſionem archidiaconi ab eo pulſent̉.Pallea vl̓ linteamina altaris ſeu cuncta vtēſilia eccleſie indeſinenter cuſtodiat. lāpades⁊ lucernas in accendendo ſiue extinguendo ꝑuigil exiſtat. vt ne ſupra modū lucendo oleūdepereat. aut minus lucendo obſcurior fiateccleſia. Sed omnia cuꝫ diſcretione agant̉. q̄noſcit̉ omniū eſſe mater virtutū. Si vero minus idoneus is ad hoc ꝑagendū extiterit. abarchidiacono coerceat̉. vt ſe emendet. Si at̄īdomitus ꝑmanſerit archidiaconus ep̄o nūtiando ꝓuideat. vt indecente eiecto aptus indomo domini ꝯſtituatur miniſter. vt omniain laudē domini fiant. Ex lib. ro. ordi. de offi.cuſto. et in. c. ſequēti dicit̉. Cuſtos ſolicituseſſe debet de omni ornamēto eccleſie et luminarijs ⁊ incenſo. Necnō panem ⁊ vinum ī omni tꝑe preparatum ad miſſam habere debet. ⁊om̄es oblatōnes ſeu elemoſinas ſeu decimascum cōſenſu archidiaconi abſente ep̄o diuidat. hec ibi. Suꝑ verbo vtenſilia debet cuſtodire ſupple ſub archidiacono ⁊ ſacriſta. ne ſitꝯtra qd̓ ſupra dictū eſt de offi. archi. ea que.Uaſa em̄ aurea ⁊ argentea ⁊ veſtimenta p̄cioſa ẜm hoſti. magis ꝑtinent ad cuſtodiā ſacriſte. Unde ⁊ theſaurarius ab iſidoro dicitur ethoc ſeruanduꝫ ẜm eccleſie ꝯſuetudinē. vt abiſto vel illo .ſ. archidiacono vel ſacriſta vl̓ cuſtode cuſtodiant̉. Suꝑ verbo indomitꝰ dicitinnō. Ex quo incorrigibilis eſt. ſine accuſatore remoueri poteſt. qꝛ notoriū ē ip̄ius crimēxj. q. j. ſiquis ſacerdotū. Et dicit inno. de offi.archid. ea que. ꝙ ad offitiū archidiaconi ſpectat. vt diligentē curā habeat ſuꝑ omnes inferiores p̄latos eccleſiaꝝ. qualiter hec cuſtodiāt .ſ. precioſa eccleſie. al̓s ſi reperiat̉ negligens obligat̉. niſi ip̄m excuſet ꝯtraria ꝯſuetudo ẜm hoſti. ſicut cōiter accidit. Qui at̄ habet iſtam ꝯmittere cuſtodiaꝫ. caueat cui cōmittit: tenet̉ em̄ de fraude ⁊ offenſa illius cuiꝯmittit. vt h̓ patꝫ. Et tenet̉ p̄latus ẜm inno.nōſolū de leui culpa. ſedētiā de leuiſſima. necmiꝝ qꝛ qui pretiū recipit ꝓ cuſtodia. teneturde leuiſſima. Sed p̄latus habēs hoc ofitiumpluſꝙͣ pretiū recipit. cū plus ſit habere dignitatem ꝙͣ pretiuꝫ. vel ẜm eū intelligit̉ hoc debaſis et huiuſmōi. que nō erāt depoſita: ſedpignori obligata. vel alio modo accepta ab eccleſia vel epiſcopo. et apud archidiaconū cōmendata. ¶ Que ꝑtineant ad offitiū ſacriſteet cuſtodis ẜm quandam decentiam magiſqͥẜm iura. ponit magiſter vmbertꝰ in li. de offi.