¶ Sextum¶ Capitulum

¶ Sextum

ſed tm̄ delegatam. Et tantuꝫ poterit exercere: ꝙͣtū ep̄us ſibi ꝯmittit. Et ſic intelligunt̉iura illa. xvj. q. vij. nullus. et eo. ti. cū ſatis. ⁊hoc niſi plus obtineat de cōſuetudine p̄ſcripta: cui ſemꝑ ſtabitur. Uerum de iure cōmuni hec quatuor vident̉ pertinere ad offitiuꝫarchid̓. iurgia minora clericoꝝ. examinatioet rep̄ſentatō clericoruꝫ ad ordines. ſtallatioſiue inductio in poſeſſionē p̄latoꝝ et clericorum prefitiendoꝝ examinatio: et viſitatō ꝑrochianoꝝ. hēnt̉ hec eo. ti. ad hec. c. j. Et cūviſitare poſſint legatus. archiep̄us d̓ iure cōmuni. et archid̓. et archip̄ſbiter ex ꝯſuetudine. quid faciet p̄ſbiter. ſi om̄es hi ſemel ī annō declinēt ad eccleſiā ſuam viſitandā: vtiqꝫꝯſumet̉ victus eius. Sed r̄ſpondet. ꝙ viſitāsſuppleat ſūptibus ſuis. nā de verbis et menteiuris ē. ꝙ nō grauent̉ eccleſie vltra poſſe. vtde cenſi. cū apl̓us. ¶ De cura animaꝝ qͦ adarchidiaconū. circa qd̓ ſūmatim dicitur eo.ti. cum ſatis. ꝙ archidiaconus ſine mandatoepiſcopi curā animaꝝ cōmittere nō p̄ſumatetiā obtētu alicuius cōſuetudinis. Io. an. innouella ſuꝑ dicto. c. ponit triplicē īſtitutōeꝫcirca curaꝫ. prima ē auctorizabilis: et hec adſolū ſpectat ep̄m. de exceſ. prel. c. iij. et de offi. delegati ſuꝑ eo. Et inſtitutio iſta habeturloco inſtitutōis: anꝙͣ nec preſentatus. nec iscui collata ē eccleſia: adminiſtrare debet. vtde p̄ben. cū iā dudū. qd̓ ſi fecerit. ep̄us talesremouere debet. vt de p̄ben. cū iam. niſi gratioſe diſpenſauerit. Et hec ē rō huiꝰ iuris: qcum ſine auctoritate epiſcopi nullus poſſitintrare vel derelinquere eccleſiam. vt de renū. admonet. Nec debet quis talibꝰ ſe ingerere: qui intrat ſine auctoritate dioceſani: ſedqui vocatus eſt a domino tanꝙͣ aaron. vt deelec. qualiter. Et quilibet debet intrare ꝑ hoſtium: quod eſt xp̄c. al̓s cēſetur fur et latrovt habet̉ Io. x. et. jͣ. q. j. ordinatōnes. Diciturautem ſe ingere̓: qui intrat ſine auctoritatedioceſani. vt d̓ offi. ordi. qm̄. epiſcopus enimeſt xp̄i vicarius. Unde ꝯclubitur. ꝙ qui ſineepiſcopo intrat ſpreto hoſtio .i. xp̄o: cuiꝰ vicarius eſt epiſcopus: benefitiū eccleſiaſticuꝫſibi vſurpat. viij. q. j. qui vos et ca. ſequenti.Et hec eſt ſūma ratio: quare talis inſtitutiop̄ſcribi nō pt̄. Eſt aūt ſcd̓a inſtitutō corꝑal̓:q̄ ad archidiaconū ſpectat de iure cōmuni: ⁊hec ſequitur auctorizabilem tanꝙͣ illius executoriā. ar. de ſen. et re iudi. cum bertolbus.ibi de ꝯſenſu ep̄i. Et de hoc habetur eo. ti. adhec. et. c. vt noſtruꝫ. Eſt et tertia inſtitutō: q̄pro collatione ponitur: et hanc poſſet archidiaconus habere de ꝯſuetudine. vt de inſti.ca. cuꝫ veniſſent. Unde ⁊ ꝯceſſio ꝓ inſtitutōponitur. de offi. lega. dilectus. Sed licet conferat archidiaconus recipiēs anteꝙͣ corꝑalivtat̉: ad auctoritatem ep̄i habꝫ neceſſe recur

rere ꝓpter rationē ſupradictā ⁊ iura allegata ẜm hoſti. Et ꝙͣuis glo. ſuꝑ verbo obtentuꝯſuetudinis exponat de ꝯſuetudine nō p̄ſcripta: quia cōſuetudo p̄ſcripta daret archidiacono poſſe ꝯferre curā animaꝝ. Hoſti. tamreprobat dictam opinioneꝫ et expoſitōem etdicit ꝙ nec etiā ꝯſuetudo p̄ſcripta hoc ſibi p̄tbare: loquendo ſcilicet de prima inſtitutioneſcꝫ auctorizabili: ſecus de tertia que p̄t preſcribi. Secundā habet de iure coī. Item ſuꝑv̓bo curā. Inno. diſtinguendo d̓ cura dicit. ꝙdupliciter dr̄ cura. Uno mō ſtricte: ⁊ ſic ē poteſtas ligādi et ſoluēdi ī foro penitētiali: ethec nō ē in p̄lato: qui nō ē ſacerdos. diſ. xxj. īnouo. Alio mō large dicitur ꝓ cura pt̄as eitiendi et recipiendi in eccleſia et corrigendiexceſſus. di. xxj. §. Et ſub hac cura ē excoīcare. viſitare. corrigere et hmōi. et hanc poſſūthabe̓ archid̓. et alij inferiores. Sꝫ hoſti. dicitſe nō intelligere hanc diſtinctōꝫ de cura. Nōem̄ poteſtas ligādi et ſoluēdi in foro penitentiali pt̄ dici cura: nec ẜm ius. quia illud nullo iure cauet̉: nec ẜm naturalē rationē. īmoomnino aliud ē cura. aliud pt̄as. Multi em̄habēt illā pt̄atem: qui tn̄ n̄ habēt curā: ſicutſacerdotes nō curati: qui de licentiaᵇ vel priuilegio audiunt confeſſiones aliorum. Etecōuerſo multi habēt curā: qui nō habēt illam pt̄atem: qꝛ nō ſūt ſacerdotes. Uidet̉ ergopotius. ꝙ cura dicat̉ q̄dā pt̄as habēdi aliqͦsī ſubditos illis ꝯferēdo ſacramēta ꝑ ſe vel peraliū. et alia faciēdo: que ꝑtinēt ad ſalutē animaꝝ. vt corrigēdo et hmoi. Et hāc habet archidiaconus et alij p̄lati curati: etiamſi nonſint ſacerdotes. Sꝫ abſolue̓ ī foro ꝯſcīe ⁊ penitētie: nō poſſunt. nec alia ſacramēta ꝯferre ꝑ ſe. ex quo nō ſūt ſacerdotes: ſed poſſunthoc alijs ꝯmittere: qui ſint ſacerdotes. Itē inca. archidiaconꝰ eo. ti. dicit io. an. pꝰ Inno.ꝙ ius ꝯn̄ ē. ꝙ archidiaconꝰ et om̄es prelati:iuriſditōem habētes ab ep̄is ex collatōe velꝯfirmatione offitiorū vel dignitatū ad quasaſſumuntur: ſūt iudices ordinarij: et poſſūtexcoīcare. xj. q. j. nemo. et hoc niſi ſint mulieres. de pe. ⁊ re. noua. ⁊ quod dicitur in hocca. archidiaconꝰ .ſ. ꝙ nō pt̄ excōmunicare. ītelligitur vbi eſt cōtraria cōſuetudo: que datiuriſditionē. vl̓ quia nō poſſūt excoīcare cūſolēnitate illa: que habet̉. xj. q. iij. debent. qͥaillud eſt ep̄i ſolū. Dicit em̄ ꝙ prelati qui habēt iuriſditionē tm̄ a collegijs vl̓ alijs ꝙͣ epiſcopis: excoīcare nō poſſunt. licꝫ al̓s iuriſditionē habeant: quia poteſtatem excōicandiconcederę nō pōt niſi epiſcopus. xxiiij. q. iij.corripiant̉. niſi collegium eligeret auctoritate epiſcopi. vel ab eo cōfirmaretur. vt dictūeſt. Sciendum tn̄. ꝙ prelati religioſoꝝ precipue exemptoꝝ. cum habeant auctoritatē ſeuiuriſditionem quaſi ep̄alem ī ſubditos ſuos