¶ Titulusᵐ. xix.¶ Capitulum.
¶ Titulusᵐ. xix.et eius eccleſiaſtice hiſtorie libros vſqꝫquaqꝫnō dicimus rēnuēdos. Oroſiū virū erubitiſſimū collaudamus. Sedulij paſcale opus miramur. Actus beati ſilueſtri. vitas patrumPauli. antonij et alioruꝫ: quas hieronimusſcripſit: legenda decernimus. ¶ Scripta deinuētōe crucis et de inuētōne capitis iohannis baptiſte: cū ad manus catholicoꝝ venerit. pauli p̄cedat ſnīa dicētis. Omnia ꝓbate:et qd̓ bonū ē: tenēte. ¶ Geſta qͦꝫ ſanctoꝝ martirū ſcd̓m antiquā cōſuetudinē in romanaeccleſia ſine cautela non legant̉: ne vel leuisoccaſio ſubſanādi in ea orietur. quia et eoꝝnomina qui ſcripſerūt: penitꝰ ignorantur. ⁊ab infidelibus aut dictis ſuꝑflua aut minusapta ꝙͣ ordo rei fuerit: eſſe putant̉. hec ibi.¶ Nota ẜm catholicon. ꝙ apocryphus ꝯponit̉ a crÿſis: qd̓ ē ſecretū. et apo: qd̓ eſt de. i.occultꝰ et ſecretꝰ: qͣſi de ſecretis .i. de numeroſecretoꝝ. Illa ſcripta ꝓprie dicunt̉ apocrÿpha: quoꝝ origo et auctor ignorat̉. Et ꝙͣuisſint ibi multa vera: tn̄ nō habent̉ ī auctoritate ꝓpter plura falſa q̄ ibi ꝯtinēt̉. Uel ſcd̓mqͦſdā apocrÿphus dr̄ ab apo: qd̓ ē lōge. ⁊ criſis qd̓ ē iuditiū: qͣſi lōge a iuditio: vel de qͦ n̄pt̄ hēri certū iuditiū. Et dr̄ duplicit̓ lib̓ apocrÿphus. vel qꝛ auctor ignorat̉ ⁊ veritas patet. et talē recipit eccleſia nō ad fidei ꝓbatōnē. ſed ad moꝝ inſtructōꝫ qͣles ſūt: qͦs ponitPieronimꝰ in ꝓlogo ſuꝑ librū regū: de qͥbushabes ſupͣ. vel dr̄ apocrijphus: qꝛ de eiꝰ veritate dubitat̉. et tales nō recipit eccleſia: ⁊ d̓his ē hic ẜmo. hec ī catholicon. Et dicit adāꝙ hmōi a pocrÿpha: quoꝝ auctor ignoraturet de veritate dubitat̉: nullā habēt dignitatis auctoritatē. Si tn̄ legant̉ vl̓ a qͦcūqꝫ narrent̉. vtrū credi vel nō credi debe āt: ip̄ius legētis vel audiētis iuditio vel volūtati relinquitur. Lege̓ gͦ ea vel credere q̄ nō ſunt ꝯtrafidē. in dictis libris nō videt̉ ꝓhibitū. cautiꝰtn̄ ē dimittere et p̄cipue in p̄dicatōe.¶ Titulus decimuſnonus de ſtatu p̄latorū.Capitulum primū de p̄latis et p̄fitiendis.Eccatoruꝫ confringācornua. et exaltabuntur cornua iuſti. pͣs. pſalmo. lx.xiiij. Cornu ſignificat dignitateꝫꝓpter eminētiā et p̄cipue ep̄alē: qd̓ deſignatmitra cornuta. Sed cornua peccatoꝝ .i. p̄lature maloꝝ confringunt̉ a deo .i. reprobant̉ꝓpter ambitōꝫ ⁊ malum vſū. Ecōtra p̄latōesiuſtorum exaltantur in preſenti et in futuro. Unde apoſtolꝰ. Nec ſibi quiſꝙͣ ſumat honorem: ſed qui vocat̉ a domino tāꝙͣ aaron.ad hebr. v. Ex quibus verbis tria poſſunt elici circa p̄fitiendū. Primo diabolica ambitio
exclubitur. ibi. nec ſibi quiſꝙͣ ſumat honorē.Secundo canonica inſtitutio innuitur. ibi.ſed qui vocatur a domino. Tertio dominicaexecutio ſubſequitur. ibi. tāꝙͣ aaron .i. ꝙ exequatur ẜm deū offitiū ſuū.Ꝙͣtum ad primum di .§. j.citur contra ambitioſos. omnia cornua peccatorum confringam. dicunt em̄ ambitioſi.amos. vj. Nūquid nō ī fortitudine noſtra aſſumpſimꝰ nobis cornua. Sꝫ (vt dicit leo papa. j. q. j. principatus) quem metus extorſit.aut ambitus occupauit. etiamſi moribus vl̓actibus ſuis non offendit: ip̄ius tn̄ initij ſuiexemplo ē pernitioſus. et difficile eſt. vt bono ꝑagantur exitu: que malo ſunt inchoataprincipio. Augꝰ etiam dicit. ꝙ epiſcopus eſtnomen operis non honoris. dicitur enim aſcopus grece: quod latine interpretat̉ intentio. qꝛ is qui p̄ficitur illis qͥbus p̄fitit̉: intendit curā gerēs. Intelligat gͦ ſe nō eſſe epiſcopū: qui p̄eſſe dilexerit nō probeſſe. Ideoqꝫ aſtudio ꝯgnoſcende veritatis nemo ꝓhibet̉:qd̓ ad laudabile ꝑtinet otiū. Locus vero ſuꝑior ſine quo regi ppl̓us non pt̄: etſi tenet̉ etadminiſtret̉: vt decet: tamen indecenter appetit̉. viij. q. j. qui ep̄atum.Ꝙͣtum ad ſecundumᵐ. §. ij.dr̄ vocari a dn̄o: qui ẜm regulas dei ⁊ eccleſieinſtituit̉ in prelatōe. ita ꝙ ſit bonꝰ et canonice aſſumatur. Nam de malis rectoribus dicitdn̄s .j. reg. Fecerūt ſibi regē et nō ꝑ me principē et nō ꝯſiliū meū. ſuꝑ quo verbo Hiero.viij. q. j. Audacter fortaſſe aliquid dicimus:tamen quod ſcriptū eſt: dicimus. Non ſemꝑprinceps ppl̓o et iudex eccleſie ꝑ dei arbitriūdatur: ſed ꝓut merita noſtra depoſcunt. Simali ſunt actus noſtri et oꝑamur malignain cōſpectu domini: nobis dant̉ pͥncipes ẜmcor noſtrū. Ex hoc tibi de ſcripturis ꝓbabo.Audi nāqꝫ quid dominus dicat. fecerūt ſibiregē et nō ꝑ me ⁊cͣ. Et hoc dictum videtur d̓ſaule illo: quem vtiqꝫ ip̄e dominus elegerat.et regem ſibi fieri iuſſerat. ſed qm̄ non ſcd̓mdei voluntatem: ſed ẜm meritum peccatorispopuli fuerat electus. negat eū ſua volūtate et ꝯſilio cōſtitutū. Talē gͦ aliquid intelligamus in eccleſijs fieri: ꝙ pro meritis aut inverbo aut oꝑe potēs tribuit̉ a deo rector eccleſie. aut ſi malignū faciat populus in conſpectu domini: ⁊ tales ꝑſeuerēt: talis iudex eocleſie datur: ſub quo famem et ſitī populuspatiatur. nō famem panis nec ſitim aque: ſfamē audiēdi verbū dei. hec ibi. Qualis aūtſit: qui vocat̉ a domino. oſtendit idē Hiero.dicēs. viij. q. j. c. licet dominus dicit. Licet gͦdominus de ꝯſtituēdo pͥncipe p̄cepiſſet et elegiſſet: tn̄ conuocatur etiam ſynagoga. Reqͥritur ergo in ordinando ſacerdote populi p̄-