¶ Capi. .xviiij.¶ Capi.
ꝯtra dilectionem proximi. poteſt attendi penes ip̄a precepta legis nature .ſ. quod tibi nōvis fieri. alteri ne facias. et quod tibi rōnabiliter et ex debito vis fieri: alteri facias. Et p̄tetiam attendi penes ſcandalū actiuum: quodego infero proximo meo ꝑ mala exempla. ſꝫinꝙͣtum importat aliquā ꝯtra dilectōem. velquātū ſit illud ſcandalū ad hoc ꝙ ſit mortale.non p̄ciſe determinatū eſt: qꝛ in modico facere ꝯtra ꝓximū. aut in ꝑuo ſcandalizare: noneſt mortale. vnde quilibet attēdat ſeip̄m. quidſibi vellet fieri. et quid ſibi nollet fieri. et perquod factum. et nō factū. ſoluere int̓ ſe et ꝓximum ſuum amicitiam quam ſimul habent.¶ Tertia regula. qn̄ omittūtur ꝯtra p̄ceptuꝫdei. ⁊ eccleſie. vel legis nature. vel ſuperioris:que p̄cepta ſunt de neceſſitate ſalutis. vel cōtra botum publicuꝫ. vel priuatū. vel ꝯtra iuramentū licitum: et tūc eſt mortale peccatū.qn̄ vero citra tunc non eſt mortale. ¶ Quarta regula. cū aliquid fit. vel ꝯmittit̉. vel omīttitur ꝯtra ꝯſcīam. vere vel falſe dictanteꝫ aliquod pct̄m mortale. vel ꝯtra ꝯſcīam formidātem probabilit̉. vel dubitatiue an aliqd̓ pct̄mſit mortale: tūc ſemper eſt mortale: ſi ꝯſciētianō ſit ſufficient̉ inſtructa. ¶ Quinta regulade actibꝰ intus manentibꝰ. qn̄ quidem ſolā habet cogitatōnem de aliquo ꝙͣtumcūqꝫ turpeꝫvel malā. abſqꝫ ꝯplacentia. ſeu delectatōne. vl̓ꝯſenſu. tūc nunꝙͣ eſt peccatū mortale: ſꝫ velveniale. vel nullū. Qn̄ vero ē ꝯſenſus in actūqui eſſet peccatū mortale. tūc ſemꝑ eſt peccatū mortale: quia deus voluntatē ꝓ facto acceptat. Qn̄ autem cū cogitatōne. aut ꝯplacētiaeſt delectatō moroſa in aliquo turpi. ſpāliterin libidinoſis: tunc ē mortale ẜm dictū AugEſto ꝙ nō ſit ꝯſenſus in actū ẜm hoc dictumAugu. ſed in ſolā moroſam delectatōem. idemiuditiū eſt de interioribꝰ ſicut exterioribꝰ peccatis. Ad qd̓ facit diſtinctio ſupͣpoſita de ſenſualitate. et ratōne. ⁊ de peccatis p̄uenientibꝰ.et ſequentibꝰ deliberatōem. Applicando igiturſeptem vitia capitalia. que nō ſemꝑ ſunt mortalia: ſed ſunt male radices in homine. ex qͥbꝰoriūtur peccata venialia.Ꝙ debet ſeruare et ſcire ꝯfeſſor vtiliaet neceſſaria in ipſo exercitio confeſſionis. ¶ Capitulum.xix.E quibuſdam que honeſtum et bonū eſt ꝯfeſſorem ẜuare in ip̄o exercitio audiēde ꝯfeſſionis vltra excoīcatōeꝫ iuris ꝯmunis. vt ſciat ꝯfeſſor ſi penitēs incidiſſet in ſententiā ꝯſtitutōnis ſinodalis. ideo inueſtigaredebet de ꝯſtitutōibꝰ illius dioceẜ. ſi quas haberet. vel etiā ꝓuintie. vel forte a legatis. vt poſſit melius penitētibꝰ ꝓuidere ¶ Diligent̓ que-
rat de numero peccati .i. quotiens incidit iniſtud vel illud. qꝛ ꝯmuniter hoīes iſtud leuit̉tranſeūt. et de circūſtantijs nō neceſſarijs. etd̓ peccato qd̓ alteri rite iā ꝯfeſſus eſt nō queras: cū non teneat̉ niſi in caſu in qͦ tenereturꝯfeſſionem iterare. Et de hijs plene habes ſupͣīmediate p̄cedenti capitulo. §. iij. Et nōſolū d̓peccatis oꝑe ꝑpetratis quere: ſꝫ et de peccatiscordis: que ꝑſone paruipendūt. et de numeroip̄oꝝ. Et qꝛ ẜm Tho. in pͥma ſecunde. peccatūcogitatōnis et oꝑis in eadē materia ſunt vniꝰ⁊ eiuſdem ſpēi. ſꝫ differunt ẜm magis ⁊ minꝰ.qꝛ .ſ. peccatū oꝑis eſt gͣuiꝰ ꝙͣ peccatū cordis.ideo interrogandū eſt etiaꝫ de ſpecie et circūſtātijs neceſſarijs pct̄oꝝ cordis. verbigr̄a. Sidicit ſe in mēte ſolū deliberaſſe mulierē ꝯgnoſcere. interrogandū eſt vtꝝ mulierē ſolutam.vel nuptā. vel virginē. et in qua die. et huiuſmōi. qꝛ iſta faciūt illd̓ pct̄m diuerſe ſpēi. Iteꝫſi mulier eſt. facias eā ex trāſuerſo ſtare. necin faciem eius aſpicias: quia facies earum vtvētus vrens eſt. dicit ꝓph̓a. Sed nec decet frequēter in vultū viri aſpicere: ne facias eū erubeſcere vltraꝙͣ oportet. Uiroſqꝫ graues et ſapiētes dulcius ⁊ vrbanius oportet rep̄hende̓.ruſticos groſſos ac ideotas durius: ne p̄mi d̓dignent̉ ex aſperitate verboꝝ. ⁊ ſecundi pct̄aparuipēdāt ex leuitate ẜmonis. Stimulatosex dolore ⁊ deſperatōne ꝙͣtumcūqꝫ peccata cōmiſſa ſint gͣuia ꝯfortare. et aīare expedit exempla inducēdo dauid. magdalene. pauli. latronis. et huiuſmodi. Induratos et ſe excuſātes aggrauare mala eoꝝ. oſtēdendo ꝑiculum.exempla Adam. ſaulis. et Iude. et huiuſmōi.¶ Nota etiā ẜm magiſtꝝ vmbertū in libro .ſ.d̓ offitio ordinis .ſ. fratꝝ p̄dicatoꝝ. ꝙ illorumꝯfeſſiones prius et libētius audiri debent: quimagis indigere putant̉. vel qꝛ raro venire ſolent. vel qui ſunt extranei. vel qui ſūt in maiori ſtatu. vel de quoꝝ ꝯfeſſione maior vtilitasſecutura ſperat̉. ¶ Idem dicit audiēdo mulieres. caueat ne niſi in publico audiat. ⁊ niſi abaliquo vel aliquibꝰ videat̉: nec multū īmoretur. niſi ꝙͣtum neceſſitas ꝯfeſſionis requirit.Et eis que nimis frequēter ꝯfiteri volūt. aſſignet certū tp̄s extra quod ip̄as n̄ audiat: necalijs colloquijs ſe eis exponat. Et ſemꝑ verb̓duris et rigidis vtat̉ circa illas. potiuſꝙͣ mollibus. hec ille. Et hoc eſt ꝯtra illos qui quotidie audiunt mulierculas. et faciunt eis lōgasp̄dicatōnes. vnde amittunt multū tꝑis. ⁊ ſcādalum ꝯmunit̉ ſequit̉ in ip̄is ⁊ in populis.¶ De penitentia iniungenda a confeſſore.¶ Capitulum.xx.Epenitētia ſeu ſatiſfactione iniungenda a confeſſoribus. Nota ꝙ pro quolibet peccato