¶ Titulus¶ Secimus
¶ Secundo nota ꝙ dicit textus. pꝰ ſuſceptū.nō anteꝙͣ ſuſcipiat executōꝫ pt̄ cogi ad exequendū: ſi nō vult ſuſciꝑe tale offitiū exequēdi: et p̄cipue ſi nil fuit ſibi relictum vel ſi aliquid relictū nō agnouit. Et loqͥtur de executore dimiſſo ꝑ teſtatorē: ſecus de datiuo et legitimo d̓ quo ſpeculator eo. ti. Sed poſtꝙͣ ſuſcepit executōꝫ expreſſe vel tacite. vtſi iā alicui creditori ſatiſfecit vel legatū ſoluit vl̓ aliqͥd. vt executor geſſit: tūc cogi pt̄ ad exequendum. ẜm Inno. nō tn̄ ſufficit que pn̄s fueritin ꝯſtitutōe ſui. puta cū teſtator inſtituit eūexecutorē et tacuerit. ff. de arbi. l. pōponius.Si aūt non tacuit ſꝫ expreſſe acceptauit: denetur ex ꝓmiſſione. Itē nota tertio ꝙ nō ſolū dioceſanus de quo in hoc. c. dr̄: ſed etiamhabens iuriſdictōꝫ epiſcopalē vel quaſi: pōtexecutorē cōpellere ad exequendū. Succeditetiā in hac iuriſditōne cōpellendi capitulummortuo epiſcopo. vt de ma. et ob. c. his q̄ proeccleſia. ſi negaret̉ in offitio executōis legitime: que ꝯpetit epiſcopo: capituluꝫ ſuccederedebet. de quo nota opi. in ſpeculo. Infirmoaūt ep̄o vel abſente: capitulū hoc nō pt̄: cuꝫin his caſibus iuriſdito nō tranſeat in capitulū. ¶ Quarto nota. ꝙ modus cogendi executorē eſt. vel ꝑ ſubtractōeꝫ emolumenti relicti ſibi a teſtatore: al̓s n̄ relicto. vel ꝑ cenſurāeccleſiaſticā. vel ꝑ penā arbitrariā. de hoc ſatis in ſpeculo. Et hoc niſi ex cā emergēti petat ip̄e executor ab epiſcopo exonerari. ff. deꝓcu. l. ſi poſt datū. Et ponit lex caſū de ſuꝑuenientibus inimicitijs. Offitiū gͦ executoristeſtamēti et ꝓcuratoris et arbitri. ẜm bonagiri in hoc ꝯueniūt a principio voluntariuꝫexpoſt facto neceſſariū addebat et caſū de executōe voti paterni. vt d̓ vo. c. licet. Et ꝑ hocargue ꝙ nōſolū arbiter: ſed etiam arbitrator pt̄ cogi ſententiā dicere. de hoc in ſpeculode arbitro. §. fi. ¶ Nota quinto ꝙ executoresdari poſſunt in numero pari: ſicut et ꝓcuratores et ꝯpromiſſarij ad eligendum. Nō eīrefert an ſint plures vl̓ vnus ſolus. Eſt tam̄ꝯſiliū ꝙ talia cōmittant̉ in numero impari.vt d̓ arbi. c. j. ¶ Sexto nota ꝙ querūt Inno.hoſti. et abb. an executor poſſit agere ꝯtra heredes .ſ. ad implendū legatū? Reſpondeo. ꝙ īrelictis ad pias cauſas: planū eſt ꝙ poteſt. ⁊in hoc om̄es ꝯcordant: et ꝯtra heredes agerepoteſt et exige̓ relicta. C. de ep̄i. et cle. l. ſiqͥs.etſi nullus ſit heres: executor pt̄ totam hereditateꝫ vendicare. vt nulla deducta falcidia:voluntatē defuncti exequat̉. vt ibi. Si veronon ad pias cauſas ſed ad alios vſus voluitteſtator expendi relictum: et tunc aut executor eſt miniſter tantum. aut miniſter et ꝑticeps relicti. In primo caſu non agit contraheredes. ẜm Inno. et abba. Sed ſi heres gratis ſoluit: executor diſtribuit īter illos quos
te ſtator diſtribui voluit: niſi teſtator exp̄ſſeillud cōceſſerit. ff. dele. l. cū quibuſdā. In ſecundo caſu etiam cum ꝑticeps eſt relicti. puta ꝙ teſtator falcidiam vl̓ aliam quotta adeum ꝑtinere voluit. et ẜm omnes agit. ff. delega. ſcd̓o. l. ſiquis titio. Sed hoſti. dicit. ꝙhoc eſt dīnare. et tenet ꝙ ẜm canones executor et cōtra heredes ſi ſint. ⁊ cōtͣ omnes aliosagere poſſit: in his que ad vltime voluntatis ſpectant executōeꝫ et eis negligentibus.hoc faciat dioceſanus. vt extͣ de teſta. c. tua.et. c. ſi heredes. Primā diſtinctōꝫ tenet ſpeculator. ¶ Nota ſeptimo. ꝙ ꝙͣuis clerici curasſeculariū actuuꝫ vel negotioꝝ ſuſciꝑe nō debeant. vt diſ. lxxxviij. epiſcopus. et. xj. q. j. tequidē: nec debēt eſſe miniſtri laicorum. Iſtudtn̄ ē ſpeciale ī executore ad pias cauſas: vt illa clericus vel monachus exequat̉. vt de teſta. c. ij. li. vj. Religioſus tn̄ de ꝯſēſu p̄lati ſuiet nō aliter: cū iſtud ſit ſuffragiuꝫ aīe: ad qd̓clerici tenent̉. et ē offitiū miſericordie: quodom̄ibus ē ꝯn̄e. vt. lxxxvj. diſ. c. nō ſatis. Aliqͥbus videt̉. ꝙ clericus et monachus om̄emexecutōꝫ vltime volūtatis etiā vltra relicta:ad pias cauſas agere poſſit. ꝓ qͥbus facit deteſta. c. ij. Et approbat ꝯſuetudo et pt̄ tolerari: dū tn̄ ꝑ id nō abſtrahat̉ a ẜuitio diuinorū. Et ꝙͣuis religioſus īſtitutꝰ executor acceptaſſꝫ executōꝫ cū ꝯſēſu p̄lati ſui: tn̄ ſi poſtea p̄latus ꝓhibieat ꝓſecutōꝫ executōis: nonpt̄ exeqͥ. licet p̄latus nō bene faceret ſine vrgente cauſa eū ꝓhibendo. ẜm Ioh. an. Frateminor tn̄ n̄ pt̄ executor exiſtere. de ver. ſigni.c. exiuit in cle. licet poſſit ꝯſule̓ quomodo executio fiat. ¶ Ite nota octauo. ꝙ in executōehmōdi poſſunt ſimul eſſe clerici et laici: necobſtat. ꝙ in eodē offitio nō debet eſſe diſparꝓfeſſio. xvj. q. vij. noua. ſed clerici et laici ſūtdiuerſe profeſſionis. vt. xij. q. j. duo ſūt. Naꝫvbicūqꝫ ad aliquid agenduꝫ admittimus diuerſa capita. nō vt collegiū vel corpꝰ vnicuꝫnō refert an illi ſint eiuſdem vel diuerſe ꝓfeſſionis: dummodo vtraqꝫ ꝓfeſſio per ſe ſit abilis ad id agendum. vt de ſeruientibus cardinalium incluſoruꝫ. nil em̄ impedit in eodemfacto duos procuratores inſtitui: alterum clericum alium laicum. Idem in teſtibꝰ. Idemin arbitris. Idē in conſiliarijs et ſimilibus.Iudices etiam et executores gratiarum poſſunt eſſe diuerſaꝝ profeſſionum. vt ꝓbaturper diuerſa iura. vbi vero inter ip̄os gerēteseſt vnio reſpectu eiuſdem collegij vel corporis: illud tale corpus nō debet eſſe diuerſe ꝓfeſſionis. vt dictum eſt in obiectione. ¶ Nota nono cum dicitur in hac decretali Iohannes. ꝙ per dioceſanū fiat executio ſeu cōpulſio. Queritur quis dioceſanus habeat hocexplere? ℟. Circa executōneꝫ legitimā teſtamēti: quā habet epiſcopus. planum eſt ꝙ in