¶ Septimū¶ Capitulum
que ordinis executōem ⁊ bn̄ficij retentōeꝫ pꝰꝑactā pnīam impediūt. ſvt eſt ī ſimoniaco inordine ⁊ beneficio. extra de accu. ca. inquiſitōnis. Que dicāt̉ enormia habes īfra ꝑte ea.ti. de ſuſpenſione. De inquiſitōne hereticorūhabes ſupͣ in. ij. ꝑte. ti. xij. d̓ īfidelitate. c. iiij.Circa inquiſitionemᵐ. §. vij.religioſoꝝ vel etiā clericoꝝ. ſic dicit mgr̄ ſymon. Aut inquiſitō fit in generali ſuꝑ ſtatueccl̓ie vel capituli. aut ꝯͣ determīatā ꝑſonaꝫ.Etſi ī generali ab oībꝰ tūc ē inqͥrendū. Et ſūtoēs. tā beniuoli ꝙͣ maliuoli audiēdi. ⁊ extranei poſſūt oīno repelli. ⁊ ſil̓r infames. Et qn̄ſic ꝓcedat̉ .ſ. ꝯͣ ꝑſonā d̓termīatā. deponētes ꝯͣeā: in primis iurēt anteꝙͣ eoꝝ teſtimoniū vl̓depoſitō admittat̉. iij. q. ix. hortamur. et extͣde accu. c. qͣliter ⁊ qn̄. Si vero ī huiuſmoī īquiſitōne om̄s vel multi dicāt ſe nihil ſcire d̓ꝑſona ꝑ certā ſcientā: ſꝫ ſolū ꝑ famā ⁊ fortaſſe credulitatē. nō ꝑ hoc fit ꝯuīctio: nec ꝑ hocpoterit ī aliqͦ puniri. qꝛ nihil ꝑ huiuſmoī depoſitōem ꝓbat̉ niſi ſola fama: q̄ ad puniēdūnō ſufficit. Et niſi adſint teſtes alij. ſolūmō ētali ꝑſone infamate purgatio indicenda. ẜmarbitriū iudicis. ⁊ ꝑſone qualitatē ⁊ modū īfamīe ſuſcitate. Iſtud habet̉ extra de accu. c.īquiſitōnis. ⁊. ij. q. v. p̄ſbiter. ⁊ ꝑ totū. ¶ Cumaūt fit inquiſitō ꝯͣ determīatā ꝑſonā ad petitōem ꝑtis agentis ꝯͣ eam. Primo iudex deſcēdens ad inquiſitōem habita ꝑſona pn̄te. inqͥrere debet de fama ꝑſone delate. et ſi īueneriteā infamatā: ꝓcedat teſtes admittēdo. aliternō ē in īquiſitōnis negotio ꝓcedendū ꝯͣ ip̄m.extra eo. cū oporteat. Et ꝙͣuis actor ꝓbaueriteā infamatā. adhuc ꝑſona rea ꝓbare poteritſe bone fame. extra de accu. c. cū oporteat. Ettūc p̄ſtantius erit p̄uilegiū bone fame. ꝙͣ probate infamie. Et hoc tenenduꝫ ē. niſi ꝓbeturfactū: qd̓ ſi ꝓbari nō poterit ꝓcurās īquiſitōneꝫ grauiꝰ puniat̉. extra d̓ calū. c. cū dilectꝰ.Fama vero inuēta de ꝑſona apud paucos vl̓leues ꝑſonas nō cogit: nec dat occaſionē p̄lato ad inqͥrendū. p̄cipue de ꝑſona: q̄ prius fuitclare ⁊ bone fame. Secꝰ ſi apud plue̓s bonoset graues. quia fama apud tales ſuſpicionibꝰviolentis ẜm conditōem ꝑſone de qua agiturfacit quodāmodo ꝓbatōnem. Nāet ſi ſingulanō poſſint. ſimul tn̄ collecta valent. extra deteſtibus. c. p̄terea. Nihil ē em̄ aliud in hac materia probatio ꝙͣ rei dubie ꝑ teſtes vel inſtrumēta. vel p̄ſūptōnis oſtenſio. xxxij. q. j. dixit.Sic gͦ procedens contra ꝑſonā inquirēdo exfama. primo citabit eam vel vocabit ẜm modum religioſoꝝ: qui artius obligant̉ ad obedientiā prelatis ſuis ꝙͣ ſeculares. ⁊ faciet iurare eū ſuper veritate dicenda de hijs. d̓ quibꝰinfamatꝰ ē. extra eodem. c. cuꝫ dilecti. Aliquitn̄ religioſi ex cōſuetudine obmittūt iuramē-
tum ⁊ ponūt tales ad examē ſuꝑ veritate dicenda ꝑ p̄ceptū. ⁊ addunt qn̄qꝫ excoītatōnemꝓpter ꝑtinacē inobediētiā aliquoꝝ. Et ſuperdicto. c. cū dilecti dicit. ꝙ cū fit inqͥſitō ſoluꝫad correctōem ſiue ad pnīam. valde liberiꝰ ēꝓcedendū. ꝙͣ qn̄ procedit̉ ad depoſitōem ⁊ adpenaꝫ. ⁊ maxime circa ſeculares: qꝛ tūc .ſ. inprīo caſu ꝓcedit̉ in fauorē eiꝰ. ꝯͣ quē agit̉. Nōſic aūt ſemꝑ in ſcd̓o caſu. ¶ Bn̄dictus. xij. inſtatutis ſuꝑ ſtatu fratrum mīorū. c. xxvj. ſicait. Si exceſſus enormes. occultos tn̄ ꝑ vnuꝫſolū ꝯͣ aliqueꝫ dicti ordinis frēm. al̓ bone fame. alicui ſuꝑioris ipſiꝰ ſecrete denūciari contigerit: nō recipiat̉ huiuſmoī denūciatio adfrēm. vt ꝓpterea ad inqͥſitōem ſeu iuditialemdiſcuſſionē ꝓcedat̉: niſi denūcians reqͥſitus ꝑſuperiorē eūdem. ſe dicat fore ꝑatū ea que ſicdicat. ⁊ prout ea benūciat deponere. vt teſtis⁊ in pn̄tia d̓nūciati iurare: nec regiſtret̉ huiꝰmoī d̓nūciatio in libris ordīs. niſi p̄fatus ſuꝑior veriſimilit̓ credat vel eſtimet poſſe ſuꝑdenūciati exceſſꝰ teſtes alios idoneos reꝑiri.poſſet tn̄ ſuꝑ eis huiuſmoī denūciatio ꝑ ip̄mſuꝑiorē recipi. ⁊ denūciatō ꝙͣto breuius potirit in ſecreto maneat. ⁊ ꝓut diſcretōni ſue videbit̉ faciendū. Ubi aūt denūciator alius velteſtis idoneꝰ ſuper huiuſmoī occultis exceſſibus poſtea appare̓t ad ſecretam ſi ei viſū fuerit: etiāſi denūciatꝰ abſens ⁊ remotus extiterit informatōem ꝓcedere. ⁊ tā primū ꝙͣ ſcd̓m⁊ quoſcūqꝫ alios teſtes idoneos recipere. recepto priꝰ ab eo corporali iuramento īformari.Infra tn̄ bienniū tenet̉ p̄latus denūciatū vocare ⁊ ei ꝓceſſuꝫ habitū exponere. ac iuſticiācirca eū facere. al̓ elapſo biēnio ip̄i d̓nūciatonocere nō poſſit. Si vero pluriū ſingulariuꝫꝑſonarū teſtimonia contra fratrē aliquē ſuꝑexceſſibus eiuſdem generis habeant̉: ex qͥbusꝓbabiliter reddit̉ ſuſpectus: tūc ad veritatisinquiſitōem pleniorem etiāſi expediens videbit̉. ꝑ artatōem ꝑſone ꝯͣ quā habebunt̉ huiuſmoī teſtimonia: ꝓcedat̉. ẜm modū ſuſpitōis⁊ qualitates exceſſus. ac ſtatum cōditōnis ꝑſone. Et ſi crimen ꝑ huiuſmoī inquiſitōeꝫ nōprobet̉: ip̄e denūciatus remaneat infamatꝰindicat̉ eī purgatio vel alio modo ꝓuibeaturordinis honeſtati: ⁊ famē denūciati. Ubi aduertendum. ꝙ in toto iſto proceſſu ordinatoad iſtos religioſos quaſi nihil nouū eſt: ſꝫ antiqua iura ad eos ſunt ratōnabilit̓ applicata.Notandum etiā ẜmᵐ. §. viij.predictum Simonē. ꝙ cum queritur vtrumpręlatus teneatur procede̓ ad inquiſitōnem.quando non ſperat inde profectum. Rn̄deturꝙ duplex eſt inquiſitio prelati. Una eſt quaꝫtenetur facere certis temporibus generaliterſuper ſtatu eccleſiaruꝫ curie ſue. vt ī viſitatōe