¶ Capitulum¶ Quintum

habes infra in ti. de epiſcopis. ibi etiaꝫ de qͣrta et huiuſmōi. ¶ Notandū etiā ẜm Ioh̓. an.in iſto. c. ꝙ hec iura epiſcopalia quo ad plura eoꝝ. alius etiaꝫ ꝙͣ epiſcopus pot̄ ea habere. vt archidiaconus et archipreſbiter. vt deoffi. archip̄. c. j. quo ad obedientiā. de viſitatione patet. de offi. archidi. mandamus. Deinſtitutione habes. de offi. dele. c. ſuꝑ eo. de cēſura eccleſiaſtica. de ele. c. dubum. ij. de iuriſditione ſupra eo. ti. cum ab eccleſiarum. Idēpro magna ꝑte de alijs. Aliter tamen ꝑtinētiſta ad inferiores p̄latos: quia quaſi ſub alijsaliter ad maiores: quia ſunt ſuꝑiores. ¶ Inferiores em̄ p̄lati ea que ipſis et epiſcopis cōmūia ſunt exercere videntur tanꝙͣ epiſcopi.et non ſub epiſcopis. vbi ſic eſt de ꝯſuetudineita ꝙ ab eis nō appellatur ad ep̄m: ſed ad archiep̄m. extͣ de noͣ. op. nūc. c. ſignificātibꝰ. Etibi ep̄i non cognoſcūt de cauſis ꝑtinētibꝰ adſubditos p̄latos. Et ibi ſi mīor iudex vnū p̄cipit in his que ſūt de iuriſditōe ſua ⁊ ep̄s alid̓potius paret̉ mīori iudici ꝙͣ ep̄o. Exinde Io.an. poſt Inno. diffuſe ponit qūo ſubditꝰ epiſcopi poſſit p̄ſcribere aliqͥd de iuribꝰ ep̄alibꝰet vnus plebanus de iure alterius plebani. ⁊vnus archiep̄us de iuribꝰ alterius archiep̄i.ibi potes videre.De duplici lege epi.§. vj.ſcopoꝝ .ſ. lege iuriſditōis: cui ſubijciūt̉ mōaſteria. et lege dioceſana: cui nō ſubijciūt̉ monaſteria. in quibꝰ ꝯſiſtit totū ius ⁊ pt̄as ep̄orū. Et de hac fit mentio. de offi. or. c. dilectꝰ.Ubi dicit glo. ij. et plene. ꝙ iſta eſt dr̄a intervtrāqꝫ. Ad legē iuriſditōis ꝑtinet datio cureaīaꝝ. delictoꝝ cohertio. orbinatio eccl̓iaꝝ. cōſecͣtio eaꝝ: altariū et virginū et criſmatis. etgeneraliter oīm ſacramētoꝝ et ordinū collatio: que ꝯſiſtūt in dando. et alia plura q̄ enūerantur ī. §. p̄cedēti. c. ꝯquerēte. uſqꝫ ad verbūſinodaticū. in qͦ verbo incipit enūerare q̄daꝫq̄ ꝑtinēt ad legē dioceſanā. Ad legē vero dioceſis ſpectat ꝯuocare ad ſinodū. ad ſepultūras mortuoꝝ. cathedraticū tercia vl̓ quartamortuarioꝝ. decimatōnū. hoſpitiū et ſil̓ia. q̄ꝯſiſtūt ī recipiendo. qn̄qꝫ tn̄ lex dioceſana ꝯp̄hēdit legē iuriſditōis. vt de p̄ſcrip. c. auditis.Dicas gͦ ꝙ oīa monaſteria ip̄o iure ſūt exēpta a lege dioceſana: ī fauorē religiōis. x. q.jͣ. c. j. et. q. iij. inter cetera. et. xviij. q. ij. ꝙͣ ſit.a lege vero iuriſditōis nō ſūt exēpta. niſi ſintminuta ſpāli pͥuilegio. Sꝫ oīa mōaſte̓ia q̄ ſt̄ī dioceſi ſb̓dita ſūt ep̄o. qͦ ad legē iuriſditōis.xviij. q. ij. hoc tm̄. Secl̓ares vero eccl̓ie ſubſt̄ep̄o qͦ ad vtrūqꝫ. x. q. j. de his. p̄ſtāt tn̄ monaſteria aliqn̄ ep̄o ſeruitiū ex pͥma ꝯſtructōneeius. xviij. q. ij. eleuteriꝰ. Et etiā rōe viſitatōnis qd̓ deberet ex ꝯſuetudīe. xviij. q. ij. ſeruitiū. Capelle vero monachoꝝ ſiue regulariū

ſubſūt ep̄o .ſ. ꝙͣtum ad vtrāqꝫ legem. ſupͣ eo.ꝯquerēte. niſi pleno iure ſubſūt monaſterijs.vt de pͥuil. c. qm̄. Capelle vero monaſteriorūexemptoꝝ ſubſūt ep̄o ſicut ⁊ aliorū: niſi exēpta ſint ip̄a mōaſteria cū capellis ſuis. vt depriuil. c. ex ore. Unde ratione capellaꝝ ad ſinodū venire tenēt̉. vt de maio. ⁊ obe. c. qd̓ ſuper. Et hoc intellige de his qͥ ppl̓m habent. etſic non ꝯtradicit palea iſta. diſ. xviij. ep̄us. ⁊xviij. q. ij. §. fi. que intelligūtur de his que nōhabēt. Addit ad glo. Io. an. ꝙ omīs inſtitutio et deſtitutio ꝯfirmatio ⁊ inueſtitura. ꝑtinent ad legem iuriſditōis. Iteꝫ cauſas audire ⁊ oīa que circa iudicium aguntur. expedire. viſitare. corrigere. excōicare. ſuſpendere.interdicere. ſtatuta facere. inquirere: tam devita clericoꝝ ꝙͣ de ſtatu eccleſie ⁊ officijs. Qd̓aūt dicit ad ſepulturas mortuoꝝ: refert̉ hocad id quod fit in cathedralibꝰ eccleſijs in qͥbꝰcanonico mortuo vl̓ p̄ſbitero vocant̉ p̄ſbiteri ciuitatis ad ſonū campane. Ad legem dioceſanaꝫ addit Inno. vltra cōnūerata in glo.dicta. Aiſſas publicas vbi voluerit cantareet cathedrā ponere cauſa p̄dicādi vel cauſasaudiendi a ſubditis. moderatū auxiliū petere. de cenſi. c. cuꝫ apl̓us. pro negocijs eccleſieclericos mittere ⁊ eis imꝑare. xij. q. j. qꝛ tuafraternitas. Et dicit Inno. ꝙ nō alia rōne dicūtur leges dioceſane et iuriſditōis: niſi qꝛ aiure aſſumpte ſūt ⁊ noīate. et potius a iuremoderno decretaliū: ꝙͣ ātiqͦꝝ canonū. Quiagͦ ꝓpͥa regula et inuariabilis doctrina de hisdari nō pt̄. ideo dicit has leges ꝑ ſingula declarandas: vt factū eſt. Dicit etiam ꝙ vocare ad ſinodū magis videt̉ legis iuriſditōis ꝙͣdioceſane. ¶ Inº. c. vt iuxta. ſūmatim dr̄. ꝙ viſitans epiſcopus monaſterium non introducat ſeculares: ſed duos vel tres canoīcos cūaliquot religioſis. Ubi Poſti. dicit. ꝙ conſiderata mente huius legis non verbis huiꝰ legis plures poterit vel pauciores debebit ducere ꝯſideratis idoneitate et numero eorūdeꝫAddit Io. an̄. ꝙ hodie ꝯciliū Uienen̄. de ſtatu mō. c. recolentes. Dicit viſitatores monaſterioꝝ monialium ꝯtentos eſſe duobꝰ notarijs et duabꝰ ꝑſonis eccl̓ie ſue. et qͣtuor alijsviris maturis et honeſtis. et debent tales eēin habitu honeſto. vt in cappa vel eo. qͦ choꝝintrāt. ẜm hoſti. ¶ In. c. graues. ſūmatim dr̄ꝙ per reſcriptum: quod papa mandat ordīario ꝙ corrigat clericos ſue dioceſis. non daỉei iuriſditio ſuper exemptos. Ubi dicit glo.ar. ꝙ ꝑ generale mandatum poſterius cōceſſum non derogatur priori ſpeciali. de quo ingenerali mentio non habetur. Iteꝫ ar. ꝙ iuscōe non tollit pͥuilegiū illi eccleſie que ē exēpta a iuriſditione epiſcopi. Item ar. ꝙ papaper literas ſuas non intēdit p̄iudicare altei.vt de officio delegati. c. ſuper eo. Item ex eo.