¶ Capitulum¶ Tertium

¶ Tertium

datoꝝ cum clauſula appel. re. ſuſpenſa eſt interim quo ad executōeꝫ pͥmoꝝ iuriſditō. Ubidicit Io. an̄. ꝙ ꝙͣtūcunqꝫ appellet̉ a diffinitīa.⁊ certū ſit appellatōem tenere. vel ſaltē dubiūē de iure vel facto an teneat: ſemꝑ debet ſuꝑſedere executōi. Et ſic p̄t intelligi illud. ij. q. vj.Decreto. Ubi dr̄ ꝙ iudices qui non deferuntappellatōni: puniūtur. Sꝫ vbi certū ē. ꝙ appellatō eſt nulla. vel iniuſta: ſemꝑ p̄t executionimādare. vt qꝛ notoriū ē crimē de quo quis eſtꝯdēnatus. vel ip̄m in iure ꝯfeſſus. vel talis ēqui appellare nō p̄t. vt inſignis latro vel ſeditioſus. vt qꝛ appellat̉ ſine cauſa. vbi cā eſt exprimēda: puta ne heres in poſſeſſionē mittat̉et huiuſmōi. Nec obſtat ſi dicas. ꝙ iudex appellatōnis hꝫ ꝯgnoſce̓ ip̄e. vtꝝ appellatio ſit recipiēda vel nō. ⁊ nō is a quo appellatū ē: qꝛ hoceſt veꝝ in dubio. Secus aūt ē in p̄miſſis caſibus: in quibꝰ notoriū iuris eſt appellatōem nōtenere. vn̄ non ē ad iudicē vel ad aliā indaginem recurrendū. In omnibꝰ hijs caſibꝰ p̄t intelligi. ꝙ iudex a quo appellatuꝫ eſt: p̄t ſnīamſuā ſine pena executioni mādare: qd̓ n̄ poſſetſi appellatō remota nō eſſet. Uel melius dicasꝙ ſufficit de appellatōne interpoſita mentōemfacere fieri ⁊ ſuꝑ ip̄as lr̄as ꝯcedere. Nā poſtꝙͣlr̄e fuerint pn̄tate iudici: etiam ſi notoriū ſitappellatōem nō tenere. iudex tn̄ a qͦ appellatūē nō ꝓcedit ẜm Inno. cuiꝰ ē tota iſta glo. Uerū tn̄ ẜm Hoſti. quo ad effectū ſemꝑ requirit̉ꝙ ex certa ſcīa ꝯmittat̉. alioqͥn opponi poterit de veritate ſuppreſſa. vl̓ falſitate ſuggeſta.¶ De executore ſuper.§. ꝑverbo executōni mandare in. §. Quia vero. qͥtex. habetur ſupͣ in pͥncipio. §. diſtinguit glo.int̉ meꝝ executorē. et executorē mixtū. Et dicit ꝙ executō mera eſt. cū ꝑtibꝰ pn̄tibꝰ ꝯgnitūeſt de cauſa ab aliquo. Hic addit Io. an. in nouella. vel altera ꝑtiū ꝯtumaciter abſente: ſeruato tn̄ in om̄ibꝰ iuditiario ordine ẜm Hoſt.et ille mādet alteri. ꝙ ſuā ſnīam exequat̉. tal̓executor nō debet audire exceptōnes. et d̓ taliexecutōne loquit̉ hic decretalis. et de ſen. et reiudi. c. decetero. et expone cū dr̄. ſi ſciat illaminiuſtam eſſe .i. ꝯtra ius litigatoris latam: qͥaſuꝑ hoc nullā habet ꝯgnitōeꝫ. Secus ſi ſciretillā eſſe nullam: vt qꝛ lataꝫ aucͣte falſaꝝ lr̄arum. Un̄ iudex nō habuit iuriſditōem. vel perfalſa inſtrumēta. vel ꝑ doluꝫ aduerſarij. ſi iſtaobiciantur corā executore. debet ſuꝑſederi executō: dūmodo iſta non malitōſe. ⁊ calumnioſe ꝓponantur. et tunc referatur negotiū ſuperiori. vt de ſen. et re iudi. Decetero. Sꝫ ſi executor eſſet ordinarius deputatus executōnibꝰcauſaꝝ. debet admitte̓ tales exceptōnes. Ideoaūt dixi calūnioſe: qꝛ ſi hoc eſſet. nō debet diſferri executio. Mixta vero dicitur executio q̄habet ꝯgnitōnem admixtam. Vt cū papa mābet alicui reſtitui rem ſuam. vel mandat ali-

cui bari benefitium. coram tali executore admittūtur legitime exceptōnes ꝙͣtūcunqꝫ abſolute ſcribat. vt eo. ti. c. Ex parte. ¶ Et nota ꝙa mero executore nō appellatur. vt de re iudi.c. Qd̓ ad ꝯſultatōem. niſi excedat moduꝫ executōnis. Ab executore aūt mixto bene appellatur: ſi non admittat legitimā exceptōem. velaliam ꝑtē grauauerit. vt de appel. c. Vt debitꝰ.hoc in glo. ¶ Suꝑ hac materia de executoreaddit Io. an. ad dictam glo. quandā diſtinctōnem Hoſti. ſuꝑ. c. Quod ad ꝯſultatōem. de iudicibꝰ dicens. ꝙ aliud ē iudex. aliud executor.Et executoꝝ. alius mixtus. alius ꝯẜuatorius.alius p̄t dici referēdarius ad aliquē .ſ. articulū audiendū vel expediendū ſine alicuius iuriſditōis ꝯmiſſione datus. Alius nūtiator. ſiue executor ſimplex et nudus. Alius executo.ſnīe late merus ⁊ purus. Et de hijs om̄ibꝰ anlegitimas exceptōes corā ſe ꝓpoſitas teneant̉admitte̓. et ſi nō admittant. vtrū ab eis poſſitappellari. Dicit auteꝫ ꝙ ſi ſit iudex debet illasadmitte̓. et in illis interloqui. Et ſi nō admiſerit poterit appellari. et hoc planum eſt. vt deappel. c. Cum cauſā. Idem ꝑ om̄ia ſi ſit mixtꝰexecutor: ꝙͣtūcunqꝫ ſibi abſolute ſcribat̉. vt d̓offitio delegati. c. Ex parte. Si vero ſit ꝯẜuatorius. et ſciat vel credat notorium exceſſum.nullā exceptōem admittit niſi forte excoīcatōnem. ar. xj. q. iij. Cū excoīcato. et d̓ excepto. c.Pīa. li. vj. vel niſi dicat delinquēs. ꝙ hoc licitefacit defendendo ſe et ſua. in caſu licito. et ſibia iure ꝯceſſo. vel a priuilegio. Nam exqͦ coraꝫtali aliquid ꝓponit̉: qd̓ expediri nō p̄t ſine cōtentioſa iuris indagine. oīno debet abſtinere et admittere omnē legitimā exceptōem. aliuſte appellatur ab ip̄o. Si vero ſit referēdarius ꝓcedat in articulo ſibi ꝯmiſſo. Et ſiquainterponūtur. audiat. nō tn̄ interloquat̉: ſeddubia r̄ferat. al̓ ſi opponunt̉ talia: q̄ impediūtꝓceſſum articuli ſibi ꝯmiſſi. poſſet appellari ſiꝓcederet: et hoc ideo qꝛ modū excederet. Itemtalis recuſari p̄t ꝓpter ſuſpitōem. niſi ſit datꝰde voltūate ⁊ ꝯſenſu ꝑtiū. Si vero ē executorſimplex et merus: puta ad aliquē citandum.vel pignorandū. vel ſuſpendendū miſſus. talisnec exceptōem admittit: nec aliquid oppoſitūexaminat: ſed ē ſicut pica. xxiij. q. v. c. Miles.Et talibꝰ oīno parendū eſt nō ꝯtumacit̉ reſiſtendum: qd̓ intellige qn̄ ꝯſtat de eoꝝ mandato. ⁊ quia ab illo quidare potuit. al̓ poſſet eisreſiſti. Si vero ſit merꝰ et purus executor ſententie late: talis non poteſt recuſari. et a tali(vt dicit glo) nō p̄t appellari. Dicit etiā glo.ꝙ cū executor agnoſcit ſnīam ſibi ꝯmiſſā exequi eſſe iniuſtam: cum non habeat ip̄e de hocꝯgnoſcere. hꝫ obedire. Si tn̄ habet in hoc cōſcientiā leſam. tunc ẜm Hug. cauſam poteritalteri delegare. et hoc ſi ip̄e eſſet iudex: quodſi n̄ poteſt. qꝛ ip̄e eſt ſubdelegatus a delegato.