Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Nonus

ſimpliciter d̓legatur tribꝰ: duo ſine ſubdelegatōne tertij ꝓcedere pn̄t: qd̓ ſi facerēt ab eispoterit appellari. In. c. Cōſuluit. eo. ti. habet̉ ſūmatim ẜm Io. an. ſi iuriſditio d̓legati expirat ī ꝑemptorio: qd̓ ꝑtibꝰ aſſigͣuit poſtꝯgruā horam ꝑemptorij. expectabit ꝯtumacem. Si vero non expirat: p̄t expectare. etiteꝝ citare (ſi vult) Ubi notat Io. an. vocatis ꝑtibꝰ a iudice die ſtatuto. ꝑs pn̄s. licet aduerſarius ſit abſens. actor vel reus ſine licētiaiudicis non debet recedere. vt de iudi. c. j.. xj.q. iij. Certum. Et hoc rōne pene: qꝛ nullaꝫincurrit. exquo pars altera venit: ſꝫ rōneexpenſaꝝ quas tūc petere poterit. ſi licentiaꝫiudicis expectabit. ſi citatus non venit addiem aſſignatā: ſed nec is qui euꝫ citari fecitpn̄s fuit. fiet ꝯpenſatō hincinde: ita neutraꝑtium eſt puniēda. ff. de arbi. l. an̄ penl̓t. Itēſidies feriata occurrat in die aſſigͣta. vel aliacauſa euidens ſubſit: per quā apparet ſi citatus pn̄s eſſet: ꝓcedere tenet̉. vtiqꝫ in tali caſu debet p̄ſes ſubuenire. exqͦ actoris intereſt citatum veniſſe. Item ſi iudex abeſt dieaſſignata a loco in quo ꝑtes citate ſunt. etſentes. ex equitate debēt expectare vſqꝫ ad ſequentem diem. ar. hic. niſi aliud mādaueritiudex: libere pn̄t recedere. ſicut et iudex mortuus eſſet: nec tenētur eum alubi querere. ij.q. vj. §. Giduū. ẜm Inno. Item ſi iudex infirmetur in eodē loco. non debent ꝑtes ſine licētia recedere. pn̄t tn̄ inſtare. vt procedat̉. velalius terminus aſſignet̉. Et ſi poſſet in hijsintendere. pn̄t ꝑtes ſine licētia recedere. aliācitatōem expectare. ff. de arbi. l. Arbiter. ẜmInno. ſi iuriſdicio expiret in ꝑemptoriocitatōnis. ſi ꝑs non venerit hora ꝯgrua: licetpoſtea venerit: ꝯdemnabit̉ in expenſis ſcd̓mHoſti. qꝛ tex. dicit poteris extūc exequi. UbiIohānes dicit. poteris et debebis. Iudex em̄ꝓpter cuius negligentiā perijt inſtātia: tenetur ꝑti leſe. C. de iudi. l. Sancimus Uin. SedPoſti. dicit. poteris .ſ. ſi volueris: dicit̉ etiamin tex. Nos horam ꝓcedendi ꝯgruā intelligimus. ex qua poſſit an̄ noctis tenebras ꝑfici: qd̓ incumbit. Ubi etiā declarat̉. more romano. dies a medietate noctis incipiat. et inmedio noctis deſinat ſubſequētis. et ibi dicitquedā glo. extͣordinaria. ſi iudex ꝓceſſit iniuditio in tenebris ad lumen candele. vel tulit ſnīam: ꝙͣuis fieri debuit. tn̄ credit valꝫceſſus: dūmodo aliud impediat. p̄cipueſi iudex ſit honeſtus: nec hoc in tex. dicit̉.ſi ꝓceſſum fuerit de nocte: non valeat. Aultaem̄ fieri debent: que tn̄ facta tenent̉. Alijforte ꝯtra. Dicit etiā ibi glo. ordinaria. ꝙͣtum ad ꝯtractus fieri pn̄t qualibet hora. etpſqꝫ ad mediā noctē notarius aſcribet ꝯͣctuꝫdiei p̄cedenti. poſt mediā nocteꝫ aſcribet dieiſeq̄nti ẜm Iohan. in nouell̓. Sꝫ in offitijs vi-

detur dies inciꝑe in veſꝑis. Dicit Hoſt. hic.quicqͥd dicat̉ ꝯſuetudine: iudices ſedent dienoctūqꝫ. in vtroqꝫ foro. Et ſubdit. qꝛ nocte ꝯſueuer̄t hoīes exire loca publica. p̄ſumeret̉. iudex ſolꝰ eſſet. ꝯſequēs occulte faceret: qd̓ publice fieri debet. Qui etiaꝫ ſubdit maiori ꝑte in curijs pͥncipū ceſſat hec:qꝛ faciūt tenebras lucē. et ſemꝑ ē ei ml̓titudo.et ſic ceſſante dicta: ceſſare poſſet ꝓhibitō.de appel. c. ceſſante. In nocte tn̄ dicit.credit ſnīam diffinitiua. vel interlocutoriānocte latā: tenere. nec litis ꝯteſtatōem: ſꝫ ẜm bn̄ poter̄t teſtes recipi. et allegatōes audiri. Et qd̓ dr̄ in aut̓. iudi. veſꝑe iudicabūt.intelligit ip̄e ſup̄ma hora an̄ tenebras. vt hic.ſubdit autem Io. an̄. ſibi placꝫ dictū hoſti.quod eſt p̄miſſum.Pelegati iuriſditio ex .§. ij.pirat decem modis. vt notat glo. ſuꝑ. c. In litteris. Primo finitur mortuo illo delegato iudice: cui ꝓp̓o noīe ſcribit̉. eo. ti. c. Qm̄ abbas. aꝯtrario ſenſu. Scd̓o mortē eius ꝯtra quemlr̄e impetrant̉. re integra exiſtēte. vt reſcri.c. Significauit. Tertio reuocato mādato. ff. iudi. l. Iuditiū. Quarto ſoluit̉ ſcd̓as lr̄asque p̄mis faciūt mentōnem exp̄ſſam. extͣ dereſcri. c. Cauſā. Quinto ſi iudex r̄mittat cāmſuꝑiori. vt de offi. dele. c. Licet. Sexto elapſot̓mino ꝯmiſſionis. vt eo. ti. c. de cauẜ. Septimo ſi re ītegͣ moriat̉ delegās. vt eo. ti. c. gͣtū.Octauo legitimā recuſatōem. vt appel. c. ſpāli. Nono legitimā appellatōem. vt deappel. c. vt debitus. et delatōem appellatōis.Decimo et vltimo. qn̄ delegatū ē data ſnīa. executōni mādata. vt in iſto. c. In lr̄is. Ubidr̄ exqͦ iudex d̓legatus ſe vel aliū ſnīamexecutōni mādauit. vel mandari p̄cepit. eiusauctoritas et iuriſditio ceſſat: qꝛ ſemel ē functus offitio ſuo. Suꝑ verbo functus ē offitō.Dicit Io. an. in nouella. hoc habet locumſiue iudex ſit delegatus ſiue ordinarius. ſi ſententia ideo ſit iniqua: qꝛ ꝯtra ius litigatoris ēlata. Si .n. eſt appellatū: tranſit in iudicataꝫ. vt de ſen. et re iudi. c. Cum int̓ vos. Sivero appellatū ē. ad iudicē appellatōis ſpectatſnīam affirmare. vel infirmare. de reſcript̉. c.Dilectus ij. Et hoc niſi tacite vel exp̄ſſe renūtiatū ſit appellatōni. in quo caſu rata manetſententia: ac ſi eſſet appellatū. ſaluo eo qd̓dicit̉ de ſen. excō. c. Uenerabilibꝰ. li. vj. Si vero ſnīa ſit nulla ip̄o iure: diſtinguit̉ inter iudicem delegatū. et iudicē ordinariū. Nam ordinarius iteꝝ a capite ip̄am cām incipiet audire. C. quomō et qn̄ iudex. l. Si preſes. Delegatus vero. qꝛ functus ē offitio ſuo: licꝫ male ſe intromittet amplius. ff. de arbi. l. Qualem. Erit ergo ad qui ip̄m delegatum deditrecurrendū. C. quomō qn̄ iudex. l. Si vt ꝓponis. Et hec vera in ſententijs. ſecus in prece-