Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Tercit

imponēdo rn̄dendo et vt homicide aīarūtenēt̉ īfamia ꝑpetua notant̉. ar. xxij. q. v.ille hoīeꝫ. Octauo qꝛ recepto ſalario curāt cauſis. nec ſtudēt nec vigilāt circa eas: ſic ꝓpt̓ negl̓iaꝫ cliētulus amittit iſtā cauſaꝫ. tūc vltͣ pct̄m obligat̉ ad ſatiſfactōꝫ. arde eta. qͣli. or. p̄fic. c. ad aures. Nono qꝛſciunt aliqͥ vel ſcire debeāt ſe ignorātes inſufficiētes. nihilominꝰ ſalariū recipiūt. ꝓpt̓īſufficientiā ſuā cauſaꝫ iuſtā amittūt vn̄ inculpa ſūt. ad reſtitutōꝫ tenent̉. ar. ff. ad. l.aquil̓. l. idē iuris. extͣ de ſen. et re. iudi. c.et̓ni. li. vj. ī glo. Decīo qꝛ vbi ſufficiētes ſūtip̄i aſſumūt officiū aduocatōis: alijs īſufficiētibꝰ vices ſuas ꝯmittūt. vn̄ ip̄i de leſiōeclientuli tenēt̉. ar. ff. de p̄ſcrip. verb. l. apudlabeonē. §. fi. niſi forte cliētulus ſciēs et prudēs ꝯtētus fuiſſet. qꝛ eo īuito pt̄ alt̓i ꝯmitti hoc qꝛ dr̄a ē int̓ artifices. extͣ de offi. dele.c. fi. Etſi eo inſcio hoc fecit: debuit hocip̄mextimare ꝑmiſſuꝝ ſi ſciret. ff. de fur. l. quiares ſibi. Undecīo falſā legē allegādo. vn̄ crimen falſi īcurrit. ext̄ de iudi. nouit. ī glo. velfalſo legē inducēdo eiꝰ intellectū ꝑuertēdomēcientes a v̓itate recedētes ad ſenſū ſuum pro ꝑte ſua legē int̓pretātes. ꝯͣ illud diſ.xxxvij. c. relatum. Pn̄t tn̄ aduocati iura varijs modis expone̓ dūmō ẜm ꝯſcīaꝫ ꝓcedāt. ꝯͣ ꝯſcīaꝫ exponētes īducētes: edificantad gehēnaꝫ. ext̄ de ſcrutinio ī or. fa. c. j. Et ſicāꝫ deſꝑatā deſpiciāt .i. poſſit iuſte obtineri vl̓ foueri: oīo dn̄t ſalariū reſtitue̓ ẜmgoff. hoc ī. §. p̄cedēti. Et breuit̓ tenet̉ qͣlitcūqꝫ amittāt eaꝫ ſuā vitō ſuo. Secꝰ ſi exlitate cauſe vl̓ ob d̓fectū ꝓbatōis qꝛ tūc vitiūē materie artificis. ignoſcendū ē illi:bonā fidē agͦuit. vt ff. man. l. qͥntus. Duodecimo qꝛ frequent̉ eos ſtat ne cauſa t̓minet̉ ettn̄ totū ſalariū pete̓ pn̄t. ff. locatiducti. l. oꝑas Terciodecīo qꝛ volūt teſtes ī cauſa in ſūt aduocati. ꝯͣ illud qd̓ legitur extͣ de teſtibꝰ. c. in lr̄is. Decimoqͣrto qꝛ ſint qͥdam .ſ. aduocati vaſalli dn̄oꝝ volūt eis aduocare nec de aduocatōe eis ẜuire: ad hoc ex pacto teneant̉. Nam ſi teneant̉eis in hoc ẜuire: ſecꝰ. ẜm Inno. argu. extͣ. deiureiur̄. c. ſicut Decimoquīto qꝛ fuerintaduocaci ī cauſa: volūt eſſe iudices ī eadem. Sedecīo qꝛ vociferant̉ ꝯtendūt rixoſe.miti locutōe tumultuoſa voce debeāt factū ſuū ꝓpone̓ iura allegare. v. q. iiij. ī loco.Decīoſeptīo qꝛ religioſi ī aliqͦ caſu liciteaduocāt. vt licētia ſui p̄lati. ꝑſonisceſſis: aliqͣ mūera recipiūt vel exigūt. ꝯͣ illd̓xv. q. ij. c. obẜuandū. §. ſeq̄nti Decīo octauo qꝛ monachi monaſterio ſuo aduocantſine licētia abbatis. ꝯͣ illud. xvj. q. j. c. monachi. Decīonono qꝛ clerici aduocāt ferq̄nt̉ꝯͣ ep̄m ſuū vel ꝯͣ eccl̓iaꝫ ſuā vel pr̄onuꝫ in

caſu meret̉ ꝑdere bn̄ficiū. xxij. q. v. de formaet nota .j. q. vij. c. j Uiceſimo qꝛ aduocāthe̓ticis ꝯtēnatis. vn̄ a ſuo officio ſūt ſuſpēſiꝑpetuo. extͣ de here. c. ſi aduerſus. qd̓ intelligit hoſti. poſtꝙͣ eccl̓iaꝫ fuerīt denūciati excōmuīcati Uiceſimo pͥmo dederūt ꝯſiliū.auxiliū vel fauorē morti vl̓ inſecutōi ep̄oꝝ.qꝛ tūc aduocare pn̄t nec circa aliud officiū. extͣ de penis. c. felicis. li. vj. Uiceſimoſecūdo aduocāt ettn̄ ſūt filij vel nepotes he̓ticoꝝ vel fauētes he̓ticis ꝯͣ illud de he̓ticis. cij. §. he̓tici. li. vj. Uiceſimot̓cio p̄ſtantpr̄ociniū eccl̓ie ſue teneant̉. iij. q. j. nulli.Uice ſimoqͣrto nolūt eſſe aduocati vtͣqꝫꝑte bona fide. qͥbꝰ facit qd̓ notat̉. xlv. di. c.diſciplina. ī tex. glo. Sꝫ archidi. illud ītelligit. ex aduocatōe fit p̄iudiciū ꝑti. ſedego video quō vtriqꝫ ꝑtiū ꝯtrarie ſe habētiū poſſit ẜuare pure. et ideo peccat. ar. p̄dicte legis canonizate. ij. q. iij. notandū. Et ꝯtͣillrātuꝫ dn̄t aduocati loqͥ vulgarit̉. Pn̄t etiam aduocati iuriſcōſulti mutare ſuā opiſi expedit mutari. ar. xxiij. q. vj. vides. Pn̄tetiā aduocati ī cauſis mr̄imonialibꝰ et alijscauſis ſpūalibꝰ leges adduce̓. dummō ꝯtͣrient̉ canonibꝰ. di. x. c. j Uiceſimoquīto qꝛaduocant qͥdam de iure pn̄t. a iureeis ꝓhibeat̉. de qͥbꝰ habes. iij. q. vij. Infamis§. tria. vt dictum eſt ſupͣ. De tabellionibꝰ et ꝓcuratoribꝰ et ſalarijset defectibꝰ pluribꝰ eoꝝ. Capitulum. iij.E notarijs procuratoribꝰ. Sciendū notarij debēthr̄e tres ꝯditōes. Primo dn̄t eſſeLliberi .i. non ſerui. de legittimomr̄imonio nati admittunt̉ ad notariatuꝫiurati. Pro qͦꝝ declaratōe dicit Augꝰ de ancho. ī li. de ptate eccl̓iaſtica. notariꝰ ī ſuoofficio reqͥrit publicā admīſtratōꝫ. Eſtſona publica publice vtilitati deẜuiēs. Secūdo reqͥrit liberā actōꝫ vt habeat dn̄iuꝫ ſuiactus. Tercio reqͥrit fidelē executōꝫ. Igit̉pter publicā admīſtratōꝫ notarij dn̄t eſſe delegittimo thoro nati. qꝛ vitōſa origine obſcurant̉ pn̄t eſſe de curia: nec reipublicepreeſſe in aliqͦ officio vl̓ dignitate ſine ſuꝑioris diſpenſatōne. ꝓpter actioneꝫ requirit̉non ſint obnoxij ſeruituti: ſed ꝑſone libereDicit iuriſcōſultꝰ. C. de ſcribis. Tabularijliberi hoīes ordinent̉: nec vlli ad hoc officiūdeinceps pateſcat aditus: ſit ſeruituti obnoxius. Si tn̄ aliqͥs dicit ſe eſſe liberū et vtliber admittit̉ ad officiū notariatus noīelibere et publice ꝑſone exerceat notariatusofficiū in ciuitate in qua forte ortus eſt.ſed poſtmodū denunciet̉ ſeruus: planū eſtinſtrum̄ta ab eo pͥus facta valebūt: qꝛ liberāactōꝫ habuit a dn̄o: donec ip̄m ſeruū eſſe