¶ Titulus¶ Quintus
tate. vel ad hoc bn̄ficiū ſeu p̄bendā recipit vl̓ex ſe. tn̄ an̄ inchoatōeꝫ lecture oꝑtet acciꝑe licentiā a rectore illiꝰ vniuerſitatis vl̓ cācellario vl̓ alijs ex ſtatuto. vl̓ ꝯſuetudīe loci. Et ꝓtali licētia ꝓhibet̉ aliqͥd exigi vl̓ recipi. Et dehoc videt̉ intelligendū qd̓ dr̄ eo. ti. c. j. videlꝫꝓ licētia docēdi. nullꝰ p̄tiū exigat. vl̓ ſub obtētu alicuiꝰ ꝯſuetudinis ab eis qͥ docēt aliquidquerat: nec docere quēꝙͣ qui ſit idoneꝰ petitalicētia interdicat ⁊ talit̓ exactū mādat̉ reſtitui in. c. ſeqn̄. eo. ti. Et ad hoc facit qd̓ notatIo. an. ſuꝑ. c. quāto. vbi dicit. ꝙ illud fuit impetratū .ſ. ꝙ nō exigat̉ aliquid a docente ꝯtracācellariū pariſienſē. qui a quolibet docentevnā marchā exigebat Uin. Alio mō pt̄ ītelligi licētia docendi ip̄a dignitas magiſterij. qͣdat̉ facultas alicui in generali. vt poſſit lege̓publice interp̄tari ⁊ gloſae̓. Et hoc fit ī doctoratōne alicuiꝰ in aliqua facultate. Et pro talilicentia docendi aliquid accipere vel exigerenō videt̉ ꝓhibitū ꝑ dictū. c. cū ꝯſuetudo: queeſt optima legum interpres. vbiqꝫ habeat cōtrariū. Nam in doctoratōnē alicuiꝰ qui ē cancellarius exigit ⁊ recipit octo florenos l̓ plures. ⁊ examinatores pn̄tes duos florenos necaliter doctoraret̉ niſi illa ſolue̓t: nec adhuc legi reprehendenteꝫ talē exactōeꝫ. Et poteſt eēratōne diuerſitatis. quia pro iſta licentia generali ſeu doctoratōne licet exigere ⁊ nō ꝓ pͥma. quia iſta nō ordinat̉ ad actualitatem legendi. Unde ſcientia ꝯmūicat̉: ſed ad quādaꝫdignitatem. in cuiꝰ collatōne .ſ. magiſterij ettalis licentie ponit̉ ſpatiuꝫ tꝑis. ꝓ quo alijstunc illi nō poſſunt vacare ⁊ exercitium laboris. quo pn̄tes habēt ſtudere ꝓ arguendo ⁊qui ꝯfert grādū vel dare licentiā. habet ẜmocinare. et ratōne offitij. vt quia cācellariꝰ pt̄habere laborare pro directōne vniuerſitatis⁊ defenſione. Et ſic ſit in ſumptꝰ offitij non inmodū pretij. Sed pͥma licentia ordinatur adꝯmūicatōꝫ ip̄iꝰ ſcientie. ⁊ nullꝰ ibi labor vl̓ exercitiū vl̓ tp̄us ponit̉. Si aūt diſtinctō iſta n̄placet: ſꝫ ſub licētia docēdi ītelligat̉ ⁊ ſpālis⁊ generalis q̄ dat̉ ī doctoratū. tūc oꝑtet dice̓vl̓ iſta. c. illiꝰ ti. eſſe abrogata. ꝑ ꝯtrariā cōſuetudinē vbiqꝫ ẜuatā. quā ⁊ timorati viri ſecuti ſūt vl̓ ꝙ vbiqꝫ corruptela ē. ⁊ trāſgreſſioilloꝝ canonū. qd̓ durū ē tantā multitudineꝫꝯdēnare. Nec tn̄ eo caſu verte̓t̉ turpitudo exꝑte ſoluētis has quotas licētianti ⁊ examīantibꝰ. qꝛ ex quo idoneꝰ eſt ad legendū. redimitvexatōeꝫ ſuā. extͣ de ſimo. c. dilectꝰ. ẜm Goff.⁊ Poſti. Et qͥ int̓eſt examīatōni: recipit qͣſi ꝓlabore ſuo. xij. q. ij. caritatē.Nota.§. vij.ꝙ car. flo. tractās iſtā materiā inducit aliqͦsdoctores dicētes illicitā datōꝫ talē ⁊ ſimoniacā vl̓ turpe lucꝝ qd̓ tn̄ ip̄e nō tenet: ſꝫ licitaꝫaſſerit rōne laboris. ⁊ allegat Pe. de ancho.
hoc tenentē. Itē nota ꝙ ſi p̄latꝰ nō vult dare licētiā alicui clerico eūdi ad ſtudiū niſi data ſibi pecunia ẜm aliqͦs ſimonia ē. Nā ip̄a licentia ſpūalis ē. ⁊ ſpūali ꝯpetit pt̄ati. de ſimonia tua nos: ſꝫ ẜm Inno. nō ē ſimonia ſꝫ turpe lucꝝ. nā induxit ius. qꝛ forte nō habebat⁊ ꝯͣdicit ei qd̓ notat̉ eo. ti. c. penul̓. hec io. an.¶ Itē nota ꝙ ſi ille q̄ hꝫ pt̄atē ꝯcedēdi licētiaꝫdocēdi. vult lege̓ ī ꝑſona ꝓpͥa. n̄ pt̄ alt̓i licētiādenegae̓ l̓ eū īpedie̓. etiā ſi ip̄e ſit valde idoneꝰẜm Hoſti. Et rō ē. qꝛ hoc ē ī p̄iuditiū auditorū cū ſepe qͦs habeat grām diſcēdi ab vno ⁊ n̄ab alio. Un̄ ⁊ quītilianꝰ ait. Sciētia ꝯualeſce̓nequit. niſi ſociata fuerit tradētis accipiētiſqꝫ ꝯcordia. ¶ Itē cū q̄rit̉. vtꝝ aliqͦs obtentalicētia legēdi. velit aliū ſubſtitue̓ ſibi. nūqͥd aſubſtituto pt̄ reciꝑe expēſas qͣs fecit ī ꝯuiuijs⁊ hmōi: Rn̄det Vil̓. ꝙ ſi eſt ꝯſuetudo loci. ꝙpoſſit aliū ſubſtitue̓. tūc ab illo pt̄ reciꝑe expēſas fct̄as. qͣſi loco intereſſe dūtn̄ ille doceatnoīe eiꝰ. Si aūt totū ius ſuū trāſfert ī ſubſtitutū. nō dꝫ aliqͥd reciꝑe etiā ꝓ int̓eſſe: nec pt̄etiā ī pͥmo caſu paciſcicū ſubſtituto de certaportōe emolumēti īcipiēdi. ⁊ ml̓tominꝰ ī ſcd̓ocaſu.Ge monachis vl̓ .§. viij.mēdicātibꝰ frībꝰ magiſtrādis ⁊ cl̓icis docētibꝰvl̓ ſtudētibꝰ ī theologia vl̓ etiā alijs ſciētijs qͣbꝰ emunitatibꝰ gaudeāt? Et pͥmo q̄rit̉. vtrummonachꝰ vl̓ d̓ ordine mēdicātiū poſſit ⁊ debeat ī mgr̄m aſſumi? Et videt̉ ꝙ nō. qꝛ vocē plāgentis hꝫ nō docētis. ẜm Hiero. xvj. q. j. monachꝰ. Sꝫ ꝯͣ idē hiero. dīc. Multo tꝑe diſce qd̓poſtea alios doceas. xvj. q. j. ſic viue. Item ſireligioſꝰ idoneꝰ ē p̄ ceteris. qꝛ eminētis ſcīe etſāctiſſīe vite. nūqͥd nō ē meliꝰ talē ī cathedrapone̓. ꝙͣ minꝰ honeſtū nō ita lrātū cl̓icū ſecūlarē: ⁊ maxīe cū tales ꝯmūit̉ gͣtis doceāt. ⁊ exhoc releuēt̉ eccl̓e? Rn̄det aluarꝰ ī li. de plāctueccl̓e. ſi talis ſe īgerat. ſic̄ ꝯmūit̉ hodie faciūtp̄dicatores ⁊ minores ⁊ alij mēdicātes. ⁊ nedūhoc in ordine ꝓcurātes: ſꝫ ꝑ ſeculares potentes p̄latos ⁊ cordinales eccl̓e hoc magiſteriūꝓcurātes: repellat̉ vt indignꝰ ⁊ ambitōſus. .j.q. vj. ſic̄. ⁊. viij. q. j. ī ſcpͥturis. Aut a ſuo ſuꝑiori mittit̉. ⁊ ab illo ad quē ꝑtinet: licētiat̉. Etſic ē admitdēdꝰ. vt. xvj. q. j. moderamīe. ⁊. c. ſt̄nōnulli. dūtn̄ abſtineāt a ſciētijs ꝓhibitis. deqͥbꝰ ſciētijs .ſ. legibꝰ ⁊ phiſica vt ē medicina.al̓s hoc eis ꝯceſſū videt̉. extra d̓ p̄ſūpti. c. nōne: maxīe ī theologia. ad quā om̄es īdiſtincteadmittendi ſūt. tam ſeculares ꝙͣ religioſi hocetiam requirit ſalus aīaꝝ. ⁊ publica vtilitasque p̄ferenda eſt pͥuate. Et in hoc dꝫ obediremonachus abbati. ⁊ ſil̓r r̄ligioſo ſuo ſuꝑiori.niſi eſſet multū ineptꝰ ⁊ ignorans. ẜm Hoſti.Et ſubdit idem aluarꝰ. Ego nūqͣ vidi aut aubiui in aliqͦ ordine iniūctam alicui religioſotalē obedientiā veram ꝑ p̄latū. Nam nō cum