¶ Capitulum¶ Tertium
nubere volūt. habentes dānatōem: qꝛ primāfidem irritam fecerūt. Simul aūt ⁊ ocioſe diſcūt circuire domos: nōſolū ocioſe: ſꝫ verboſe ⁊ curioſe loquentes: que nō oportet. Iaꝫqꝫcōuerſe ſūt retro poſt ſathanā. Dee ſolēt frequentare eccl̓ias ⁊ ꝑſonas religioſas ſub ſpēſāctitatis ⁊ multos illaqueāt. ⁊ ideo cauendūab illaꝝ familiaritate. ¶ Uidue at̄ mūdi ſūt:que quidē honeſte viuūt: intendūt tn̄ nuberetꝑe ſuo. vel etiāſi nō intendūt nubere. nō faciūt ꝓpter deū: ſꝫ ꝓpter mundū. vt vitēt moleſtias ꝯiugij. vel ſint dn̄e reꝝ ſuaꝝ ⁊ huiuſmodi. Pee ſolēt multuꝫ vacare tēporalibꝰ ꝯẜuādis ⁊ augendis. ⁊ exercitijs ſpūalibꝰ parū inſiſtūt: ſꝫ tꝑalibꝰ. Et plures etiam dotes ſuastradūt ad vſuraꝫ diuerſis moīs. vel apud cōſanguīeos viroꝝ: cū certa mercede dimittētesvel mercatoribꝰ ſub noīe depoſiti dantes ⁊cͣ.Et aliqn̄ pro dotibꝰ ſuis accipiūt plus debito.Hijs et ſi caſte viuāt: nō debetur fructus ſexageſimꝰ. ⁊ delitijs aliqn̄ vacāt. Sꝫ vt dic̄ apl̓sj. thi. v. Uidua in delicijs viuens mortua eſt.Uidua vero dn̄i eſt: que ꝑ grām poſſidetura dn̄o. ⁊ ꝓpter dn̄m ꝓponit firmiter abſtinerea ꝯiugio ⁊ ab omī actu venereo. deinceps etſiin p̄teritū exꝑta ſit cōiugio vel alio mō. Hācdeſcribens apl̓s ibidem ait. Que vera vidua ē⁊ deſolata: ſperet in dn̄o. ⁊ inſtet oratōibꝰ dieac nocte. Et paulopꝰ de viduis huiuſmoī dicit. Precipe vt irreprehēſibiles ſint. Debentviuere vt ꝑſone religioſe ad exēpluꝫ āne prophetiſſe vidue: q̄ nō diſcedebat de templo deoẜuiens die ac nocte. ⁊ ꝑſeuerando uſqꝫ ad decrepitā etatem. vno priꝰ tm̄ cōtenta marito.luc̄. ij. Et lxxxj. diſ. dicit̉. Uidue que ſtipēdioeccl̓ie ſuſtentant̉. tāaſſidue in dei oꝑe eſſe debēt. vt meritis ⁊ or̄onibꝰ ſuis eccl̓iaꝫ adiuuēt.Et diſ. ea. dr̄. ad reatū ep̄i vel p̄ſbiteri ꝑtinetqui parochie preeſt: ſi ſuſtentande vite pn̄tiscauſa adoleſcentiores vidue clericoꝝ familiaritatibus ſubiciant̉. Talis vidua a deo conſolat̉: quia bn̄dicit̉ hec a deo ꝑ grām ⁊ a mūdo ꝑ bonā famā. ⁊ tēptatōnū victoriā plenaꝫ.Exemplū in Iudith vidua. de qua dr̄ Iudith.viij. q̄ ſecretū habitaculū ſibi fecerat ī domoſua vbi morabat̉ cū puellis ſuis clauſa: cū tn̄eſſet diues. portabat cilitiū ꝯtinentie. ieiunabat. timebat deuꝫ valde: nec erat qui de ea loqueret̉ malum. ita caute viuebat. Hec interfecit holofernem deſignantē diabolum. ⁊ liberauit ppl̓um ſuum. Un̄ benedicta fuit ab omībus ⁊ mirabiliter laudata. vt pꝫ Iudith pl̓t. ⁊demum in gloria bn̄dicta ¶ Uiduas adiuuarimādat diuīa auctoritas ⁊ canonica. Un̄ gelaſius papa. Licet oībꝰ d̓ nobis ſperātibꝰ nō debeamꝰ. inqͣtū poſſumꝰ negare nos. plꝰ tn̄ ī viduaꝝ cauſas impenſiꝰ duximus exequendasquas tueri a nobis. vel ab omībꝰ diuinā manifeſtat aſſertio. diſ. lxxxvij. Et yſaie primo
dicit̉. Querite iuditium. ſubuenite oppreſſo.iudicate pupillo: defendite viduam ⁊cͣ. Un̄ etxp̄c conſolatus eſt viduā flenteꝫ: vnicū filiūſuū d̓functum: cū reſuſcitauit. luce. vij. Uerevidua ſi filios hꝫ naturales pauꝑes: nō deſerūt̉ a dn̄o: ſꝫ eis mirabilit̓ ꝓuidet̉. Exemplūde muliere vidua: que pauit heliam: que cuꝫfilio tꝑe famis in ſarepta fuit paſtus a domino. quia etiam reſuſcitatus ab eo. iij Reguꝫ.xvij. Et de vidua cuiꝰ Heliſeꝰ fecit miraculoſemultiplicare oleum. vt d̓ eius precio filios liberaret a creditoribus. iiij Regum. iiij. Talisvero vidua debet filios educare ſi habet diligēter in timore dn̄i. vt illa venerabilis: q̄ hūitſeptē filios. ⁊ eos hortabat̉ ad martiriuꝫ potiuſꝙͣ de relīqueret legē dei. vt habet̉. ij Mach̓.vij. Et regina blancha: que frequēter admonebat filium Lodouicum regem francie ſanctum ⁊cͣ. Si nō habet filios naturales ei nondeſunt ſpūales .ſ. ſenſus interiores: qui reficiūt̉ ſpūaliter a deo. ſi pauꝑes .i. humiles ſūt.De malis viduis et īcontinentibus habes. xxvij. q. j. viduas. ⁊ capitulo de viduis.¶ Exhortatio ad vidui .§. ij.tatē ſeruādā. Hieroꝰ ad gerūthiam. Interdūſibi libido blandit̉. vt qd̓ ꝓpter intꝑantiā ſuāquedā faciūt: videant̉ facere deſiderio liberorū. Uerū cū in ſemente terre bone centenariꝰꝓ virginitatis corona pͥmū gradum teneat.ſex agenarius pro labore viduaꝝ. ī ſecūdo ſitnumero. Trigenarius federa nuptiaruꝫ: ip̄adigitorum cōiūctōne teſtet̉ bigamīa: in quoerit numero. imo extra numerū. Certe in t̓rabona nō orit̉: ſꝫ ī vepribꝰ ⁊ ſpinetis vulpiuꝫ.Itaqꝫ obſecro te. o religioſa filia ī xp̄o. vt teſtimonia nō noueris: quibus incōtinentibꝰ ⁊miſeris ſubueīt̉: ſꝫ illa potius lectites: quibꝰpudicitia coronat̉. Sufficit tibi. ꝙ ꝑdidiſtiprimū virginitatis gradum. et ꝑ tertium veniſti ad ſecūdū .i. ꝑ officiū ꝯiugale veniſti adviduitatis ꝯtinentiam. extrema īmo abiectane cogites. Ꝙ ſi ⁊ poſt diluuiū ⁊ ante diluuiūviguit illa ſentencia: creſcite ⁊ multiplicamīet replete terram: quid ad nos in quos finesſeculoruꝫ deuenerūt: quibus dicit̉. tēpꝰ breueeſt. ⁊ iam ſecuris ad radicē arboris poſita ē:que ſiluā legis euāgelice̓ ⁊ caſtitatē nuptiaꝝſuccibat. Tempus amplexandi et tēpus lōgefieri ab amplexibus. ait Salomon. primumin veteri teſtamento. ſecūdum in nouo. Olimgl̓ie erat audire illū perſiculū. Filij tui ſicutnouelle oliuaꝝ. Nūc de ꝯtinentibꝰ dr̄: qui adheret deo vnꝰ ſpūs ē cuꝫ eo. ꝓponis mihi gaudia nuptiaꝝ: ego tibi opponā pirā gladiū ⁊ īcēdiuꝫ. Nō tātū bonū ē ī nuptijs qd̓ ſperamꝰ.quātū malū qd̓ accede̓ p̄t. ⁊ timendū ē. Libido trāſacta ſemꝑ ſui relīquit penitudinē: nūꝙͣ ſatiat̉. ⁊ extincta iterum reaccenditur. vſucreſcit ⁊ d̓ficit: nec ratōni paret: que impetu