¶ Capitulum. xxvij.¶ Titulus ſecū

īpetrādo legitīatōeꝫ ſi iſte ē ſpuriꝰ duplicat̉vt qꝛ ex vxorato ⁊ vxorata cū al̓s n̄ valeat īpetratō ſi hoc n̄ expͥmat̉ ſꝫ r̄putat̉ ſb̓reptitia. vt ī cle. illa. eo. ti. ⁊ de fi. p̄ſbi. c. fi. ¶ Itē cūq̄rit̉ an in legitimatione alicꝰ debeant citariilli in qͦꝝ preiudiciū fit ſeu quibꝰ p̄iudicaturAnto. de bu. diſtinguit. quia aliqn̄ legitīatiofit in vita pr̄is. ⁊ tūc pōt diſponere de he̓ditate qd̓ vult ad p̄iudiciū ſperātis he̓ditatē ⁊ valet talis legitīatō non vocata ꝑte. Sꝫ exigit̉ꝙ in ip̄a legitīatōe fiat mentio agnatoꝝ: necſufficeret primū cū ſcd̓o. Si vero fiat legitīatio ad inſtantiā filij ⁊ ītuitu pr̄is. et ſatis pōtdici ꝙ non requirat̉ eoꝝ aſſenſus. etiāſi illilegittimi eſſent confratres. Dicit tn̄ idē An.ꝙ non valeret legitimatio: niſi appareret prīcipem certificatū. ꝙ alios liberos ipſe haberꝫquia iſta eſt cauſa inductiua. faciliꝰ ad cōcedendū legitimatōꝫ eo .ſ. ꝙ nō hꝫ alios liberosſꝫ facta exp̄ſſione bn̄ valeret hec impetratō.Idē .ſ. ꝙ ſi n̄ fieret mētio de agnatis. n̄ valeretimpetratio. tenuit io. an. in. addi. ſpe. Reqͦritur etiā aſſenſus ip̄iꝰ pr̄is a prīcipio. vel expoſt fac̄to ¶ Si aūt fiat legitimato pꝰ morteꝫpr̄is de cuiꝰ ſucceſſione agit̉. ⁊ tūc ē dubiuman legitīatō illa retro trahat̉. ⁊ ſi retrotrahatur vtꝝ tollatiꝰ alteri q̄ſitū medio tempore.Et dicit ip̄e Anto. ꝙ ſi fiat ꝑ verba nō reſtrictiua legitimatio. vt dicēdo ꝯferimꝰ tibi legitimatōꝫ tūc legitīatio retro n̄ trahit̉. Si aūtfiat ꝑ verba reſtrictiua vt dicendo. ītegramꝰte ad oīa primeua nature ac ſi legittime natus eſſes: que ſic fieri debet quando vult totaliter integrare ip̄e legitimans. ⁊ tunc legitīatio retrotrahit̉. Sed vtꝝ ſic retrotrahat̉ ꝙtollat ius alteri medio tꝑe acq̄ſitum. ſūt opi.Quidam dicunt ꝙ ſic. Bar. tenet ꝯͣrium ī. l.gallus. ff. de libe. ⁊ poſt. Et hoc ſi aliquid ſibiſcilicet legitimato ſpecificetur reſtitutum. ⁊iſtā opīonē vt verā approbat ip̄e An. ad hocde reſcrip. c. ꝙͣuis li. vj. Et iſtam ſententiamtenet io. an. in addi. ſpe. Et dicit ip̄e Anto. ꝙtenendo ꝙ ip̄a legitimatio retrotrahatur adpreiudicium illius cui iam acquiſitaⁱ erat hereditas. tunc diſtinguendum quia aut filiuslegitimare ſe fecit ex tacita voluntate patrisqui declarauit ipſum velle ſuccedere in teſtamento. ⁊ tunc non exigitur ꝙ illi vocent̉ quibus preiudicatur: aut non apparet illud. ⁊ tc̄dicit ꝙ exigitur. ꝙ citentur illi quibus p̄iudicatur. immo exigitur eoꝝ ꝯſenſus. all̓at. Cde natal̓. reſti. l. penulti. Et hec vera niſi hocappareat de exp̄ſſa voluntate principis. ꝙ voluerit p̄iudicare alijs in hereditate. ſed ſi nonexprimat aliud de iure alteri acqͥſito. valet legitimatio. ſed non ad p̄iudicium eiꝰ de cuiusp̄iuditio agit̉. ⁊ hec vera de legitimatōne qͣmfacit in terris ſuis. Si autem alubi legitimaret. non poſſet etiam citatis illis quibus ius

eſt queſitum niſi ipſi conſentiant. Scienduꝫetiā ꝙ legitimatio peti poteſt ꝑ ꝓcuratorem.¶ Titulus ſcd̓s de ſtatu ꝯtinentiū. videlicꝫ virginum ⁊ viduarum.De virginitatis poſſeſſionē. dignificatōne. ⁊coronatōe.¶ Capitulū primū.Oducentur regi virgines. poſt eam proximeeius offerentur tibi. pͣs. xliiij. Loquitur pͣs de eccͣia q̄ vtiqꝫ ē mat̉⁊ virgo. Mat̉ qͥdē oīm fideliuꝫ qͦsgenuit ī baptiſmo ꝑ fidē. Uirgo ꝑ ītegritatēmentis. ⁊ libera a corruptōe peccati mortal̓.Un̄ apꝰ. ij. corin. xj. dīc de fidelibꝰ. Deſpōdi eīvos vni viro v̓ginē caſtā exhibe̓ xp̄o poſt eaꝫvt filie adducunt̉ v̓gīes regi dn̄o ihū xp̄o. vtſpōſo eaꝝ. Un̄ ⁊ d̓ ſāctis v̓gībꝰ canit eccleſia.Agnū ſponſū v̓ginū venite adoremꝰ dn̄m iheſū xp̄m. Pōt etiā iſtud poſtea referri ad v̓ginē maria q̄ ſola mat̓ ē ⁊ v̓go ⁊ primiceria. etſpeculū virginū. q̄ vtiqꝫ poſſibet aureolā virgītatis: qꝛ etſi n̄ hūit a carne pugnā ꝓpter religatōꝫ vel extinctōꝫ fomitis: ꝓpt̓ cuiꝰ victoriā .ſ. pugna plena dat̉ aureola. habuit tn̄ abhoſte cuiꝰ caput .ſ. principij ſuggeſtionis cōtriuit ſola. Poſt eā igit̉ vt principalioreꝫ ſequūtur v̓gīes alie. ⁊ xp̄o adducunt̉ regi. Uidue aūt dicunt̉ ꝓxime eiꝰ: qꝛ aꝓpinqͣnt ad caſtitatē virginalē. n̄ tn̄ ita ſunt ſimileſ. Tā virgīes aūt ꝙ vidue ad xp̄m ꝑueniunt: qͥnimo⁊ boni ꝯiugati. ſꝫ adducūt̉ ad xp̄m v̓gīes deigr̄a adiuuāte. ⁊ ip̄is magis laborātibꝰ ad cōſeruatōꝫ eiꝰ. Uidue aūt afferunt̉ cū adiutorio etiā gr̄e. ſꝫ n̄ tm̄ conatū exercentibꝰ: nectn̄ virgo nec vidua caſtitatē v̓tute ꝓpͥa ẜuāt.ſꝫ dono dei. ⁊ iō dicit adducent̉ ⁊ offerenturſ. ab illo videlicꝫ dono dei. Sed prius de virginibꝰ agendū eſt.¶ Dicitur autem virgo .§. j.quaſi vir agens .i. repellens. vt non ꝑmittatſe ꝯgnoſci carnaliter ab eo. Ille .n. eſt modnaturalis quo amittit̉ virginitas: ꝙͣuis peralios etiam modos poſſit amitti. vt diceturvel dicitur virgo a virore ẜm tho. quia n̄ eſtexꝑta aduſtionē .i. actū veneree delectatōis.ſicut arbor dicit̉ viridis. que a calore n̄ d̓ſiccat̉ in folijs. vel vt dicit fulgentius ad ꝓbaꝫin libro de virginitate. Uirgo dicit̉ quaſi virago. virago dicitur a viro. vir aūt a virtute. Claret igit̉ inter ceteras eccleſie donatōesilliꝰ p̄cipuum munꝰ ſpūalis eſſe cariſmatis.vbi v̓tus ip̄a integritatis ꝑfectio meret̉ vocabulo cēſeri v̓tutis. Nec in eo tamen ꝙ v̓ginalis ītegritatis agnoſcimꝰ culmē. pudicitie ꝯiugalis aſſerimus crimen: ſed ſanctaꝫ virginitatē dici merito potiore diſtare a cōiugali