¶ Capitulum¶ Diceſimūſextū
dolorē. qꝛ vindictas facere n̄ potuer̄t. ſeip̄asocciderunt. ¶ Uiceſimaſcd̓a lr̄a eſt. y. q̄ notat ꝙ ē ÿmago ÿ̄doloꝝ ſic em̄ ſe pīgit ⁊ ornatvt ÿdola. īmo nec eccl̓ia dei ita ornat̉ auro etlapide p̄cioſo. ſic̄ miſera mulier. Eſt etiā imago idoloꝝ: qꝛ plus ÿdola colit ꝙͣ alia creatura ⁊ faſcinatōes facit. Quid de potētia mulierū dicāꝑ ſuas īcantatōnes ⁊ artes magicas?Ait .n. apuleiꝰ de azino aureo de qͣdaꝫ magamerōes noīe. ꝙ potēs ē celū deponere. t̓rā ſuſpendere. fontes haurire. deos infirmare. manes ſublimare. ſidera extīguere. ⁊ tartaꝝ ip̄milluninare. Sꝫ ⁊ in pͥmo regū penult. c. hēturde phitoniſſa q̄ ſuſcitare fecit ſamuelē ad inſtatiā ſaulis. Et de maga circe legit̉. ꝙ qͣdaꝫpotōne faciebat hoīes ꝯuerti ī beſtias. Undelucanus. Mēs hauſti nulla ſanie polluta veneni incantata perit. xxvj. q. vj. nec miꝝ. Etplꝰ diabolꝰ decipit ꝑ hec ſortilegia ml̓ieres ꝙͣviros. ¶ Uiceſimat̉cia ⁊ vltīa lr̄a ē. 3. ⁊ ī ſinuat. ꝙ zelus zelotipus ⁊ tota zelat. ſicut d̓ laodice̓ narrat hieroꝰ. ſuꝑ danieleꝫ: que exiſtenspxor antiochi regis ſyrie zelās. ne plus amaret beronicē quā etiā habebat vxorem ſeip̄aꝫbeneno occidit. Beronicē viro ⁊ filium eiusex dicto antiochō etiaꝫ fecit occidi. Hoc igit̉alphabetū ē de malis mulieribꝰ. de qͣ ⁊ eiꝰ doctrina dicit̉ eccle. ix. Nō zeles mulierē ſinꝰ tuine on̄dat ſuꝑ te maliciam doctrīe nequā. Nāvt dr̄. Om̄is malicia breuis reſpectu maliciemulieris. Et qꝛ ſalomō nimis ardenti amoreadheſit mulieribꝰ. didicit malā doctrinaꝫ abeis. ⁊ ex ſapientiſſimo infatuatꝰ ē amore illarum: uſqꝫ ad colenda idola eaꝝ. Sꝫ mulier timens deū ipſa laudabit̉. de cuiꝰ laudibꝰ legit̉ꝓuer. vlti. ꝑ totū illud ca. Sꝫ omnes non ſolū mulieres ſed ⁊ viros ⁊ angelos exceſſit inſanctitate vir go glorioſa maria. Et ideo ſibidictū eſt. Benedicta tu in mulieribus. Et vtait hiero. Totum qd̓ ītulit mali maledictioeue. cauſa huius alphabeti. totū abſtulit bn̄dictio marie. inſuꝑ ⁊ gratiā nobis contulit.criſtus ortꝰ: quā non habuit pͥus omnis mūdus. Et ideo ibi in veteri teſtamēto ſcripturemala loquūt̉ de mulieribꝰ ꝓpter primā ⁊ imitatrices eius. In nouo teſtam̄to ꝓpter mariāmulta bona dicuntur vt patet in euangelio.Et primo mulieri matri eiꝰ. ⁊ poſtea magdalene: q̄ plus amabat reſurgēs ſe manifeſtauit¶ De multiplici filiationē. ¶ Ca. xxvj.Go dixi dij eſtis et filij excelſi om̄es. pͣs. lxxxj. Dij qͥdeꝫſunt hoīnes boni. non eſſentia ſedparticipatōe. ſꝫ omnes tā boni ꝙͣ mali ſūt filij excelſi creationē. Et qꝛ a deo patre om̄ispaternitas in celo ⁊ in terra nominat̉ vt aitapoſtolus ad ephe. iij. c. Ideo eſt ſciendum. ꝙmultiplex ē filiatio ẜm ꝙ multiplex eſt pat̓-
nitas. Sunt em̄ c orrelatiua pater ⁊ filius. ⁊qꝛ finis principalis matrimonij ē filatio: iōpoſt matrimoniū de hoc agit̉.Eſt filiatio eterna ⁊ ineffabilis.Filiatio diuina ⁊ communicabilis.Filiatio humana ⁊ variabilis.Prima a nobis adorāda. ſcd̓a a nobis ꝓcurāda. tercia a nobis indaganda. Et qꝛ vt dr̄ io.xvj. Ipſe pater amat vos: dn̄t ⁊ filij diligereeconuerſo patrem bonum.De prima breuiter ex .§. j.pediendo (qꝛ non eſt pn̄tis oꝑis) ait pͣs. in ꝑſona filij loquētis de patre eterno. Dn̄s dixitad me filiꝰ meꝰ es tu: ego hodie genui te. pͣs.ij. Dn̄s .ſ. deus pat̓ dixit non voce: qꝛ ſpūs eſtdeꝰ ſꝫ mēte. ad me .ſ. filiū ſuū vnicū ⁊ ꝯſubſtātialē. Et hoc ſuū dice̓ non ē aliud ꝙͣ verbū ſuuꝫ ꝓduce̓ ſeu filiū gigne̓. ſic̄ ⁊ nos cū aliqͥd intelligimꝰ v̓bum ī mente formamꝰ. ſꝫ qꝛ tranſitoria mens mutabilis ⁊ tꝑalis: ac det̉minatevirtutis: ideo verbū nr̄m mētale trāſitoriuꝫ ē⁊ mutabile hn̄s pͥncipiū ⁊ determīatā v̓tutē.Sꝫ mens pr̄na ē et̓na incōmutabilis ⁊ īfinite v̓tutis. ⁊ iō verbū ſuū et̄nū ꝑmanēs ⁊ ſubſiſtēs ac īfinite v̓tutis pͣs. cxviij. In et̓nū dn̄eꝑmanet verbū tuū. Dice̓ ergo eiꝰ. filiꝰ meuses tu. ē filiū ſuū ſibi coeqͣlē ⁊ ꝯſubſtantialē generare. vn̄ ⁊ ipſe pat̓ de eo incarnato teſtimoniū ꝑhibens in baptiſmo ait. Hic ē filius meꝰdilectus in qͦ mihi bene ꝯplacui. mat. iij. Ꝙͣuis em̄ noſtrā naturā aſſumpſerit: non tn̄ eſtin xp̄o aliud ſuppoſitū ꝙͣ ip̄a ꝑſona diuina induabꝰ naturis. non in duabꝰ ꝑſonis ſubſiſtēsPerfectōꝫ aūt notat ip̄iꝰ filiatōis ſeu generatōis cū ſubdit. ego hodie genui te .i. eternalit̓Eternitati .n. totū eſt pn̄s. ⁊ ſic ſemper ibi eſthodie. genui te eſt tꝑis p̄teriti ꝑfecti. ⁊ ſignificat eiꝰ ꝑfectionem non tꝑalitatē. Sꝫ generatōnē eiꝰ qͥs enarrabit? Iſaie. liij. ⁊ actuū. viij.c. q. d. nullꝰ: qꝛ īeffabilis ⁊ a nobis īcōp̄henſibilis eſt. Un̄ ābro. tu digitū ori admoue: ſcrutari non licꝫ diuina miſteria .ſ. curioſe credēlicꝫ ꝙ natꝰ ſit. ſed non licꝫ īueſtigare quō natus ſit. ſꝫ d̓bemꝰ adorare. Nā ⁊ āgel̓ dr̄ d̓ filiodei incarnato. Adorēt eū oēs āgeli dei. et eccleſia. adoramꝰ te xp̄e ⁊ bn̄dicimꝰ tibi. ⁊cͣ.De filiatione diui.§. ijna ⁊ communicabili dicit̉ Iohannis primo.dedit eis poteſtatem filios dei fieri. ⁊ iſta filiatio eſt triplex.Filiatio per creatōꝫ.Filiatio per glorificatōꝫ.Filiatō ꝑ iuſtificatōꝫ.Per creationeꝫ vtiqꝫ omnes ſumus filij dei.quia creati ab eo Deutro. triceſimoſecundo.Nunquid non ip̄e eſt pater tuus: qui poſſeditet fecit ⁊ creauit te? Sed pro maiori ꝑte ſuntingrati ⁊ mali filij. Un̄ ibi dicitur. generatō