ꝯſiliū firmiter credimus ⁊cͣ. non dicit ſcimus qꝛ fides eſt probans ⁊ nō ꝓbatū cū ſit argumentū non apparentiū ut dr̄ indeſcriptōe fidei. ut noͣ. exͣ de ſum. tri. ſuꝑ ℟ica ⁊ argumentuꝫeſt rō rei dubie faciens fidē. exͣde v̓b. ſig. forus. ſcire aūt ẜmph̓m eſt reꝝ cās cognoſcere ⁊ hoc mō fides ſciri non pōt lꝫal̓ dicamur ſcire qd̓ ab alijs audimus. xxii. q. v. hoc vr̄ ⁊ al̓dr̄ ſcio .i. vehementer opinor. ff. vti poſ. ſi duo. §. nūc videor.⁊ rō noſtre fidei ꝓbari non pōt ⁊ vbi rō deficit fides ſupplꝫde con. di. ii. reuera. ¶ ex hac abacuc. iii. ⁊ ro. i. c. manſionūde quibus dicit hiero. parate ſunt in celo diuerſe manſiōesdatis v̓tutibus quas non ꝑſone accipiūt ſed opera pe. ¶ inglo. in memoria. in fi. dicit greg. vocare dei eſt amando ⁊ diligendo reſpicere. ¶ in gl. ſ. manſiones. ibi deſiderat̉. addeut. xxvii. q. ii. inſtitutū. ⁊ greg. d̓ſideria dilectōe creſcūt. ¶ itēẜm. sͣ. expoſuit magiſter quid ſit deleri ẜm preſcīam. nūc v̓odicit quid ſit deleri ẜꝫ iuſticiā ⁊ h̓ eſt facere ea quibus eſt aliquis eternā dānatōem meret̉. ad qd̓ inducit aucͣtem ꝓpheteque magis facit ad ꝓbandū ⁊ oſtendendū dilectiōem ẜm p̄ſcīam qͣꝫ ẜm pn̄tem iuſticiā pe. hinc ꝓpheta v̓. de libro. liberiſte eſt notitia dei ⁊ notitia dr̄ p̄deſtinatō q̄ predeſtinauit advitā omnes ſaluādas ⁊ h̓ adde qd̓ dixi. sͣ. e. §. finis. in gl. dicit hu. ⁊cͣ. nec intelligas ꝙ deus ſcribit in hoc libro aliquemquē poſtea deleat. ſed dicunt̉ aliqui inde deleri .ſ. ẜm ſpeꝫ illoꝝ qui credūt ſeⁱ ibi ſcriptos. hu. pe. ſic itaqꝫ hic reuertit̉ gratia. ad maͣꝫ di. ⁊ reſpicit qd̓ dicit. sͣ. e. §. eoꝝ. p̄parat̉ .i. ꝓuidet̉preꝑanda .i. danda in tꝑe p. iuſtificet̉ h̓ in pn̄ti. ẜm iuſticiā. ii.ꝑs. vna v̓. altera v̓. haꝝ. v̓. iuſtificatio .i. oꝑatio gr̄e in pn̄ti pe.glorificatio .i. collatio gr̄e in futuro. pͥma v̓. dū dr̄ ab apl̓o ineadē aucͣte hu. cuius v̓. ſupponit̉ in eadē epl̓a ſtatī poſt illaꝫaucͣtem hu. in qua .ſ. gr̄a. ſcd̓a v̓. ⁊ effectus v̓. he due v̓. naͣ p̄cedat ⁊ tꝑe h. iuxͣ hanc v̓. diſtinctōem .ſ. de p̄deſtinatōe pͥma⁊ eius effectu ⁊ de ſcd̓a ⁊ eius effectu h. ⁊ pe. ioh̓. i. io. ii. c. exierūt ⁊ qͣꝫtū ad pͥmā p̄deſtinatōem in qua erāt vobiſcuꝫ. nonerant qͣꝫtū ad ſcd̓am p̄deſtinatōem. manſiſſent finalit̓. eiꝰ effectus .ſ. eterne beatitudinis h. non inierāt .i. non erant inituriqꝛ non erant de p̄deſtinatis ſicut non ſumus. nā nec ip̄e io.habebat adhuc effectū ſcd̓e p̄ordinatōis vel lꝫ ioannes illuꝫeffectū haberet hēbat tn̄ certitudinē ſpei ⁊ fidei ſed illi non. ſꝫiō ꝯgruenter dr̄. non inierāt nobiſcū qꝛ effectū ſcd̓e p̄ordinatōis. iam habemꝰ circa ſpem vel forte charitatē ſiue finalē iuſticiā cū qua homo decedit vocat effectū ſcd̓e p̄ordinatōnisqꝛ inducit ad id quod illa p̄ordinatio p̄deſtinauit hoīem. eteſt planū hu. non receſſiſſent finaliter hu. incepiſſent .i. inciperent qn̄qꝫ hu. in euāgelio. mat. xxiiii. c. ¶ in. i. glo. ibi. quid̓adde .i. que remiſſio. ¶ in glo. qꝛ poſſet. ibi. non manſiſſentadde .ſ. qͣꝫtū ad effectū ſcd̓e p̄ordinatiōis quā non hēbant īmo cepiſſent ut ſubiūgit pe. ¶ in glo. i. pn̄tis. ibi. iuſtificationis. adde .i. iuſticie ⁊ charitatis in pn̄ti vita hug. ¶ in glo .ſ.ſi fuiſſent. in fi. adde antecedens eſt ſi fuiſſent ex nobis conſequens eſt manſiſſent ⁊cͣ.LIAn qui.Anc ſocietateꝫ in euāgelio. io. x. c. io. ait. c. xvii. irei. digni pena eterna hu. apl̓us. ii. ad ephe. ii. c. nosgenus hūanū. natura .i. naturali vicio ⁊ inſeꝑabiliſ. originali peccato pe. ꝙ dic ut no. exͣ de ſum. tri. c. i. in glo.nunꝗd eſt ⁊cͣ. filii ire. i. digni pena eterna. ad thi. c. i. ex adami. originali peccato cuius cā ꝯtrahat̉ ex adaꝫ ꝑ carnē ꝓpagatā ab eo. dr̄ aūt originale peccatū qꝛ ex vicioſa nr̄e originisꝯditōe trahit̉. ſeruituti. de con. di. iiii. firmiſſime. aucͣtas. sͣ. e.ſi ex bono. ezech. xviii. c. ſi auerterit. jͣ. e. ſi auerterit. ꝙ aūt v̓.in eadē aucͣte. sͣ. e. ſi ex bono. imꝑfectione .i. noīatōe. in euangelio. i. c. ⁊ apl̓s v̓. ad ro. viii. c. expectat .i. quaſi in actu expectādi eſt aſſidue. geminatio .n. aſſiduitatis notata eſt pe. hincetiā v̓. verba apl̓i ad ro. viii. h̓ ergo v̓. io. ait. xviii. c. beatitudiuis .ſ. merito fidei ⁊ preſentis iuſticie. vn̄ ſperāt eternā beatitudinē pe. dn̄s ait ezech. viii. c. hi ergo .i. dānati p̄ſciti ad mortē qui pͥme p̄ordinatōis non ſcd̓e ſunt ꝑticipes pe. qui ergov̓. fatent̉ dimiſſa dico ẜꝫ iuſticiā ⁊cͣ. pe. ad ſuppliciū ꝯtra. jͣ. e.qui recedit. ¶ in gl. ar. ff. in fi. adde vbi dr̄ ꝙ ſi aliquis legauerit veſtē ſuā uel argentū de illo argento uel veſte intelligit̉que erant tꝑe teſtī qꝛ ſemꝑ pn̄s tempus intelligit̉ ſi aliud ꝯp̄henſū non ſit. ſic ⁊ iſti poſſunt dici tūc iuſti cū ad pn̄s ſūt iuſti pe. ¶ in gl. i. ẜm ibi. tripharie. adde .i. in tria mēbra. ¶ īglo. ꝑfectā. in fi. adde eſt adoptio que h̓ fit. tm̄ in aīa ⁊ non īcorꝑe ⁊ ſic expectet hō adhuc adoptōem corꝑis .ſ. ut ipſū corpus liberet̉ a mortalitate ⁊ corruptiōe ⁊ ſic ipſa mortalitas etcorruptio erit adoptō corꝑis. ⁊ ꝓpterea tūc plene ⁊ ꝑfecte cōtemplabimur deū ſed mō tm̄ in ſpecl̓o ⁊ enigmate. vn̄ augꝰtunc ꝑfecte vocabimur maiori gr̄a refecti ⁊ plene ⁊ ſciemꝰ perfecte qꝛ ipſe deus eſt ibi. vocabimus videbimꝰ ⁊ amabimus¶ in glo. ſ. hō. in fi. adde ſb̓. qͣꝫtū ad hoc qꝛ ſubiacet corruptōi ⁊ neceſſitati moriēdi ſicut ⁊ alie creature pe. ¶ in glo. eatn̄. in fi. adde qꝛ ibi dicit peccata q̄ dimittunt̉ ẜm iuſtic ā. dimitti ẜm p̄ſcīam veꝝ eſt ut ibi exponit̉ pn̄tis iuſtificatōnis q̄non ducit hoīem ad id ad qd̓ predeſtinatus eſt. ⁊ ita non ꝓprie ſumit effectū preſcīe ſiue p̄deſtinatōis ⁊ ẜꝫ hoc veꝝ eſt ꝙilla peccata non ſunt dimiſſa ẜm p̄ſcīam .i. ꝑ charitatē q̄ eſſeteffectus preſcīe que .ſ. duceret hoīem ad id ad qd̓ predeſtinatus eſt. ſi aūt dicamus non ſunt dimiſſa ẜm preſcīam pn̄tisiuſtificatōis .i. ẜm pn̄tem iuſtificatōem ſiue charitatē que lꝫ n̄ducat hoīem ad id ad qd̓ p̄deſtinatus eſt. tn̄ ducit hoīeꝫ iuſtū ⁊ bonū non dicit veꝝ immo ẜm talē p̄ſcīam dimiſſa ſunt⁊ alijs .ſ. dānandis ⁊ iſtis .ſ. ſaluādiſ pe. ¶ qd̓ aūt. h̓ īcip̄. v.ꝑs ī qͣ ꝓbat magr̄ ꝙ pcc̄a non redeūt. qd̓ veꝝ eſt ẜm io. d̓ fā.Uid eſt dr̄ ꝑ moyſen. exo. xx. c. peccatū v̓. trahimꝰper cām. nam eius cām trahimus a patribus nr̄isqꝛ ab illis hēmus ⁊ trahimus carneꝫ corruptā excuius corruptōe naſcit̉ peccatū originale in filio ⁊ iō dr̄ filiꝰtrahere ſiue ꝯͣhere illud peccatū a patribus. culpā .i. peccatuꝫoriginale cuius cām trahimus a pͥmis ꝑentibus ⁊ iō dr̄ eſſeculpa. ſumus qͣꝫtū ad carnē quā ab ipſis habemꝰ ex cuiꝰ corruptōe naſcit̉ originale peccatū in nobis ut. sͣ. ꝓxi. dixi. polluit̉ per cāꝫ ⁊ rurſus v̓. liberamur. quo ad reatū culpe origīal̓peccati a parentibus per cauſam contracti.Ui recedit per mortale peccatū. nec in originali v̓.¶¶ finis aucͣtis. ii. ps. aſſertores illi .ſ. qui dicunt ꝙpeccata dimiſſa non redeūt. ad vomitū .i. ad ꝯſileꝫactu uel aliud peccatū mortale. ¶ in .i. glo. in fi. adde ⁊ illd̓veꝝ eſt ẜm opi. illoꝝ ꝗ dicūt peccata dimiſſa redire non quoad eſſentiā ſed quo ad reatū ⁊ penā pe. ¶ veꝝ. illa ponit io.de fan. h̓. §. ⁊ h̓ incipit. vi. ꝑs in qua ꝓbat ꝑ. vi. aucͣtes ꝙ peccata redeūt ⁊ hoc ꝓbat ſuperficialiter. nam aucͣtes bene intellecte non faciunt pro eo io. de. per ezechi. xviii. c.Iauerterit. a iuſticia .i. ab oꝑibus iuſticie. ẜm om̄sIi. ſequendo uel ſaltem aliquas. viuet vita eterna. iuſticie .i. opera iuſticie.Oc nobis ſine cauſa .i. fruſtra.E ꝑcuſſo. qꝛ v̓. verba greg. ꝑdant. quo ad vitā eternā. in epl̓a. ii. c. ¶ in. i. glo. in fi. adde. i. c.I refugientes. coinꝗnatōem mūdi .i. cōinꝗnatōesaīe ⁊ corꝑis quas mūdus īmittit h. ſaluatoris bn̄dicit. nam non tm̄ debemus eū deū ⁊ dn̄m cognoſcere ſꝫ etiā ſaluatorē ꝑ incarnatōem eius ⁊ mortē. vn̄ augꝰ dicit in libro de aīa ⁊ ſpū ꝓpter hoc deus factus eſt hō ut totūin ſe hoīem beatificaret. vt ſiue ingrederet̉ intus ꝑ intellectūſiue egrederet̉ foris ꝑ ſenſuꝫ in ipſo chriſto paſcua inueniretpaſcua intus in diuinitate creatoris paſcua foris in carne ſaluatoris pe. hiſ rurſus .ſ. cōinꝗuatōibus ſimplex eſt relatō h.⁊ dic rurſus .i. ſicut ante baptiſmū vel an̄ penitentiā hu. ſeꝑabunt̉ ab iniꝗtatibus. deteriora. qꝛ magis offendūt deum qͣꝫante baptiſmū vel an̄ penitentiā ⁊ maiores penas pacienturqꝛ ſunt mendaces ꝓmiſſionis facte in baptiſmo vl̓ ī pnīa h.