⁊ ꝙ talis coactio non valeat ꝓbatur ſic. pone ꝙ des libellūꝯͣ me ⁊ lis ſit ꝯteſtata. ꝯͣho mr̄ioniū cū alia ul̓ ſponſa cū alioꝑ verba de pn̄ti quod fieri pōt ⁊ ſponſalia ꝯtracta diſſoluūt̉⁊ mihi tranſgreſſori imponit̉ penitētia de ꝑiurio. exͣ. e. ti. deillis. nec ob. lis mota ꝙ ꝓpterea mr̄ioniū poſſit dici litigioſuꝫ. nā ⁊ rei litigioſe tenet ꝯfirmatio. exͣ de ꝯfir. vti. c. i. ⁊ h̓ ẜmꝙ opponit̉ de plano ꝯcedit roſ. ſed ſi ponis marē uel femīaꝫnon ꝯͣhere ⁊ ſtatū ſit in finibus ſponſalioꝝ locū hn̄t que hicno. ⁊ in pre. decre. requiſiuit. de h̓ plene no. h. xxx. q. ii. c. vbiibi videre poteris. de hoc ēt no. sͣ. e. raptor. ibi etiam dixi.Eſponſatas. ſi .i. qͣꝫuis ꝑ violentiā ſint cognite abbeis. ⁊ ita facte ſint vna caro cū eis. vn̄ videt̉ ꝙ nonAeſſent ab eis ſeꝑande. ⁊ h̓. eſt verus intellectꝰ ẜm h.⁊ idē tenet h̓ ioſ. qui dixit ꝙ in h̓. c. ⁊ ſequenti oſtendit̉ ꝙ ſiſponſaꝫ alicuiuſ habuit alter eſt auferenda ſecūdo ut reddat̉pͥmo quod eſt ꝯͣ gracia. ẜm iof. nā gracia. aliter intellexit utpꝫ. jͣ. e. §. quod autē. ⁊ ẜm ipſū debet exponi etiā ſi .i. qͣꝫuisper violentiā ſint rapti. ſed huic intellectui valde repugnat h̓ꝯiunctō etiā. ſi .n. intelligat̉ de violentia rapine ſicut ꝑ graci.intelligit̉ h̓ littera. per etiā dare intelligi ꝙ potius ſint reddēde ſi ꝯſenſerint quod falſū eſt. ⁊ ſic ẜm h. gracia. hanc litterāintellexit. ⁊ adde ⁊ videas quod no. sͣ. e. raptor. ⁊. xxxvi. q.ii. in ſumma. illata. jͣ. xxxvi. q. ii. ſi quis.Tho pn̄tiū. deſponſatā per v̓ba de pn̄ti. iſtud. c. ⁊pre. multū faciūt ꝯtra gracia. h. ⁊ ideo v̓. ¶ ſed aliud. hic incipit. iiii. ꝑs huius qōnis in qua querit̉quid iuris ſit de raptis ⁊ quis dicat̉ raptor uel rapta uel raptus. io. de fan. ⁊ quia premiſſa duo. c. multū vident̉ ꝯͣ gra.ideo determinat ea ut oſtendat in quo caſu intelligunt̉ .ſ. cūſponſa rapta eſt ab alio ⁊ non deſponſata. ⁊ ita ꝯuenerūt adſtuprū ⁊ non ad mr̄imoniū. ⁊ h̓ eſt. ſed aliud ⁊cͣ. ẜm hu. cōditioni ſponſaliū h. agere cū effectu in quo caſu non reddeturpͥmo ẜꝫ gra. ſed remanebit cū ſecūdo h. illicite ꝯſtuprare qd̓ſit cū rapit̉ ad ſtuprū ⁊ non ad mr̄ioniū in quo caſu primoreddet̉ ⁊ in hoc caſu intelligunt̉ duo. c. p̄miſſa. in his .n. capl̓is raptores non deſponſauerūt eas. ⁊ ideo pͥmis reſtituūt̉nec male ẜm h. vr̄ graci. reſpondere his. c. niſi quia general̓ruidetur innuere ꝙ ſponſa debeat reddi primo a quocunqꝫ⁊ qualitercunqꝫ rapiatur.Aptus. hoc. c. habetur. xxxvi. q. i. c. i. h̓ autem dequa agitur in themate h.Ex illa preteritoꝝ h̓ hr̄. xxxvi. q. i. c. ii. ibi de h̓ videas. nihil actū a raptore cuꝫ effectu innuit a ꝯͣrioꝙ ſi aliquod eſt actū inde ab ipſo raptore .i. ſi prīoeā deſponſauerat non ꝯmittit̉ raptus. ⁊ hoc eſt veꝝ ẜm canones. xxxvi. q. ii. ſi quis virginē. ⁊ intellige ſi raptor eā deſpōſauerat licite .ſ. ꝙ non eſt alterius ſponſa al̓. credit h. eū excuſari. ⁊ ita h̓. c. non ꝓbat propoſitū gra. uel pōt ſic legi ẜm h.nihil actū cū effectu ab alio non a raptore. naꝫ ſi cū alio raptore egiſſet de nuptiis .i. ſi cū alio ꝯͣxiſſet. nam iā ſimpl̓r raptus ſed raptus ⁊ adulteriū diceret̉. ſed nec ſic facit ad ꝓpoſitū gra. ẜm h. ¶ Quod autē. hic incipit. v. ꝑs huius qōnisin qua dr̄ ꝙ ſi per verba de pn̄ti fuerit ſponſa ⁊ rapta oībusmodis viro reddenda eſt. additū. dicit hu. h̓ non eſt veꝝ. ſꝫdic ut ibi dixi. quocūqꝫ v̓. reddende ſi eas reciꝑe noluerit h.huic .ſ. ſecundo h. priori. male determinat ⁊ potiuſ voluit dicere ꝯͣ euangelicā veritatē ⁊ apl̓icā qͣꝫ ꝯͣ peſſimā ꝯſuetudineꝫh. que ꝗdē eſt reprobata. exͣ de ſpon. duo. tuas. ſequūtur v̓.Eꝯiugali. anathematizamuſ .i. ſeꝑandū iudicamꝰſi. xxxi. q. i. relatū h. quia v̓o. ratio eſt qualiſcunqꝫnon .n. eſt ſufficiens. qꝛ hec rō non habet locuꝫ inalijs nuptiis qꝛ non ſic qn̄qꝫ benedicunt̉ nec omnes primebenedicunt̉ lꝫ deberent benedici. ⁊ iō hec rō excedit̉ a conſtitutōe .i. non tot ꝯprehendit quot ꝯſtitutio. nā ꝯſtitutio p̄miſa locū hꝫ in omni mr̄ionio. ſed h̓ rō non ut dictū eſt. ⁊ id̓on̄ pōt dici ꝙ in alijs ſponſiſ p̄dicta rō nō hēat locū ſicut dic̄XXIIIgra. cū hec ratio non ſit ſufficiens uel ſubintelligit̉ maxime.quia hec benedictio uel ꝯſtitutio hꝫ locū preſertim in bn̄dictis. Itē ſicut hec rō excedit̉ a p̄miſſa ꝯſtitutōe ſic etiā eaꝫ excedit. nam ꝯſanguinei ⁊ de facto inter ſe copulati benedicūt̉⁊ tn̄ poſtea ſeꝑati licite alijs copulant̉ hu. ⁊ iō pe. yſ. la. ⁊ io.de fan. dicunt h̓ hec rō ꝯſtitutōem excedit. ut. jͣ. proxi. q. i. iudei. aliqn̄ excedit ut hic. aliqn̄ ei parificat̉. ii. q. i. c. iiii. nuptieideſt carnaliter cognoſcēde. nā h̓ non eſt quo ad mr̄ioniū ſꝫquo ad carnalē copulā b. ⁊ hu. Et no. ꝙ ſiue vir ſiue mulierad bigamiā trāſeat qꝛ notoriū eſt eū uel eā corruptā fore bn̄dictio non preſtat̉. ⁊ qꝛ cū al̓ benedicti fuerint non dꝫ benedictio iterari. exͣ de ſecū. nup. vir. non tn̄ dicas vim eſſe ī corruptōe ſed in benedictōe ẜm hoſti. quod dic ut de hoc ſatisno. in ſum. de ſecū. nupt. §. ii. ibi videas vnde ſane intelligequod hic dicit. ¶ ſed hac taliū v̓. veꝝ v̓. hanc de qua agit̉ īthemate. ¶ Itē obiicit̉. ii. ꝑs. item v̓. deſponſatā. sͣ. e. deſpōfatā. videlꝫ non bn̄ capio hanc ſolutōem nec uideo quid dicere uelit quo ad veritatē. ſed eodē v̓. ¶ in glo. hoc. male infi. adde. ⁊ hic gracia. dicit contra ſeipſum. nam. sͣ. e. in prin.dixit ſolum conſenſuꝫ ſufficere ẜm la. tamen ẜm leges deductione opus eſt. ut no. sͣ. e. priuſqͣꝫ. io. de fan.Uobus palea eſt. ſed melior qͣꝫ granū h. ꝯſenſusSed quid ſi dicat̉ vis tu uel plꝫ tibi talis in maritū ⁊ ipſa reſpondet plꝫ uel uolo. vel eꝯͣ fit eadē īterrogatio. ⁊ Rn̄. nūquid eſt mr̄ioniū de pn̄ti. pe de ſap. ſcripſit ꝙ non cū placentia niſi ultra dicat̉ adhuc ſtet in terminisſuis. ⁊ hoc ipſe no. exͣ de ſpon. ex lr̄is. ſed tu dic ẜm hoſti. ꝙnon pōt alid̓ eſſe qͣꝫ uox ſonet. ff. iudi. ſol. l. iudicatū ſolui .ſ.ꝯſenſus de pn̄ti. ar. ff. de ſuppel. le. l. legato. exͣ de ſucceſ. abinteſt. c. ulti. §. i. ⁊ pꝫ in interrogatōibus ⁊ reſponſionibus q̄fiūt a ꝯſecratore ꝯſecrando in ep̄m ut pꝫ in li. pontificali. vbitotiens interrogat conſecrator vis. ⁊cͣ. ⁊ ꝯſecrandus ſemꝑ reſpondet volo ⁊ non plus per que v̓ba de pn̄ti ad ea que rn̄det̉ ⁊ ad ſpūale mr̄ioniū intelligit̉ obligari ẜm hoſti. qd̓ dicut plene no. exͣ de ſpon. ex ꝑte. ſi aliquis v̓. penitentiam fortetriū annoꝝ. xxvi. di. ſi vir. ar. uel arbitrarie. xxvi. q. vii. tēꝑa.ala. ho. maneat quia fortius vinculū ſuꝑuenit. exͣ qui cle. uelvo. rurſus goſ. reſcindi ꝑ ſponſalia que ſunt minus vinculūar. ff. de fideiuſ. ſi debitori. ala. goſ. ⁊. b. ſi aūt v̓. vxori nō obſtan. aliqua ꝯſuetudine exͣ. de ſpon. duo. c. ul. goſ. eſt aūt. ii.ꝑs. ſi ꝑmiſerit. dicunt quidā ſi ita dicit ꝯͣham tecū. ſi tecū cōiero. pͥmus coitus eſt fornicariuſ. vnde ẜuanda eſt hec ꝯditōlicet inhoneſta. ẜm la. Sed vin. dicit ꝙ ſi ita dixit contrahātecū ſi ꝑmiſeris me cōire tecū qͣꝫcito id ꝑmittit ſponſalia fiūt⁊ efficiunt̉ pura. ⁊ cū poſtea cōierit eſt mr̄ioniū. xxii. q. ii. quipeierare. xxxii. q. v. qui viderit. ſicut qui deponenſ pecuniaꝫdicit̉ ſi voles vtaris qͣꝫcito vult ea uti. licꝫ adhuc non utat̉ eautere increditū. ut. ff. ſi cer. peta. ꝙ ſi ab initio. ⁊ ueꝝ eſt ac ſiab initio ſi ſponſalia fuiſſent pura. ff. qui po. in pig. ha. potior. ff. de ꝑi. ⁊ como. rei ven. neceſſario. ubi v̓o dixi ꝯͣhā tecūſi coieris niſi de legitimo coitu vellet ſentire non eſſet ẜuādūut .ſ. legitime coeant. ſed vr̄ ꝯͣ de eo qui dux. in ma. ſignificauit. ubi voluit mr̄ionialiter ꝯſentire. ⁊ coitus p̄iudicat ⁊ facitmr̄ioniū. ad hoc rn̄det ipſe vin. reuera ibi uoluit mr̄ioniū. ſꝫvolūtas fuit tacita. h̓ v̓o expreſſa .ſ. ꝙ lꝫ coeat non ſtatiꝫ teneat mr̄ioniū ⁊ ideo nō hꝫ locū ut abiiciat̉ ꝯditio ⁊ teneat matrīoniū nec ꝙ poſt illū coitū ſtatim teneat pͥmū mr̄ioniū ẜmvin. rem .i. carnalē copulā. la. ꝓ ꝯſenſu .ſ. non habito ſed habendo ẜm ala. ⁊ vin. ſed gof. dicit inculcatio eſt v̓boꝝ. ut ſitſenſus. ſi ꝑmiſerit uel ꝯſenſerit rem ſecū hr̄e. uel dic ꝙ ꝑ hecv̓ba ſignificat̉ qūo fides pactōis tranſeat in mr̄ioniū .ſ. ꝑ carnalē copulā ⁊ ꝯſenſū de pn̄ti. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit ſi ꝑmiſerit rēſecū hr̄e uel etiā ꝓ conſenſu. goſ. fides v̓. manū ml̓ieris ip̄aꝫſubarrādo uel affidādo ⁊ iurādo ẜm hoſti. ⁊ gof. uel alluditꝯſuetudini alicuius loci. vin. corde ſine h̓ oīa fruſtrant̉. exͣd̓ſpon. duo. c. vlti. ⁊ h̓ ſolū ſufficit quo ad rē ſiue ſubſtantiam