QSed h̓ ſoluunt ioſ. ⁊ la. ꝙ aliud eſt ſacerdotes uel alios clericos inconſultis ep̄is a pͥncipibus uel iudice ſeculari iudicari qd̓ ibi ⁊ in ſil̓ibus ꝓhibetur. aliud in cauſis ſecularibuſꝯſulto ꝓprio ep̄o ſacerdotes debita pecunie pena mulctariqd̓ h̓ ꝑmittit̉ ẜm eos. ar. ad hoc. xxiii. q. ul. peſſimā. ẜm la.Uel dic ſi placet ꝙ nullū eſt ꝯͣ. ſed cū damnū paciat̉ pͥncepsuel ꝗlibet alius. qꝛ idem eſt in alijs det̄ ei optio vtrum velitdamnū ſibi reſarciri uel ſeruū ſiue reū ſibi reſtitui. nec in hociudicat uel condemnat ſacerdotē uel ſnīam dānationis dictat in eū. ſed ꝓ arbitrio eliget h̓ uel illud. ⁊ hoc in eo caſu intelligit hu. cū fugitiuus poteſt inueniri ⁊ rehaberi al̓s nullaeſt electio ſi recuꝑari nō poſſit. ſed p̄ciſe tenet̉ ſacerdos ad reſarciendū damnū .ſ. de ſuis ꝓpriis rebus nō eccl̓ie ꝗ ſi nihilhꝫ inanis ē actio ⁊cͣ. exͣ de reſti. ſpo. olim. puniet̉ tn̄ ille extraordinarie ẜm hu. ut. xii. q. ii. fraternitas. xiiii. q. vi. c. i. Dicittn̄ hu. ꝙ ſi poſtea redactus fuerit ad meliorē fortunā tenebitur ad damnū reſarciendū. ar. xxvi. q. vii. c. i. exͣ de ſol̓. odoardus. Aliqui tn̄ dicunt ꝙ illud .ſ. electionē principis referỉtm̄ ad vltimū membꝝ. ⁊ ẜm hoc ē alius intellectꝰ quod nonplacet. ſed dic vt dixi in lr̄a.D conſtituimus in hoc. c. vſqꝫ ibi. ſeruus etiā agitur de reo ꝗ non eſt ſeruꝰ abinde de ſeruo ẜꝫ b. yſ.¶ ⁊ in origiāli eſt h̓ lr̄a de adulte. ⁊ furibus ⁊ homicidis ſi ad eccleſias confugerūt id ſtatuimꝰ ⁊cͣ. ẜm baꝫ. ⁊ ẜmh̓ patꝫ expoſitio iſtius verbi. eos qd̓ ſeꝗtur eccleſiaſtici canones. sͣ. e. reū. ⁊. c. metuentes. lxxxvii. di. eos. lex romana. C.de his ꝗ ad ec. confu. l. vl. atriis. xii. q. i. nulla. eos .ſ. debitores uel reos criminū. vl̓ dic vt dixi. sͣ. in pͥn. ſed hu. exponiteos .ſ. ad eccleſiam ꝯfugientes non liceat circa hāc materiāꝗdam ſic dicūt tenendū ⁊ diſtinguendū. aut ſeruus cōfugitad eccleſiam. aut liber. ſi ſeruus. aut ꝓpter magnā ſeuiciamdomini. ⁊ tūc eſt ſeruandū qd̓ dicit̉ inſti. d̓ his ꝗ ſui vl̓ alie.iuris ſūt. §. vlt. aūt ꝓpt̓ magnū delictū ſerui. ⁊ tūc ſeruat̉ qd̓dicit̉. C. de his ꝗ ad ec. ꝯfu. ſi ſeruus. aūut ꝓpt̓ paruū vl̓ nullum delictū. ⁊ tūc ſeruat̉ quod dicit̉. C. e. ti. l. vlt. §. vlt. ⁊ sͣ. e.metuentes. c. vxor. ⁊. c. diffiniuit. ⁊ h̓ exͣ de immu. ec. int̓. ⁊ h̓.inꝗrat prelat̉ꝰ vl̓ ep̄s vt in fi. eiuſdeꝫ. l. ſi liber. aut chriſtianusaut nō. ſi non ē chriſtianꝰ ſeruat̉ quod dicit̉. C. e. ti. l. i. Si vero eſt chriſtianꝰ ſeruat̉ quod dicit̉. C. e. ti. l. vlt. §. ex his. ⁊. §.cū admonitꝰ. ⁊ exͣ de īmu. ec. int̓. ⁊ h̓ dicūt eſſe veꝝ ſi ille xp̄ianus fuit debitor. ſi autē fuit malefactor tūc ẜm canones defendat̉ per eccleſiam ꝗbuſdam exceptis. vt in p̄. dec. inter. ſꝫnec. v̓. ꝯſignare .i. tradere. penaꝝ corꝑaliū. sͣ. e. reum. hu. ei. i.cū eo. criminoſus .i. obnoxius. ſatiſfactōe ꝯueniat .i. ſatiſfaciat ei al̓ preter penā corꝑalem. sͣ. e. reū. hu. ꝯuiuio .i. ꝯſortioq. d. non ſolū excōmunicetur ſed etiā anatematizat̉. h. ſeꝑat̉niſi ꝯmonitus ſatiſfecerit. b. yſ. ꝙ ſi. ii. pars. is .ſ. repetēs. reꝰi. obligatus. faciente .i. ꝯpellente eum ad taleꝫ voluntatem.lan. hu. ꝯponi .ſ. damnū qd̓ reus ſibi ītulit roſ. ⁊ reſarciri dānum datū uel debitū reddi hu. ⁊ .i. ideo. actus .i. coactus ul̓terrefactus. nō querat̉. nā imputet ſibi ꝗ ei dedit occaſionēfugiendi ⁊ ſacr̄m preſtare recuſabat ẜm hu. ⁊ ſic nō ob. sͣ. c.ꝓx. ẜm ioſ. Seruus. iii. ꝑs. qualibet culpa no. ꝙ ſacr̄m debet p̄ſtari nō ſolū ꝓ impunitate fuge ad eccleſiaꝫ ſed etiamcrimīs admiſſi. ar. sͣ. e. c. v̓. ſed nec vbi dicit de morte. nō .n.ꝓ talibus fugis tales pene debentur. sͣ. e. q. c. reum. xxxvi.q. i. de raptoribus. la. cogat̉ adhibita prius ſi crimē exigeritꝑ eccleſiam ꝯpetenti vltōe uel interueniēte humaniſſima interceſſiōe ſi crimē ꝓ quo fugit non eſt ita magnū. C. de hisqui ad ec. cōfu. pn̄ti. §. ⁊ h̓ quidē. la. ⁊ dic cogat̉ .ſ. a clericisꝙ ſi non pn̄t licet domino eū occupare. ut in fi. c. dicitur ẜmh. ⁊ poſtqͣꝫ. v̓. ꝯſignatus .i. reſtitutus. excuſat̉ per pͥuilegiumeccleſie ad quam cōfugit. fidei .i. iuramenti. Si vero. iiii. ꝑsliceat occupari ſi ſeruus armis ſe defendat non imputat̉ domino ſi eum interficiat. C. de his qui ad eccle. confu. ſi ẜuushu. la. ¶ in. i. glo. in fi. adde. hoc etiam ꝗdam dicere volueIIIIrunt. ⁊ h̓ ideo qꝛ ibi ſemper eſt capella. ſed ẜm lau. nihil eſt.quia idem eſſet de domo cuiuſlibet laici ubi capella eſſet. nāh̓ tantum exaudit cum domus ep̄i ſita eſt infra. xl. paſſus eccleſie. canon enim p̄cepit ꝙ domus ep̄i non ſit longe ab eccleſia. ut in pre. c. ep̄us vilem. c. ep̄us. Dic ẜm hu. dictū lau.eſſe uerum ubi domus epiſcopalis non habet capellā. Siaūt habet capellā ueꝝ eſt dictu io. ⁊ hoc n̄ ē intuitu domusep̄alis ſꝫ ītuitu ep̄alis capelle cui tota domꝰ ep̄i ꝓ cimiterioreputatur. Et iccirco plus dicit de domo ep̄i qͣꝫ canonici. qꝛſemper ibi conſueuit eſſe capella. nam domus canonici ſi eſtextra non gaudebit tali priuilegio ſi non habet capellā. Sꝫſi haberet gauderet ẜm hu. de hoc etiam no. ꝑ inno. ⁊ hoſti.exͣ de īmu. eccle. inter. ubi hoſt. dicit ꝙ ẜm hoc quod dic̄ la.⁊ eius ſequaces de pallatio ep̄i ſito infra. xl. paſſus pallatiūep̄i nullum priuilegium habet. nam ⁊ domus que infra predictos fines ſunt eo priuilegio gaudent indiſtincte. sͣ. e. ꝗſquis. ⁊ ideo ſibi plus placet ſnīa illorum qui dicunt ꝙ fugientes ad pallatium ep̄i gaudent īmunitate ut hic. ¶ in glo.auctoritate. adde ar. cōtra. sͣ. e. metuentes. in fi. ¶ in. e. glo.ibi. uidetur. adde. ⁊ uerum eſt ẜm mel. ⁊ hu. qui exponit occupari ſi ei non redditur a clericis. ¶ Occaſione. h̓ incipitv. pars. in qua probatur ꝙ ſeruus occaſione religionis nōdebet dominum carnalem fugere. ⁊ hoc facit ꝑ duo. c. io. defan. ⁊ hoc reſpicit quod ſupra dixerat in. §. uerū. lau. ⁊ continuatur ad ultimū uerbū illius. §. ⁊. c. sͣ. ꝓx. ⁊ dic. nāqꝫ .i. qꝛ.ioſ. religionis eccleſiaſtice. uel. i. pͥuilegii eccl̓iaſtici. uel dic ẜꝫlaū. quam vult ſeruus habere.I quis religionis. jͣ. c. ꝓxi. docet ſuadendo ut abeo diſcedat laurē. non potius cum locus affuerit.uel non ſuadendo contrarium alias tenetur ſcd̓ml. ſerui corrupti. ff. de ſer. corrup. l. corrumpitur la.I quis religionis .i. religioſi loci .ſ. eccleſie ad quāſe ꝯtulit. uel i. religioſe ꝓfeſſionis .ſ. xp̄ianitatis ul̓hoc eſt ꝯuerſionis ad religionē qd̓ non dꝫ facereſeruus iuuito dn̄o. xvi. q. i. qui uere hu. arguat̉ ꝑ anathemaquo nulla pena maior eſt. xxiiii. q. iii. corripiant̉. lau.Ullus facta interpoſitione de ſacrilegio redit magiſter ad pͥncipale ꝓpoſitum .ſ. ad tractatū ꝓpoſitequeſtionis .ſ. ꝙ res eccleſie non ſunt alienande h.lau. quid ſi. v̓. neceſſitas nimia .i. ſi al̓s non poteſt neceſſitasexpediri. pͥmati .i. metropolitano. uel h̓ non habebūt metropolitanū. ix. q. iii. conqueſtus. ẜm lau. Et ſi. ii. pars. ꝙ ſi. iii.pars. non fecerit. h̓ conſueuit elici ar. ꝙ in alienatione reꝝ eccleſie neceſſaria ſit ſolennitas adeo ꝙ ea p̄termiſſa viciat̉ cōtractus. xii. q. ii. vulterane. c. ſine exceptione. ⁊. jͣ. e. q. ẜm hu.honore amiſſo. xii. q. ii. apoſtolicos. ¶ in gl. illud. in fi. adde. d̓ hoc etiam no. xii. q. i. c. i. v̓. ꝙ ſi neceſſitas. ¶ in gl. ar.eſt h̓ ibi electio. adde ad idem exͣ de elec. ꝙ ſicut. ⁊. c. cum inter vniuerſas. de hac materia no. vii. q. i. factus.N venditionibus. abbates in ptāte ep̄i cōſiſtētesh. quicꝗd fac vim in verbo ſic. xii. q. ii. abbatibus⁊ ib dixi. ſine licentia. xii. q. ii. placuit. lau. ad ptātem .i. ꝑ ptātem .i. ep̄us ſua auctoritate ⁊ ptāte poterit h̓ reuocare. ⁊ eſt improprie dictū. ut illud. xii. di. conſuetudo. xii. q.ii. vobis. Mancipia. ii. pars. ¶ in. i. gl. ibi. ꝑtinet. adde. nāẜm iſtos bene poteſt hodie alienare abbas in caſu licito. ar.xii. q. ii. ſine exceptione cum tractatu ſui capl̓i. ⁊ h̓ videt̉ innuere h. dicens ꝙ credit ꝙ oīa iſta. c. quo ad hūc articulū ſintabrogata. Sed lau. dicit hanc ſnīam non eſſe verā ⁊ qd̓ d̓rin pre. c. nullam .ſ. ꝙ tota ptās ad abbatem ſpectat verū ē reſpectu monachoꝝ nec ep̄us hanc cognitionē demādare poteſt. ff. de offi. ꝓconſul̓. nec quicqͣꝫ. §. ubi decretū. Quid tn̄ſi abbas utiliter alienauit inconſulto ep̄o uidet̉ reuocandū.xcvi. di. bene ꝗdem. ff. d̓ re mili. deſertorē. §. in bello. ſed ꝗdfieri debeat collige. xii. q. ii. ſi qua de rebꝰ ẜm la. Dicit goff.ꝙ d̓r in h̓. c. in venditionibus. ⁊. xii. q. ii. abbatibus .ſ. ꝙ in