aūt. ⁊ exͣ de do. ⁊ ꝯtu. c. i. ⁊ de ſuc. ab inteſ. cū dilectus. in fi.¶ in. e. glo. ar. ex eo ibi. in ſuis eccleſiis. adde. videt̉ ꝙ debeant ꝯtineri appellatōe ſuaꝝ. nō ſolū ꝓprie ſed cōes. ⁊ etiāmediate ſubiecte. pͥmo ut fauor pͥuilegii ampliet̉ cuius ē latiſſima interp̄tatio faciēda. ut. ff. de conſti. prin. bn̄ficiū. et. C. d̓bo. vac. l. x. ⁊. l. ſi qn̄. i. ⁊ exͣ. de ver. ſig. olim tibi. ⁊ in hoc. c.frater nr̄. ⁊ ex hoc īterdū. in p̄iudiciū ēt alterius verba pͥuil̓.indefinite poſita extendunt̉ ad futurā. exͣ d̓ pͥuil̓. qꝛ circa. ſicergo ad oēs eccl̓ias ꝓprias ⁊ cōes pͥuil̓. ex interp̄tatōne largiſſima extēditur. ſic. ff. de ver. ſig. l. pupillus. §. fi. ſcd̓o quiah̓ ſub uerbis pͥuilegii ꝯtinet̉ pͥuilegiū dꝫ ītelligi qͣꝫtū verba pͥuile. pn̄t pati ut ī iuribꝰ all̓. ⁊ ar. ex de p̄ben. c. ulti. a ꝯͣrio ſenſu. ſub appellatōe aūt ſui cōes cōtinent̉. ff. de le. iii. ſi quis ſuas. ⁊. l. p̄alle. pupill̓. §. fi. qd̓ enī in ordinatōne teſtamēti circalegata diffinit̉ pōt ad pͥuilegia ꝯgrue adaptari cū legatū utpͥuilegiū ex liberalitate ſeu gr̄a regularit̓ ꝯcedat̉. ff. de leg. ii.legatū eſt donatio ꝯiuncta leg. ff. de adimē. le. l. rem legatā.nō ſolū aūt cōes ſed mediate ſubiecte eccl̓ie pn̄t ſuo v̓ocabulo ꝯprehendi ut qd̓ in pͥncipali ſtatuit̉ ad acceſſoriū extēdatur. ff. de re. iur̄. cū pͥncipalis. ⁊. C. de uſur. l. eos. in pͥn. ꝓpt̓qd̓ ſtatuit̉ ut cū peculiū alicui p̄legat̉ ⁊ ſui vicarii peculiū ꝙſibi mediate ſubeſt p̄legari videt̉. ut. ff. d̓ pecu. le. l. ſi peculiū§. vicario. ⁊. l. penl̓. ⁊ ar. ff. de fun. inſtru. l. fundo. §. i. Sic ētcum cā uſus ſui aliꝗd alicui relinquit̉ ⁊ ꝓ uſu qͣlitercunqꝫ ſibi ꝯiunctoꝝ legari videt̉. ff. de pecu. lega. l. ꝗ penū. §. ſed qd̓diximus. ita alibi videmus ꝙ ciuitas beritenſiū q̄ eſt in prouincia ſyrie. ut. ff. de ver. ſig. l. ꝗ rome. §. calimacº. reputaturſub ꝓuincia fenice. ut. C. ꝗ ꝓfe. uel eta. li. x. l. i. qꝛ ſyria ſb̓ ꝓuincia fenice ꝯtinet̉. ut ar. ff. de cen. l. i. in pͥn. igit̉ ſuaꝝ appellatione merito ꝯtinere poterit eccl̓ias ſibi mediate ſubiectasEt ꝓ hoc videt̉ caſus exͣ de p̄ben. c. ꝓ illoꝝ. ubi p̄ceptū ſcm̄de ꝓuidendo in eccleſiis ſuis extendit̉ ad eas que ꝑ medium ſūt ſubiecte. Sic ſue dicunt̉ q̄ ad aliquē nō ꝑtinēt plenoiure. ut exͣ de pͥuile. cū ⁊ plantare. §. in eccl̓iis. ⁊ ꝑ hoc extra d̓aucͣte. ⁊ uſu pal. ex tenore. ubi appellatio tue ꝯtinet qͣꝫcunqꝫeccl̓iam ſubiectā ut pꝫ ex illius pͥn. c. ⁊ ex fine videt̉ ꝙ illudius qd̓ hꝫ abbas in eccl̓iis videt̉ eſſe exemptū ſicut cū aliꝗsrem cōem uel in qͣ aliqd̓ ius hꝫ legat ut ſuā videt̉ legare ꝑtēſuā uel ius ſolū qd̓ hꝫ in ea. ff. de le. i. ſerui electōe. §. i. ⁊. l. ſidomus. §. fi. ⁊ de le. iii. ꝗ ꝯcubinā. §. ꝗ fundū. ꝓ hoc ar. ff.de ꝯͣhen. emp. ꝗ tabernas. ſic ſub appellatōe ſui uideatur eximi ius qd̓ hꝫ in eccl̓iis abbas ille cui pͥuilegiū eſt ꝯceſſum.Credo ſaluo iudicio meliori ꝙ ille eccl̓ie uideant̉ tm̄ exēpteq̄ ad p̄dictū abbatē ꝑtinēt pleno iure rōnibꝰ q̄ ſequūt̉. Primo qꝛ id qd̓ eſt ꝯtra ius cōe ⁊ in alterius p̄iudiciū reſtringitur iuſte. ut. ff. ne ꝗd in lo. pu. l. ii. §. merito. ⁊. §. ſi ꝗs a pͥncipe. ut. ff. de le. l. qd̓ vero. exͣ de of. or. lꝫ. cū igit̉ iſtud pͥuilegiūledat ordinariū a cuius iuriſditōe eximit̉ dictus abbas reſtrīgi debebit. Scd̓o qꝛ res eadē diuerſo iure inhoneſte diſponit̉ abſurdū ⁊ incōueniens eſt ut diuerſo iure eadē rescenſeat̉. ut. ff. de uſu. l. eū qui edes. exͣ de deci. cū in tua. ⁊ depͥuile. qꝛ circa. xii. q. ii. cognouimus. ſi ergo nos diceremusꝙ ad eccl̓ias cōes vel in ꝗbus hꝫ iuſpatronat̉ꝰ uel mediateſubiectas extenderet̉ ſequeret̉ abſurdū alteꝝ de duobꝰ videlicet ut cenſeat̉ eadē res iure diuerſo ſi ius qd̓ hꝫ tantū dicat̉exemptū. ſed ſi totū dicat̉ eximi iam pͥuilegiū ꝑſonā egredit̉qd̓ eſt ꝓbatū a iure. ut. C. de le. l. ii. ff. de regu. iur. l. neratius⁊ exͣ de pͥuile. c. ſane. Tertio ꝙ hāc extēſionē pͥuilegii formanō patit̉ debemꝰ nāqꝫ pͥuilegiū extēdere ut patit̉ eius tenor.exͣde pͥuil̓. porro. ⁊. c. cū olim eēmus. verba ēt ſic debemꝰ ītelligere ut qͣꝫtū minus poterūt p̄iudicēt iuri cōi ut in iuribusꝓ hac ꝑte in pͥma rōne ſuꝑius alle. ⁊ ẜm ius cōe qͣꝫtū remanente pͥuilegio poſſumꝰ interp̄tari dēmus. ut exͣ de ꝯſue. cuꝫdilectus. ⁊. c. cū olim. ⁊ magis ꝓpria verboꝝ interp̄tatio dꝫſumi. ff. de au. ⁊ ar. l. ſcribit ꝗntus mutius. ⁊. l. plautius. ī fi.⁊ exͣ de deci. ad audientiā. v̓ba aūt pͥuilegii ꝓprie ſūpta adIVIillas eccl̓ias referunt̉ q̄ ad dictū abbatē ꝑtinent pleno iure.illud enī ſuū d̓r qd̓ ꝓpriū ē ip̄ius ꝓ quo īmediate realis actio dat̉ ei. ff. de au. ⁊ ar. leg. l. ꝗntus mutius. ii. §. argēto. ⁊. §ꝗ aurū legatū. l. ſcribit ꝗntus mutius. circa pͥn. nec ſuū vidrꝓprie qd̓ eſt cōe. ad hoc. xii. q. i. §. ulti. in pͥn. ubi de hoc ētdixi ibi videas ad idē. iii. q. i. reintegrāda. in fi. ibi videas ⁊adde qd̓ dixi. xii. q. i. res eccl̓ie. ⁊ iō legata veſte q̄ vxoris cāꝑata eſt legatus nō videt̉ cōis uſus cā ꝑata. ff. de le. iii. l. hoclegatū. ⁊ de au. ⁊ ar. le. l. ꝗntus mutius .i. circa pͥn. nec etiamillud qd̓ eſt mediate ſubiectū ꝓpter qd̓ legato ẜuo ſuo ordinarius nō vicarius ẜui ordinarii ꝯp̄hendit̉ in legato. ut. ff.de fun. inſtruc. l. queſitū. §. celſus. ⁊ de le. iii. ſuos. in fi. ⁊ hocplane ꝓbat lex dicens ſuos ſeruos vel ancillas eos accipimus q̄ ſūt pleno iure teſtātis ⁊cͣ. ut. l. p̄alle. ſuos. in pͥn. et. e.ti. ꝗ hēbat. circa pͥn. ⁊ ſic debet intelligi p̄all̓. c. de pͥuile. cū etplantare. §. in eccleſiis. ubi in illis eccleſiis nō hꝫ locū pͥuilegiū q̄ ad illos religioſos nō ꝑtinent pleno iure qͣꝫuis poſſitex ſignificatione ſūpta largiſſime dici ſue. Nec obſtāt in cōtrariū allegata p̄uil̓. enī ampliat̉ cū de alterius p̄iudicio nontractet̉ utpote ſi eſt pͥuilegiū qd̓ tertio nō noceat ⁊ ꝓſit petēti. ut. C. de p̄po. ſacri. cubi. li. xii. l. ul. al̓s aūt nō ut in ſuꝑiusiuribꝰ alle. in. c. v̓o qꝛ circa. de pͥuile. nō ampliat̉ niſi in preiudiciū ꝯcedētis. ut noͣ. ibidē. Ad iura aūt q̄ uident̉ dicere appellationē ſuoꝝ ad cōia ⁊ ad illa in ꝗbuſ hētur ius aliquodextēdi debere. rn̄. ꝙ illa in teſtīs loquūtur ubi fit interp̄tatioꝯͣ illū ꝗ hꝫ cāꝫ a teſtante videlꝫ ꝯͣ heredē ⁊ qͣſi ꝯͣ ip̄m ꝯcedentē videt̉ fieri. cū heres reputet̉ ꝑſona eadē cū defūcto ut ī cōcor. aucͣ. de iureiur. a morien. preſti. §. i. v. coll̓. iō ſicut ꝯͣ ꝯcedentē ſit interp̄tatio in. c. qꝛ circa. ſic ēt pōt in teſtō dici p̄ſertim cū heredi honeſtū nō ſit reſtringere liberalitatē teſtantisa quo tm̄ honorē ⁊ utilitatē recepit. ff. de fideicō. li. l. in teſtamēto. ⁊. l. ut ſi domꝰ. §. fi. ⁊ alijs ſil̓ibus in eodē iure vꝫ legatū. qꝛ al̓r nullū eēt. ſed h̓ pōt valere pͥuilegiū qͣꝫuis ad ꝓpͥaseccl̓ias reſtringit̉. p̄terea in. l. ſi peculiū. et. l. ẜuo. ⁊ alijs ꝯſil̓ibus ponebant̉ v̓ba in legato q̄ ītellectū huius expͥmebant.ut in eaꝝ qͣlibet ſatis pꝫ. nec eſt ſil̓e oīno hoc ꝙ de ſyria ⁊ fenice allegatur. qꝛ ibi una ꝓuincia aliā ꝯtinet ſicut ꝑtē ip̄iusſed hic una eccl̓ia alterius ꝑs nō eſt nec ſic ꝯiūcta ut una adalterius naturā ex vi ꝯiunctōnis trahat̉. ſic̄ no. in gl. exͣ de pͥuile. cū capella. in. c. vero ex tenore. d̓ uſu palii erat pͥuilegiūnulli nocēs ⁊ honorē tribuēs īpetrāti qͣre facilius dꝫ extendi. h̓ aūt eſt ſecus ut ſuꝑius eſt ſatis dictū. Nec ob. ēt. c. proilloꝝ. qꝛ ibi de intētione pape ꝯſtabat ꝑ illā clauſulā ꝯͣdictores ⁊cͣ. nō enī poſſit ſibiip̄i p̄ciꝑe uel ſeip̄m diſtrictōe canonica cohercere. ar. ff. de arbi. l. ul. ſed ar. ꝯͣ. xi. q. iii. ſi is. ſed dicut ibi no. Sꝫ pone ꝙ monaſteriū ſit exemptū cū ſuis capellis nunꝗd plebes ītelligunt̉ exempte? Dic ꝙ nō. ut patebitexͣ. inno. iiii. de ver. ſig. ad ꝑpetuā. quā pauci hēbant al̓s incipit ⁊ qꝛ q̄ hodie eſt remota ⁊ eſt rō qꝛ nec vna ꝓfeſſio ſubalia includit̉. xii. q. i. duo. quis ergo curabit plebē. Rn̄deoep̄s. x. q. i. regēda. ⁊. c. ſe. ꝗ ⁊ poterit aliā edificare eccl̓iaꝫ velꝑrochianis dare licentiā edificādi. de conſe. di. i. nemo. ar.exͣ de eccle. edi. ad audientiā .i. ⁊ ponet ibi p̄ſbiteꝝ ꝗ ꝑcipietdecimas oblationes ⁊ alia iura prochialia. xiiii. q. i. eccl̓iasexͣ d̓ his q̄ fi. a prela. ſine ꝯſen. ca. paſtoralis. ſalua ſua canonica. ⁊ hoc eſt veꝝ niſi ꝯͣ ep̄m ſit p̄ſcriptū. exͣ de p̄ſcrip. cumolim. c. auditis. nā ubi nō fit mētio in pͥuil̓. de ꝑrochian̄. niliuris in eis acquirit̉. ut in p̄di. decre. ad ꝑpetuā. nec in hoccaſu noīe eccl̓ie ꝯtinent̉ ſic exͣ de ver. ſig. cū clerici. ſed ꝯͣ. ff. d̓ꝯſti. prin. bn̄ficia. Sol. h̓ pͥuilegiū eſt ꝯͣ ptātem ordinariā q̄a deo eſt. xi. q. iii. qui reſiſtit. ⁊ fauorabilis. ⁊ iō tale pͥuilegiūreſtringit̉ tanqͣꝫ odioſū ut ſupradictū ē. īmo hoc eſt regularein pͥuilegiis ꝙ nunqͣꝫ extendit̉ de ꝑſona ad ꝑſonā vel de loco ad locum. exͣ de pͥuile. ſane. ff. de pac. ſi vnus. §. pacta. v̓.an̄ oīa ẜm hoſt. ꝗ hoc totū noͣ. in pre. decre. exͣ ad ꝑpetuā. etadde qd̓ noͣ. inno. exͣ de pͥuile. accepimꝰ. in gl. i. v̓. itē no. ⁊cͣ.