tus ſub. quo quiſqꝫ mouetur. h. qd̓ propterea v̓. Porro. ii.ꝑs. infirmitas v̓. ignorantia que eſt peccatū de qua ſupponitexemplum. alia eſt etiam infirmitas animi .ſ. obliuio que eſtpena de qua dicit. jͣ. e. §. ut itaqꝫ lau. carnis v̓. ex utraqꝫ .ſ. animi ⁊ carnis. h. procedunt quo ad fomitē peccati generaliter ītelligitur qꝛ que ex fomite peccati ꝓcedunt mala ſunt oīa. ſedquo ad ignorantiam indefinite loquitur ſiue intelligit̉ ⁊ nongeneraliter. qꝛ non oīa que procedunt ex ignorantia imputātur ſicut iam patebit. h. vn̄. v̓. probat ꝙ ea que fiunt ex ignorātia imputant̉. h. dcm̄ eſt. i. ad cor. xiiii. c. ignorabitur .i. reprobabitur a dn̄o. tales v̓ſ. chriſtus ait io. ix. ⁊. xvi. qꝛ ipſe eī ignorantes legem dei opinabantur ſe bn̄ facere cum eijciebant p̄dicatores noīs chriſti. h. de eiſdem v̓. ad ro. viij. ⁊. x. illis iudeis perhibeo .ſ. de hoc. h. zelum .i. quēdam bonū motuꝫ indeum .ſ. ad obſequendū deū in lege defendenda. h. ſcīam .i.fidem que ꝑ dilectionem oꝑatur. nā ſcīa eſt fides unde apoſtolus dixit ſcīa deſtruetur .i. fides la. nullū v̓. ignorantia. nāubi deeſt agnitio ⁊cͣ. xxviij. q. i. §. ex his. ¶ Ex carniſ. iij. ꝑsinfirmitate .i. fomite peccati. languore fiunt dr̄ languor nature ꝑꝑ vulnus naturalium qd̓ ſignificatū fuit luc. ij. c. ubi dicit̉ꝙ plagis impoſitis abierunt. carne .i. fomite peccati. h. diceret ad ro. vii. c. ſiue v̓. infirmitatem predictam. h. ¶ Cui. iiij.ꝑs uoluntarium .i. uolūtate ꝯmiſſuꝫ uel ſit uoluntas. nam ⁊uoluntas dr̄ uoluntariū peccatū. uel reſtringitur hec uolūtasad actū exterioreꝫ qͣſi nullus actus exterior eſt pccm̄ mortaleniſi ꝓcedat ex mala intentione ſiue uoluntate. pccm̄ mortale⁊ actuale. de mortali enim ⁊ actuali intelligit̉ hec aucͣtas nonautem de originali ẜm hu. ⁊ lau. ⁊ h̓ v̓. hinc i. ab hac ſnīa. h.eſt pccm̄ mortale .ſ. ⁊ intelligitur de actu exteriori niſi vel̓ dicere improprie. pccm̄ uoluntatis cōmitti uolūtate. h. ꝯmitti ſineuoluntate. cū uoluntate ſiue directa ad hoc ſiue ad aliud ꝑꝑqd̓ peccat ut pꝫ ex ſe. c. augu. h. ꝯmitti ⁊ ita furioſus iſte nō cōmiſit pccm̄ qꝛ nō ex uoluntate ⁊ ita non eſt ei imputandumla. ¶ in. i. gl. ibi. ꝓ ⁊ contra. adde ⁊ primo on̄dit ꝙ peccataſiue ꝓcedāt ex uolūtate ſiue ex infirmitate animi aut ex ignorantia uel infirmitate carniſ ut eſt cōcupiſcentia ſemper imputant̉ ad penaꝫ. ⁊ h̓ ꝓbat. iiij. auctoritatibus. poſtea probat ꝯͣcū peccatū nullum ſit niſi uoluntariū poſt dat ſolutionē. jͣ. e. §ut itaqꝫ. ẜm lau. cuius eſt id totuꝫ qd̓ p̄mittitur ī gl. uſqꝫ huc.¶ in gl. melius eſſet in fi. adde exquo hic eſt non corrigēdanotula illa. impugnator in margīe ⁊ dꝫ ibi eſſe defenſor ⁊ ẜmhoc nititur d̓fenſor ꝓbare ꝙ tn̄ ea que ꝓcedūt ex libero arbitrio imputant̉ ⁊ nō alia ⁊ h̓ facit uſqꝫ ad illud. porro infirmitas ⁊ ibi faciendus eſt. §. ⁊ dꝫ poni in notula. impugnator uſqꝫ ad illud. cui ſnīe. ⁊ ẜꝫ h̓ expone nō imitandū adipiſcendūẜm ꝙ dicit io. ut hac diffinitione uolens .i. ille qui mouet̉ adfaciendū uel non faciendū. a nolente .i. ab eo qui non inducitur alioquin ductu rōnis ad aliquid faciendū uel nō faciendum. ſed eſt quaſi truncus inutilis ſicut eſt furioſus noſter d̓quo agimus. Si aūt h̓ in textu non ſit nō plana eſt lr̄a ⁊ bn̄ſtat notula. impugnatoruſqꝫ ad illud. cui ſnīe ⁊ hanc lecturāuult illa ꝯcluſio quam poſtea infert ſiue ergo penes uoluntatem ⁊cͣ. ⁊ tunc expōe uolens .i. appetens aliquid. diſcerneret̉a nolente .i. refutante ut ponat nō priuet. eſt ergo tota uis iſtarum lr̄arum in equiuocatione iſtaꝝ dictionum. uolens uolēte qꝛ in prima uolens ſumit̉ ita large ita ut ꝯprehendat ⁊ uolentem .i. appetentem ⁊ nolentē ēt. .i. refutantē. nolentē autemqn̄ ſupponit ſumitur ꝓ eo qui nec appetit nec refutat nec adaliquid mouetur. in ſecūda uero lectura uolens ſtricte accipitur ut ſupponat ꝓ eo tm̄ qui appetit. nolente uero pro eo quirefutat ut ſic oīs nolens fit uolenſ. in prima lectura nulluſ nolēs eſt uolens ẜm lau. ¶ in gl. i. faciendum. add̓ idē ſentit. hꝙ ſub hac negatione uel affirmatiōe cōprehendunt̉ oīa ad q̄nō facienda uel facienda pōt quis moueri ut ſit ſenſus nonimitandū .i. non faciendū nō dicendum non uidendum nōcōmedendū ⁊ hmōi. adipiſcendū hoc eſt faciedū dicendū uiIVdendum comedendū. h. ¶ in gl. i. in diffinitōe ibi. iraſcibiliſadde nō bn̄ dicit hic io. īmo per h̓ pꝫ ꝙ ſint diuerſe potentieqꝛ diuerſi ſūt actus ergo diuerſe potentie. ⁊ etiaꝫ diuerſa ꝑfectibilia qꝛ cōcupiſcibilē perficit tēꝑātia iraſcibilē fortitudo. ſicut ⁊ rōnabilem ꝑficit prudentia. ſed illud ueꝝ eſt ꝙ iſte eēdēuires ſunt in eadē aīa ⁊ qd̓ dicit magr̄ uel nō imitanduꝫ hocdicit qͣꝫtū ad iraſcibilē. uel adipiſcendum hoc dicit qͣꝫtuꝫ adcōcupiſcibilem ẜm pe. ¶ in gl. i. qui ibi. a peritōribus. addeut. xxxvii. di. §. ult. lxxxiiii. di. c. i. ff. de iur. ⁊ fac. igno. l. regula. §. i. ff. de bo. poſ. in bonoꝝ. ¶ in gl. quidā ibi. mouebant̉adde iſti erāt ſimplices ⁊ errabāt nō in motu ad ſeruiendumſed in mō ſeruiēdi la. ¶ in gl. admodū ibi mors eſt. adde.i. cā peccati ex quo eſt mors ẜm. h. ¶ Sed hoc uolūtariumſub. ⁊ ideo merito male uoluntatis quis dānatur peccās. xxiii. q. iiij. diſplicet. iuxta prin. v̓. nā quis ⁊ dicit pap̄. ꝙ ⁊cͣ. utdicam de pe. di. i. ſi pccm̄. ¶ Pōt. ii. ꝑs. h̓ diffinitio .ſ. predicta uſqꝫ adeo ⁊cͣ. h. ⁊ pōt falſa uideri qꝛ pccm̄ qd̓ ꝓuenit exignorantia uel coactiōe nō uidetur uoluntarium. de talibusenim opponebat̉ cōtra diffinitionē aug. ẜm hu. nō immeritoergo merito dicuntur nō uoluntaria ſed ꝯͣ in lr̄a ſe. non omni modo pn̄t nō uoluntaria dici .i. pn̄t dici uolūtaria. ſed dicnō omnimō pn̄t non uolūtaria dici ſupple ſimpliciter. Ariſ.tn̄ dicit ꝯͣ in ethi. qꝛ oꝑa coactoꝝ ſunt inuoluntaria ſimplicit̓uolūtaria aūt ẜm quid lau. item v̓. iuſtitia ẜm augu. iuſtitia ērectitudo uoluntatis. uetat uel aliter diffinit ut dr̄ de pe. di. iijille rex. in gl. īnuitur. ¶ in. i. gl. in fi. adde. dicas ꝙ rn̄det impugnator. o defēſor cōcluſio tua procederet ſi in diffinitiōe illa augu. complecteretur omne genus peccati quod non facitut ipſe probat ī auctoritate ſequēti lau.Erito hoc. c. inducitur ad on̄dendum ꝙ peccatacoactoꝝ poſſunt includi ī dicta diffinitōe qꝛ ſūt uo¶ luntaria ẜm. h. vn̄ reſpicit lr̄am. sͣ. e. §. ꝓxi. v̓ſi. qͣꝫuiſa neſcientibus cōmittuntur ſic ut. jͣ. e. c. in fi. an ēt. ij. qō. namēt v̓. ſolutio ſecūde qōnis. tanqͣꝫ v̓. non pro ſe .i. propter ipſuꝫperiuriū. ſi ita eſt .ſ. ꝙ uelis. qd̓ facit .ſ. falſū iurare licet uoluntas principalis non ſit .ſ. aduiuere. h. neſcio .i. nō diffinio qꝛnolo precipitare ſnīam. uel non diffinio. qꝛ notū eſt ꝙ nō debēt dici peccata nolentiū ſed uolentium. xxxij. q. iiij. in eo. h.uel neſcio .i. nō intelligo ꝙ poſſit dici ẜm lau. hic dicūtur .i. inloco ueteris teſtamenti quem exponebant ẜm. h. ipſū peccar̄qͣꝫtum ad hoc qd̓ peccatū eſt. Et eſt peccare lineas iuris excedere lau. h̓ ſi v̓. ſo. pͥme qōnis. ſi habēt .ſ. ꝙ peccata coactiuaſint uolētiū ioſ. neſcientium .ſ. ipſa eſſe peccata ioſ. ⁊ uidet̉ ꝙh̓ augu. cōtradicit ei qd̓ dictum eſt ẜm euꝫ. sͣ. e. §. ſed hoc. nādicit ibi augu. ꝙ peccata neſcientiuꝫ ſunt uolūtaria h̓ dicit ꝙnō ſunt nolentiū ſed uolentium. Sed ibi uoluntas largiusaccipitur. nō enim peccatū mortale cōmittitur ſine uoluntatealiquo mō īherente ipſi facto. Sed eadē ratiōe peccata coactoꝝ poſſūt dici uolētium ſi hoc dicatur nō eſt incōueniens.ſed magis apparet uoluntas in coactis qͣꝫ ī neſcientibus ⁊ iōpotius peccata coactoꝝ qͣꝫ peccata neſcientiū dicūtur peccatauolētiū h̓ ab augu. ẜm hu. ⁊ lau. ¶ in. i. gl. ibi. aīe. adde. ſꝫ ꝯͣqꝛ aīo uiolētia nō infertur ut. xxxii. q. v. §. ꝙ autem. in prin.dic ut ibi no. ¶ in gl. ar. ꝙ ibi. uolūtas. adde ſic turbata uolūtas dr̄ uolūtas ar. exͣ d̓ ſimo. mattheus ubi de h̓. ¶ Dig.ti. redit nunc gr̄anus ad principale propoſitū ⁊ inducit legeꝫiſtam ad probandum ꝙ ea que fiunt ex ignorātia uel mentealienata nō imputantur. Et no. ꝙ lex iſta male ponitur h̓ utdicit h. ⁊ bn̄ cū inducatur pro defenſore ad on̄dendū ꝙ ea q̄fiunt mente alienata non imputātur ſed deberet legi poſt ſequentem. §. uel in ipſo. §. poſt illud uerbum nō ꝓceſſerūt. b.b. poſt qd̓ uerbum legat̉ iſta. l. ẜm lau.Llud relatum eſt a quibuſbdam ⁊ male. nam quicūqꝫ pōt facere ⁊ pati ſed nō cōuertitur lau. ſane v̓ſ.doli capax. doli capax dr̄ qui eſt proximus pubertati. ff. de. re. iur̄. pupillum. ẜm io. ⁊. b. uel doli capax dicitur