Qin alienatione reꝝ cuiuſlibet eccleſie. ut. sͣ. e. abbatibꝰ ⁊ ẜꝫ iſtūintellectū pōt ſic diſtingui lr̄a. ꝯcilio quo ad res matricis eccleſie p̄ſbyterio quo ad res aliaꝝ eccleſiaꝝ. ⁊ ſic ꝯciliū dr̄ collegiū matricis eccl̓ie. p̄ſbyterium dr̄ collegiū cuiuſlibet alteriꝰeccl̓ie ſꝫ iof. dicit cōcilio .ſ. ep̄oꝝ ẜm antiqͣ tꝑa. x. q. ij. caſellaspreſbyterio ideſt clerico ipſius eccl̓ie ⁊ h̓ ẜꝫ moderna tꝑa. prima expoſitio preualet. qꝛ hoc hodie non obtinet. h. ſed īno.⁊ hoſt. uidētur aliter itelligere iſtud. c. dicunt enim ꝙ ep̄i dn̄thaber̄ qn̄ uolūt alienare cōſenſū ſui capl̓i ſi hn̄t capl̓um ⁊ ſi n̄hn̄t ſui preſbyterij ut in hoc. c. placuit. ⁊ ita ipſi nōt. exͣ de trāſac. c. ij. ⁊ noͣ. ꝙ ius canonici ſiue clerici non reſidet in conuerſos ut uocentur ad alienationes ſiue ceteros ꝯͣctus ut ꝓbat̉in h̓. c. placuit. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. lxiii. di. c. i. ⁊. ij. exͣ de ſta. mo. c. ul. §.precipimꝰ. aliqui tn̄ dicunt ꝙ ſi d̓ cōſuetudine eſſet ꝙ de aliquo religioſo loco aliquis laicoꝝ uel ꝓfeſſorum uocaret̉ adelectionē in eccl̓ia ſeculari. uel ēt ꝯuerſi eccl̓ie forte ꝑꝑ hoc nōeſſet cēſenda nulla electio. nec eſt ꝯͣ exͣ de elec. maſſana. qꝛ ibiloquit̉ de laicis puris non ꝓfeſſis. ſꝫ inno. qui ita ſentit exͣ d̓inſti. in eccl̓ia. ¶ in. i. gl. in fi. adde ⁊ uideas qd̓ no. xvii. di.in ſū. xxxiii. di. qn̄ in gl. ul. ubi hoc. c. placuit allegat̉. ¶ ī gl.hoc hēs ibi. ſacerdotes adde ſcꝫ illius eccl̓ie cuius bona alienant̉ io. de fan. ¶ in gl. ar. ꝙ ibi īcōſultis. adde dic ꝙ ſi tātaīmineat neceſſitas ꝙ cōcilium canonicoruꝫ expectari nō poſſit tunc ep̄s alienare poterit ar. ff. de admi. tu. l. tutor qui. §. i.ff. de peti. here. l. diuus dūmō id gerat ꝙ d̓ iur̄ reprobari nōdebeat ar. ff. de ritu. nup. ſi filius io. de fan.Ine. meliora .i. cā utilitatiſ. cleri. tractatu ſub. ⁊ cāecognitione ⁊ in ꝑpetua alienatione. ad tp̄s aūt pōtꝯcedere ſine tanta ſolēnitate ar. exͣ ut bn̄. ec. c. i. in fi.ubi ita no. inno. ⁊ hoc ēt pꝫ ex eo qd̓ le. ⁊ noͣ. exͣ de rebus ec.nō alie. dudum. adde qd̓ dixi. sͣ. e. alienationes. ꝯſenſu. no.ꝙ nō ualent ꝯſenſus niſi in cōi habiti ẜꝫ la. ar. ꝯͣ. ff. de ẜuitu.ruſ. p̄. ꝑ fundū. ſed non ob. qꝛ illud in re cōi. pluribus tanqͣꝫſingularibus que res cōis ⁊ cuiuſlibet eſſe ītelligit̉. ff. ꝓ ſociomerito. ff. de ritu. nup. illud. ſecus aūt in rebus uniuerſitatisq̄ nullius eſt. ff. qd̓ cuiuſqꝫ uni. ſicut. qd̓ dn̄s goſ. non admittit dicens ꝙ ⁊ ſi inueniā h̓ in electione ut requirat̉ conſenſuscōis n̄ ſingularis ut exͣ de elec. in geneſi. non tn̄ h̓ requiriturin alienatōne. nā alienatio que de iure nō ualet ꝑ cōſenſuꝫ ſequentē n̄ cōualeſcit. ut. sͣ. e. ſi qua d̓ rebuſ ⁊ ar. ex de his q̄ fi.a pre. cū uos ⁊. c. cū apl̓ica ubi ēt ipſe gof. ⁊ la. ita notauerunt⁊ ad h̓. xvi. q. i. c. fi. ſed ſecus in electionibꝰ ut exͣ de elec. auditis. ſufficiunt ergo in alienatione ſingularis ꝯſenſus oīum utdcm̄ eſt ẜm gof. ſed ho. dicit ſnīam la. tenendā. nā in alienatione inuenit ꝙ ſimul inueniunt exͣ de proba. tertio. ⁊ ꝓ hacſnīa facit qd̓ no. cōiter exͣ de ꝯſti. cū oēs ⁊ h̓ ipſe ho. no. exͣ d̓his q̄ fi. a p̄la. tua. vn̄ dicebat vin. ꝙ ſi ꝗlibet canonicoꝝ dicitego alieno rem illā nihil agit̉. ſi v̓o ꝯſentiant oēs ⁊ mādant alienari tenet alienatio. x. q. ij. h̓ ius ẜm vinc. qui ita no. exͣ deelec. in geneſi. ⁊ h̓ approbat īno. ꝑ. b. cō. exͣ de cōſue. cū cōſuetudinis ibi uideaſ. ep̄s v̓. irrita v̓. ſubſcriptiōe ar. ad hoc. lxxxxvi. di. c. bn̄ qd̓ iuxͣ prin. ubi de h̓ in gl. ar. ꝙ in ꝯͣctibus adde qd̓ no. c. di. optatū in gl. ar. donationē ⁊cͣ. dic ꝙ nō eſt neceſſaria ſubſcriptio niſi inueniat̉ exp̄ſſum ẜm vin. ꝗ ita no. exͣde his q̄ fiūt a p̄la. c. ij. in alienatiōe bonoꝝ ep̄aliū neceſſariaē ſubſcriptio canonicoꝝ maioris eccl̓ie ita ꝙ ſine ea nō ualetut h̓ ⁊ exͣ de his que fi. a p̄la. c. i. ⁊. c. tua. nec ſt̓ ad h̓ uocandiniſi pn̄tes. x. q. ij. h̓ ius nec uidet̉ neceſſariꝰ ꝯſenſus archiep̄iuel pape qꝛ hoc nō inuenit̉ exp̄ſſuꝫ ẜm inno. qui ita no. in p̄dicto. c. i. ⁊ exͣ de hiſ q̄ fiūt a p̄la. ⁊ ꝓ hoc dicto facit exp̄ſſe qd̓no. x. q. ij. c. i. v̓. ꝙ ſi neceſſitas. ſed ꝯͣ exͣ de re. ec. nō alie. ut ſuper in fi. ubi noͣ. inno. ꝙ illa ꝯceſſio facta archiep̄o rauen̄. fuitde gr̄a ſpeciali dicens ꝙ d̓ iur̄ cōi nō poterat alienare ſine cōſenſu ſuꝑioris iuramēto ēt nō obſtāte ⁊ ad h̓ facit qd̓ ipſe inno. no. exͣ de tranſac. c. ii. in gl. ul. in fi. que glo. facit ꝓ utraqꝫꝑte ⁊ ar. ẜm quoſdā preſtat ad hoc. x. q. ii. caſellas. ⁊ add̓ qd̓dixi. ix. q. iii. in pͥn. in addi. ꝯͣ h̓. ⁊cͣ. ſed gof. in pre. c. ut ſuꝑin fi. exponit ꝯcedimus .i. indultū eſſe on̄dimus ut. x. q. ii. §.ſed ⁊ ꝑmutare exͣ de reꝝ ꝑmu. c. i. idē tn̄ ho. ſequit̉ ſnīaꝫ īno.ſ. ꝙ fuit gr̄a. qꝛ cum iuraſſet nihil alienare ſine licētia pape utibi ꝯtinet̉ nō ſufficeret ꝯſenſus capl̓i ſui niſi illā licentiā habuiſſet. nec ob. iura ꝑ goſ. inducta qꝛ loquūt̉ ⁊ ītelligūt̉ quo adillos qui p̄dictū iuramētū nō p̄ſtiterūt ẜm ho. ¶ in glo. niſimodicū. adde intelligo ex cā ut. jͣ. ſequit̉ ar. sͣ. xliiii. diſ. ī pͥn.¶ in g. quis debeat in fi. adde ⁊ exͣd̓ his que fi. a p̄la. tua. ⁊de re. ec. dudum ⁊. C. de. ven. re. ciuili. l. fi. li. xi. ¶ in gl. ſꝫ nōne ibi. ſꝫ ultro. adde pōt dici. ꝙ ſi gerit̉ res neceſſaria tūc qualēcūqꝫ exitū habuit qḋ geſtū eſt ſtabit dūmō vtiliter ſit ceptuꝫut in hac. l. §. i. ar. ff. de ſolu. in pupillo. §. plane. ff. de mino.ueꝝ. §. itē nō. ſi aūt gerit res utilis tūc locū hꝫ lex h̓. jͣ. allegataſi pupilli ẜꝫ io. de fā. ¶ in. e. gl. ibi. ꝙ nō. adde idē ſentit hicla. ⁊ eadē rōne. ſed vin. gof. ⁊. b. tenent ꝯͣriū ꝓut ipſe no. exͣ d̓his que fi. a prela. tua. ⁊ idē ſentit. b. e. ti. cū apl̓ica. ⁊ idē uidet̉inno. ſentire in pre. c. tua. ¶ in. e. gl. ibi. alienatio ad idē no.sͣ. e. in ſum. ¶ in gl. ſufficit ibi. taciturnitas. adde ueꝝ eſt hocin tꝑali nō in ꝑpetua alienatione ⁊ ſic loquit̉ iſta decre. h̓ allegata ꝯtinebat̉. in ꝑpetua aūt exp̄ſſus ꝯſenſus requirit̉ ut h̓ ⁊ſubſcriptō ſcꝫ noīatī facta ad h̓ exͣ. e. ti. qͣꝫto. ubi pꝫ ꝙ ī talibꝰnon ſufficit ꝙ dicat̉ totū capl̓m ꝯſenſit īmo ē neceſſe oīa noīacanonicoꝝ exprimi in huiꝰ ꝯſenſu ut ibi ſumit̉ a ꝯͣrio ſēſu adidē qd̓ leg. exͣ de ꝓcu. c. fi. ꝙ dic ut plene diſputauit. b. b. inſua qōne dn̄icali q̄ incipit. ep̄s quidā ⁊cͣ. ubi ſoluit̉ ꝙ ꝑpetuaalienatio facta a p̄lato capl̓o pn̄te ⁊ tacente pōt reuocari eo ꝙnulla eſt ipſo iure ut h̓ ⁊ puniendi ſunt canonici qui nō contradixerūt. ij. q. vij. quaꝑꝑ. ⁊ adde qd̓ noͣ. ⁊ qd̓ dicaꝫ. jͣ. e. xvi.q. iii. ſi ſacerdotes in gl. i. Citem domos.Errulas. hic incipit. vi. ꝑsͣ. qōnis in qua ꝓpōit ſeuꝓponere intendit caſus in quibꝰ poſſit alienatio fieri capl̓o incōſulto. credo tn̄ ꝙ nō ī omni caſu capl̓ꝫſit ꝯſulēdū exͣ de his que fi. a ma. ꝑte. c. ꝑ totū io. de fan. ſꝫ h̓capl̓m ꝯͣdicit. ſine cōſilio ar. ꝯͣ. exͣ deᶠ re. ec. ut ſuꝑ ī fi. dic ut ibino. ꝑ. b. ¶ in. i. gl. ibi. viginti ſolidoꝝ. adde iſta fuit ſnīa lau.uel dic melius ẜm ho. ꝯſuetudine terre ⁊ facultates eccl̓ie ⁊ vēdite uel date rei facultatem attendēdaꝫ ut in. d. decre. h̓ in fi.huiꝰ gl. alle. exͣ de dona. ceteꝝ. ⁊ hoc ipſe ho. no. in ſumma dehis q̄ fi. a prela. §. vl. in prin. ⁊ hoc ēt tenet gof. ut no. in ſūmae. ti. §. in ſumma notandū eſt ⁊cͣ. ⁊ adde qd̓ dicā. jͣ. e. ſi quos.¶ in. e. gl. ibi. quicūqꝫ. adde de hoc ibi ⁊ dicas ꝙ hec ſolutio habet̉ ex textu ubi dicit minus utiles aut longe poſitas.nā ibi de utilibus ꝑuis ⁊ propinquis h̓ v̓o de inutilibꝰ ꝑuislōge poſitis. nā ſi magne ſt̓ īutiles uel lōge poſite nō pōt easalienare ſine clericoꝝ ꝯſenſu. uel illud intelligit̉ in caſu nō cōceſſo. ⁊ nō exigente neceſſitate. hic intelligitur in caſu conceſſo. puta neceſſitate inſtante ſecundum hug. ⁊ h̓ vltimū ſcꝗͥturh̓ la. ꝗ̄ dicit ꝙ tanta pōt eſſe neceſſitaſ ꝙ ēt magna predia poſſet alienare ſine cōſenſu capl̓i. ¶ in. e. gl. ibi ar. ꝯͣ. ibi adde .ſ.ad ꝓxime dcm̄ non ad prin. huius gl. ¶ ſeruos quoqꝫ.v Ugitiui ꝗd ſit fugitiuꝰ habet̉. ff. de edil. edic. ꝗs ſit.noluerint ipſi ep̄i. illi fugitiui. meruerīt ut ſi reuocati nolūt ceſſare uel qꝛ forte in aliqͦ. ledunt eccl̓iā nōenim nocens eſſe deſijt qui redijt ẜm. h. ⁊ la. ¶ in. i. glo. ibi.ſpēs. adde hͦ ēt uideas qd̓ no. jͣ. e. lōginquitate ī pͥn. ibi dicā.Niuſtum h̓ palea ponit̉ ꝓ grano exͣ de reꝝ ꝑmu.iniuſtū. eſt abſurdū de honeſto uel ſine cauſa īno.item ſi rectores. h̓ incipit. vii. ꝑs huiꝰ qōnis inqua dicit ꝙ ſi alienator reddet eccl̓iam indemneꝫ ſcꝫ ſpōte euadit depoſitionē io. de fan. de hoc no. sͣ. e. apl̓icos ⁊ hic ponit magiſter. iiii. caſus in quibus pn̄t licite res eccl̓ie alienari.I quis cōditione .i. ꝓ quocūqꝫ ꝯmodo uel ſuorū.eccl̓ie intellige de rebus alijs a ſeruis. al̓s ꝯͣ. jͣ. e. q.ep̄us ꝗ. ubi patet ꝙ ī ſeruos non ſufficit ꝯpenſatōſimplex. p̄ſumpſerit in bona ſignificatiōe accipit̉ hoc. c. v. di.