Qquod no. ix. q. iii. ſaluo. auertere penaꝫ infligendo. ar. xii. q.i. de his ẜꝫ. h. Ti. i. gl. ibi. debitū adde ar. ꝯͣ ad h̓. xxv. q. ii.amputata ar. ad hoc. jͣ. xvi. q. i. nulli ep̄oruꝫ ubi d̓ h̓. Et noͣ.ꝙ ſi epiſcopꝰ aliquā ſūmā pecunie impōat alicui ſui ſubditoipſe ſubditus pōt dicere non teneor ⁊ de hoc pōt appellare ⁊tenet appellatio. qꝛ per hoc ꝙ dicit in appellatione non teneor omnia iura cōmunia comprehenduntur. ⁊ licet exͣ ius appellare ſine cauſe expreſſione. ⁊ ita fuit ꝓnuntiatuꝫ ꝑ dn̄m richardum cardinalem. ⁊ ſic tenet ⁊ ſeruat curia ẜm bon̄. gr̄aqd̓ de cauſe expreſſione sͣ. dr̄ non credo uerū quādo appellatur a iudice ex iudicium in quo caſu loquitur extra. li. vi. d̓ap. cordi. alias forte obtinet qd̓ predictū eſt qd̓ dic ut no. inno. exͣ de his que fi. a ma. ꝑte ca. c. i. ¶ ī gl. no. ꝙ ibi. nullusep̄us adde. ii. ubi ſatis noͣ. de hoc. ¶ in. e. gl. ibi. preſcribit̉adde ſub. aliquali titulo qd̓ dic ut noͣ. exͣ de preſcrip. ſi diligēti. in gl. ex hoc uidetur ubi dicit ꝙ ſic pōt intelligi iſta decre.de quarta. Alij dicunt ideꝫ ſi eſſet titulus erroneus qui datcauſam preſcribendi ẜm eoſ exͣ de iurepa. cura. ſed tu dic ſuꝑhoc eſſe diſtinguendum. qꝛ eroneus titulus aut eſt erroneuſiure aūt in facto. ſi in iure nunqͣꝫ dat cauſam preſcribendi. qꝛiuris ignorantia non prodeſt uſucapere uolentibus. ff. de iuris ⁊ facti igno. l. iiii. ⁊. l. ignorātia. ⁊. l. regula. ff. d̓ uſuca. ubilex ⁊. l. nunqͣꝫ. ubi an̄t eſt erroneus in facto uerbi gratia ſi illequi conceſſit ep̄alia aliquibus locis ſiue eccleſijs credebaturep̄s ⁊ nō erat talis titulus lꝫ erroneus. dat tituluꝫ preſcribendi. uel poteſt dici erroneus tituluſ in facto. qn̄ ep̄us poſſidetlatiorem dyoceſim qͣꝫ ſua ſit credēs eā eſſe totam de ſua dyoceſi. licet in ueritate nō ſit cū terminos ⁊ confines ſue dyoc.ignoraret. ⁊ ep̄alia in aliena dyoc. preſcribat. hec ꝓbari poſſunt. ff. de offi. preto. barbarius. ff. de iure fiſ. ſi in accep. C. d̓teſta. l. i. C. de ſen. interloc. om. iudi. l. ii. ff. ad macedoni. l. iii.inſtitu. de teſtamen. in. §. teſtes. error eniꝫ facti facit iuſ. erroruero iuris minime. ff. de fundo inſtruc. cū delanionis. §. aſinam in fine. ⁊. l. queſitum ⁊ ſic debet intelligi exͣ de preſcrip.auditis .ſ. de titulo putatiuo. ſi aūt eſſet erroneus in iure nōdaret cauſā preſcribendi extra de deci. dudū. nec ob. predi.decr. cura qꝛ ibi fuit preſcriptio cū tacito cōſenſu preſumptocontra epiſcopum qui tam longo tp̄e tacuit. undeuſus ⁊ patientia tam longa legittime ducit officiū pretoris. ff. de ſeruiruſ. p̄. l. i. ī fi. ff. de publi. ſed ſi ego. §. i. Et noͣ. ꝙ ariſto putateuꝫ demū hoc interdictum habere. qui ſe putat ſuo iure uti⁊ non eū qui nullum ius ſe habere exiſtimat ⁊ utitur. ff. de aqua co. ⁊ eſti. l. i. §. ariſto. per qd̓ ſoluitur obiectio que poteſtfieri .ſ. ep̄s. jͣ. fines alterius dyoc. poſſidebat. credens uel eſtimanſ illd̓ de ſua dyoc. ⁊ ideo animum preſcribendi non habebat. ergo nō preſcripſit. ff. quibus moͣ. uſuffruc. amit. l. isqui. ff. quibꝰ mo. ſeruituſ amit. l. ul. ſed uerum eſt qd̓ preſcribit. ⁊ adde qd̓ dicam in fi. huius gl. ¶ in. e. gl. ibi. longiſſima preſcriptione adde iſti due preſcriptiones .ſ. longa ⁊ longiſſima ẜm can̄. non differūt ẜm io. uin ioff. ⁊. b. ꝗ ita noͣ. exͣde deci. dudū. ¶ in. e. gl. ibi preſumit̉ eſſe adde uidet̉ cautetangere ſententiam. h. dicentis ꝙ ſi ep̄s non allegat aliā ratōnem. niſi longitudinem temporis .ſ. qꝛ tāto tempore illud recipit enim ſi per. c. annos illud recepiſſe. iuſte ei denegatur.qꝛ tempus non eſt modus ꝯſtituende obligatiōis quia nectollende ꝙ eſt minus. qꝛ facilius eſt tollere obligationem qͣꝫconſtituere. cum faciliores ſimus ad abſoluendum qͣꝫ ad dānandum. ff. de ac. ⁊ ob. l. obligationē. ſed ſi allegaret aliquārationem .ſ. ꝙ ab aliqua iuſta cauſa fuit ab initio ſtatutuꝫ ul̓a ſe uel a ſuis predeceſſoribus uel aliam conſimilem ⁊ nonpoſſit illud probari. quia non habet teſtes uel inſtrumenta.nec eſt homini memoria. quando uel quare hoc fuerit ſtatutum tunc ex longitudine temporis eſt preſumptio pro epiſcopo .ſ. ut iuſte ab initio uideatur ſtatutum niſi contra ꝓbetur.ar. ff. de uſur. cum de in rem uerſo. iii. q. vi. hoc quippe ẜm. hde h̓ no. jͣ. xviii. q. ii. ſeruitium ibi dicam. ¶ in. e. glo. ibi. preſcripſi. adde dicas ut h̓ melius intelligas ꝙ refert an ex preſcriptione agatur quod fieri poteſt. ut. xvi. q. iii. §. poteſt. C. d̓preſcrip. xxx. uel. xl. an. ſi quis emptionis. an ex ipſa excipiatur. ut extra de ꝓba. ex litteris. ut in primo caſu neceſſe habeat quis probare titulum. ⁊ ſic intelligit goff. exͣ de ꝓba. licet.fauentini agentes allegabant preſcriptionem. in ſecundo v̓ocāu non eſt neceſſe probare titulum uel dic in utroqꝫ caſu d̓bere titulum probari ad quid enim exigeretur niſi ut probaretur nec ob. illa iura. C. de pet. hered. cogi. ii. q. v. §. i. qꝛ illaloquūtur cum poſſeſſor conuentus actione reali ſimpliciternegat quare cogi non debet oſtendere titulum ſue poſſeſſionis. ſecus cum excipit de preſcriptione ẜm gof. qui ita noͣ. inpre. decre. licet. unde dicebat inno. ꝙ preſcriptio habet ſub ſetitulum ⁊ bonam fidem. ⁊ ideo allegata preſcriptione allegare uidetur iuſtum titulum ⁊ bonam fidem. etiaꝫ ſi non dicat⁊ idem ſentit hoſti. ⁊ hoc noͣ. extra de deci. dudum. ſuper h̓uideas exͣ. li. vi. de preſcrip. epiſcoporum dic ut ibi. ¶ in. e.gl. in fi. adde de hac materia no. etiam. xvi. q. iii. dilecto. ſedtu potes dicere ſb̓tilius ⁊ melius ꝙ longa eſt differentia ītercorporalia ⁊ ſpiritualia. ⁊ incorporalia temporalia. quia incorporalia temporalia. tribus modis debentur alicui iure ẜuitutis. aut enim debentur propter pactum ſiue contractumaut ꝑꝑ naturam loci. quando inferior locus dicitur ſuperiori ſeruire aūt ẜm loci neceſſitatem. que ꝓ lege ſeruari debet.cauſa minuendarum litium. ff. de aqua plu. ar. l. i. §. ſed ⁊ ſi.⁊. l. ii. unde preſcribere ſeruitutem in domo uel in fundo nōeſt ꝯͣ ius ſcriptum. ſed ꝯͣ illum contra quem preſcribitur cumhoc a iure ſit conceſſum. ff. de aqua pl. ar. in ſumma. ſecuſ autem eſt qn̄ quis preſcribit epiſcopalia in aliena dyoc. quia h̓eſt expreſſe ꝓhibituꝫ. iii. q. vi. hoc quippe ⁊. c. unaqueqꝫ. vi.q. iii. c. i. ⁊. ii. sͣ. e. q. i. c. decretum. ⁊. c. regenda ⁊. c. nouerint.poſiti enim ſunt termini ⁊ limites quos non licet tranſgredi.nec in meſſem alterius falcem ponere. ix. q. i. c. i. ⁊ per totumextra de ſepul. c. i. unde ſatis innuitur ⁊ uidetur. ꝙ incorporalia ſpiritualia que in eccleſijs competunt contra eccleſiā nōpreſcribantur. ſine titulo uero uel putatīo a iure ⁊ ſic intelligeexͣ de preſcrip. ſi diligenti. ubi dr̄ ꝙ requiritur bona fidescum iuſto titulo non tm̄ allegato ſed ꝓbato. ⁊ ſi h̓ requiriturin corporalibus eccleſiaſticis. quanto magis in ſpiritualibꝰque digniora ſunt. ut exͣ de tranſac. c. ij. de hac materia not.inno. ⁊. b. in pre. decre. ſi diligenti ubi etiam no. hoſt. ꝙ alid̓eſt ius cenſendum in dyoc. eccleſijs ⁊ eccleſiaſticis. que occupari prohibentur. ⁊ non niſi iuſto titulo acquirūtur. ut extrade cle. peregri. c. ul. cum ſimi. ⁊ aliud eſt in predijs priuatorūin quibus non impeditur acquiſitio ſeruitutis ſed potiuſ cōceditur ut patet in ſuo tractu de ſeruitu. C. ⁊. ff. ⁊ ibi ideꝫ no.inno. ẜm v̓iora uolumina.Auendum. ſb̓ditos .i. laicos. iudiciaria .i. poteſtatiua. h. obſeruandum v̓. neceſſitas. sͣ. e. q. i. regenda⁊ no. e. q. decreuimus. ſcandalizandis ſuꝑ h̓ uideas quod le. ⁊. no. exͣ de preſcrip. c. ii. in prin. ⁊ ſi v̓. ſb̓ditis .i.laicis. ⁊ eſt h̓ ar. ꝙ ep̄s poteſt recipere ſumptus etiam a laiciſnon ſolum a clericis. s. e. q. i. placuit. poterit ergo prima dieeſſe in ſumptibus clericorum. in ſecunda in ſumptibus laicorum. h. ſed la. non credit de laicis. niſi conſuetudo eſſet. ⁊ iōſic ponas caſum ẜm io. de fan. olim conſueuerant ep̄i haber̄duas procurationes. primam a ſacerdote ꝓ uiſitatione. ſecūdā a populo pro labore criſmatis mandat ergo papa proutin. c. continetur. tanta v̓. apoſtoli act. ix. c. ¶ in. e. gl. uideturergo ibi. cum apoſtolus adde in iſta decre. cum apoſtolus.noͣ. vin. ꝙ poſtulatio auxilij d̓ qua ibi loquitur. ſi fuerit iuſtaex neceſſitate exaudienda eſt. ⁊ per ſuſpenſionem extorquenda. nam ſi par pari ſb̓uenire tenetur etiam ſb̓ pena excōicatōnis minor multo fortius maiori exͣ de cen. c. i. ⁊ de offi. or. cōquerente. in fi. ẜm vin. alij aliter dicūt. ut ſatis no. īno. ⁊ hoſ.in iſta decre. cum apoſtolus ubi uideas. ⁊ adde quod dixi.