Qnibus aſſiduis ep̄alem procurationē nō recipiet niſi ſemel inanno. jͣ. e. q. iii. īter cetera ẜm vin. qui ita no. extra de offi. or.cōquerente. ſed tu dic ut no. exͣ de cen. cū uenerabilis. uel dicꝙ ep̄s uiſitans bis ter uel quattuor procurat̉ ⁊ quotiēs opꝰfuerit quotiens eccleſie cauſam prebuerit ⁊ correctione indiguerit. xviii. q. ii. nō ſemel ⁊. c. uiſitandi. ẜm. ho. qui no. ita inſūma de offi. archid. §. quid ſit v̓. patet. ¶ in. e. gl. ibi. bis inanno adde dicas ordinarium eſſe ſi ſemel uiſitet̉ ſed ex cauſa poterit pluries uiſitare. ⁊ ſic intelligas oīa iura dicētia poſſe pluries uiſitare ẜm gof. qui ita no. exͣ de offi. or. cōquerente. qui ēt dicit ꝙ uerius eſt ꝙ ſiue neceſſitas eſt ſiue nō. ſingulis annis poterit ep̄s uiſitare. sͣ. e. decreuimus ⁊ hoc ipſe cuꝫio. ⁊ phi. no. exͣ de cen. cum uenerabilis de hoc ēt noͣ. in pre.c. conquerente. ¶ in. e. gl. ibi. cum uenerabilis adde ubi deh̓ ſed ibi goſ. approbat illaꝫ ſnīam que habet ꝙ illa ſeruitusſ. ꝙ poſſit bis in anno monaſterium uiſitari ⁊ ꝓcurationemrecipi. fuit appoſita ab ipſa fundatione. uel illud forte monaſteriū cōſueuit uiſitari a fauentibus ep̄is bis in āno. ẜm goſ.uel dic ut no. ibi. ¶ in. e. gl. ibi. ſed qualit̓ adde iſta queſtiomelius eſſet gl. ꝑ ſe ſiguata ſuꝑ uerbo preſbyteros ⁊ ita eamponit io. de fan. ¶ in. e. gl. in fi. adde dicit hu. ꝙ iſtud. c. loquitur de annua uiſitatione que pertinet ad ep̄m quā pōt cōmittere cui uult. ut h̓ ſequit̉. ſed illā quotidianā uiſitationemque multis de cauſis fit quotidie emergentibus nō demandare pōt alij qͣꝫ archidiacono. ⁊ hoc ip̄e noͣ. in pre. c. ꝑlectisubi de h̓ in gl. h̓ vr̄ in fi. uel dic ẜm la. ꝙ iſtud. c. locuꝫ hꝫ ubinō ē archidi. ī eccl̓ia. ¶ Uiſitatoreſ. hic incipit. iii. ꝑs huiusqōnis in qua dr̄ ut h̓ ⁊ in ſe. c. continetur ẜm io.Lacuit. clericos .i. uitā clericoꝝ. ordinem de conſe.di. iii. de trina. teneant. xxviii. di. c. ii. ſinanteꝫ v̓. ante dieſ paſce. d̓ ꝯſe. di. iiii. ante. cathecuminū adultipoſtqͣꝫ v̓. alia die quidā dicunt hoc correctū. jͣ. e. q. iii. inter cetera ſed tu poteſ dicere ꝙ prima die qua uenit ꝓcurator in ſero ⁊ tunc uiſitat p̄ſbyterum craſtina die in mane cōuocat populū ⁊ reddit qd̓ debet. ⁊ ſic ſūpta cōmeſtione ad aliā eccl̓iāproficiſcitur ⁊ ſic ꝓcuratur a qualibet eccleſia bis in anno. ⁊ſic intelligas hoc. c. ẜꝫ hoſt. qui ita no. in ſum. d̓ offi. archi.§. qd̓ ſit v̓. patet ex p̄miſſis. fieri. l. di. pōderet reſurrectionemin ea carne. h. ẜm opera ſua bona uel mala h̓ facta. xiii. q. ii.c. tempus. de cō. di. i. hoc ergo. h. ¶ in. i. gl. ibi. ſedulo add̓de hoc ibi dixi. ad idem. xxv. q. ii. in galearum. magis enimmonēdo qͣꝫ cōminando ⁊cͣ. xlv. di. licet. i. ⁊. ii. ⁊. xliiii. di. cōeſſationes. xxvii. q. i. de uiduis. ¶ in. e. gl. in fi. add̓ ſub. ⁊ obhoc habuit ab ep̄o ſuo bn̄ficium ſed ar. ꝯͣ. jͣ. xxxv. q. ix. veniāubi de hoc dicas clericum talem minime repellenduꝫ dūmōſciat officium ſuum ẜm. b. b. ꝙ dic ut in ſua qōne dn̄icali diſputauit que incipit clericus quidam reuerſuſ ⁊cͣ. ¶ ī. gl. jͣ. e.q. ⁊cͣ. in fi. adde ⁊ ita ex h̓ dicto videt̉ ꝙ ep̄us uiſitans poſſitrecipere a laicis ꝓcurationeꝫ que debet̉ ratione uiſitatiōis ⁊h̓ ideo quia nō eſt magnū ſi ipſe ep̄s metat carnalia ubi ſpūalia ſeminauit. xiii. q. i. §. in dioc. v̓. qꝛ ergo. ſic etiam uidetur ītelligere inno. ꝓut no. exͣ de offi. or. inter cetera ad hoc etiaꝫfacit qd̓ dixi ẜm hu. ix. q. ii. nullus primas. ⁊ adde qd̓ dicā. jͣ.e. q. iii. cauendum qd̓. c. optime facit ꝓ hac parte.Uia hic incipit. iiii. ꝑs huius qōnis in qua dicit̉⁊ probatur ꝙ laici nō debent accipere oblationesde altaribus uel de crucibuſ. que deferunt̉ ſacerdotibus rōne officii cum laici per ſe uix orare poſſint ẜm io. defan. ſacerdotes hec tria. c. loquūtur de eadem maͣ .ſ. ꝯͣ illoſ laicos qui ſua aucͣte preſumūt accipere oblationes de eccleſiisqd̓ uicium precipue inficiebatur olim romanos ⁊ ideo damaſus conſuluit hieronymū quid de talibus eſſet faciendūcui ipſe hierouymus rn̄det ut ſequitur ẜm. h. orare ex officio⁊ niſi fecerīt peccant qui tranſgrediuntur. h. comeder̄ ſua auctoritate. h. dicit. c. ꝙ ſacerdotū eſt epulari. de pe. di. iii. interh̓ lau. cōcedere ſua aucͣte. h. non debeāt .i. nō teneātur ex ofIIficio. alias generaliter dcm̄ eſt orate pro inuicem ut ſaluemī.h. papa dr̄ a admirabilis. maior. pater ⁊ cuſtoſ ⁊ dr̄ a papaẜm pap. mittere oportet hoc factum fuit per ipſum damaſuꝫut. jͣ. e. q. hāc ꝯſuetudinem ut ibi dicit. h. excōicatōne ꝑpetuai. donec reſipiſcāt ⁊ peniteāt. ſi. exͣ de coha. cle. ⁊ mu. clericosubi noͣ. īno. ꝙ iō dr̄ excōicatio ꝑpetua. qꝛ n̄ hꝫ certū tp̄s p̄fixū. itē ſi. sͣ. i. q. i. r̄periūt̉ ī fi. xxvii. q. i. d̓ uiduiſ ⁊ pupilliſ ī fi.¶ Anctoꝝ faluatoris .i. eccl̓ie lateran̄. que noīe ſaluatoris eſt intitulata ⁊ conſecrata ⁊ eſt ueriſimile ꝙ ipſa ſit romana eccl̓ia ⁊ ita ſit maior qualibet alia. ⁊ ēibi prima ſedes apoſtolica ẜꝫ. h. Sed ꝯͣ. iii. q. vi. c. duduꝫ. ⁊.xii. q. i. futurā. auferri ſua auctoritate ſed nōne pn̄t eiſuendi⁊ pignorari obuentiones altaris uidet̉ ꝙ non ẜm id qd̓ noͣ.jͣ. e. q. iii. altare. in gl. i. in prin. dicit hu. ꝙ ſiue hoc fiat de iure ſiue nō quotidie tn̄ fit ab ep̄is ⁊ ēt a dn̄o papa. ſed nunꝗdtunc laici debent accipere de altare non ſed dꝫ ibi eē clericuſqui accipiat de altari ⁊ det eis. nā manus ꝓphane ⁊ nepharie non dn̄t contingere ſacra. ar. xii. q. ii. aurum de conſe. di.i. ligna ⁊. c. nemo. c. in ſcā. h. diſtrictione ītelligit. h. ꝙ hec forma uerborum eſt forma excōicandi. ⁊ qui ꝯͣ facit excōicatiōiſubijcit ar. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. lxiii. di. ſalonitane ubi dixi de hoc. pōtēt dici ẜm eū ꝙ hiſ. c. ex praua eccleſie conſuetudine eſt derogatū. ⁊ eccleſijs. .ii. ꝑs īcaſtellari ⁊ ſic noͣ. hic ꝙ eccleſie incaſtelari nō dn̄t ar. ad idem. ii. di. c. penult. ⁊ ul. ſed ar. ꝯͣ exͣ de immu. ec. cum eccleſie in fi. So. ad offendendū aliquem n̄ eſt īcaſtellanda ut h̓. ⁊ in ſimilibus q̄ ſic ſunt intelligenda ad defenſionem uero bonoꝝ ⁊ eoꝝ qui in caſu licito ad eā cōfugiunt pōt incaſtellari. ut ar. pre. c. cū eccleſia ⁊. c. fi. ⁊. xlii. di. nulli ⁊ in hoc cōcordāt inn. ⁊ hoſt. in pre. c. cum eccleſia. ſed intelligit hu. ꝙ incaſtellari nō dꝫ ēt a clericis ēt ſi laici vellentfacere inſultn̄ ꝯͣ eccleſiaꝫ uel ꝑꝑ oblationes uel ꝑꝑ aliud. utip̄ẜ laicis reſiſtat̉. niſi interuenerit aucͣtas pape ẜm. h. ar. ad h̓xxiii. viii. ꝯuenior. ſed forte qd̓ premittitur uerius eſt. ¶ in.gl. ut ideꝫ in fi. adde hoc intellige ẜm id qd̓ habetur exͣ de cuſto. eucha. c. ii. ⁊ ad hoc. xii. q. i. ncc̄aria ⁊. c. nulla.Anc ꝯſuetudine hoc eſt. c. damaſi in qua excōicateos ẜm ꝯſiliū hieronymi. h. hoc conſiliuꝫ poniturVsͣ. e. qꝛ oblationes dic ut exͣ de ver. ſig. cauſa. xvi. q.i. c. ult. in. ueteri .i. reg. xxi. panes ſanctos .i. paneſ propoſitionis qui erant. xii. ⁊ qui quolibet ſabbato tollebant̉ ab aaron⁊ filijs ſuis. ⁊ alij. xii. ꝓponebant̉. ⁊ ſimiliter nō remouebant̉vſqꝫ in ſequenti ſabbato. ⁊ dicebant̉ ſancti qꝛ ſacrales erant⁊ aliquid ſignificabant. pe. comedere dicas ꝙ ex iſta ꝓhibitione ueteris teſtamenti on̄dit̉ h̓ quāto freno debeāt abſtinere ab eaꝝ rapina .ſ. ꝙ ꝓpria aucͣte eas ſibi non approprient.ar. xxi. di. deniqꝫ ẜꝫ lau. filijs iſrl̓ mat. xii. euangelio mat. xii.qua fronte. .ii. ꝑs cōcedit̉ culpa eſt immiſceri rei ad ſe non pertinenti. ff. de re. iu. culpa lau. ad idē. ii. q. v. ꝯſuluiſti exͣ de trāſlatio. epiſco. c. ii. ⁊. xxv. q. ii. c. amputato. ar. lxviii. di. cor ep̄iin fi. qꝛ oībꝰ v̓. ſi ꝗs. iii. ꝑsͣ. auferre viciū no .ſ. ſua aucͣte. h. ſitcolligatus h̓ aperte patet ꝙ papa ſnīaꝫ tulit. ſed pōt abſoluia ſuo ep̄o eo ꝙ papa n̄ reſeruat ſibi abſolutōnē. exͣ ſen. d̓ ex.nuꝑ ẜm h. ⁊ hic patet ꝙ eſt ipſo iure excōicatus ẜm io. de fā.reſpoderunt v̓. ¶ premiſſis. ¶ Qō. ſcd̓a.Hec queſtio diuidit̉ in. iiii.¶ Ed cum. parteſ in prima quaꝝ ꝓbatꝙ res eccl̓e nō ſūt alienāde niſi in caſibꝰ quosponit io. de. fan. ſꝫ d̓ h̓ noͣ. xii. q. ii. in ſumma.¶ Aſellas hoc. c. loquitur ẜm antiquā tēpora qn̄ oīamatricibus eccleſijs applicabant̉. ⁊. xii. q. ii. uidēteſqꝛ tūc oīa vilia erant. xli. di. ep̄s vilem. ſed nūc ſecꝰde con. di. i. vaſa lau. monaſterij generaliter. h̓ pōit̉ pro eccl̓iaut. xvi. q. vii. monaſteriuꝫ uel ſi teneat̉ ꝓprie iō ſubiungit devaſis monaſterii. qꝛ nec monaſterioꝝ dn̄t alienari ſine ꝯſenſu ep̄i. xii. q. ii. abbatibus. xvi. q. iiii. in venditionibus. ecclieiure. q. d. non ſuo. ꝑ quoſcūqꝫ exͣ de rebꝰ eccl̓īe nō alie. nulli.