ꝓcedendi contra eum. nō enim ſūt iſti modi quare dyoci. ſortiatur foꝝ in ꝑſonis exemptꝭ ⁊ plus dicit ꝙ dyoceſanus ꝓpt̓delicta predicta ꝯmiſſa in ꝑſonas non exemptas non poteſteum pͥuare eccleſia non exempta uel eū ſuſpendere ꝙ ſic probat quia h̓ non poteſt facere dyoce. ſine cauſe ꝯgnitōe. ſꝫ ip̄enon pōt ꝯgnoſcere de peccatꝭ ꝑſone exempte ergo nec cōtraeum ꝓcedere ẜm inno. ꝗ ita no. exͣ de pͥuil̓. ex ore. ⁊ iſtā ſn̄iamſequebatur ⁊ approbat bene. exͣ d̓ pͥuil̓ cū capella. ſed huic ultimo dicto uidetur contradicere quod ipſe inno. no. extra. e.ti. recipimus. ibi uideas.E illis. rapinam quo ad res mobiles. dep̄datōnesquo ad res ſe mouentes ut aīalia. excommunicent̉ſcꝫ ab ip̄ius loci ep̄o. vel in cuius iuriſdictōe deliq̄runt ⁊ ideo excommunicant̉ ut ſic diſtinguant̉ ⁊ cogant̉ reuerti ed eundem locū ⁊ ſatiſfacere. exͣ de rap. c. i. ⁊. jͣ. ſequitur ẜmhoſt. ⁊ adde quod dicam. xiiii. q. v. c. ulti. in fi. nec ante. ii. ꝑsum. iii. pars. ne eos. v̓.¶ Queſtio quarta.Oro cuius. pape ſi ab eo ſintCeperint dicas ꝙconſtituti. ut exͣ de re iudi. c. fi. ⁊ ī hoc iſtaꝫqueſtionem diffinimus io. de.I quis reum .ſ. ꝯdemnandū. aliqquantos .i. xii. ꝓpter h̓ dn̄t totLſcꝫ. xii. ep̄i ꝯuocari cū metropolitano vicine ꝓuincie ut ſit firmū. qꝛ aliasnon eſſet firmum cū ad minus. xii. ep̄i preter metropol̓. debeant eſſe in criminali cauſa ep̄i. iii. q. viii. c. i. ⁊. ii. h. ⁊. v. q. iii. c.ii. ꝓuincie .ſ. vicine. ¶ in. i. gl. ibi. maioris partꝭ. adde. contraid. ff. de re iudi. duo. ¶ in e. gl. ibi. alienus iudex .i. alteriusꝓuincie metropolitanus. ¶ in e. g. in fi. adde. in gl. per papereſcriptū ⁊cͣ. ¶ in e. gl. ꝑ pape reſcriptum ibi h̓ intelligitur. adde. ⁊ noͣ. h. jͣ. c. ꝓx. ꝙ metropolitanus ⁊ ep̄i uicine ꝓuincie delegati ſūt metropolitani ⁊ ep̄orum hmōi ꝓuincie. ſed. jͣ. e. §. niſi ſentit ꝙ h̓ dicit io. ⁊. jͣ. e. ſi quis ep̄us¶I quis idem eſt caſus huius. c. ⁊ p̄cedentꝭ ſed h̓ nōſit mentio de ep̄is uicine ꝓuincie ⁊ intelligunt̉ iſtaduo. c. de iudicibus ordinariis ẜꝫ b. b. uel dic ut dicam. jͣ. e. q. ſi quis ep̄s in pͥn. ⁊. c. oſius in pͥn. iudicat̉ .i. examinatur h. diſcrepare pari nūero h. iuſtificare .i. abſoluere hug.condemnare .i. ꝯdemnandum ꝓnūciare hu. ne huius dicasꝙ nec illi nec iſti ꝓferūt ſententiam diffinitiuam ſed iſti ꝯdemnant .i. dicūt eum eſſe ꝯdemnandum .i. nō abſoluendū. abſoluere ꝗdam pn̄t ſine ſcientia pape ſed non ꝯdemnare ẜm hu.quod de abſolutōe dr̄ non uidet̉ ueꝝ. iii. q. viii. c. i. v. q. iiii. c.ii. ⁊. iii. q. vi. accuſatus ubi de h̓ ⁊. c. qͣꝫuis. ⁊ hoc ſentit la. sͣ. c.ꝓx. ubi dixit ꝙ iſta duo. c. non hn̄t locū hodie. qꝛ lꝫ ep̄i cognoſcere poſſint de depoſitōe ep̄i. nō tn̄ diffiniri vt ī iuribus. sͣꝓxi. allegatis. metropolitanus cum ſuis. xii. ep̄is. h. sͣ. c. ꝓx.in fi. ⁊cͣ. ¶ Niſi eademI inter. h̓. c. tm̄ loquitur d̓ cauſa ciuili ſicut patet exlr̄a h. cum alijs .ſ. alterius ꝓuincie uel etiā eiuſdemq. d. non cum ip̄is litigatoribus h. ⁊ ſi v̓. nō acꝗeſcatſ. altera ꝑs ad pͥmatem appellet h. legibus nr̄is .i. noſtroꝝ pͥncipum. uel noſtris .i. auxilium noſtrum qn̄qꝫ allegandis. x.di. ſi adiutorium. uel noſtris .i. a nob̓ tacito ꝯſenſu ſaltem cōfirmatis ⁊ receptis .ſ. qn̄cūqꝫ non obuiant canonibus. nā ſiobuiant reprobate ſūt. x. di. lege. xxxiiii. q. ii. inter h̓. h. ſcd̓aꝫexpoſitōem uidetur ſequi la. h̓ p̄dic. c. ſi in adiutorium allegādo. ſed tertia clarius dicitur ꝑ ipſum h. xcvi. di. bene quideꝫꝯcordat ad h̓. c. iii. q. ix. dignum. ⁊. c. hortamur ſed ſi crimeneſt eccleſiaſticum dic ut. xi. q. i. ſi quis cum clerico in fi. ubi dicam. calculo .i. rōni uel ſententie la. uidet̉ h̓ ꝙ tm̄ de ciuili cauſa loquatur h̓. c. h̓. ¶ in. i. gl. in fi. adde. qd̓ le. ⁊ no. sͣ. xxxiiiidi. sͣ. quorundam. ¶ in gl. ar. ꝙ ibi. appellat̉ ad ipſum. add̓al̓s nō ẜm la. ¶ in gl. ecce caſus in fi. adde. hūc intellectū nōIIIIſequitur h̓ h. qui exponit ualeat ꝯͣdicere ſb̓. niſi ꝑ appellatōeꝫjͣ. e. ꝙ bene. ⁊ ideꝫ ſentit la. dicens textū habere locuꝫ niſi admaiorem iudicē fuerit appellatū. ⁊ idem etiā tꝫ pe.Imetropolitanus palea eſtEd ſi oīm dictū eſt. sͣ. in. c. p̄cedentibus ꝙ ſi ꝯprouinciales ep̄i non ꝯcordauerint ꝗd tenendū ſit nūcuero dicit quid iuris ſit. ubi oēs ꝯcordāt.I quis h̓. c. de delegatꝭ iudicibus a papa intelligit̉ut dicūt h. ⁊ bn̄. ⁊ dicit h̓ h. ꝙ pͥma duo. c. poſſūt ſimiliter de del̓. iudicibus. etiam pn̄t intelligi de hisꝗ habent pͥuilegiū deponēdi ep̄os ſuos. Eſt ergo caſus huiꝰc. aliꝗs ep̄s accuſatus fuerat ⁊ depoſitus ꝯcorditer ab ep̄isꝓuincie dr̄ h̓ ꝙ decetero ab alijs iudicari non dꝫ ſed ſententia firma ꝑmanebit ſb̓. niſi appellarꝫ ut. jͣ. §. ꝓx. b. b. ¶ Sb̓intelligendum ſoluta ſententia .i. extincta. ff. ad turpill̓. l. i. ueluerius .i. ſuſpenſa. exͣ d̓ iur̄iu. veniētes exͣ d̓ re iudi. cū inter.Uod bene diffinitum eſt .i. diffinitiua ſentētia deciſum h. deliberatum .i. magna deliberatōe terminatum h. ¶ in. i. gl. ibi. ꝑti differt pōt dici ẜm h. interpoſitis a iudice ⁊ reſpicit ad antiquum tempus cum iudices īinitio cauſe ſolebant iurare ꝙ recte iudicarent qd̓ modo nonſit ſed loco illius iuramenti iudex ſemꝑ dꝫ uſqꝫ ad finem an̄ſe pn̄tiam ſacrorum .ſ. euangelioꝝ habere vnde poteſt dici interpoſitis iuramentis .i. ꝓpoſitis ſacro ſanctꝭ euangeliis. nampreſentia illoꝝ in iudicio unde dicitur eſſe iuſiurandum iudiciale .i. loco iuramenti iudicis. C. de iudi. rem nō nouam. ſednūc iudices nō iurāt niſi cum ſuſcipiūt officium iudicis a pͥncipe in auten. ut iudices ſine quo. ſuffra. §. iuſiur̄. ſꝫ eccleſiaſtici iudices nō iurant de ꝗbus uidetur loqui h̓. c. uel interpoſitis a iudice de facto ⁊ ſi nō de iure ẜm h. ¶ in e. gl. in fi. add̓dicas ꝙ talis appellari poteſt ex iuſta cauſa ut forte ꝓpt̓ graue mandatum iniunctum. ff. ꝗ ſatis da. cō. l. ul. ſecus ſi ſb̓terfugii cauſa ut in p̄. c. queſtioni. ẜm ioſ. ꝗ ita no. in p̄. c. ad hoc⁊ eiuſdem ſententie eſt h̓ la. dicens ꝙ in eius ſacramento nōꝯtinetur niſi ꝙ licitis pareret. ff. de pig. obligatōne generali. ſiuis de h̓ habere ꝓ ⁊ ꝯͣ uideas queſtionem b. b. q̄ incipit cuꝫcauſa cuiuſdam clerici ⁊cͣ. ⁊ cum pͥmis ꝯcordat h. dicit enī ſicſi iuſta eſt ſententia uel ſibi uidetur parere dꝫ ⁊ nō appellare ſieſt iniuſta uel ſibi uidetur licite poteſt appellare ſine reatu periurii. nec enim plura ꝯtinentur in illo iuramento qͣꝫ illa q̄ ſpecialiter expreſſa iuramento ꝓmiſiſſet ut in pre. l. obligatōe. Cque res pi. ob. poſ. l. i. ⁊ idem dicit de eo ꝗ iurauit ſtare mandato ep̄i. ⁊ poſt ep̄s p̄cipit ei ꝙ nō appellet. ul̓ precipit aliꝗdalid̓ de quo nō cogitabat̉ dicit ꝙ licite appellet.Sius. dixit dicit h. ꝙ h̓. c. ſicut duo pͥma intelligit̉de iudicibus delega. ⁊ ẜm eum. c. h̓ multum illuminat illa duo. c. ſcd̓m ꝙ intelligunt̉ de delegatꝭ. abiudicatus .i. male iudicatus h. alterum ar. aliquem non deberecogi ut in cauſa ꝓ. e. ſalario patrocinetur cui prius patrocinabatur an̄ ap. cum poſt uideatur aliud iudicium. qꝛ nec longeire tenetur ꝓ ea defendenda ar. ff. de arbi. ſi cum dies. §. ſi arbiter. ar. exͣ de ꝓcura. nō iuſte. ar. ꝯͣ. qꝛ uſqꝫ ad nouiſſimū terminum tenetur ꝗ eſſe uidetur terminus ſcd̓e appellatōis ar.C. de iur̄iur̄. generaliter. §. i. ibi uſqꝫ ad nouiſſimū terminum⁊cͣ. ẜm la. de hoc noͣ. ii. q. vi. §. poſt ſcd̓aꝫ ⁊ ibi dixi. iudiciumi. apud alium iudicem. ſic. iii. q. vi. accuſatus. remouetur ꝑ appellatōem hu. Et no. ꝙ nouū de nouo in cauſa appellatōnisopponit̉. ⁊ vetus capl̓m nō ꝓbatum ꝑ teſtes ⁊ nouū depēdēſex veteri ꝓbatur in cā app. vnde dici ꝯſueuit nō oppoſitū opponam ⁊ oppoſitum nō ꝓbatū ꝓbabo. nō oppoſitum in pͥma cauſa opponam cā ap. nam exceptō ꝑemptoria omiſſa incā .i. opponitur ⁊ probatur in cā appellatōis exͣde fi. inſtr. cūio. vbi de hoc no. exͣ. de pͥuil̓. cum olim. ii. ſed circa ip̄aꝫ decr.cū olim miꝝ uidet̉. nam cū ibi tractaret̉ cauſa ap. quare non licuit de iure ꝯmuni nō ꝑ bn̄ficium reſtitutōis inducere pͥuilegia omiſſa in cā pͥncipali. ut. C. de temp. ap. ꝑ hanc. Ad hoc