QCcuſatores. nullus. ii. pars. alienigenas .ſ. ignot̉ꝰde cuius vita ⁊ libertate neſcitur hu. ad hoc qd̓ le.¶ ⁊ no. sͣ. e. canonici ſcriptuꝫ eſt. gen̄. xix. c. ingreſſuſes verba fuerunt ſodomitarum ad loth. cuꝫ inſtarent ut eistraderet angelos ſecū hoſpitatos. hec hiſtoria habetur. xiiii.di. ꝙ ait h. accuſator. iii. pars.Onſtituimus. ſortilegoſ. ii. q. vlt. c. iii. diuinoſqꝫxxvi. q. iii. c. i. in prin. ad teſtimoniū quid ſi teſtiserat teſtabilis tēpore quo iurauit ſed tꝑe quo eiꝰ dictū recipitur inteſtabilis apparet. dic ꝙ ſi eius crimen notorium nō eſt. dictum eius recipitur. ⁊ in tꝑe diſputatōnis reſeruabit̉. Si uero efficiatur notoriū poſtqͣꝫ depoſuit. nō admittetur eius dictum propter infamiā ſuperueniētē. viii. q. iii. talia ad fi. fatuus enī eēt qui illud reciperet. ar. h̓. vi. q. i. īfameſAlij dicunt inſciū ſpectandū eſſe. exͣ de elec. duduꝫ .i. qd̓ dicut no. in ſpe. rubri. de teſti. §. opponitur v̓. quid ſi teſtis ⁊cͣ.¶ in glo. exͣ de or. cog. ibi. ꝯͣ teſtem. adde quod no. v. q. vi.c. p̄ſbyteri. ¶ in glo. hoc nō referas ibi. ſupradicta. adde adhoc. ff. ex qui. ca. ma. in inte. reſt. ſed ⁊ ſi. §. deīde. ff. de v̓. ob.doli. ff. de le. iii. uxorē §. feliciſſimo. ⁊. li. di. c. i. ſed aliquādoultima ſcriptura reſtringit precedentē. ff. de ma. teſta. ſi quis.⁊ no. ff. ad ſe. trebellia. luciuſ titius. §. que habebat. ¶ in. e.glo. ibi. cū omne crimen. adde v̓. qͣꝫqͣꝫ. ubi d̓ hoc. ¶ in. e. gl.in fi. adde dic ut le. ⁊ no. exͣ de ap. ſcd̓o reqͥris. ⁊. c. inꝗſitōi.Imiliter decretū. sͣ. e. q. ſuſpectos. la. accuſatores.i. accuſatoris teſtes. nā affinis affinē bene accuſarꝫlau. ⁊ dicit hu. iſtam exceptionē p̄ualere. ¶ in gl.i. adulatores. xlvi. di. clericus. ¶ in. e. gl. jͣ. e. q. ix. ibi. affinē.adde dic ꝙ affinis ꝯͣ aliū affinē nō admittitur in magno crimine in accuſatōe. C. qui accu. nō poſ. ſi magnū. ſecus ī mīoL y Qiue.ribus. C. e. ti. ſi ſororem. ⁊. l. propter ẜm io. de fan.Ccuſatores ſuſpecti. sͣ. proxi. q. vii. teſtes. lau. necetiā v̓. carnalis dicit fulgentius amor cū ꝑiculo ſepe concordat. ⁊ dū ſolū uacat ad id quod diligit n̄pōt uidere id quod expedit. Et noͣ. ꝙ eſt amor pius filiorū.iuſtus uxoris. crudelis ꝯͣ naturam. obſcenus meretricū. Itēamor cū prauus eſt uocatur cupiditas uel libido. cū rectuseſt dilectio uel charitas. Itē no. ꝙ amo differt a diligo. ꝗadiligo in bono. amo in malo. Itē amamus ardentius. diligimus leuius ẜm hu. in deriua. c. amo. timor ſanguinē gelat⁊ timor accidens ē. ⁊ ſicut omerus ait. in ach. ille fuit aliquādo timor timiditas nunqͣꝫ. nā timiditas ē animi uiciū ſempiternū. quod eſt etiam ſi timor nō ſit ẜm pap̄. Auaricia dicitaug. in li. confeſ. miſer ē omnis animus uictus amicitia rerūmortaliū ⁊ dilaniatur cū eas amiſerit. ⁊ tūc ſentit miſeriā. ꝗamiſer erat anteqͣꝫ dimitteret. hebetant hebeo bes. eſt ſtuperetardare pigere obtundi obcecari. unde hec hebetudo ⁊ nonhebetudo. ẜm pol. queſtū ſub. eſſe hu. xvi. q. vii. ⁊ hoc. putāthoīes. h. ¶ in. i. gl. ibi. iudex. adde no. tamen ẜm īno. ꝙ diſtinguendū ē inter familiā que ē in poteſtate conſtituta ⁊ alios familiares. modica enī familiaritas nō repellit. q. d. familiaritas poteſtatiua repellit iudicē nō extranea. dicūtur enimextranei oēs qui in ptāte nō ſunt. C. de iur. do. l. ulti. §. ſimiliqꝫ mō. unde nō ſufficit dicere ꝙ ſit familiaris. īmo oportꝫ ꝙdicat nimis familiaris ⁊ ꝙ cām proponat. exͣ ut lite nō cōteſ.accedens. ii. ẜm hoſti. qui ita no. exͣ de offi. dele. īſinuāte. ubide hoc. ¶ in. e. gl. ibi. alicuiuſ. adde niſi ubi ſit cōſuetudo ꝯͣexͣ de fo. cōpe. cū contingat. i0. ¶ in. e. gl. ibi. ex inſinuatōneadde h̓ ē falſū ut ibi no. ⁊ ꝓbat̉ exͣ de offi. iudi. c. i.Mnes horū v̓. quē iubēt v̓. ¶ in glo. cōuiciandoadde ſub. uel uerberando percuciendo uel calumnioſe accuſando ẜm hu.Ulli ep̄orum palea eſt. ⁊ intelligitur tam de clericiſqͣꝫ de laicis. ſed in exceptis criminibus pōt etiā intelligi ⁊ de alijs criminibus ⁊ tūc legitur tm̄ de clericis quos ep̄us nō pōt expellere a ſua accuſatōne. ſi eos habuit familiares ⁊ a ſe nō remouit. ſed intelligit hu. nō pōt itafacile ſicut ſi eos remouiſſet hu. ⁊ hec palea ponitur exͣ de accu. nulli. de hoc etiā no. ii. q. vii. §. in hoc. ibi uideas. ¶ qd̓uero. calliditate .i. uerſucia uel doloſitate. ſi. ii. q. i. §. in manifeſtis in prin. innocentia .i. īnocens. ſed cū v̓. athanaſius iſtūpatriarcha ſuus uocauit ad cauſaꝫ iſte recuſauit eū. quia habebat eū ſuſpectū de inimicitia ille. tamen condēnauit iſtum.ſed poſtea a calcedon̄. concilio eius iudiciū tanqͣꝫ ſuſpecti etinimici irritatū eſt ⁊ athanaſius ſue eccleſie ē redditus. h. vn̄nicolaⁱ .i. ad on̄dēdū ꝙ athanaſiuſ ē ſue cathedre reſtitut̉. h.Uia ſuſpecti. dicunt quidā ꝙ qn̄cunqꝫ exceptō d̓clinatoria obiicitur ꝯͣ iudicē tanqͣꝫ ſuſpectum uel reſcriptū excepta cauſa recuſationis in qua ſūt arbitrieligendi. tūc oīno coram eodem iudice proponenda ē ⁊ probanda ⁊ ſententia audienda ſi nō admittatur uel in alio grauet appellandum ē. aliter enī nō pōt ab eo recedi exquo iuriſdictionē hꝫ niſi per appellationem. ut patet exͣ de ap. ut debitus. ⁊. c. cū cauſam. ⁊. c. dilecto. ⁊. c. interpoſita. ⁊ hāc ſentētiam fouent īno. ⁊ hoſt. exͣ de offi. dele. cū ſuper. ad hoc facitquia iudicis eſt cognoſcere an ſua ſit iuriſdictio. exͣ de reſcri.ſuper litteris. ff. de iuriſdi. om. iudi. ſi quis ex aliena ſed ipſehoſti. no. extra de except. pia. ꝙ ſi exceptio excōicatōnis uelalia in perſonā iudicis dele. obiiciatur arbitri de ipſa cognoſcent. quia eadem ē ratio in iſta que in cauſa recuſatōis ergoidem ius. exͣ de conſti. tranſlato. Alii dicūt ꝙ ſi exceptio ꝓpoſita afficit iuriſdictionē tm̄ ⁊ nō perſonam iudicis tūc ipſeiudex cognoſcit excepta cauſa ſuſpitionis. ſed ſecus ſi afficiat ꝑſonā iudicis ⁊ hec colligūtur ex glo. ber. extra de ap. ſollicitudinē. ⁊ incipit ſed quare tu dicas cū dn̄o goff. ꝙ ubi exceptio contingit perſonā iudicis ⁊ eam afficit. tunc exceptionō eſt probanda corā eo cito enī ſubuerteret ꝓbatōeſ. ſed eacorā eo ꝓpoſita corā ſuꝑiore ꝓbabit̉ ẜm ipſum qui ita no.exͣde ap. interpoſita. nō ergo arbitri cognoſcent quia hoc n̄ē iure cautū. niſi in cauſa ſuſpitionis nō ipſe iudex ⁊ hoc propter ſuſpitionē qꝛ iā eſſet cognitor ⁊ declarator in facto ꝓpͥoquod eē nō dꝫ illa aūt iura que uolūt ꝙ iudex cognoſcat anſua ſit iuriſdictio. loquūtur ubi nō ē ſuſpicio de ſubuerſioneiudicii. cognoſcet ergo tm̄ ſuꝑior de tali exceptione. ut dictūeſt ẜm goff. ⁊ ita ſeruat curia ro. ⁊ uide. ff. de arbi. licet ẜm bona. ⁊ ad de quod dicā. jͣ. e. q. ix. hortamur. No. tn̄ ꝙ ſi duobus cā cōmittitur cum clauſula conſueta. ꝙ ſi nō ambo intereſſe. ⁊cͣ. ut exͣ de offi. dele. prudentiā. §. ſi uero. ⁊ ꝙ ꝯͣ unuꝫ exipſis cā ſuſpitionis legitima ꝓponatur ad cōiudicē nō recuſatū ꝑtinet cognitio ipſius recuſatōis ita ꝙ corā eo hꝫ ꝓbari ⁊ ab eo diffiniri at ubi nō eēt clauſula. sͣ. dicta. tūc ad arbitros ē eūdū. ut exͣ li. vi. de offi. dele. ſi ꝯͣ. rō dictat. l. di. cōſuetudo. plurimis no. h̓ ꝙ licet duo nō ſint plurimi dicuntur tn̄plures. nā hic duo ponūtur exēpla ſic. xxxiiii. di. chriſtiano.nam ꝗd v̓. prima rō. ꝙ prouide v̓. prima aucͣtas. ueniamꝰ v̓.primū exemplū. tertio. xxiiii. q. iii. de illicita. canonice qꝛ cauſa cōdēnatōis ſuberat .ſ. contumacia que cā ē condēnatōnis⁊ depoſitōis. jͣ. e. q. ix. decernimus. ⁊ ꝙ iſta fuit cā quare fuitcondēnatus īnuit lr̄a p̄cedēs. qꝛ nō occurrit ⁊cͣ. unde ſequit̉.denuo .i. iterū. prius .n. per contumaciā pro confeſſo ⁊ ita ꝓconuicto habitus ē. ut in p̄. c. decernimus. ſed pōt dici cumlaur. ꝙ iſte non fuit contumax. quia ſtatim in prima uoce clamauit eū ſibi eſſe inimicū libellū recuſationis porrigēdo qd̓ſufficit. C. de iudi. l. ul. ar. ii. q. vi. biduū v̓. ſi quis ipſius. und̓non fuiſſet illa bona cauſa condēnationis ſed canonice fuitcondemnatus. quia crimina ſuberant ⁊ ita canonice quo adcām. ⁊ erant crimina manifeſta ꝓpter famam ſed nō notoriaille tamen uolens ſatiſfacere iuri uocauit eū poſtea bis nō tn̄iſte fuit contumax. h̓ tn̄ ipſo ꝙ dixit eūſibi eē inimicū erat exemptus a iuriſdictione eius ẜm hu. ⁊ la. qui dixit ꝙ ſnīa poſtea in eū lata ab eo fuit lata a iudice non ſuo. ergo ip̄o iure