ep̄os uel alias pro ſua difficultate ibi terminari nō pn̄t. hu.p. maiorē .i. metropolitanā. b. et ſi v̓. ſūmorū .i. maiorū ep̄orūb. nā maior ē aucͣtas ſynodi ⁊ pͥmatis qͣꝫ ſoliꝰ pͥmatiſ. la. dꝫ utxviii. di. qm̄. exͣ d̓ accu. ſicut olī. et exͣ de iude. cū ſit. aut ꝓ. i. ⁊hoc uult dicer̄ hec lr̄a ꝙ ſi cauſa delata ad ſolū metropolitanū uel primatem ibi nō poterit determinari. tunc referat̉ adconciliū ubi interſit primas. ⁊ ibi coram pͥmate cauſa decidatur ẜm hū. ⁊ ita tertio negociū ad cōciliū deducetur. ſed illd̓erit nō per appellationē ſed per conſultationē ſiue relationēut no. jͣ. e. oēs ep̄i. eccleſiaſtica .i. ad iudices eccleſiaſticos pertinētia. hu. coram patricio .i. ſeculari iudice. ad hoc enī adiūxit de ſecularibus ne quis crederet oīa negocia eē tractādacoram iudice eccleſiaſtico. ⁊ ut quelibet negocia corā ſuis iudicibus eſſe tractanda edoceret ẜm hu. q. d. ſecularia coramſeculari. eccleſiaſtica corā eccleſiaſtico publice terminent̉. b. ſꝫio. de. f. dicit ꝙ hoc nō tenet. uel dic ut noͣ. lxiii. di. adrianuſin glo. ut puniret ⁊cͣ. in cōmune .i. publice iudice ſedēte ꝓ tribunali. uel. i. ſine acceptione ꝑſonarū ut exͣ de iudi. nouit.¶ in. i. gl. in fi. adde hunc caſū etiam approbat hu. uel ita legitur lr̄a. omnis clericus. opp̄ſſus ab ep̄o per ſentētiā ul̓ an̄ſnīam grauatus iniuſte. ſacerdotū .i. metropolitani uel ſynodi ubi ē metropolitanus cū ſacerdotibus .i. ep̄is. ad maiorēſedē .i. metropolitanā ſiue primatis. xviii. di. multis. referantur per appellationē uel conſultationē hu. ¶ in. gl. pone caſuꝫ ibi. a ſubdito ep̄i .i. a mīori prelato n̄ tn̄ officiali epiſcopiquo caſu ⁊ conſuetudo circa hoc nō ualet. exͣ li. vi. de cōſue.nō putamus. ¶ in glo. ergo. adde iſtud ergo nō bene uidetur inferre. nā hic loquit̉ qn̄ quis grauat̉ a minori prelato. ettūc ad ſacerdotē .i. ad ep̄m debet appellare ẜm. b. b. ⁊ hoc ēquod dicit. gl. i. sͣ. e. ¶ in gl. h̓ cū ibi. eccleſiaſticꝰ. adde ſub.ꝗ cū eo cognoſceret. ⁊ h̓ ē qd̓ h̓ dicit lr̄a ī fi. ī cōe ẜꝫ io. de. f.I quis pulſatus .i. grauatus uel condēnatus uelv̓beratus. b. licenter .i. oībus omiſſis. b. caput. ix.q. ul. c. iſti. et. c. cūcta. ¶ in. e. gl. ibi. ep̄o. adde idēno. ix. q. iii. conq̄ſtus. ⁊. xxv. q. ii. c. iii. ¶ in. e. gl. ibi. ad legatū. adde hanc ſnīam hic ſequit̉. b. dicens ꝙ ſicut ex officio legatōis pōt illos abſoluere qui incidūt in canonē ob uiolentā manuū iniectionē. ut exͣ de offi. leg. c. ꝙ tranſlatōnē. ita exofficio legatōis pōt de oībus cauſis que ad eū pertinent cognoſcere. quidā tn̄ intelligūt illud. c. peruenit. in defenſore n̄in legato uel in legato cogēte ſubditos ep̄orū ſuorū conq̄ricorā ſe. alioquin ad legatos deferri pn̄t negocia ꝓuintie. taꝫper querelā qͣꝫ ꝑ ap. ⁊ in hoc concordat cōſuetudo ẜm gof.qui ita no. in pre. c. i. exͣ de of. le. ⁊ idem ſentit ho. ¶ in. e. gͦ.ibi. facere uidetur. adde ſed ꝯͣ exͣde fi. p̄ſby. dilectus. ī fi. ibi.que a ſede apo. ⁊cͣ. q̄ lr̄a ẜm io. d̓ deo. exponit̉ .i. a cōſcīa pape. ⁊ dicūt ibi īno. ⁊ hoſti. notandū eē ꝙ nō intelligit̉ manar̄a ſe. apo. qd̓ a legato eius manat niſi ⁊ a papa manat. hoc ergo dictū intellige cū determīatione eius qd̓ no. sͣ. e. q. prox.que de cauſa. in glo. ul. ⁊. xvi. q. i. frater nr̄. in gl. h̓ argue ⁊cͣ.Mnes pulſātur ſi. v̓bum. iii. q. vi. c. pulſatus. quotiēs neceſſe. xcix. di. c. i.D romanam. ¶ in. i. gl. ibi. īpediri. adde ad hocj. e. quicunqꝫ. ¶ in. e. gl. ibi admittenda. adde ſb̓.a iudice qui eā admitter̄ debꝫ cauſa dubii. ſed iusnunqͣꝫ eā amittit ut in pre. c. paſtoralis. ſi īuenis ꝙ fruſtratorie appellationi deferatur. dic fruſtratorie .i. que poſtea apparet fruſtratoria ẜm lau. unde dic ꝙ appellatōibus friuol̓ neciuſticia defert nec eſt a iudice deferendū. ut exͣ li. vi. de ap. cūappellatōibuſ. ubi dr̄ ꝙ in hoc caſu ſi appellās proſequit̉ talē appellationē ſuꝑior de cā cognoſcens eū appellantē remittere debet ad priorem iudicē ſine difficultate. ⁊ eadem die cōdemnationē debet facere expenſarū. quod ē no. at ubi prioriudex detulit tali appellationi totius cauſe deciſio in ſuperioris poteſtate ē tranſfuſa qͣꝫuis eam ualeat refutare nec pͥmoiudici eſt cauſa de neceſſitate remittenda ut ibi dicitur. ¶ inea. gl. ibi. debitus. adde. ubi de hoc. ¶ in. e. gl. ibi. fruſtratoriam appellationem. adde ſub. ⁊ ſic remouetur quod de iurecōi eſt remotum. ſed cōtra hoc ē. C. de theſau. l. i. ff. ad muni.l. i. ⁊ iō plus placet quod dixit. sͣ. io. d̓. f. nā ſi hec clauſula nihil oꝑatur quare decre. exͣ eo. inquiſitōni. fūdatur ſuꝑ ea iōhis reiectis dic ut plene no. hoſti. in ſū. e. ti. §. quō. decre. utdebitus. v̓. abſqꝫ rōnabili ⁊cͣ. ¶ in. e. g. ibi. dubitet. adde dicit goſ. ꝙ ubi dubiū eſt teneat uel nō teneat appellatio pēdēte appellatione oīa ſunt in ſuſpenſo. exͣ de of. dele. paſtoralisunde non tranſit in rem iudicatam. et iō ſuperior poſſet moderari id ſuper quo fuit ſententiatum. exͣde teſta. ray. ⁊. c. rarnaldus. ẜm goff. qui ita no. exͣ de eo qui mit. in poſ. c. iii. ſedio. de fan. no. hic ꝙ licet dubitet iudex nihilominus ꝓcedetar. ff. de iudi. l. ſi quis ex aliena. ¶ in. e. glo. ibi. de cauſa. adde ſed contra hoc uidetur. ut. jͣ. e. de cetero. ubi dicit et nihilprius ⁊cͣ. ubi noͣ. p. ⁊ la. ꝙ de ipſa appellatione nō ē cognoſcendū utrum recte facta ſit uel nō ut ibi. ⁊. jͣ. e. q. §. quotiensep̄i. ⁊ eſt ratio ẜm lau. quare iudex nō cognoſcit de appel. anſit fruſtratoria uel non. quia prelati ſemꝑ parati eēt appellātes grauare ⁊ pronūciare ap. fruſtratoriam. ⁊ ideo anihilaret̉priuilegium ro. ec. et ita ipſe no. hic. ⁊ idem uidetur notari ꝑb. extra de appel. ſollicitudinem. in glo. ſed queritur. ⁊ ī hoccaſu dicebat uinc. ꝙ ſi eſt occultum nō eē in ap. talē cauſamexpreſſam ut uult decre. pre. ut debituſ. cognoſcet ſuperior d̓ueritate ipſius cauſe expreſſe in ipſa ap. non iſte corā quo ipſa cauſa allegatur ⁊ ſi defecerit in appellatione in probationeexiſtentie ueritatis remittitur appellans. ut in predic. c. ut debitus. Si autem eſt notorium non eſſe taleꝫ. procedet iudexet ita ipſe uinc. no. in predi. c. ut debitus. ubi de hoc in glo.colligitur. ſed tu dic cum. t. ꝙ beneficio illius iuris. extra deappel. cum ceſſante. is iudex a quo appellat̉ cognoſcere pōtut hic dicit io. ⁊ ſi deſiſtat a grauamine illato uel comminatoreaſſumit iuriſdictionem ut ibi. unde uim facias quod dicitibi tex. ſaniori uſus conſilio et iſtam ſententiam io. ſequiturgoff. in predic. c. ut debitus. dicens ꝙ ſi iudex dubitet ī cauſa appel. debet ſummatim cognoſcere non in figura iudicii.ſed inquirendo ab alijs et ſic ſciet an cauſa ſit probabilis. ſꝫquid ſi iudex remanet ſemper dubius. Ad hoc reſpondeoiudicem debere ſuperſedere. quia ī dubio ſtatur potius ap.qͣꝫ ſententie. extra de ap. dilectis .i. preſumitur enim ꝙ propt̓grauamen fuerit appellatuꝫ. ut extra de re iudi. tenor. ſed ꝗcquid dictum ſit hoc dubium hodie uidetur expeditū. ut patet extra li. vi. de ap. ſi a iudice. dic ut ibi. ¶ in. e. glo. in fineadde de hoc ar. ff. de ar. qualem. ¶ in glo. ſi metropolitanꝰin fi. adde ad idē. ix. q. iii. c. nunc uero. ¶ in glo. qui appellat. in fi. adde. §. ſuper his. ⁊. l. minīe. in fi. ff. d̓ cuſto. reo. l. ii.I quis putauit. hodie nō ſufficit ꝙ putꝫ immo debet cauſa exprimi. extra de ap. ut debitus. ⁊. c. cumſpeciali. uel pro. i. io. uniuerſalis. mat. xvi.D romanam. obliuiſci. iſa. xlix. ⁊. lxix.Lacuit.Deo prefata. xvii. diſt. c. huic. iudiciis quo ad depoſitionem uel mutationem uel exemptionem hu.de hoc no. xii. di. c. ii. de ſummis. xvii. di. multis.oppreſſi qui ante ſententiā grauantur. ff. de mino. l. i. ff. d̓ of.preſi. illicitas. damnatione que eſt ſupra. e. q. i. nemo. lau.¶ in i. glo. ibi. concilium. adde .ſ. generale. et ſic loquitur h̓ẜm io. de. f. ¶ in. glo. eſt ar. g. ibi. epiſcopus. adde ubi de h̓¶ in. e. gl. in fi. adde de hoc no. l. di. cōtumaces. ibi uideas¶ Cum ergo hic incipit. ii. pars huius queſtionis ī qua q̄ritur an ſit licitum fruſtratorie appellare ⁊ uera eſt ſolutio ꝙnon. et que dicit ſuperficialiter dicit. et ad hoc probanduminducit octo auctoritates ſanctorum patrum ſecūdū io. de. f.et iſtud ergo coniungitur cum uerbo patet. ut infra ſequiturSepherinus. sͣ. e. ad romanā. ii. ſcribat. sͣ. e. ad romanā. .i. deneganda ẜm iura antiqua hodie ſecuſ. quidā. ii. ꝑs .ſ. qui di