poſtea non haberet locum repetitio. C. d̓ preſcrip. que pro li..l. ij. non ergo conſtabit a ſcientia ſed a tēpore ordinationis.⁊ idem ſentit hic io. de fan. ſed lau. dicit obiectōnes iſte que fiunt. ſupra fiūt ẜm opinionē h. qui dicit iſtū annuꝫ incipere atēpore ordinationis. nos dicimus ꝙ a tēpore ſciētie. ar. illiusqd̓ ponit̉ in fi. c. hic alle. ſi quis incognitus. ⁊ ſimiliter a tēpore ſcientie. qd̓ hic dicit̉ de triennio circa monachū. ⁊ eſt ar. ff.de calū. annus. ẜm la. ¶ in glo. plus enim ibi. militia. add̓quia qui pendente liberali cauſa militie ſe dederit. licꝫ poſtealata fuerit ſententia pro eo. tamē a militia remouet̉. ut in hac.l. hic alle. ¶ in ea. glo. hoc non in fi. adde. ⁊ ideo ſubijcit. c.ſequens. quod hic corrigit io. de fan.Dmittunt̉. nataliū omnes olim ⁊ ignobiles deſcribebant ſuos natales. ar. C. de proba. neqꝫ. illegitime aūt nati cū natales non habeant: non promouētur nec ſerui. ingenui enim ſoli habent natales. la. de iſtis natalibus habet̉. lxxxvi. di. nō ſatis. v̓. item cōſideranda eſt. minime potuerūt .i. nō ſūt cōſecuti. faſtigiū. ſimile. lix. di. ordinatos. ibi dicā. capiat .i. digna ſit capere. la. ut. sͣ. e. generalis.ab hijs v̓. ⁊ non v̓. conditionē. ſic. sͣ. e. ſi quis obligatus. niſiv̓. eorū omniū uel alicuius eorū. ut no. sͣ. e. c. i. io. de fan. heclittera videt̉ velle primā expoſitionē eſſe veriorem. ut etiā dixisͣ. e. c. i. ¶ in. i. glo. in fi. adde ꝙ ad ordines tamē nō admittent̉ ſine licentia dn̄orum ut hic. nec tenet quod le. ⁊ no. sͣ. c.proxi. in fi. nam illud hic corrigit̉. io. de fan. ¶ De ſeruis. h̓incipit. iiij. pars huius di. ẜm io. d̓ fan. ſed famuli v̓. ſupraſcriptum. sͣ. e. qui. ex famulis. porro v̓. ꝙ autem v̓.Bbati monacho etiam cū abbatis licentia. la. ſeruum etiā meritū. al̓s bene pōt abbas cum conſenſufratruꝫ aliquē manumittere retento patrocinio: ⁊ qͣre non liceat: ſubdit. quin eniꝫ ⁊cͣ. que littera innuit ꝙ loquūide manumiſſione non retento patrocinio. ſi enim loqueret̉ d̓ea que pleno iure non ſit ſcꝫ retento patrocinio non congrueſequeret̉ hoc cū ſine recōpenſatione poſſit exquo retinet̉ pr̄onatus eccleſie preſertim ſi ordinet̉. xij. q. ij. de libertis. sͣ. e. di.qui ex famulis. ẜm h. ⁊ adde qd̓ dicā. xij. q. ij. ep̄s qui mancipium. non licebit. ſupple ſine capitulo. io. d̓ fan. ſed certe hocnon ſufficit. xij. q. ij. ī. c. abbatibus. xvij. q. iiij. in venditionib̓⁊ exͣ de re. ec. non alie. c. i. ⁊ huius ſentētie eſt h̓ lau .ſ. ꝙ inconſulto ep̄o res eccleſie alienare nō debet. qui enim v̓. libertateꝫplenā. h. rei aliene .i. ſeruo monaſterij. nam ⁊ v̓. poſſeſſio .i. ꝓprietas uel res poſſeſſa ſic exponit̉. C. de proba. ſi poſſeſſiōesſic. ff. de ver. ſig. l. interdū. ⁊ ſic expone: ꝙ poſſeſſio ꝓprio ſūpto vocabulo a non dn̄o alienat̉. ff. de acqui. poſ. l. iij. §. ꝙ ſi.⁊. l. ſi de eo. §. i. licet quidā dicāt illas. ll. eſſe correctas. per. l.C. de acqui. poſ. ex liberis. ſed de hoc ibi no. io. de fan. dn̄odicit la. Inuaſor eſt qui rem alienā alienat. xi. q. ij. in eccleſiaſtico. ⁊ eſt hic ar. ad qōnem qua querit̉: utrū verus filius poſſit repetere ea que filius falſus cōtulerat monaſterio. ⁊ h̓ habetur ar. ꝙ poſſit. eſt enī regula iuris ꝙ nemo plus iuris cōfert in aliū qͣꝫ in ſe habeat. extra de do. poſt diuor. reſti. nuꝑ.ubi de hoc ſunt cōcordantie. ⁊ exͣ de iurepa. cura. ar. ꝯͣ. quia ⁊ſeruitutē pōt concedere dn̄s quā tamē non habet. ff. de ſerui.ru. pre. per fundū. ff. quēadmo. ſer. amit. l. i. ſed ⁊ creditor ꝓprietatem rei quā non habet: tranſfert. C. de diſtrac. pig. pertotum. ẜm la. ſed ꝙ nō teneat alienatio facta a putatiuo her̄de. eſt ar. lxxxi. di. quicunqꝫ. C. vnde vi cōquerebat̉. ff. de of.preſi. illicitas. §. veritas. ⁊ eſt quaſi expreſſum. C. de here. īſti..l. ſi pater. C. de p̄ſcrip. x. an. ſi is. maxime cū error perſone interuenerit. ar. ff. de iuriſ. om. iu. ſi per errorē. licet ſit ar. ꝯͣ. iij. ꝙvij. §. verū cum ſi. ff. ꝙ cū fal. tu. l. i. in fi. ⁊. l. ij. ff. de ſolu. l. v̓o.¶ in glo. quia nemo. in fi. adde: de hoc extra d̓ iurepa. curaibi videas. hac auctoritate. sͣ. c. proxi. ſed nō v̓. prefate cōſti. sͣc. proxi. hec cauſa ſcilicet quare non liceat abbati ſeruū monaſterij facere liberum. ¶ Qd̓ autem. hic incipit quinta ꝑsdi. io. de fan. ſacre .i. eccleſiaſtice uel monaſtice.Ultos. ꝙ ſi v̓. prebemus ꝙ non eſt faciendū. sͣ. eo.generalis. incaute ſciendo ne quis eorū monacha¶ ¶ ri permittat̉. lau. dedit. io. i. ⁊ facit in aut. de nō ali.aut ꝑmu. §. ſi minus. coll̓. ij. probet̉ a dn̄o manumiſſus. lau.ſeruitutē. hic habet̉ ꝙ monachus dicit̉ ſeruus. de hoc no. xij.q. i. non dicatis. in glo. nunquid pauperi ⁊cͣ. ſi aūt v̓. veteri leui. xxi. ¶ in. i. glo. ibi manumiſſus. adde: ita intelligit la. ſedẜm hoc quare dicit̉ in. c. ꝙ non paſſim ⁊cͣ. ad hoc dicit ꝙ iō.quia magis adhibenda eſt examinatio circa ſeruos manumiſſos qͣꝫ circa alios qui nō fuerunt ſerui. ⁊ hoc ideo qꝛ huiuſmodi ſerui ſemꝑ pertinaces exiſtunt. ẜm la. alij intelligūut g. sͣ. §. proxi. ¶ in glo. non tamē ibi. morte. adde: de furtoꝓbat̉. de con. di. iiij. diſcipulos. exͣ de fur. ſi quis. hodie iſtaproprie ſumendo repellūt a promotione. lxxxi. di. c. i. ¶ in. eglo. in fi. adde h̓. ⁊ adde qd̓ noͣ. jͣ. xxxiij. q. ij. c. hoc ipſum. inglo. ij. ¶ Ecce liberti. ij. pars.Rohibendū. in ſeculo pōt dici .i. ſeculares. non tn̄hoc intelligas ꝙ ſi patroni fiant monachi. ꝙ ideoliberti poſſinpromoueri. ſcd̓m lauren. ¶ in pͥmaglo. in fi. adde: ⁊ io. de fan.Orpore. hec di. diuiditur in duas partes principaliter tractat ꝙcorpore viciati .ſ. impotentes uel magnismēbris ⁊ apparentibus vnde deformarētur uel in minoribus per culpā ſuā nō ſūtſꝓpmouēdi. ſi aūt a barbaris ul̓ a dominisuel ab inimicis ſecti fuiſſent uel a medicis uel caſu poſſent ꝓmoueri. ⁊ hoc probat in prima parte per. xij. auctoritates ſanctorum. io. de fan. ¶ in. i. glo. in fi. adde: ⁊. c. ulti. ubi de hoc⁊ in pre. c. preſb̓rm. an enormiter ſit deformatus uel debilitatus. relinquit̉ arbitrio boni viri. extra d̓ cor. vici. c. ij. ⁊ colligitur ex eo qd̓ noͣ. in pre. c. preſb̓rm. ⁊ adde quod dicam. lxxv.di. quoniam in addi. puta quia.Riſcis .i. antiquis. hoc. c. cōtinuat̉ ei ꝙ eſt .i. q. ultineceſſaria. de materia huius. c. loquitur etiā. lxxvij.di. monachus. qd̓ eſt eiuſdē gelaſii. ẜm h. manentibus in ſuo ſtatu. licet ex cauſa eorū rigor nūc ad tēpus relaxatur. ⁊ eſt ar. ꝙ ubi ꝯͣ antiquos canones diſpenſat̉ ex cā. ſb̓lata cā tollit̉ diſpenſatio. eſt ergo iudicandū ẜm ius cōmunnon ẜm ius ubi diſpenſatio ꝯͣriet̉. ar. lvi. di. cenomanen̄. lxxvij. di. monachus .i. q. vij. exigūt. c. donatū. ix. q. i. ordinatōesẜm h. ⁊ lau. ⁊. q. v. eos. temporū. xxxix. di. c. i. ij. ⁊. iij. vrget addiſpenſandū. h. anguſtia .i. neceſſitas uel utilitas .i. q. i. ꝙ prore cuſtodiri: niſi cū inſtat neceſſitas. tunc ꝯͣ ius aliquid fit. ff.de mu. ⁊ ho. ut gradatim. §. quotiēs. ẜm lau. eatenus .i. intm̄.hu. ſufficientibus. no. h̓ iſta duo parificari .ſ. nihil habere uelnon habere qd̓ ſufficiat. vnde cui ſatis eſt qd̓ habet ſatis illihabere cōſtat: ⁊ cui nō ſatis eſt: ſatis illū conſtat egere ẜm la.ut hic. ad hoc extra de tranſla. inter corporalia. munera .i. officia. concedimus. hic dicit. quia uſqꝫ ad tempus gelaſij de iure cōmuni. monachi non promouebant̉ ad ſacros ordines.ẜm hu. ⁊ exponūt quidā cōcedimus .i. cōcedendo mandamꝰmunus .i. ordinē uel beneficiū ſiue dignitatē. de laycis ſub.accedit ad clericale munus. ẜm hu. ⁊ p. vnde expone etiā pro⁊. ⁊ repetat̉ ſi quis de laycis accedit ad clericale munus ⁊c̄. ⁊ẜm hoc in eo ſolo diſpenſat̉ hic cum laycis ut citius promoueatur: ⁊ cū monachis. lxxv. di. monachos. ⁊ dicit h. ꝙ in hͦſolo hic diſpenſat̉ circa monachos ⁊ laycos ꝙ non ſeruant̉ īterſticia cōmunia. ut probat̉ .i. q. vij. niſi. ⁊. c. neceſſaria. cui h̓c. continuat̉. ẜm lau. acta .i. preterita. ¶ Ne ſit. ij. pars. hic incipit. ij. pars huius. c. in qua ponunt̉. xi. impedimenta q̄ prohibent ſupradictos promoueri etiā inſtante neceſſitate. bar.bri. ſed videt̉ neceſſitas ⁊ utilitas excepta etiā in hoc caſu. ar.vij. q. i. ſcias. in fi. ⁊ i. q. vij. tali ar. ad h̓ efficax. exͣ de hijs quefi. a ma. par. ca. c. i. §. pe. exͣ de preben. expoſuiſti. uel illitterat̉ꝰ