Dſibi ⁊ ſuis exͣ li. vi. de ſuꝑ. ne. p̄. grandi. qd̓ dic ut le. ⁊ no. exͣde reſcrip. cum adeo in glo. debet enim recte. obtentū notah̓ ꝙ iura pro eo reputant auferre ⁊ detinere iniuſte. ad idemxii. q. ii. indigne. ar. cōtra. xii. q. ii. ⁊ ſi illi. in prin. Et licet ſciens rem alienā emam non tn̄ ſum predo. nemo .n. predo eſtqui precium numerat. ff. de peti. here. l. nec ullā. ẜm vin. quiita no. exͣ de re. ſpo. ſepe. ubi etiā de hoc. nunꝗd v̓. oppoſitōauari diſtribuant qꝛ nō equalit̓ diſtribuit. io. de f. an iccircov̓. Rn̄. ambro. magis .ſ. tibi attribuit ⁊ alijs minus. maius.hec eſt uera littera ⁊ nō illa littera minꝰ. hu. indigentibus denegare. h̓ quero utrū dare elemoſynaꝫ ſit ſub p̄cepto. Et uidetur ꝙ ſic eo ꝙ dicit dn̄s date elemoſynā recte. lu. vi. ⁊. xii.q. i. quia. ⁊. xvi. q. i. decimas appello. in fi. qd̓ uerum eſt ẜmtho. obmittens .n. h̓ eternaliter punit̉. ut patet mat. xxv. eſuriui enim ⁊ non dediſti mihi māducare ⁊cͣ. Ratio aūt huiuseſt qꝛ cum ꝓximi dilectio ſit in p̄cepto neceſſe eſt oīa illa eſſeſiue cadere ſub p̄cepto ſine quibus dilectio proximi nō conſeruatur. ad dilectionē aūt ꝓximi pertinet ut ei nō ſolum uelimus bonū ſed ut etiā operemur ẜm illud. i. io. iij. nō diligamus lingua neqꝫ uerbo ſed opere ⁊ ueritate ad hoc autē ꝙuelimus ⁊ operemur bonū alicui requirit̉ ꝙ eius neceſſitatiſubueniamus. Vnde io. i. qui uiderit fratrē ſuum neceſſitatem habere ⁊ clauſerit uiſcera ſua ab eo quō caritas dei manet in illo. ⁊ ideo elemoſynaꝝ largitio eſt ſub p̄cepto. Sedqꝛ precepta dant̉ de actibus uirtutū neceſſe eſt ꝙ hoc mododonū elemoſyne cadat ſub p̄cepto ẜm qd̓ actus eſt de neceſſitate v̓tutis ẜm qd̓ recta ratio requirit ẜm quā eſt aliquid cōſiderandum ex parte dantis. ⁊ aliquid ex ꝑte eius cui eſt elemoſyna facienda. ẜm th. h̓ tn̄ ſatis colligit̉ ex hoc. c. ⁊. lxxvi.di. non ſatis. ⁊ patet ex p̄miſſis. Dic ergo breuit̓ ꝙ dare elemoſynam de ſuꝑfluo eſt in precepto. ⁊ ſimilit̓ dare elemoſynam ei qui eſt in extrema neceſſitate. de h̓ loquit̉. lxxxvi. di.paſce. al̓s aūt elemoſynā dare eſt ī cōſilio. ſicut ⁊ de quolibetmeliori bono dant̉ conſilia. Et dico ꝙ ſuꝑflua de neceſſitateprecepti ſunt eroganda. qꝛ licet iſtius ſunt quantū ad ꝓprietatem tn̄ etiam alioruꝫ ſunt illa bona quo ad uſum .ſ. qui exeis ſuſtētari poſſunt. ut ſatis colligit̉ ex his que legunt̉ ⁊ notant̉. ⁊ uideas qd̓ dr̄. jͣ. i. q. vii. exigūt. in gl. cū ergo. ⁊ addeqd̓ dixi. xlv. di. tria. ⁊. c. due. eſurientiū panis .i. eſurientibusdebitus. inuadere. uide qd̓ dicā de pe. di. ij. charitas. v̓. ⁊ ꝗdeſt deum. velis .i. debes uelle. uel ſub. utinam. uel expone ꝙpro ſi. ¶ in gl. q. di. ibi peccare. adde hoc ē falſum. nam oēqd̓ ⁊cͣ. xiiij. q. iiij. quid dicam. in fi. xlii. di. §. i. v̓. quō. ¶ inglo. h̓ dr̄ ibi retinet. adde ad h̓. xlii. di. §. i. ¶ in glo. alibi. infi. adde ẜm litterā que habet minus ſic ſoluit̉ h̓ non negatureſſe maius. ſed dr̄ nō eſſe minus ẜm ueraꝫ litterā que habetmaius ſoluit̉ h̓ intelligit̉ in eo caſu cum quis īdiget ad mortem. in quo caſu plus peccat quis nō dando ei cum poſſit ⁊abundet qͣꝫ ſi al̓s auferret .i. furaret̉. ẜm h. quidā tn̄ dicunt ꝙhoc. c. legit̉ ad terrorē ẜm ius naturale. goſ. ¶ in gl. nunꝗdquid ibi. directo. adde idem no. i. q. vi. exigunt. in gl. i. ⁊ idēno. h̓. h. la. ⁊ io. de f. ¶ in. e. g. in fi. adde ad h̓ exͣ de ſi. c. adapoſtolicā. xxii. q. v. h̓ uidetur. nec .n. eſt uera donatio cumnaturalit̓ ad hoc teneat̉. ar. h̓ ⁊. ff. de dona. h̓ iure. §. ſi quiseruo. ⁊ etiā equitas h̓ ſuggerit. ar. ff. de aqua plu. arcen. l. inſumma. §. item uarius. io. de.¶Eceſſe eſt. h̓ incipit. iij. pars huius di. in qua dicit̉⁊ probat̉ qꝫ prelatus debet bene eſſe diſpoſit̉ domui ſue ẜm io. d̓ fan. neceſſe. .i. utile. gof. domui .i. familie. h.vnde apoſtolus. v̓. ſcribit. iiij. c. corpora diligat .ſ. iudicio nōaffectu. xxxii. q. iiij. origo. vnde. v. ad thimo. i. c. iiij. acculatōne. id eſt nō accuſabiles d̓ luxuria. hu. talium .ſ. qui ſunt mali ⁊ accuſabiles de luxuria. hu. frontem. xxv. di. primū. xxvj.di. una. ⁊. viij. q. i. quid aūt. ⁊ hec eſt una cauſa ꝓhibitionishu. Vnde. v̓. i. ad oſtendendū d̓ bono regimine ſue familibu. legitur. jͣ. e. per ſingulos dies. vel. i. filios .i. ꝓ ſingulis filijs. h. ſuo die natalitio. antiꝗ .n. dies natalicios celebrabāthoc iſti ex charitate faciebant. hu. de iſto die natalicio ſit mētio. xxiij. q. v. non oportet. ⁊. c. non licet. ꝙ quia. v̓. voluit.xxxvij. di. legant. reg. i. regū. c. iiij. diſtricte .i. deum diſtricteiudicātem. h. hinc etiam. v̓. dauid. ij. regū. viij. vnus .i. amonij. regū. c. xiii. ſororem thamar. abſolon. v̓. veniam de morteamon. hu. illum .ſ. pr̄em interijt. ij. regū. xviii. c. de h̓ habeturxxiii. q. v. quis etenim noſtrū. hinc etiam thi. i. c. v. ver. ſuoꝝxii. q. ij. ſi quid oīno. la. negauit operibus ⁊ ſi nō uerbis. xi.q. iij. extimant. qꝛ ꝓximū nō diligit .i. on̄dit ſe nō hr̄e uel on̄dit ſe hr̄e operibus ⁊ nō uerbis. h. deterior .ſ. de pe. di. i. hispoteſtatis. ⁊ dic .i. oſtendit ſe eſſe deteriorem quia infidelisnondum ueritatē nouit uel promiſit ẜm hu. iure. v̓. ordinariprohibetur. ad tit .i. qui in re. Hec eſt alia cauſa ꝓhibitionisfamiliarior qͣꝫ de extranea. hu. quomodo. ar. ī. xxiij. q. v. ſiapud. hu. Vnde hierony. v̓. polluit ſi bene inſtruxit eos. filiorum idem de alijs. principi .i. prelato io. i. ep̄o ul̓ ſacerdoti. ſic. xxxv. di. eccleſie. ſic exponit̉. xvii. q. iii. diffiniuit. in fi. d̓con. di. i. corpora. reſeruat̉ ad titum. i. c. ii. ⁊ ubi dicit̉ arguecum dei imperio. ⁊ yſa. xxv. ꝙ tunc. nō debet hoc eſſe. §. credo tamen eſſe v̓ba gratiani .i. talem libertatē .ſ. reprehendēdihabebit ſi non erit ꝙ ſibi imputet̉ qd̓ tunc eſt ſi nihil omiſitde cōtingentibꝰ tunc enim libere poteſt p̄dicare ẜm h. Sedẜm ber. bri. h̓ eſt. §. ⁊ ſic cōtinuatur ad preceden. dictū eſt. sͣ.§. neceſſe. ꝙ ordinandus ſue domui bene debet eſſe prepoſitus. h̓ reſpondet ꝙ tam h̓ tunc fiet. ſi non erit ⁊cͣ. ¶ Secūdum io. h̓ incipit. iiij. pars huius di. in qua ꝓbatur ꝙ nonimputatur patri peccatum filioꝝ. nec prelato peccatuꝫ ſubditorum. ſi ꝑ eum nō ſtetit. ⁊ h̓ probat duabus auctoritatibuscum enim ſub. ut dicit dauid. h. udirigat̉ parab. xvi. nec ſintſub. ut dicit hieremias. h. in homine. parab. xvi. vie. i. bonaopera hoīs ab homine .ſ. auctore ſed a deo hu. corpor̄ .ſ. corporaliter caſtigare ⁊ flagellare. lau. poteſt. ii. q. i. ſi peccaueritxxiij. q. iiij. duo iſta. corrigere .i. cor ad bonū diriger̄. nam h̓dei eſt. xxiij. q. iiij. ſicut non eſt. ẜm hu. ⁊ in psͣ. dicit̉. ⁊ diſciplina tua correxit me in finem. Sed contra. xlv. di. tria. in fine. xvi. q. vij. ⁊ h̓. v̓. ne anime ⁊cͣ. xii. q. ij. fraternitas. pulſare.ad monendū aperire .ſ. mentem hominis ut ad bonum dirigatur. mutare .ſ. in melius. ¶ in i. glo. ibi. negligēs. adde⁊ crimen negligentie adeo magnum eſt ꝙ inducit diſpoſitionem. lxxxi di. dictum ray. ¶ in ea. glo. ibi. non obſtare. adde preſumitur tamen prima facie cōtra eum. ꝙ per eum ſteterit donec probet contrarium. xviij. di. ꝑuenit. ray. ¶ in glo.uxor ibi domeſtico. adde qui dicant̉ domeſtici. no. iij. q. v.in ſumma. ¶ in glo. i. conſumit. in ſi. adde ad idem. xii. q.iiij. quicunqꝫ. ff. de admi. tut. l. tutor. ⁊. C. arbi. tu. l. quicquid¶ in gl. corrigēdi. adde meliꝰ diceret corripiēdi. ⁊. jͣ. ibi corrigit melius diceret corripit. ut. jͣ. e. ibi corripere quidē ⁊cͣ.Uantum pluribus exemplis oſtendit nō eſſe mirum ſi in familia alicuius domus inueniāt̉ aliquimali. hu. diſciplina .i. cohertio ⁊ correptio. hu. homo ergo peccator. de pe. di. ii. ſi enim. ⁊ di. iii. adhuc inſtantSed hoc non ſequit̉. extra de heret. cum xp̄s. vnde dic homo i. ad peccandum pronus. la. arrogare .i. arrogant̉ aſſcribere. hu. vnus .ſ. cham. gen̄. ix. c. iſte uerenda pr̄is deriſit. ij.q. vii. c. ſententia. aut melior. v̓. dictum eſt gen̄. xxi. c. eice. tangit illam hyſtoriam in qua legit ꝙ yſmael filius agar ancilleludebat cum filio libere. cūqꝫ ludendo eum lederet. dixit ſara ad abraham. eice ancillam et filium eius. nō enim hereserit filius ancille cum filio libere. ſurrexit inquam abrahammane ⁊ tollens panem ⁊ utrem aquā impoſuit ſcapule agartradiditꝫ ei puerū ⁊ dimiſit eam que abiens habitauit cumfilio ſuo in ſolitudine. aut melior. v̓. malachia. c. i. dilexi. i. diligendum preuidi. hu. eſau. ꝙ dicit eſau ⁊cͣ. dic i. crimē eiusxxiij. q. iiij. duo iſta ẜm la. nam ipſe deus hominibus noniraſcitur. ſed uitijs. de pe. di. i. quamobreꝫ. ⁊ di. iij. adhuc in