pereditateꝫ pr̄nā ſiibi delatā: quā acꝗret ep̄atui ⁊ nō pͥmo mōaſterio. Ecceergo ꝙ illa ſpes ſuccedēdi pr̄i q̄ trāſierat in pͥmū mōaſterium. iuxta no. perInno. in. c. ī pn̄tia. de ꝓba. ſeꝗtur ꝑſoſonā mōachi. Hoc aūt ītelligo qn̄ dōatio fuit fcā tacite vel exp̄ſſe: ita vt ex cōiecturis apꝑeat ꝙ ex rōne īgrſſus fuerit facta. Sꝫ vbi nō habita rōne ad ingreſſuū: qꝛ an̄ īgreſſū: vl ſit alia ꝯiectura: non fiet reuocatio: lꝫ trāſferatur inde ꝑſona niſi de miſericordia. Idē dicin iaico intrāte eccl̓iam ſeculareꝫ. Sin. ſunt acceſſoria ad ꝑſonā tacite vel exp̄ſſe: pn̄t reuocari inde recedente ꝑſona. Secꝰ vbi nō eſſent acceſſoria niſide miſericordia fiat reſtitutio.t3 ¶ Querit̉ de notabili. q. An p̄dicta ētꝑabea̓t locū ī fr̄ibꝰ minoribꝰ: vt factꝰep̄s poſſit recuꝑare bona ſua iā alteriacꝗſita ſicut ⁊ alij religioſi. Bar. i tractatu miorichaꝝ. li. iiij. dicit ꝙ ſiue frater minor fiat ep̄s: ſiue trāſeat ad aliaꝫrl̓ioneꝫ q̄ p̄t dici in cōi hr̄e. nō recuꝑatbona ſua iā alteri acꝗſita: ſiue dicas ꝙhec ſit reſtō in p̄ſtinū ſtatū: ſiue ꝙ ſit īdulgētia: ſiue ꝑmiſſio trāſeūdi ad aliūſtatū ſeꝑatū. vt. C. d̓ ſē. paſ. l. ij. ⁊. l. tut.14 ¶ Quid aūt ſi talis frater minor factus ep̄s vel ad aliā religionē ſit ltimetrāſlalꝰ. an ſuccedat ab īteſtato parentibꝰ ⁊ alijs agnatis ⁊ cognatꝭ. ℟. bar.ꝙ aut iſte liberat̉ ab ordīe auc̄te ſumipontificis. ⁊ putat ꝙ iura ſuccedendirecuꝑet. vt in. l. i. C. de ſen. paſ. Idē putat ſi al̓s ltīe ab aliqͦ archiep̄o vl̓ aliop̄lato ꝓmoueret̉ ad aliquā dignitateꝫPer hac .n. ꝯceſſionē bn̄ficij intelligotum ad oīa reſtitutū. vt. d. l. i. ⁊. ff. adtertul. l. i. §. ꝗ mortis. Cū ius ſuccedendi reꝑiat eū nūc ī eo ſtatu in qͦ erat an̄īgreſſū. Et hūc articulū. d. Frā. de aſſiſio diſputauit: ⁊ ita determinauit. Siꝟo reꝑietur alius modus licitus qͣꝫ exdicta ꝯceſſiōe bn̄ficij vel dignitatis ꝑquē e dicto ordīe abſolueret: tunc iusſuccedēdi nō recuꝑat. vt. d. l. i. ⁊. d. §. ꝗmortis vbi tex. facit hāc diſtinctiōemHoc aūt pōt cōtingere ſi aliꝗs fraterꝑꝑ eiꝰ demerita ab ordīe licētiet̉: ⁊ eiꝑmittat̉ vt trāſeat ad aliā religionē: ꝙeo caſu ei lꝫ nō al̓s vt pꝫ ꝑ mulia pͥuilegia eo. pon. Et hoc cāu nō puto eosrecuꝑare ius ſuccedēdi ꝑ iura p̄dicta.Illa .n. abſolutio magis eſt ad penamquā ad pͥmū. De hac mā vide difiuieꝑ pa. in. c. in pn̄tia. de ꝓba.Et iſta faciūt ꝙ ille ꝗ 1Additio. utulo oneroſo vel lucratiuo de bonis alicuius dānati ꝑicrimē ⁊ poſtea reſtitui ꝑ pͥncipem adbona ſua nō teneat̉ reſtituere: exqͦ iusiā eſt ſibi acꝗſitū. Si aūt ꝑ reſtitutiōeꝫpͥncipis tali factā nulli p̄iudicatur: tūcreitegrat̉ qͦ ad oīa q̄ amiſerat: ⁊ ei oīaſunt reſtituēda. Sed an eo ipſo ꝙ recipitur in gr̄am ſit ip̄o facto reſtitutusad bona ⁊ remiſſa culpa. Sali. in. l. fi.ff. de ſen paſ. tꝫ ꝙ nō ꝑ fex. in ti. de pace cō. in pͥn. ī ꝟ. plenitudinē gr̄e nr̄e receptus. Et ibi dicit Bal. ꝙ qn̄ ꝗs recipit̉ ad plenitudinē gr̄e ꝙ remittūt̉ culpe ⁊ reſtituit̉ ad fauores. Secus ergoqn̄ ſolū ſimpl̓r ad gr̄aꝫ recipit̉: niſi pͥnceps vel ciuitas faciēs gr̄am mādaretſnīam vel bānū cācellari. Uide ēt ad p̄d. cta. q. quā facii Bar. in. l. q̄cūqꝫ. C. defide īſtru. li. x. vbi q̄rit An illi ꝗ emerūta cōi ꝑuſij ſolēniter vēdēte res ex bānitoꝝ cogat̉ res ēptas reddere exbanitisex forma capl̓oꝝ pacis hoc dicētiū. Etvr̄ ꝙ nō qꝛ ſi nō vꝫ reſcriptū pͥncipis.vt. in. d. l. q̄cūqꝫ multominꝰ ſtatutū vl̓pactū ciuitatis. Cōtrariū ē ꝟitas. Naꝫd. l. q̄cūqꝫ. loꝗt̉ qn̄ iꝑator reſcribit ꝑivtilitatē p̄uati tm̄. Secꝰ ſi ꝑꝑ publicāvtilitatē: qꝛ pōt res pͥuatoꝝ auferre: ⁊eodē mō ciuitas. vt ſ. certa forma. C. d̓iur. fiſ. ⁊. l. itē ſi v̓beratū. §. i. ff. de reivē. ⁊. l. vēditor. §. ſi ꝯſta. ff. cō. p̄di. Etno. ēt. d. Ale. d̓ imol. i. l. ne ꝗs officialitC. de d̓cu. ⁊ fil. eoꝝ li. xij. vbi ꝑ illū tex.lunitat gl. ī aucͣ. ꝯſtō q̄ d̓ digni. col. vi.q̄ voluit ꝙ lꝫ ꝗs liberet̉ a pr̄ia ptāte ꝑdignitatē: puta qꝛ ep̄s: ⁊ ſi ꝑdat dignitatē remāet nihilominꝰ ⁊ liberatus aptāte pr̄is. Nā illd̓ eſt veꝝ niſi ſit depoſitꝰ a dignitate ſui culpa vel ꝑ delictū: