ta notabis. Faciunt enim nedum adelectiones que fiunt ad eccl̓iaſtica officia ſed etiam ſecularia.9 ¶ An aūt electio facta nō ſeruatis formis p̄ſcriptis ſiue aliqua eaꝝ ſit ipſoiure nulla. Dic ẜm Inno. Cōpoſt. EtPa. ⁊ cōiter doc. ꝙ ipſo iure nō valetlꝫ ho. dicat ꝙ reqͥrat̉ ſnīa. ſed primumverius. ⁊ ſic ꝑ iſta verba nō valeat inducitur nullitas ipſo facto.Lectio. iij .ſ. ꝑ inſpirationē. Ad hocvt valeat ẜꝫ pa. in. c. qꝛ ꝑꝑ extra eo.duo reꝗrunt̉ d̓ ſubſtātia. Primo ꝙ ſitfacta ab oībus. vno .n. ꝯͣdicente: nō valet iſta electio: qꝛ nō vr̄ tūc facta inſpirante deo. ar. viij. q. i. ſi ergo. Scd̓o ꝙſit facta abſqꝫ vicio .ſ. ſimonie: vel alicuius tractatus. ⁊ iſtis nō dat̉ aliqͣ forma eligendi.i ¶ Sꝫ q̄rit̉ quare ter. dicit quaſi ꝑ inſpirationē quare poſuit iſtā dictionē quaſi ho. dicit ꝙ tacite includunt̉ due forme īſpirationis. Illa .n. electio ſit ꝑ verā inſpirationē. q̄ ſit auctore deo: necidiget alia ꝯfirmatione: vt fuit electiobeati nicolai. Ambroſij ⁊ Seueri. d̓ ꝗbus. lxi. di. §. his oībus fit aūt electioꝑ quaſi īſpirationē. qn̄ nō ꝯſtat ꝙ auctore deo ſit facta: ſꝫ p̄ſumit̉ qn̄ oēs decollegio vno ore ꝯſentiūt in aliquē ſine aliquo tractatu p̄cedēti. vn̄ dr̄ tuncquaſi ꝑ iſpirationē .i. ad ſimilitudineꝫvere inſpiratiōis. Et qd̓ dictū eſt ꝙ nōdꝫ p̄cedere tractatus ītellige ẜꝫ Io. an.de tractatu ſpāli. Generalis aūt poſſetfieri puta ſi vnus diceret: Rogemꝰ deum ꝓ bono p̄lato: vl̓ hortādo aliquosad electionē bōi p̄lati. nō aūt dꝫ fieriꝑſuaſio reſpectu certe ꝑſone: qꝛ ſic electio fieret ad iuggeſtionē alterius.Lemoſyna. i. Utꝝ dare elemoſynāſit in p̄cepto. ℟. ẜm Tho. ẜa ẜe. q.xxxij. dicēdū ꝙ ſic omittēs .n. hōc eternaliter puniet̉. mat. .xxv. Eiuriui .n. ⁊cͣ.Et hoc intelligēduꝫ eſt ẜm ꝙ recta rōreꝗͥrit ẜm quā ꝯſiderat̉ aliꝗd ex ꝑte dātis .ſ. vt illd̓ qd̓ in elemoſynis erogan̄.eſt nō ſit ei neceſſariū: ſꝫ ſuꝑfluū. nonſolum reſpectu ſui ipſius: ſꝫ etiam reſpectu alioꝝ quoꝝ cura ſibi incūbit. qꝛjxiprius oꝫ ꝙ vnuſꝗſqꝫ. ſibi ipſi ⁊ ſuis ꝓuideat: ⁊ de reſiduo pauꝑibus ſubueniat. ex ꝑte quoqꝫ recipiētis reꝗͥrit̉ ꝙ neceſſitatē hēat alioꝗn nō eſſet rō quareei elemoſyna daret̉. ſꝫ cū nō poſſit abaliquo vno oībus neceſſitatē hn̄tibusſubueniri: nō oīs neceſſitas obligat adp̄ceptū: ſꝫ ſolū cū is ꝗ neceſſitate patit̉iuſtētari nō pōt: tunc locū hꝫ qd̓ Ambroſius dicit. Paſce fame moriēteꝫ. ⁊ſi nō paueriſ occidiſti. ſic ergo dare elemoſynā d̓ ſuꝑſſuo eſt in p̄cepto: ⁊ ſil̓rdare elemoſynam ei ꝗ eſt in extremaneceſſitate. aliter dare elemoſynā eſt deꝯſilio ſicut ⁊ d̓ quolibet meliori bonodant̉ ꝯſilla. Et dico ꝙ ſuꝑflua de neceſſitate p̄cepti ſunt erogāda: que licetituipeſint iſtius quātū ad ꝓprietatē: ſunt tn̄alioꝝ quo ad vſum .ſ. iſtoꝝ ꝗ ex eis ſuſtētari poſſent. Et tūc ẜꝫ eundē Tho.intelligendus ēt caſuſ extreme neceſſirea. lia itatis. qn̄ apparent ꝓbabiliter ſigna extreme neceſſitatis future niſi ei ſubueniatur. vt cū aliquis videt aliquos impotentes vel pigros ad ſubueniendū.⁊ pauperem indigentē cibo ⁊ potu ⁊alijs vite neceſſarijs: nec ſibi poſſe ſatiſfacere nō enim expectanda eſt vltima neceſſitas: qꝛ tūc nō poſſet iuuarinatura: fame vel ſiti ꝯſumpta. hec tho.Idē pa. in. c. ſi ꝟo. de iureiur. ꝗ allegatdicta opi. Tho. ⁊ eā ſeꝗtur di. ꝙ tuncelemoſyna eſt ī p̄cepto cū ꝗs hꝫ ſuperflua. nō ſolū reſpectu ſui met: ſed illorū quoꝝ cura ſibi incūbit ⁊ pauꝑ ē intanta neceſſitate. ꝙ nō pōt aliter ſuſtētari. al̓s eſt de ꝯcilio. Idē Nico. de li.ſuꝑ iſto ꝟ. omni petenti te tribue. luce.vi. de hoc vide. jͣ. mutuū. §. ij.¶ Utꝝ aūt in elemoſyna p̄ponēdus ſit īpr̄ infidelis extraneo fideli. ℟. ẜm Ra.in exhibitione nutrimēti p̄ferēdus eſtpater. lꝫ in dilectione p̄ponendus ſit extraneus niſi neceſſitas ex alia ꝑte preponderet vel aliqua alia. ꝯditio: putacōis vtilitas eccl̓ie: vel reipublice. vnde⁊ in extrema neceſſitate magis eſſentfilij deſerēdi qͣꝫ ꝑentes.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten