☞ ¶ Quid aūt dicendum de menſe. dicẜm gl. ſingularē in. c. qͣꝫ fit. de elec. li.vi. que dicit ꝙ fiet cōputatio ẜꝫ ꝙ mēſes occurrunt. ſed pōt dari ſo. p̄cedenscaſu quo illo mēſe accidat bixeſtus vteſt menſes feberarij. nam in fauorabilibus cedent pro vno. In odioſis aūtſecus: vt ſi dicatur. ſtet ſuſpenſus ꝑ mēſem: vltima die poterit celebrare ꝓutetiam tenet dir. li. iij. ti. vi. ꝑ. l. cum heres. sͣ. all̓. vbi habetur ꝙ ſi libertas relicta eſt tibi: vt vno āno ſeruias dies ille nō computabitur in anno bixeſtili.ſed. ccclxv. dies.19 ¶ An aūt ep̄s poſſit diſpēſare ſuꝑ etate quo ad ordines: gl. in cle. gn̓alē. preal. dicit ꝙ nō. Idē pau. ⁊ in hͦ ep̄i multū īfeſtant̉ maxīe a religioſis: ꝗ fauorereligiōis putāt hͦ eis deberi. ſꝫ idē iuseſt ī his qd̓ ī alijs hͦ car. ī. d. cle. gn̄ale.20 ¶ Utꝝ ep̄s poſſit diſpēſare cuꝫ eis ꝗpatiūtur defectum in ordine: hoc eſt ꝙrōne ordinis eis deficientis nō pn̄t eligi ad aliqd̓ offm̄ ſeu dignitatē eccl̓iaſticam ſicut eſt regul̓r ꝙ abbas dꝫ eſſeſacerdos extra de eta. ⁊ qua. c. i. ℟. ẜmIo. an. in ep̄atibus ſolus papa diſpenſat extra de off. le. ꝙ trāſlationē. ⁊ deex. pre. ſicut vnire. Sꝫ quo ad alia pōtep̄s extra. de eta. ⁊ qua. p̄terea vbi dr̄:ꝙ lꝫ ad regimē ꝑrochialis eccl̓ie nō debeat aliꝗs niſi ſit ad minus ſubdiaconus admitti diſpēſatiue tn̄ in mīoribꝰordinibus ꝯſtituti ꝯſueuerunt aſſumidumtn tales ſint ꝙ. jͣ. breue tp̄s poſſintin preſbyteros ordinari.k ¶ An aūt abbates ⁊ alij īferiores p̄lati ep̄is poſſit diſpēſare circa ſuos ſubditos in aliꝗbus caſibus: dic ẜm pan.in. c. at ſi. de iudi. ⁊ in. c. cū lator. de eoꝗ fur. or. re. poſt Inno. ⁊ ho. ⁊ eſt cōisopinio ꝙ abbaſv l̓alius p̄latus īferiornūqͣꝫ diſpēſat: niſi in caſibus a iure expreſſis: qꝛ grauiora reſeruata ſunt ep̄isvt in cle. i. de priui. ⁊ in. d. c. at ſi. ⁊ ī. c.cum ex eo. de elec. li. vi.Iuortium ẜm Rai. multipl̓r hꝫ fieri. nā aūt diuidit mr̄imoniū in totūita ꝙ vterqꝫ ꝯiugū ꝯͣhere pōt vt ī maieoleficiatis: vl̓ ſaltem alter. vt in frigidis.aut dirimit in parte .ſ. quo ad mutuaꝫſeruitutē ꝯiugalis debiti: ſeu cohabitationis. Ita tn̄ ꝙ neuter eoꝝ ꝯͣhere pōtſicut in his ꝗ ſeperant̉ ꝑꝑ adulteriū cōmiſſum vel cauſa religiōis poſt carnalem copulā na ſi ante carnalem copulam alter ꝯiuguꝫ fieret religioſus alterꝯtrahere poſſet.¶ Quando vir petit diuortiū allegansˡfrigiditatē ſuam qūo ꝓcedetur. ℟ ẜmho. vir hoc ꝓponens dꝫ eſſe maior annis. xviij: qꝛ in hoc caſu reputat̉ plenapubertas. ⁊ ſiquidē mulier hoc ipſumꝯfitetur dabitur a iudice tp̄s arbitrarium. vt vnius mēſis. aut triū. aut anniꝑ qd̓ ſimul moretur. ⁊ poſtea iurabitvir ſe nō poſſe cognoſcere mulierē necmoueri ad apetitū coitus. nā ſi aliquotiēs moueretur. lꝫ nō poſſet ꝑficere. nōeſſet naͣliter frigidus ſed ꝑ maleficiumīpotens. Mulier ꝟo iurabit ꝙ nunqͣꝫaliquo mō ꝑcepit ip̄ꝫ ad hͦ moueri: ⁊ꝙ vterqꝫ diligentiā adhibuit ad hoc.⁊ vterqꝫ hēbit. vij. ꝓpinquos ſeu vicinos bone fame ꝗ iurabūt ſe credere ꝙilli iurauerūt veꝝ ⁊ ſic diuortium celebrabitur: ⁊ mulier nubet in dn̄o: ſꝫ viro mādabitur. ne aliquā ducat ⁊ ſi duxerit ⁊ cognouerit. reius ꝑiurij hēbit̉.⁊ pͥus mr̄imoniū reparan̄. erit. Itatūꝙ vxor pōt eū repellere ꝑꝑ cōmiſſumadulteriū ar. xxxij. q. i. d̓ bn̄dicto. Hoedico niſi vxor qn̄ fuit ꝯfeſſa frigiditatēfuiſſet conſciētia fraudis. qꝛ ſi hoc fuiſſet nō poſſet eū repellere. ar. ff. de adul.l. ſi vxor. §. iudex. ⁊. §. fi.¶ Quid ſi mulier negat frigiditatē vi 2ri: ⁊ aſſerit ſe ab eo cognitā. puto ſtandū v̓bo mulieris: qꝛ vr̄ ꝙ n̄ aſſeret niſi veꝝ eſſet: eo ꝙ p̄iudiciū ſibi faceretſ. de hn̄do īpotentē viꝝ. Itē cū rea ſit⁊ ſi nihil ꝓbauerit abſoluēda ē vt. vi.q. vlt. actor alioꝗn multi īcurrerēt ꝑiuriū: vt poſſent ſeparari ab vxore. hec vera niſi forte maritus ꝯuīcat mulieremꝑ aſpectū corꝑis. ſi āt mulier diuortiuꝫpetat. ꝓpter frigiditatē viri: ⁊ vir hocfatetur: fict vt ſupra dictum eſt. ⁊ celeg g 4