bertate. vult tenere cl̓icatū. ⁊ gauderepriuilegio cl̓icali. ⁊ tūc tn̄r ꝯtinere: al̓sſecus. idē pa. ī. d. c. vnico. ⁊ dicit ſe credere hoc eē de mēte Inno. ⁊ ho. qꝛ qͣꝫqͣꝫ dolicapax poſſit obligari ī alijs votis: vt no. inno. ī. c. ſcripture. d̓ voto. ſecus tn̄ ī voto ꝯtinētie: qꝛ cū an̄ pubertatē nō hēat potētiā coendi: ⁊ ignoretꝗd ſit ꝯtine̓ n̄ p̄t renūciare ei qd̓ neſcitnec ob. qd̓ dr̄: ꝙ ordo hꝫ votū ꝯtinētieānexū. qꝛ illd̓ veꝝ ſi alid̓ nō īpedit. ſedhic defectꝰ etatis ꝯͣriatur voto tacite.¶ Nūꝗd aūt teneat collatio p̄ſbyteratus vel alteriꝰ ſacri ordīs priꝰ mīoribꝰordibus nō receptis. ℟. pa. vbi. sͣ. d̓ mēte gl. dicit ꝙ tꝫ collatio: lꝫ nō dēat exeꝗtalē ordinē: vt ī tex. ibi. ⁊ ꝓ hͦ fac̄ qꝛ inprimitiua eccleſia ẜm Inno. nō erantinſtituti minores ordines ⁊ tamē eratſacerdotiū. xxi. di. §. i.to ¶ Nūꝗd āt teneat collatio ordīs ep̄al̓nō p̄cedente ſacerdotio: gl. ī. d. c. vnicotꝫ ꝙ nō. ſꝫ cōiter tn̄r ꝯͣ gl. ꝙ teneat collatio ordīs ep̄alis lꝫ ordīatus nō ſit ſacerdos. qd̓ ēt tꝫ gl. ī. c. ſollicitudo. lij. di.nā p̄poſteratio ī collatiōe ordinū nō viciat: lꝫ īpediat executionē ordinū. Nonus ī illo ꝗ ordinē furtiue recepit. ⁊ diꝗs ordine furtiue reciꝑe ẜꝫ doc. primoqn̄ recepit ſine lnīa ſuꝑioris: ⁊ ſine examine: vt qꝛ īceſſit ſe cū multitudīe ordinādoꝝ ignorāte ordīator̄. Scd̓o dr̄ ꝗsfurtiue ordīatus ſi p̄ter ꝯſcīaꝫ ep̄i: eodēdie recepit mīores ordīes oēs. vel aliquos ſimul ⁊ ſb̓diaconatū: vl̓ duos ſacros. exͣ eo. c. ij. Tertio qn̄ gradu omiſſio ſaltū facit: de hoc dictū eſt. sͣ. §. vij.t ¶ An aūt ep̄s poſſit diſpēſare. dic ẜmpa. ī. c. i. extra eo. aut excōicatio nō fuitlata: ⁊ tūc ep̄s poterit diſpenſare iureſuo. Aut excōicatio erat lata. Et tunc ſiintrat religioneꝫ ep̄s poterit diſpēſare: nō tn̄ iure ſuo ẜm gl. in. d. c. i. q̄ vultꝙ ēt cū eo ꝗ intrat religionē nō poſſitep̄s diſpenſare: cū recepit ordinē furtiue vbi excōicatio lata fuit: qꝛ tūc ſic ordinatus eſt irregularis. Secus ſi fuiſſꝫcōinatio tm̄ ⁊ hoc plꝫ pa. qꝛ ingreſſusreligiōis nō tollit defectū ꝓueniētē ex9proprio delicto: ſꝫ tribuit facilitatē diſpēſandi. De hoc tn̄. jͣ. Illegitimus. Siꝟo remanet ī ſeculo: ⁊ tūc vt ꝓmoueatur ad maiores ordīes. ſolus papa diſpēſat. Idē Io. an. in ordine furtiue recepto: ſed in alijs prius habitis poteritep̄s diſpēſare vide ēt pa. in. c. fi. e. ti. ꝙqn̄ ꝗs eodē die duos ordīes ſacros recepit ep̄s nō diſpēſat ẜꝫ hō. Sꝫ in pͥusſuſceptis pōt ep̄s iure ſuo diſpēſare niſip̄ceſſiſſet excōicatio. nō ob. c. litteras. d̓tē. or. vbi recipiēs ſimul duos ordinesſacros ſuſpēdit̉ tm̄ ab executōe vltimiordiſ ſic furtiue recepti ⁊ ī. d. c. fi. ſuſpēdit̉ ab oībꝰ ordībꝰ. qꝛ dico ꝙ illd̓. c. fi.loꝗt̉ qn̄ excōicatio p̄ceſſit. dictū aūt. c.lr̄as loꝗt̉ qn̄ nulla excōicatio p̄ceſſit.¶ Querit̉. ꝗdā habitus fui ꝓ ſacerdo 12te, nūc opponit̉: ꝙ nō ſit ſacerdos. Iſtenō p̄t al̓r ꝓbare ſe eē ſacerdotē: nī ꝗdſufficiat ꝓbare illā cōeꝫ reputatōeꝫ. ℟.ẜm Inno. ꝙ ſi mouet̉ qō de qͣlitate extrinſeca īherēte ꝑſone: puta ꝙ talis nōſit notorius: ꝙ aut ē qō īter alios ⁊ ſufficit probare ꝙ ille cōiter hēbat̉ ꝓ notorio. vt ī. l. barbarius. ff. de of. p̄. aut eſtqō cū ipſo p̄ſbytero ⁊ tūc ſatis p̄t diſtīgui īter ātiquū ⁊ recēs. nā difficilimūeēt ordīato iā forte. xl. ānis ꝗ forte ꝑdidit lr̄as ſue ordinatiōis ꝓbare ſe fuiſſeordinatū. Decīus: ſiꝗs excōicatus ordinē ſuſcepit de ſen. ex. cū illoꝝ eodē mōſi ſuſcepit ordinē ſacrū exn̄s apoſtataa religiōe: qꝛ tūc excōicatus ē extra deapo. c. fi. Secꝰ ergo de ordībus mīoribus. Undecimꝰ ẜꝫ: Dir. in eo ꝗ ſciēterrecepit ordinē ſacꝝ ab eo ꝗ renūciauitordini ⁊ dignitati. e. ti. c. i. duodecimuscū eo ꝗ ſciēter celebrat in loco ſuppoſito īterdicto. de ſen. ex. is ꝗ li. vi. Tertiuidecimus cū filijs p̄ſbyteroꝝ ⁊ illegitime natis: vt ī ſeculo ad ſacros ordīespromoueātur. vl̓ vt bn̄ficia habeāt cuꝫcura aīaꝝ: vl̓ in religiōe: vt habeāt dignitates. extra d̓ fi. p̄ſ. c. i. ⁊ fi. ⁊. c. is ꝗ.li. vi. quartuſdecimꝰ cū ſuſpenſo in ꝯcilio. extra de p̄ben. graue. ꝗtuſdecimuscū eo ꝗ ſnīam ſanguinis dictat. vel ſcribit: vel artem cirugie exercet: vel purg8