3b ¶ Sed ꝗbus ꝯuenit hoc ex officio. ℟.ẜm Goſ. ibidē. hoc ꝯuenit legatis exoffō legatiōis. exͣ de offi. leg. qd̓ trāſlationē. Cōuenit ēt illis: ꝗbus hoc cōmittit̉ ex priuilegio ꝑpetuo rōne dignitatis vt archi. bon̄. cui rōne dignitatis cōceſſuꝫ eſt pͥuilegiū abſoluēdi excōicatos in ſtudio bon̄. cōmorātes delinquētes ibidē. itē ep̄is in certis caſibus: vtdcm̄ ē. sͣ. Itē abbatibꝰ. exͣ eo. cū illoꝝoēs iſte ꝑſone p̄dicte: cū viderint expedire: pn̄t ſuꝑ auctoritate dicti canonisſ. eis ꝗbus ordinario iure cōpetiˢ: vicesſuas cōmittere. Et idē dicēdū ē d̓ alijsexcōicatōibꝰ .ſ. ꝙ illi ꝗ ordīario iure vl̓delegato a pͥncipe pn̄t ab eis abſoluēpn̄t ⁊ alijs vices ſuas cōmitte̓ cū viderint expedire. dūmō delegatus hēat iuriſdictionem. Si vero ſit alicui cōcerſum ex priuilegio ſpeciali ꝙ abſoluerepoſſit talis committere non poteſt qꝛcertum miniſterium ſibi committiturin hac parte. nō auteꝫ iuriſdictio. extrade offi. dele. quoniam hec glo. in. d. c.eis. idem̄ ho.Bſolutio. iij .ſ. regulariū regularis ſiꝑcuſſerit regularē eiuſdem clauſtri:ab abbate vl̓ al̓s a p̄lato ꝓprio pōt abſolui. Et in ſū. ꝯfe. hr̄ ꝙ īter p̄dictos cōputādi ſunt pͥores ꝯuētuales fratrū p̄dicatoꝝ ⁊ guardiani mīoꝝ ⁊ oēs pͥores ꝯuētuales cuiuſcūqꝫ ordīs ſint quinō hn̄t ſupra ſe maiorē in eodē ꝯuētuSecus de pͥoribus triū vl̓ qͣttuor regulariū: ꝗ ꝓ volūtate ſui ſuꝑioris p̄ficiuntur ⁊ a̓mouent̉. Et iſtud pͥuilegiū extēdit̉ ad fr̄es ⁊ magiſtrū hoſpitalis ieroſolomitani: ſi tn̄ p̄ſbyter eſt al̓s nō extra eo. canonica. ⁊ ẜm dir. intelligit̉ deregularibus ſiue ſint mōachi vl̓ canonici. Et ſi nō ſufficit ꝓuidētia abbatiseſt Diſcretio Ep̄i adhibēda. Et hec intelligēda ſunt: niſi exceſſus ſit difficilis⁊ enormis: vt ſi ad mutilationē mēbrivl̓ ad effuſionē ſanguinis ex Uulnereſit ꝓceſſum. vl̓ ſi in ep̄m vl̓ abbatē ſitmanus īiecta. Et ex Proprio ſignificato. Iſte Terminus effuſio: ſignificatabundātiam.¶ Scd̓o ſi regularis ꝑcutit regularem īalterius clauſtri ẜm ho. p̄latus ꝓpriusabſoluet ⁊ p̄latus ꝑcuſſi aduocat̉: nonvt abſoluat. ſꝫ ꝟberabit ꝑcuſſorē in ſatiſfactiōeꝫ. exquo monachus nō hꝫ vn̄ſoluat lꝫ do. An. dicat ꝙ vterqꝫ abbas331vocat̉ ad abſoluēdū. Sꝫ pa. in. c. cū illoꝝ eo. ti. dicit ꝙ ſibi plꝫ ratio Hoſtiē.picraquia non videt rationem quare alienus abbas vocetur in abſolutionemnon ſubditi.imim fe¶ Quid aūt ſi regularis ꝑcutit regula 2rē extra clauſtꝝ: nūꝗd poſſit ꝑ abbatēmuidiuēabſolui. hoſt. tꝫ ꝙ nō: ſꝫ dꝫ abſolui abep̄o. Et ſi ſunt diuerſis ep̄is: dn̄t ꝯueniquica iri ep̄i illoꝝ ep̄atuū vl̓ vnus cōmitterealteri ꝓut de abbatibus dr̄ in. §. ſi ꝟouintli. j.in. d. c. cū illoꝝ. mouet̉ ꝑ tex. in. c. mōachi. e. ti. ⁊. d. c. cuꝫ illoꝝ. vbi ſit mentioit ibiolucitde clauſtro. Secus ergo ſi extra clauuip̄t abſtruꝫ nā tūc violat̉ iuriſdictio ep̄i ⁊ ormō portrado eccl̓iaſticꝰ ꝯfundit̉ ſi ſua iuriſdictiouib iō Fu lavnicuiqꝫ nō ſeruat̉. xi. q. i. c. ꝑuenit. pa.nep ſauorē exāt ī. d. c. cū illoꝝ dicͣ qd̓ abbaſ. Sꝫ cōitntrū. ⁊ ob̓ hocdoc. tenēt oppoſitū. nā in. §. ſi ꝟo. d. c.pſolutiocū illoꝝ nihil dr̄ de clauſtro. ad iuravnit t. cptus lunꝟo facientia mētione de clauſtro ſupvuri Idē Ia. d.plendū eſt maxīe. In hoc tn̄ dubio diriſa rgͣ. Acit Io. an. quādoqꝫ feciſſe ẜuari ꝙ ep̄sinmpiluaſciēū ꝙ dcōmiſſit abbati.¶ Quid ſi p̄latus nō eſt ſacerdos vl̓ ex 3cōicatus vl̓ mortuus: vl̓ hmōi. ho. dicitꝙ ad dioceſanū recurrendū eſt ꝙ intelligendū eſt ẜm. ꝟꝟ. ⁊ dir. tā exēptisqͣꝫ nō exemptis. ſiue ſint monaſteria viroꝝ ſiue mulierum.¶ Quid ſi regularis ꝑcutit cl̓icum ſe 4cularē eiuſdē dioceſis vl̓ alterius. ℟. ꝙſuus ep̄s eū abſoluet in eo caiu in quoſecularis cl̓icus ꝑcutiens cl̓icuꝫ ſecularē abſolui pōt ab ep̄o extra eo. religioſo li. vi. ⁊ gl. in ver. eo caſu dicit putaquia leuiter ꝑcuſſit: vl̓ eſt debilis vl̓ delicatus ⁊cͣ.An aūt in hoc caſu ep̄s ſAdditio poſſit abſoluere religioſos exēptos. Io. an. in. d. c. religioſo ꝑrōnem ibi in tex. exp̄ſſam .ſ. ne del̓ religioſis maͣ euagādi: tꝫ ep̄ꝫ poſſe abſol-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten