alicite ſepelliūt tenentur ad reſtōnemcorpoꝝ. ⁊ hoc ſi petant̉. Ad reſtitutionē aūt alioꝝ: que occaſiōe ſepulture ꝑcēperūt infra. x. dies tenēt̉ ēt ſi nō petātur. vt dicit gl. in ꝟ. decēdium. et rō eſtẜm Pe. de an. qꝛ ſemꝑ ꝗ male accipiteſt in mora ſicut fur.70 ¶ Quero iſta q̄ debebāt reſtitui huiceccl̓ie ī qua debebat ſepelliri: ſi iterdcānō fuiſſet: poſtqͣꝫ nō ibi ſꝫ in cathedrali: vel alibi ſepellit̉. vtrū debebūtur iſtahuic eccl̓ie ad qͣꝫ funꝰ trāſfert̉: eadē eſtqō de canonica portione debita eccl̓ieꝑochiali. an̄ eā ꝑdat ſi dep̄hēditur interdicta tꝑe ſepulture: poſſꝫ dici ī pͥmocāu ꝙ poſtqͣꝫ cathedralis eccl̓ia: velalta ſubrogatur loco īterdicte. dꝫ intelligi ſubrogata cū omnibus qualitatibus. ⁊ cuꝫ honore ⁊ onere. onus .n. cōmitatur emolumētūmn tali cāu. l. alun̄e§. ſeia de adi. le. Itē poſſet dici. ꝙ ſi ſine eius delicto eēt eccl̓ia īterdicta n̄ eētpͥuāda comodis ꝯſuetis. ar. l. ab adminiſtratione. C. de lega. Idē ſi nō potuitſepelliri apd̓ eccl̓iaꝫ apd̓ qͣꝫ elegit ſepulturā ꝑꝑ caſuꝫ ꝯtingēteꝫ in ꝑſona mortui puta qꝛ deceſſit ī cāpanis nec reꝑit̉:vel ē banitus. ꝑꝑ .n. iſta eccl̓ia nō ē priuāda legatꝭ ſibi factis gr̄a ſepulture.vt no. in. c. in nr̄a de ſepul. Si ꝗs aūtpoſt electā ſepulturā ⁊ legatū eccl̓ie factū mutaſſet animuꝫ eligēdo ſepulturā alibi. vr̄ legatū ademptū ⁊ trāſlatūad illā in qͣ voluit vltimo ſepelliri. ar.d. §. ſeia hoc Pe. de an. de hoc vide. jͣ.Sepultura. iij pͥmo rn̄ſo.71 ¶ Quintus eſt de his ꝗ cogūt celebrari in loco interdicto ⁊c. vt ī cle. grauisde ſen. ex. Et hec excōicatio hꝫ qͣttuorcaſus: Primus eſt dn̄i tēporales ēt ſiſint ep̄i: vel eccl̓iaꝝ p̄lati ꝗ cogūt quolibet aliquos in loco interdicto celebrare diuina: vl̓ ꝗ per precones ad officiaeadē audienda. aliquos excōicationispreſertim vel interdicti ligatos ſn̄iaeuocare. ⁊ eſt ſecundus. Seu qui ne excōmunicati publice: aut interdicti deeccl̓ijs dū in ipſis miſſaꝝ agūtur ſolēnia a celebrātibꝰ moniti exeant ꝓhibere. ⁊ eſt tertius. Necnon excōicatos publice: ⁊ interdictos ꝗ in ipſis eccl̓ijs nominatī a celebrātibꝰ vt exeant monitiremanere p̄ſūpſerint. ⁊ ē qͣrtus. oēs iſtiexcōicati excōicatione pa.Ex hac cle. habes vnūAdditio. ſingulare qd̓ facit admulta ibi .n. dicitur ꝙ lꝫ hec excōicatōemanauerit ad iſtātiā p̄latoꝝ. tn̄ ſi ipſiꝯtrafacerent ēt ipſi ſil̓i ſnīa excōicationis ligantur. Ex quo hēs deciſionē caſus ꝗ his diebus accidit. Nā ꝗdā ꝓcurator ad reꝗſitionē dn̄i ſui: cui dn̄o q̄dam res furto ſubtracre fuerant fecitfulminari ſententiā excōicationis perep̄m vt ꝗcūqꝫ p̄dictas res ſubtraxiſſꝫeas īfra certū terminū reſtitueret alioqn ⁊c. accidit ꝙ iſtemet ꝓcurator abſtulerat q̄dā ex illis. Modo q̄ritur anipſemet incidat in dictā ſnīam cū ipſeprocurauerit dictā ſnīam fulminari: ⁊tamen ſciebat dictas res ſubtraxiſſe ⁊hͦ nec ſe excepiſſe ⁊c̄. Et dicit pōt indubie ꝙ eſt excōicatus. ſecꝰ ſi ſe excepiſſetNec obſtat ſi dicatur ꝙ nō erat ſue intentionis ꝙ ep̄s eū excōicaret. Quiadico ꝙ excōicatio vel abſolutio nō ſumūt vires ab intentione illius ꝗ facitfulminari excōicationē. ſed ſumunt vires ab itētiōe excōicatis. Et qꝛ faciēsſulminari excōicatōeꝫ nihil excepit. iōextōicās gnal̓r oēs intendit ligare qꝛde intētione ꝓcurātis ſibi nō conſtat.Secus ſi de intētiōe eius cōſtaſſet: vtqꝛ iſte procurans ſe vel vxorē: vel filios: vel alios excepiſſet. Nam tūc iudexſolū illos ligaret quos ꝓcurās intendebat ligari: ⁊ exciꝑet quos ꝓcurās excepiſſꝫ. lꝫ iudex gnal̓r loqueretur ī ſnīa.Idē dici pōt de caſu quotidiano. Nāſepe pr̄eſfamilias ⁊ mariti faciunt fulminari ſnīas excōicatōis ꝯͣ illos ꝗ ſubtraxerunt aliquid de bonis eorum. Etſepe contingit ꝙ eorum vxores ⁊ filijpredicta rapuerūt ⁊ tamen ſi ſcirēt p̄dictos talia ſubtraxiſſe. nullo modo facerēt ſulminari p̄dictas ſnīas tamē nihil exceperunt ⁊ iō tam vxores qͣꝫ filijerūt excōicati rōne p̄dicta. Finia.