LitteraT antei
Utrū defunctus patiat̉ inde detrimentū quiatardātur ſua legata. vtruꝫ executor tardare debet donec res melius vēdat. ⁊ vtrum peccat. ⁊vtrū pena appoſita ab executore poſſit exigi. iijparte ti. x. capi. iij. §. xij.Teſtamentū qui facere poſſunt. ⁊ qui ꝓhibentur facere teſtamētuꝫ. ibidē. §. xiij.Teſtamētum quō facere poſſunt clerici ſeculares. ⁊ quō ſeptē teſtes in teſtamēto regulariterrequirūtur. ⁊ quando hoc fallit ⁊c̄. ibidem. §.decimoquarto.In teſtamētis que fiunt deſcribūtur vario mōſupra donatōes. ⁊ ibidē capi. nij. ꝑ toᵐ.In teſtamētis legata pijs locis nō ſoluētes ſꝫretinētes ſacrilegiū cōmittunt. ⁊ peccant mortaliter. qd̓ dupliciter probatur. ſcd̓a par. titu.prīo ca. xxi. §. iij.Teſtamētuꝫ vetus quomō diuidūt hebrei ꝑordinē. ⁊ nouū teſtamentuꝫ quō diſtinguiturin quattuor partes. tercia parte titu. xviij. capitulo. vi. §. ij.Teſtes quomō admittātur in inquiſitōne. accuſatōe. denunciatōe. ⁊ purgatōe canonica. etregulariter duo teſtes ſufficiūt. qn̄ videlicet teſtimoniū vnius ⁊ quādo. vel qn̄ plures requirūtur qͣꝫ duo vel tres ⁊c̄. iij. ꝑ. ti. ix. ca. xi.Teſtis quis eſſe poteſt. que conditiones requirūtur in teſtibus. que principaliter ſunt in eisconſideranda. vtrū quis poſſit admitti ꝓ teſtimonio in ſua cauſa ⁊c̄. ibidē. §. i.Teſtes quomō debent eſſe concordes. quandodiſcordia teſtiū infirmat teſtimoniū ⁊ quādonon. quādo teſtis cōtradicit ſibijpſi ⁊c̄. ibideꝫ§. ſecundo.Teſtīoᵐ quādo debet dici. q̄ pena falſi teſtis.quādo ⁊ quomodo preſumitur dolus de ipſo.quomō debet interrogari. metus nō excuſat falſum teſtē. quādo verū teſtimoniū poſſit credi.ſcd̓a par. titu. ix. ca. xi. §. iij.Teſtis quomō poteſt falſuꝫ deponere ⁊ veruꝫ.et nec verū nec falſuꝫ in oībus p̄dicamētis notatis ab Areſtotele in libro de p̄dicamentꝭ. ibidem. §. nij.Et de teſtibus vide etiā varia tercia par. ti. ix.ca. xvi. §. vi. quaſi ꝑ toᵐ. De teſtibus in iudicio vide ſupra iudicō humano.Teſtes inducantur ꝓpter tria. ſcd̓a par. ti. ix.capi. vi. §. nij. e f gͦTeſtimonioꝝ multiplicatio quomō oſtenditvario mō veritatē fidei. quarta parte titu. viijcapi. i. §. iij.De teſtimonio falſo habes varia ſupra de preceptis decem. ⁊ prima parte titulo decimoquar
to capitulo. iiij. §. duodecimo. vide etiam hecſupra de teſtibus.T ante iTimor deſcribiturvario mō. cauſa timoris eſt duplex. ⁊ ſex ſpēspaſſionū ponūtur ẜm damaſcenū prīa par. ti.ſexto capitulo prīo.Timoris obiectum quid eſt. timor de ſe eſt demalo culpe. de quibus alijs eſt timor ⁊ de quibus non. ⁊ quattuor ſunt mala que magis timentur. ⁊ quomō homo deuꝫ timere debet ẜmtria. ibidem. §. i.Timoris affectus quis ē. ⁊ deſcribitur triplexconditio vel varietas hominū. ⁊ qui timidi. ⁊qui nō ⁊c̄. ibidē. §. ij.Timor inter alia cauſat in nobis tria. cōtritionē efficit. timorē elicit. ⁊ operatōneꝫ impenditIbidem. §. ij. ꝑ totū.Ex timore diuino quomodo nobis tria ꝓuenint. Ibidem. §. iij.Timor domini quomō vtilis eſt peccantibuspenitētibus. tribulatis. temptatis. ⁊ contēplatiuis. ibidem. §. v.Timor puſillanimitatis deſcribit̉ ſupͣ Puſillanimitas. ⁊. ij. par. ti. ix. ca. xvi. ꝑ to.Timor domini quod donū eſt ſpūſſancti probatur ꝑ Iſayaꝫ. ⁊ ad timorē domini quō inducimur ex ſcpͥtura theologicali. ex ratione internali. ex figura ſpūali. ex creatura vniuerſali. exactione ſuꝑnali. ⁊ ex punitōe diuinali. quartapar. titu. xiiij. capi. prio.Timor mundanus quis eſt. ⁊ ꝙ ad multa ⁊grauia ſcelera inducit oſtendit̉ ibidē. c. ij.Timere nō debet homo amittere terrena ꝓpterſeptē conditiones terrenoꝝ que ad longuꝫ declarantur Ibidē ca. ij. §. i. ij. iij. iiij. v. vi. ⁊ .vij.Timor humanus ſiue carnalis quis eſt. ⁊ ſeptē racōibus abijciendus eſt iſte timor carnal̓.que ⁊ ꝑ ordine declarant̉. ibidem capitulo tercio ⁊ ꝑ omnes. §.Timor naturalis quare prīo debet paui. ponūtur deſuꝑ varie opiniones philoſophoruꝫ ⁊c̄.quarta par. ti. xiiij. capi. nij.Cimor iſte habet ſeptem īpecies ſcꝫ. ſegniciemerubeſcentiam. verecundiam. admirationem.ſtuporem. agoniam. ⁊ tremorem. ⁊ quare totſunt Ibidem. §. i. ⁊. ij.Timet naturaliter leo ſeptem. que ſignificanttimores iuſtorū. quomodo timere debent Ibidem. §. tercō.