LitteraS ante c

Satiſfactōis ſunt quinqꝫ modi. ſcd̓a parte titu. ij. capi. vi.Satiſfacere quomō quis tenetur de cōtumelia ⁊c̄. ij. par. ti. vij. ca. vi. §. v.¶ S ante cScandalū quomoaliqn̄ oritur ex clamore inordinato. ⁊ quomōdiffinitur. que diffinitio ad longū declaratur ⁊ꝓbat̉. ⁊ vnde d̓r ſcandalū ⁊c̄. ij. ꝑ. ti. vij. c. iiij.Scandalum quomō aliqn̄ a nobis remouerepoſſumus oſtendit̉ ꝑ autoritatē pſalmiſte. dequa tria mēbra ponūtur. ibidem. §. primo ſecudo terco ⁊ qͣrto.Scandalū eſt triplex ſcꝫ actiuū ⁊ infra intentionē. paſſiuū ꝓpter defectōeꝫ. ⁊ occaſionatiuūpreter intētione. ⁊ qn̄ mortale vel veniale. ⁊ īquibus reperit̉ illud ſcandalū. ⁊ quō ⁊c̄. ibidē§. iiij.Scandali gratia vtrū bona ſint dimittenda.Et regula iuris deſuꝑ exponit̉ que ſonat. Utilius ſcandalū naſci ꝑmititur qͣꝫ veritas relinqͣtur ⁊c̄. ibidē. §. v.Utrum bona temporalia ſint dimittenda ꝓpter ſcandalū eoꝝ a quibus repetūtur. ibid̓. §. viUtrū falſitas vel fictio vel mutatio ſacramenti vel ſacramētaliuꝫ ⁊ vſus eorundē fieri debetꝓpter ſcandalū vitandū. ibidē. §. vij.Scientie donum deſcribitur ꝑ thema ex pſalmo. quod ⁊ de ipſo declaratur quarta parte titulo. xvi. ca. i.Scientie donū quid eſt. ⁊ quomodo ſcientiedonum ordinatur ad quattuor. ibidē. §. i.Scientia humana ⁊ prudētia ⁊ ſcientia ꝓuteſt donum quomodo differūt. ⁊ quomō ſcientia eſt alicui noxia ex parte cognoſcibilis tripliciter. ibidē. §. ij.Scientie donū in quibus habet eſſe ⁊ quomōhuiuſmodi donū ordinatur ad duo. ibidem.§. tercō.Scientie donum quō eſt appropriatio beatitudinis. ⁊ quomō ſcīa humana cōuenit in nomine cum ſcientia que eſt donum ⁊cͣ. ibidem.§. quarto.Scientias ſeculares ꝙ quilibet ſtudere debetꝓbatur notabiliter ⁊ ad longum ⁊cͣ. ibid̓. §. v.Scientia dei quō eſt alterius generis a ſcientia noſtra. ſcientia noſtra quō eminens eſt ⁊c̄.quomō ꝑmaxime cōſiſtit in dilectōne dei. ⁊ ineius mutatōe ⁊c. ibidē. §. vi.

Scientiā hanc quare omni mundani ſcientiepreponere debemus. in quo conſiſtit iſta ſcientia ⁊c̄. ibidē. §. vij.Scientie dono quomō diſtinguere poſſumusinter diuinas inſpiratōes ⁊ diabolicas ſuggeſtiones. ⁊ quomō diabolus immittit hominivarias ſpūales temptatōes ⁊c̄. ibidē. paragrapho octauo ⁊ nono.Scientia ſapientia ⁊ intellectus inqͣꝫtuꝫ ſuntvirtutes ⁊ inqͣꝫtuꝫ ſunt dona ſpūs ſancti quomodo differūt inter ſe. quarta parte titulo primo capi. i. §. v.Scientia quomō debet acqͥri ⁊ poſtulari a deodeſuꝑ datur modus ⁊ forma. ⁊ quis finis illius eſſe debet ⁊c̄. iij. ꝑ. ti. v. ca. i.Scientia quare ⁊ quomō eſt a deo exſpectanda. ⁊ quomo poſtulanda. ibidē. §. i.Scientijs acquirēdis quis ordo debet ſeruariet qui modi qͣꝫtuꝫ ad doctores ⁊ qͣꝫtum ad ſcolares. quō habere debent cōpoſitionē. diſpoſitionē. ⁊ cognitōeꝫ. ibidē. §. ij. ⁊. iij.Scientias varias quomō hoīes a natura accedūt. dociles ẜm qualitatē complexionuꝫ. qd̓oſtenditur ẜm quattuor cōplexiones hominūiij. ꝑ. ti. viij. c. i. §. ij. infra pͥncipiū ante b.Scientia ſiue doctrina gentiliuꝫ ph̓oꝝ ⁊ poetarū quō non ꝓſunt ad ſalutē. quarta ꝑte titu.xi. ca. iiij. ꝑ totū.Sciſma deſcribit̉ vbi tractatur de duobus gerentibus ſe ꝓ papa. quid tūc ſeruāduꝫ ſit ꝓ ſerenitate ꝯſcientie. vn̄ deriuat̉ ſciſma. quō deſcribitur vel diffinitur. vn̄ noīatur. quō eſt ſpeciale peccatū. qͥ dicūtur ſciſmatici ⁊c̄. ſcd̓a ꝑte titulo tercō ea. xi.Sciſma abſqꝫ dubio eſt peccatū mortale. ⁊ qͣre. ꝓbatur etiā vario mō ⁊ ponūtur multa exepla. vbi multi damnati ſunt ꝓpter ſciſma ⁊c̄.ibidem. §. ij.Sciſmatici quō priuātur ab eccleſia poteſtateordinis ⁊ cōſecratōis ſcꝫ qͦ ad licitū vſuꝫ. ⁊ ēduplex ſpūalis poteſtas. ibidē. §. iij. ⁊. iiij.Sciſmatici quo etiā priuātur poteſtate adminiſtratōis. ⁊ in dignitatibus cōſtituti priuantur oībus. ibidem. §. iiij.Sciſmatici quare per iudiciū eccleſiaſticū excōmunicantur. ⁊ ꝑ poteſtates ſeculares diuerſimode coarcētur. quomodo ſciſmaticus ī duobus peccat ⁊cͣ. ibidē. §. v.Quid ſi duo vel plures in eccleſia gerentes ſepro papa. ⁊ quilibet eorum habet ſuam ſequelam. quis illorum dicitur ſciſmaticus. Et ponuntur varia ſciſmata que contigerunt in varijs electionibus propter papatum ⁊ cetera. vt