BeDlBi

tutiōe canonica poſſideri. eſt vna d̓ regul̓ iurisque et declarat̉ .i. ꝑ. ti. xx. ca. vnico ſb̓ littera. b.Beneficiū ſymoniace tenens ⁊ veniēs ad mortem ſi vult ſaluari debet renūciare. ⁊ in quoruꝫmanus. ⁊c̄. ii. ꝑ. titu. i. ca. v. §. xi. g.Beneficioruꝫ renūtiatiōe cautiōe vel promiſſione. redemptiōe vel locutiōe. hēs varia. ibidēparagrapho. xi. xij. xiij ⁊ ſub littera ſſcꝫ ſymoniavide de ipſis in ꝑticulariBeneficiorū in eccleſijs de locatōe ⁊ ꝯductōe ⁊venditionibꝰ fructuū. vide varia ibid̓. §. xiiij.Beneficium ad cōſequēduꝫ. non licet pecuniādare immediate. ⁊. quare. ⁊c̄ ibidem §. xxi. c.Beneficiū eccleſiaſticū qui ſymonice receperittenetur renūciare. ibidem. §. xxi. hBeneficiorum collatione. vtꝝ prelatus peccetin conferendo beneficium bono p̄termiſſo meliori. ⁊c. ſecunda parte titulo primo capitulo viceſimo. §. primoBenefitia curata ſiue officia ſiue etꝭ diḡitatesappetere. vtrum ſit mortale peccatū. ſecūda ꝑtetitulo tercio. capi. v. §. iiii. per totūBeneficia plura habētes. vel dignitates quidcum ip̄is epiſcopus facere debet. tercia parte titulo nono capitulo quīto. §. vii.Beneficia vel bona eccleſiarū que vacant. qūoepiſcopi debent eſſe ſoliciti circa ipſa ⁊c̄ ibidemparagrapho octauo.Beneficentia quare nō eſt virtus ſpecialis. qͥdipſa importat. quomodo ipſa eſt excercenda ⁊c̄quarta parte titulo ſexto capitulo quarto. paragrapho tercioBenignitas. qūo deſcribitur fructus ſpiritusiuxta illud. Gala. vi. Fructus autem ſpirituseſt benignitas. quarta parte titulo quīto capitulo. xx. paragrapho primo. ibi. Eſt ergo ſeptimꝰBeniuoletia. amor. amicitia. caritas ⁊ dilectioquomō inter ſe differūt quarta parte titulo ſex.capitulo primo. bBeſtijs ſiue iumentis quomō ſeipſum homofecit ſimilem per deceꝫ ſigna prima parte tituloprimo. capitulo ſecundo. paragrapho quintoante medium.Beſtijs aliquibus. quomō aſſimilantur peccata mortalia. prima ꝑte ti. primo. ca. i. paragrapho tercio poſt medium¶ G antei.Bibliam ſiue petusteſtamentū quomodo hebrei diuidunt ſecūdūordinem ſecundum libros. Et nouum teſtam̄tum. quo diſtinguitur in qͣttuor partes iii. ꝑ.titulo. xviii. ca. vi. §. ii.

Bigaīe irregularitas. qūo ꝯtrahit̉ octo moīsquare bigamus prohibet̉ promoueri qūo priuatur omī priuilegio clericali. ⁊ quis poſſit cūeis diſpenſare. ⁊cͣ iii. ꝑ. titu. .xxviii. capi. iii.Bigamia deſcribit̉ vario mō ex illo ꝟbo apoſtoli .i. thimo. vii. vnius vxoris qūo intelligit̉ autoritas. ⁊c̄. iii. p. titu. xiii. ca. iii. §. ii.B anteBlada emens tēpore meſſis. ⁊cͣ vt poſtea carius vendat. dicit canōhoc eſſe turpe lucrū qūo hoc ſit ītelligēdū quofieri p̄t ⁊cͣ. ii. ꝑ. ti. i. ca. xxiii. §. xvi. de emptōibuset venditionibus ſi hic plus ſcire velis vide ſb̓littera ē et vBlaſphemia dei vn̄ ꝓcedit qūo deſcribit̉ qͥd importat hoc nomē blaſphemia. ⁊ tres ſunt ſpesblaſphemie. ⁊ quādo eſt peccatū mortale ⁊cͣ ii.parte ti. viii. ca. vii.Glaſphemia deſcribit̉ per thema ex pſalmo qd̓et de ip̄a declarat̉ cū triplici menbro ibid̓. §. i.Blaſphemāt aliqui dei prouidētiaꝫ. dicentesdeū non habere prouidētiaꝫ de rebus. hoc multipliciter probat̉. ⁊ oppoſitū on̄dit̉ ibideꝫ. §. ii.Blaſphemant aliqͥ dei potētiā dicētes ꝙ deusfacere non pōt hec vl̓ illud quaſi nō eſſꝫ oīpotens. hoc multipl̓r reꝓbatur. ⁊ qūo deus talesvario modo punit. ibideꝫ §. iij.Blaſphemat aliqͥ dei iuſticiā dicētes deuꝫ eſſeiniuſtū duꝫ multuꝫ aliqͦs affligit. hoc multuꝫreprobat̉. ꝗd ꝑtinet ad ratōeꝫ blaſphemie qūodamnati deuꝫ blaſphemāt. ibid̓. §. iiij.Blaſphemia in ſpiritūſanctū. quid eſt. de ipſaem̄ aliqui antiqui doctores tripl̓r loquuntur.qūo diſtīguitur illud peccatū. ⁊ qd̓ peccatū eſtpeccare in patrē. qd̓ in filiū. ⁊ qd̓ in ſpirituſanctum. ⁊cͣ. ibid̓. ca. viij.Blaſphemie ponūtur tria mēbra ſcꝫ qd̓ illudpeccatū habet in ſe nimiā grauitate. ꝙ habꝫ malitie abilitatē. ⁊ ꝙ habeat veniā ⁊ remiſſibilitatem. ibid̓. §. i. ij. ⁊. iij.Blaſphemie ſunt ſex ſpēs peccati ſcꝫ preſumptio deſperatio ⁊c̄. ibid̓. ca. ix ꝑ totū.Blaſphemiā ponit beatus Gregorius eſſe filiam ire. ⁊ ſic ſumit̉ pro maledictiōe. de qͦ vide ſb̓littera. m. ſcꝫ maledictio. ⁊. ij. ꝑ. ti. vij. c. v.Ganteo.Bona tripliciter deſcribūtur. ſcꝫ naturalia. ſpiritualia. ⁊ temporalia. ⁊ que ſunt. ⁊ quo deus de ipſis exiget ratiōꝫin nouiſſimo .i. par. titu. v. ca. ij. §. iiij. b. c. f. h.