PſalmusCVIII

Pſalmūſi ego nō noui. In officina nō audet vituperare fabrū: ⁊ audet reprehendere in hocmūdo deū? Ergo quēadmodū ignis: grādo: nix: glacies: ſpūs tempeſtatis: que faciunt verbū eiꝰ: ſic oīa que vanis vidētur inreruꝫ natura temere fieri: nō faciūt niſi verbum eius: qꝛ nō fiunt niſi iuſſu eius. Deinde dicit vt dn̄m laudent. ¶ Montes ⁊oēs colles: ligna fructīfera ⁊ om̄scedri. Beſtie ⁊ᶠ oīa pecora:ᶠ reptilia ⁊ volatilia pennata. Deinde adhoīes. ¶ Reges terre ⁊ omnes populi: principes ⁊ oēs iudices terre. ¶ Iuuenes ⁊ virgines ſenes cuiunioribus laudet nome dn̄i. Explicata ē laus d̓ celo: explicata ē laus d̓ terra. Quia exaltatū eſt nome eius ſolius. Nemo hoīm querat exaltare nomēſuū. Uis exaltari. Illi te ſubde qui nō pōthumiliari. Exaltatuꝫ eſt nomen eiꝰ ſolius.¶ Confeſſio eiusᶠ in celo ⁊ in terra: Quid eſt ꝯfeſſio eius in celo ⁊ in terraQuia ipſe cōfitetur? Non. Sed qꝛ illi omnia ꝯfitentur: oīa clamant: omniū pulchritudo quodāmodo vox eoꝝ eſt cōfitentiuꝫdeo. Clamat celum deo: Tu me feciſti nonego. Clamat terra: Tu me ꝯdidiſti n̄ ego.Quō gͦ clamāt iſta? Qn̄ ꝯſiderātur ⁊ hͦ inuenitur ex tua cōſideratione clamāt: ex voce tua clamāt. Cōfeſſio eius in celo ⁊ in terra. Attende celū: pulchrū eſt: attēde terrāpulchra es. Utrūqꝫ ſibi valde pulchꝝ eſt.Ip̄e fecit: ip̄e regit: ip̄ius nutu gubernant̉.Ipſe traijcit tꝑa: momenta ip̄e inſtaurat:ꝑ ſeip̄m īſtaurat. Oīa gͦ iſta laudat illū: ſiue in ſtatu: ſiue in motu: ſiue de terra deorſum: ſiue de celo ſurſū: ſiue in vetuſtate: ſiue in renouatiōe. Cū vides hec ⁊ gaudes⁊ attolleris in artificē: inuiſibilia eius ꝑ eaq̄ facta ſūt intellecta cōtueris: ꝯfeſſio eiusin celo ⁊ in terra: id eſt confiteris ei de rebꝰterrenis: ꝯfiterꝭ ei de rebꝰ celeſtibꝰ: ⁊ qꝛ ipſefecit omnia: ⁊ meliꝰ illo non eſt aliqͥd: qͥcqͥdfecit intra illū eſt: ⁊ qͥcquid ī his placet minus eſt qͣꝫ ipſe. Nō gͦ ita tibi placeat quodfecit: vt recedas ab eo qͥ fecit. Sed ſi amasquod fecit: multomagis eū qͥ fecit: Si pulchra ſunt que fecit: quātomagis pulchrioreſt qui fecit. Cōfeſſio eiꝰ in celo ⁊ in terra.Et exaltauit cornu populi ſui. Eccequod ꝓphetabant Aggeus ⁊ Zachariasmodo cornu populi ſui humile eſt in trituris: in tribulationibus: in temptatiōibꝰ: intonſione pectorū. Qn̄ exaltabit cornu po

CIIpuli ſui? Quādo venerit ipſe dominꝰ ⁊ ortus fuerit ſol noſter: nō iſte qui oculis videtur et orit̉ ſuꝑ bonos et malos: ſed de quodicit̉ vobis qui timetis deū oriet̉ ſol iuſticie ⁊ ſanitas in pennis eius: ⁊ de quo dicturi ſūt ſuꝑbi ⁊ īpij: Iuſticie lumen nō illuxiſnobis: ⁊ ſol non eſt ortus nobis. Ipſe eriteſtas noſtra. Modo fructus per hibernūin radice nō apparent. Attendis quaſi aridas arbores ꝑ hyemē: Qui nō nouit videre aridaꝫ putat vitē: ⁊ forte iuxta ē que vere aruit. Similes ſunt ambe ꝑ hyemē: illaviuit: illa mortua eſt: ſed illius vita ⁊ illiusmors in abſcōdito ē. Eſtas ꝓcedit: vita illius clarificatur: mors illiuſ manifeſtatur.Procedit honor foliorū: fecunditas fructuuꝫ: veſtitur vitis in facie ex eo qd̓ habetin radice. Ergo mō fratres tales ſumus qͣles ſunt ⁊ alij hoīes. Quō naſcunt̉: manducāt: bibūt: veſtiūtur: trāſigunt vitā iſtā:ſic ⁊ ſancti. Aliqn̄ res ipſe decipiūt homines: ⁊ dicūt: Ecce poſtqͣꝫ cepit eſſe chriſtianus: nūquid non ei dolet caput? Aūt qꝛchriſtianus eſt: quid habet plus a me? Ꝙvitis arida: attendis iuxta te vitem nudāin hiberno: ſed nō aridā ꝑ eſtatis vim. Etveniet dn̄s honor noſter qͥ latebat in radice: et tunc exaltabit cornu populi ſui: poſtcaptiuitatē in qua mortaliter viuimꝰ. Un̄dicit Apl̓us: Nolite ante tēpus iudicare:donecveniat dn̄s ⁊ illuminabit abſcōditatenebrarū: ⁊ tunc laus erit vnicuiqꝫ a deo.Sed dicis mihi. Ubi eſt radix mea? vbi ēfructus meus? Si credis: noſti vbi eſt radix tua. Ibi eſt em̄: vbi eſt fides tua: vbi ēſpes ⁊ caritas tua. Audi Apl̓m: Mortuiem̄ eſtis: Quaſi ꝑ hyemē mortui apparebāt. Audi qꝛ viuūt: ⁊ vita vr̄a abſcōdita ēinqͥt cū xp̄o ī deo. Ecce vbi habes radicē.Qn̄ gͦ honore ornaberis: qn̄ fecūdaberisfructu? Audi illū ſequētē: Cū chriſtus apparuerit vita veſtra: tūc ⁊ vos apparebitꝭcū ipſo in gl̓ia. Et exaltabit cornu ppl̓i ſui.¶ Hymnꝰ oībus ſanctis eiꝰ. Hymnus ſcitꝭ quid ē? Eātus ē cū laude dei. Silaudas deū ⁊ nō cātas: nō dicis hymnū.Si cātas em̄ ⁊ nō laudas deum nō dicishymnū. Si laudas aliud qd̓ nō ꝑtinet adlaudē dei: ⁊ ſi cātādo laudes nō dicꝭ hymnū. Hymnus gͦ tria iſta habet: ⁊ canticū ⁊laudē ⁊ dei. Laus gͦ dei in cātico hymnusdicit̉. Quid eſt gͦ hymnꝰ oībus ſanctꝭ eiꝰ:Accipiāt ſancti eiꝰ hymnū: dicant ſanctieiꝰ hymnū: quia hͦ eſt qd̓ accepturi ſunt in

28 3

Alia lr̄a.ſuꝑ celū ⁊ trā.

Alia lr̄a.t vniuerſa.ſerpētes ⁊ volucres pēnate.