PſalmusCXLVIII.
Pſalmusquā condidit deus: ipſa quidē per ſe voceſua: et corde ſuo nō laudāt deum: ſed cumab intelligentibus cōſiderant̉: per ip̄a laudatur deus: et cum ꝑ ipſa laudatur deus:quodamō et ipſa laudant deū. Uerbi gratia: Laudant deum in celis: oīa que habētſpiritū vite: et intellectū purū ad eū contēplandū: et ſine faſtidio et defectu diligendum. Laudant autē dn̄m per intellectū interra diſcernendi bonū ⁊ malū: et ꝑ intellectum cognoſcendi creaturā et creatoremhomines qui iſta cogitāt: ⁊ quibus tribuitdn̄s mentē diſcernēdi iſta delectandi atqꝫlaudandi: hoīes poſſūt. Pecora nūquidhabent hmōi intellectum? Si haberent huiuſmodi intellectū pecora: nō nobis diceret deus: Nolite eſſe ſicut equꝰ et mulꝰ quibus nō eſt intellectꝰ. Qn̄ hortatur nos vtnō ſimus ſicut pecora ſine intellectu: oſtendit nobis quia homini tribuit intellectumad laudandū deum. Arbores nūquid velvitam habēt: ip̄am quā ſentiūt ſicut pecora? Nam pecora et ſi ſenſuꝫ interiorē rationalem ⁊ mentē intelligentē atqꝫ diſcernentem nō habēt quā homo habet vt laudentdeum: habent tn̄ vitam manifeſtā: ſic̄ nouimus appetendi cibū: vtilia ſumendi: nōxia reſpuendi: ſenſus corꝑalia diſcernēdi:Uiſum ad colores: auditū ad voces: olfactū ad odores: guſtuꝫ ad ſapores: motusvel ad voluptates: vel ad moleſtias cognoſcendas: Intelligimus hec: ⁊ videmusante oculos noſtros. Non habent rationēintelligendi: ſed habēt ſpiritū corꝑis animati et vitam manifeſtā. Arbores aūt necipſā habēt: et tn̄ omnia laudāt deū. Quare laudant deum? Quia cū iſta videmꝰ: etcōſideramᶻ creatorē qͥ ea fecit: de illis naſcit̉ ī nob̓ laus dei: ⁊ cū ipſoꝝ ꝯſideratōnelaudat̉ deꝰ: oīa laudāt deū. Cepit gͦ iſte decelo: laudāt oīa: et dic̄ laudate. Quare cūlaudant dicit laudate? Quia delectatꝰ eſtin eo quod laudant: et placuit ei quaſi adiūgere hortationē ſuaꝫ: Quō ſi venias adhomines bonū aliquid oꝑantes cum gaudio: ſiue in vinea: ſiue in meſſe: ſiue in agricultura: placet tibi quod faciūt: et dicis facite: agite. non vt tūc incipiāt facere qn̄ dicis: ſꝫ quia placet tibi qd̓ faciētes inueneris: adiūgis gratulationē et exhortationētuam. Dicēdo enim facite: ⁊ exhortādo facientes: voto quaſi facis cuꝫ illis. In hacergo exhortatione plenus ſpiritu ꝓphetadicit hec: et pſalmus eſt Aggei et Zacha-
CXLVIII.rie: ſic habet titulum: Iſti duo ꝓphete eotempore quo captiuꝰ populus tenebat̉ inbabylonia: prophetabant iam futurū finēcaptiuitatis: vt reſtauraret̉ ciuitas hieruſalē: que bello ceciderat. Significaueruntergo nobis in myſterio vitā futuram: vbilaudemus deū poſt captiuitatē vite p̄ſentis: vbi erit innouatio ciuitatis illius magne hierl̓m vn̄ ꝑegrini ſuſpiramus: captiuati adhuc ſub onere et ſarcina corporismortalis vnde adhuc gemimus in ꝑegrinatione: exultabimus autē in patria. Quiaūt nō gemit peregrinus: non gaudebit ciuis: quia deſideriū nō eſt in illo. Prophete ergo iſti ſancti: magnam conſolationemprebuerunt: tunc captiuato populo ſcd̓mcarnem: id eſt conſtituto in babylonia ſubregibus alienigenis. Oſtendebāt enī perprophetiam futurum tempus liberatiōis:a captiuitate inſtauratiōis hieruſalē. Sedilla omnia in figura geſta ſunt: habent veritatē ſuam. Figurata ſūt in antiquis: preſentia oſtenduntur in nobis. Modo ergoquid dicit apl̓us? ¶ Ediu ſumus in corpore ꝑegrinamur a dn̄o: Nōdū ſumus in patria. Quādo erimus in patria? Quandotriumphabimꝰ deuicto inimico diabolo:quādo mors nouiſſima inimica deſtruct̉.Tūc fiet ſermo qui ſcriptus eſt: Abſorptaeſt mors in victoria. Ubi ē mors cōtentiotua? Ubi eſt mors aculeus tuus? Quādoergo nulla erit mortis contētio: que modoeſt: et facit nos gemere ex defectu: ex mobilitate rerum: et fragilitate carnis humane:ꝯtendūt nobiſcū quotidie tēptatiōes: ꝯtēdūt nobiſcū quotidie delectatiōes: ⁊ ſi nōcōſentimus: tamē moleſtiā patimur: et cōtendimus: et magnum ꝑiculum eſt: ne quicontendit vincatur. Si aūt nō cōſentiēdovincamus moleſtias: tn̄ patimur reſiſtendo delectationibus: non ceſſat: et nō moritur hoſtis: niſi in reſurrectiōe mortuorum:Sed p̄ſumamuſ: fidamꝰ: erigunt nos Aggeus ⁊ Zacharias: cātant futurā liberationem nr̄am. Si illi ppl̓o cātauer̄t: et impletū eſt: chriſtiano ppl̓o qd̓ cantatur nō implebit̉? Securi eſtote nō tātūmodo in iſtaꝑegrinatiōe vite huiꝰ: ſed quō h̓ agatis: videte: Nō vobis placeat amor babylonie:ne obliuiſcamī ciuitatē hierl̓m. Et ſi corꝑnoſtrū adhuc in babylonia tenet̉: cor noſtruꝫ ad hierl̓m p̄mittat̉. Laudet ergo tota.creatura dn̄m: qꝛ hoc ibi facturi ſumuſ qd̓hic p̄meditamur. Laudate dn̄m de celis:
28