aimusCXLVII

Pſalmusdictū ē in alio pſalmo: Cōuerte dn̄e captiuitatē noſtrā: ſicut torrēs in auſtro. Captiua enī hieruſalē tanqͣꝫ cōgelauerat in babylonia: flat auſter: ſoluit̉ rigor captiuitatis: et currit in deū feruor caritatis. Spia. rauit ſpūs eius et profluēt aque: fiat in eoū fons aque ſaliētis in vitā eternā. ¶ Annūciās verbū ſuū Iacob: iuſticiaset iudicia ſua iſrael. Quas iuſticias: ⁊que iudicia? Quia et quicqͥd hic humanūgenꝰ ante perpeſſum eſt cū eſſet nix: et nebula: ⁊ cryſtallū: merito perpeſſuꝫ eſt ſuꝑbie ⁊ elatiōis in deū: Recurramꝰ ad originem caſus nr̄i: et videamꝰ qꝛ veriſſime inpſalmo cantatur: Priuſqͣꝫ humiliarer egodeliqui. Sꝫ qui dicit: Priuſqͣꝫ humiliarerego deliqui: ipſe dicit: Bonū mihi qm̄ humiliaſti me: vt diſcam iuſtificatiōes tuasHas ergo iuſtificatiōes a deo didicit Iacob: qui fecit ipſum Iacob luctari cū angelo: in cuius angeli perſona ipſe dn̄s eratluctatus: tenuit: vim fecit vt teneret: inualuit vt teneret: fecit ſe teneri miſcd̓ia: nō infirmitate. Luctatꝰ ergo Iacob p̄ualuit: tenuit: ⁊ quē videbat̉ viciſſe rogat: vt benedicat̉ ab eo. Quō intelligebat cū quo luctatus fuerat: quē tenuerit? Quare violēter eſt luctatꝰ ⁊ tenuit? Quia regnū celorūvim patit̉: et qui vim faciūt diripiūt illud.Ergo quare luctatus? Quia cum labore.Quare vix tenemꝰ: quod facile amiſimꝰ?Nec facile recipiēdū eſt: qd̓ amiſimꝰ. Diſcamꝰ perdere qd̓ tenemꝰ: Laboret hō vt teneat: tenebit ad firmitatem: quod tenueritpoſt laborē. Ergo hec iudicia ſua deus manifeſtauit Iacob et iſrael. Apertius dicā:id eſt qꝛ ⁊ iuſti qͥ hic ſūt: labores: piacula:moleſtias: paſſiones: pro merito patiūturiuſto iudicio dei: qꝛ ille ſolus pōt dicere: ſine cauſa hic paſſus ſum: qͣꝫuis ideo nō ſine cauſa: qꝛ ꝓpter nos: qui ſolus pōt dicere: Que nō rapui tūc exoluebā: qui ſoluspotuit dicere: Ecce venit princeps huiusmūdi ⁊ in me nihil inueniet. Et quaſi diceret̉ ei: et quare ergo pateris: ſequit̉ ⁊ dicit:Sꝫ vt ſciāt om̄es qꝛ volūtatē pr̄is mei facio: ſurgite eamus hinc. Ceteri om̄es merito ſuo iudicio dei et pro iuſticia que patiunt̉ nō ſibi arrogēt: quaſi habeāt paſſionem innocētie qualis in chriſto erat. Audi apl̓m Petrū: Tempus eſt inquit vt iudiciū incipiat a domo dn̄i: exhortās martyres et teſtes dei vt om̄es minas fremētisſecl̓i patiētiſſime tolerēt in ſemetipſis: Ait

illis: Tempus inchoationis iudicij ex domo dei. Si aūt initiū a nobis: qͥs finis eoꝝqui nō credūt dei euāgelio? Si iuſtus vixſaluꝰ fiet: pctōr ⁊ impius vbi parebūt; Annunciās verbū ſuū Iacob: iuſticias ⁊ iu­ 7dicia ſua iſrael. ¶ No fecitᶠ ſic vniuerᶠnſe geti? Nemo vos fallat: nō nūciatū eſtalicui gēti hoc iudiciū dei quō patiant̉ iuſti ⁊ iniuſti. Quō? Pro merito oēs. QuōIn gr̄a dei. Non in ſuis meritis liberāturipſi iuſti. Non annūciatū eſt hoc vniuerſegēti: ſed ſoli Iacob: ſoli iſrael. Quid ergonos facimꝰ ſi nō annūciauit vniuerſe gēti:ſꝫ tātū Iacob: tātū iſrael? Ubi erimꝰ nos? 1In Iacob et in iſrael. Iudicia ſua nomanifeſtauit eis. Quibꝰ: Om̄ibꝰ gētibus. Et quō vocate ſunt niues ſoluto cryſtallo? Quō vocate ſunt gentes iuſtificatoPaulo? Quō niſi vt eſſēt in Iacob? Preciſus ē oleaſter vt inſereret̉ in oliuā. Iā adoliuā pertinet: iā non debēt dici gētes: ſedvna gens in chriſto: gens in Iacob: gensin iſrael. Quare gens Iacob et gēs iſraelQuia Iacob de Iſaac: Iſaac de Abraā.Abrae aūt qͥd dictū eſt? In ſemine tuo benedicent̉ omēs gentes. Hoc idē dictū eſtad Iſaac: hoc ⁊ ad Iacob. Pertinemꝰ etgo ad Iacob: qꝛ ꝑtinemꝰ ad iſrael. Pertinemꝰ ad Abraā: Semē enī Abrae: nō mevel quolibet hoīe: ſed apl̓o ſctō interp̄tātechriſtus eſt: ⁊ ipſe ait: Nō dicit et ſeminibꝰtanqͣꝫ in multis: ſed tanqͣꝫ in vno: et ſeminituo qd̓ eſt chriſtus. Si vnū ſemē: vnꝰ Iacob: vnꝰ iſrael: ⁊ oēs gētes vnū in chriſto.Ergo ad om̄es pertinet gētes: qd̓ reuelabit ip̄e Iacob et ip̄e iſrael: ⁊ illi ſoli in alijsgētibꝰ deputādi ſunt: qui nolētes crederein chriſto: nolūt recedere ab oleaſtro ⁊ inſeri oliue: remanebūt in ſiluoſis ramis: ſteriles ⁊ amari. Gaudeat Iacob qui eſt ſuꝑplātator Eſau: qꝛ ſupplātauit fratrē ſuum.Cęcitas enī ex parte iſrael facta eſt: vt plenitudo gentiū intraret. De Iacob factuseſt iſrael. Quid eſt iſrael? Iā om̄es audiamus: om̄es iſrael: ſiue qui hic eſtis in membris chriſti: ſiue qui foris et nō foris et perom̄es gētes vbiqꝫ foris vbiqꝫ intus. Audiat ip̄e iſrael qui ex Iacob factꝰ eſt iſrael.Quid eſt iſrael? Uidens deū. Ubi videbitdeū? In pace. In qua pace? Pace hieruſalē: qꝛ poſuit inquit fines tuos pacē. Ibilaudabimꝰ om̄es vnꝰ in vno: ad vnū erimus: qꝛ deinceps multi diſperſi nō erimꝰ.¶ Explicit tractatꝰ de psͣ. Cx.VI

Alia lr̄a.Qui annūciat.

Aia lr̄a.f taliter omni nationi.

Alia lr̄a.Et.