PſalmusCXL.VII

PſalmusAut vtrunqꝫ mecū crede: aut illud in dānationē tuā credis. Quid enī: qꝛ reſurrxita mortuiſ: qꝛ in eo corꝑe reſurrexit? Beneqꝛ cicatrices oſtendit: qꝛ vt crucifixus eſt:vt ſepultus: ita redditus: ita demonſtratꝰ.Optime credis: audi illū loquētē in quemcredis: Predicabit̉ in noīe eius penitētiaet remiſſio peccatorū. Ubi? Per latas terras. Si vellem illud ego dicere: iam tu luctans aduerſus hereticos: iam pugnās: iāhabēs cū illis cōflictū tāte queſtionis: nōillud dicere ſic̄ cōtra preſentes hereticos:quomō illud dixit ille ꝯtra futuros. Quidvis amplius? Remiſſio peccatorū in chriſti nomine predicat̉. Ubi? Per om̄es gentes. Unde? Incipiēs ab hieruſalē. Cōmunica huic eccleſie. Quare litigamꝰ? Cepitenī hec eccleſia ab hieruſaleꝫ iſta terrena:vt gaudeat de deo in illa hieruſalē celeſti.Ab hac enī incipit: ad illam terminat. Inilla tota eccleſia erit: ab iſta exordiuꝫ fideiſumpſit. Lege actus apoſtoloꝝ ſi forte mētior: quomo ibi erāt cōgregati diſcipuli cūveniſſet ſpūſſctūs: vt oſtendat̉ tibi quoddixit dn̄s: incipiētibꝰ ab hieruſalē: quomōlinguis omnium locuti ſunt in quos venitſpūſſctūs. Quare nō vis loqui omniū linguis? Ecce ibi oēs lingue ſonuerūt: Quāre mō cui datur ſpūſſctūs nō loquit̉ oīumlinguis? Hoc enī tūc erat indiciū venientis in homīes ſpūſſancti: vt linguis oīumloquerent̉. Modo qͥd dicturus es heretice? Quia non datur ſpūſſctūs? Non dicotibi datur: an nō datur? Si nō datur: quideſt qd̓ agitis: loquēdo: baptizando: benedicēdo? Quid eſt qd̓ agitis? Inania celebratis. Ergo datur. Si dal̓: quare linguisomniū non loquunt̉ quibꝰ datur? Nunqͥddefecit donum dei: aut minor eſt fructus:Creuerūt zizania: ſed et triticū: ſinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſem. Non dixit creſcant zizania: decreſcat triticū: vtrunqꝫ creuit. Quare nō apparet mō ſpūſſctūs in linguis om̄ibus? Immo vero apparet in linguis om̄ibꝰ. Tunc enī nōdū erat eccleſiaper orbē terraꝝ diffuſa: vt mēbra chriſti inom̄ibꝰ gentibꝰ loquerent̉. Tunc implebat̉in vno: qd̓ prenūciabat̉ in om̄ibꝰ. Iam totum corpus chriſti loquit̉ oīum linguis: etquibꝰ nodū loquit̉ loquet̉. Creſcit enī eccleſia donec occupet oēs linguas. Quodvos deſeruiſtis quouſqꝫ creuit? Tenete vobiſcū quouſqꝫ acccdat: vt nobiſcū ꝑueniatis ad ea que nōdum acceſſerūt. Loquoromniū linguis: audeo tibi dicere in corpo

CXL.VIIre chriſti ſum: in eccleſia chriſti ſuꝫ. Si corpus chriſti omnium linguis iam loquitur:et ego in omnibus linguis ſum: Mea eſtgreca: mea eſt ſyra: mea eſt hebrea: mea eſtoīm gentiū: qꝛ in vnitate ſum oīm gentiū.Ergo frēs cepit eccleſia ab hieruſalem: vtper om̄es gētes ꝓpagaret̉. Quid euidentius hoc teſtimonio legis ⁊ ꝓphetaꝝ ip̄iusdn̄i? Apoſtoloꝝ vbiqꝫ ꝑſonat voces: reddētes teſtimoniū ſpei noſtre in vnitate corporis chriſti. Gaudete in frumentis: tolerate zizania: gemite in tritura: ſuſpirate inhorreū. Ueniet illud tempus quo gaudebimꝰ: cōfirmatis vectibus portarū hieruſalē. Intret qui intraturus eſt: qui illuc manifeſtus intrabit: huc victꝰ nō intret. Quiaūt huc victus intrat foris eſt. Foris eſt etneſcit: vētilabrū ꝓbabit: vectes ꝓbabūt.Qui mō vere intus et veraciter intus: ibifirmiter intuſ. Qui aūt hic tolerādo intus:ibi gaudēdo intus. Fines enī hierl̓m pax:qꝛ poſuit inquit fines tuos paceꝫ. Mododeſideramꝰ pacem quā hic habemꝰ in ſpe.Adhuc enī in nobiſip̄is qualis pax? Carocōcupiſcit aduerſus ſpm̄: ſpūs aūt aduerſus carnē. Ubi plena pax in vno homīe?Quando erit plena in vno homine: tuncerit plena in omnibus ciuibus hieruſaleꝫ.Quādo erit plena pax? Quādo corruptibile hoc induerit īcorruptionē: et mortalehͦ induerit īmortalitatē: tūc plena pax: tūcfirma pax. Nihil litigat aduerſus animaꝫin hoīe: nō ipſa aduerſum ſe ex quadā parte ſaucia: non carnis fragilitas: nō indigētia corporis: non fames: non ſitis: non frigus: non eſtus: non laſſitudo: nō vlla inopia: nō prouocatio rixe: nō certe ipſa ſollicita cautela et vitādi inimici et diligēdi.Hec om̄ia frēs mei litigāt aduerſum nos:nōdū eſt plena et ꝑfecta pax. Qd̓ clamaſtis qui iam dudū nominata pace ex deſiderio clamaſtis: clamor veſter de ſiti erat:non de ſaturitate: quia ibi erit ꝑfecta iuſticia: vbi perfecta pax. Modo eſurimus etſitimus iuſticiā: Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiūtiuſticiam: quoniā ipſi ſaturabunt̉. Quomodo ipſi ſaturabuntur? Cum ad pacemvenerimꝰ. Ideo cum dixiſſet: qui poſuitfines tuos pacē: quia ibi ſaturitas et nullaindigentia: ſubdit ſtatim. Et adip̄e fru­ Amentiᶠ ſatians te. Fratres quoniā pax tſatipſa de qua loquimur nōdū eſt in totis nobis: id eſt in vnoquoqꝫ noſtrum tota: adhuc forte a ſpiritu veſtro delectat audire.

27 4

Alia lr̄a.t ſatiat.