PſalmusCXLVII

qui parat terre pluuiā: qui exoriri fac̄ ī mōtibus fenum: ⁊ herbam ẜuituti hominum.l. ¶Et datᶠ pecoribus eſcam ip̄orū.SPecora iſta dicit greges dei. Nō fraudetdeꝰ gregē ſuū: eſca ſua ꝑ hoīes quoꝝ ſeruituti herbam fecit exoriri. Unde dicit apoſtolus: Quis paſcit gregē: ⁊ de lacte gregꝭnō ꝑcipit? Qui dat pecoribꝰ eſcam ipſoꝝ.Et pullis coruorūᶠ qui inuocat eū.Hoc forte putabimꝰ: qꝛ corui deū inuocātvt det ill̓ eſcam? Ne hoc cogitetis irrationalem animā inuocare deum. Non nouitaīa īuocare deū: niſi ſola rōnal̓. In figuraaccipite dictū: nec putetis ſicut impij qͥdādicunt reuolui animas humanas ad pecora: ad canes: ad porcos: ad coruos. Hoca cordibꝰ veſtris excludite: ⁊ a fide veſtra.Uīa hūana facta eſt ad imaginem dei: nōdabit imaginem ſuā cani ⁊ porco. Quid ēergo: Et pullis coruoꝝ qͥ inuocāt eū? Quiſunt pulli coruorum? Iſraelite ſe ſolos iuſtos dicebant: qͥ legem acceperāt: ceterosoēs oīm gentiū homines peccatores dicebant. Et vere omnes gentes in peccato: īidolatria: in adoratione lapidū atqꝫ lignorum erāt. Sꝫ nūquid ſic remanſerunt? Etqͥd ip̄i? Et ſi non niſi corui patres noſtri: tamen pulli coruorū noſip̄i inuocamꝰ deuꝫ.Dat pecoribꝰ eſcam ip̄oꝝ: ⁊ pullis coruorum qͥ inuocāt eū. Ip̄i ſunt pulli coruorū:qͥbus dicit Petrꝰ: Quia non corruptibiliargento vel auro redempti eſtis de ſuꝑuacua vr̄a cōſuetudine a parētibꝰ vr̄is tradita. Proficiētes enim pulli coruoꝝ: qͥ ſimulachra colere videbāt̉ parentū ſuoꝝ: ꝯuerſi ſunt ad deū. Et audis mō pullū corui inuocātē vnū deū. Quid gͦ? Dimiſiſti parētem tuū: dicis pullo corui? Dimiſi plane.Ille enī coruꝰ nō inuocans deū: ego pull̓. corui inuoco deū. Et pull̓ coruorū qͥ inuoſecant eū. ¶ Non in potentatū ēqͥ voluntatem habebit. Potentatus equieſt ſuꝑbia. Uid̓r eniꝫ equus veluti ad ſuggeſtū hominis accōmodatꝰ: vt altior incedat. Et reuera ē in eo ceruix indicās quandam ſuꝑbiā. Nō ſe extollāt hoīes ī ſuis dignitatibꝰ: nō ſe ſublimes putēt honoribꝰ:caueāt ne in equo indomito p̄cipitent̉. Uide enī qͥd dictū eſt in alio pſalmo: Hi ī cuiribꝰ ⁊ hī in eqͥs: nos aūt in noīe dn̄i dei noſtri magnificabimur: hoc eſt illi in honoribus tꝑalibꝰ: nos in noīe dn̄i dei nr̄i magnificabimur. Propterea illis qͥd accidit? Uidete qͥd ſequit̉: Illis obligati ſunt pēdes ⁊

ceciderūt: nos autem ſurreximꝰ ⁊ erecti ſumus. Nō in potentatu eqͥ volūtateꝫ habe 4bit. Necˣ in tabernaculis viriᶠ bene nſentiet. In tabernaculis inquit viri. Eſt tienim tabernaculū domini ip̄a ſācta eccl̓iatoto orbe diffuſa. Heretici diuidētes ſe abeccl̓ie tabernacul̓: ſibi tabernacula poſuerunt: non in ip̄is tabernacul̓ viri bn̄ ſentietdeꝰ. Sed pullū coruorū attende dicenteꝫ:Elegi abijci in domo dei magis qͣꝫ habitare in tabernacul̓ peccatorū. Etenī ſi alicuibono pio cōfitenti infirmitateꝫ ſuam pullocorui inuocāti deū cōtigerit forte in eccl̓iacarere honore tꝑali: nō it extra eccl̓iaꝫ: nōſibi facit extra eccl̓iam tabernaculū: ī quonō bn̄ ſentiet deꝰ. Sed qͥd dicit? Elegi abijci magis in domo dn̄i: qͣꝫ habitare in tabernacul̓ peccatoꝝ. Nec ī tabernacul̓ viri bn̄f:eiſētiet. Sed qͥd adiūgit. ¶ Benę ſentiedn̄s in timētibus eū: ⁊ in his qui inſperantᶠ in miſcd̓ia eius. Bn̄ ſentiet īedn̄s in timētibꝰ eū. Sed nūqͥd ſic timetur fideꝰ: quō ⁊ latro? Nam et latro timet̉: et beſtia timet̉: ⁊ hō iniuſtꝰ: ⁊ potens timet̉ multum. Bn̄ ſentiet dn̄s in timentibꝰ eū. Sedquō timentibꝰ? Et in his qui ſperāt in miſericordia eiꝰ. Ecce timuit eū Iudas traditor chriſti: ſꝫ nō ſꝑauit in miſcd̓ia ip̄iꝰ. Poſtea enī penituit eū ꝙ tradiderit chriſtū: etdixit. Peccaui qꝛ tradidi ſanguinē iuſtū.Bn̄ qͥdē timuiſti: ſꝫ ſi ſꝑares in miſcd̓ia eiquē timuiſti. Ille deſꝑando abijt: ⁊ laq̄o ſeſuſpendit. Ergo ſic time dn̄m: vt ſperes inmiſcd̓ia eiꝰ. Si times latronē: ab alio ſperas auxiliū: ⁊ nō ab eo quem times. Si ſictimes: poſcis auxiliuꝫ ab eo quē nō timesaduerſus eū queꝫ times. Si ſic times deū:⁊ ideo times deuꝫ: qꝛ pctōr es: a quo accepturus es auxiliū aduerſus deū? Quo iturus es? Quid facturꝰ? Uis ab illo fugere?Ad ip̄m fuge. Uis fugere ab irato? Fugead placatū. Placabis enī euꝫ: ſi ſperes inmiſcd̓ia ip̄iꝰ. Atqꝫ ita de cetero peccare caueas: vt de p̄teritis dep̄ceris: vt tibi dimittant̉ a dn̄o: cui eſt honor ⁊ imperiū cū pr̄e⁊ ſpū in ſecula ſeculoꝝ.¶ Explicit Tractatus de psͣ. CXLVI.¶ Incipit Tractatus de psͣ. CxLVII.¶ Prefatio.Eminit caritas vr̄a de pſalmo queꝫinmō cātauimꝰ ī hodiernū diē nos diſtuliſſe ſermoneꝫ. Ip̄e enī erat ⁊ diedominico lectus: ⁊ tractandus ip̄e ſuſceptus eſt. Sed quia euangelica lectiōe tūc

Alia lr̄amuocātibus.

Alia lr̄a.ſQui.fiumētis

Alia lr̄affortitudine

Alia lr̄a.ftibijs bn̄placitum erit ei

Alia lr̄a.Bn̄placitumeſt dn̄o ſuper timentes eumſeisſuper