PſalmusCXLIII.

Pſalmusdibus: ſignifica et aliter. ¶ Deus canticum nouū cantabo tibi: Canticumnouū gratia eſt: canticū nouū homīs nouieſt: canticū nouuꝫ teſtamenti noui eſt. Cātabo tibi inquit canticū nouū. Sed ne putes gratiā a lege diſcedere cū magis ꝑ gratiam lex impleat̉. In pſalterioᶠ decemchordarū pſalla tibi. In pſalterio decem chordarū: in lege decē preceptorū: ibitibi pſallaꝫ: ibi tibi gaudeā: ibi tibi cantemcanticū nouū: qꝛ plenitudo legis caritas ē.Cęterū qui non habent caritatem portarepſalteriū poſſunt: cantare nō poſſunt. Egeitaqꝫ inquit inter aquas cōtradictiōis cantabo tibi canticū nouum: et nunqͣꝫ ſtrepituſuo facient aque cōtradictiōis vt obmuteſcat pſalteriū meū. In pſalterio decē chordarū pſallam tibi. ¶ Qui das ſalutema. regibus: Iam fumātib montibꝰ. Quii.redemit Dauid ſeruūᶠ ſuū. Agnoū.ſcitis Dauid: eſtote Dauid. Und̓ redemitdauid ſeruū ſuū? Un̄ redemit chriſtū? Un̄redemit corpꝰ chriſti: ¶ De gladio mae lignoᶠ erue me: De gladio non ſufficit:addit maligno. Proculdubio ē gladiꝰ benignus. Quis eſt gladiꝰ malign? De quodn̄s dicit: Nō veni pacem mittere in terrā:ſed gladiū. Seꝑaturus em̄ erat fideles abinfidelibus: filios a parētibus: ⁊ ceteras neceſſitates direpturꝰ: gladio putredinē abſcīdenti: mēbra aūt chriſti ſananti. Eſt gͦ benignus gladius bis acutus: vtroqꝫ acumineppotens veteris ⁊ noui teſtamēti narratiōepteritorū et ꝓmiſſiōe futuroꝝ. Eſt ergo iſtegladius benignꝰ: ille auteꝫ malignꝰ eſt quoilli loquūtur vanitatē: qꝛ benignus eſt quodeus loquit̉ veritatē. Ergo a gladio maligno erue me. Filij quippe hoīm dentes eorū arma ⁊ ſagitte: ⁊ lingua eoꝝ gladiꝰ acutus. Ab hͦ gladio maligno erue me. Quemdixit mō gladiū: ip̄as ſuꝑiꝰ dixit: aqͣs multas. Erue me de aquis multis. Quas dixiaquas multas: ip̄m dico gladiū malignū.Deniqꝫ de aquis multis cū dixiſſet: ſecutus ē: de manu filioꝝ alienoꝝ quoꝝ os locutum eſt vanitatē. Et vt noueris ip̄os dici:cum et hic dixiſſet de gladio maligno erue2ē. me: ſecutꝰ eſt. ¶ Et ſ exime me de manu filiorū alienorū: quorū os locuatum eſt vanitatē. Similit̓ ſicut ibi ⁊ qd̓ſequit̉. Dextera eorū dextera iniqͥtatis. Hoc ⁊ ſuꝑ poſuerat qn̄ eos dixerataqͣs ml̓tas. Tu .n. ne aqͣs ml̓tas bonas putares: expoſuit eas ī gladio maligno. Nūc

CXLIII.gͦ exponat qd̓ dixit: Quoꝝ os locutū ē vanitatē: ⁊ dext̄a eoꝝ dextera iniqͥtatꝭ. Quoꝝvanitatē locutū eſt os eorū? Et quomō dex Atn̄tera eorum dextera iniqͥtatis. ¶ Quorūtſifilij fip̄oꝝⁱ velut nouelleᶠ cōſtabilifite: in iuuentute ſua. Felicitatem ipſoꝝvult enumerare. Attēdite filij lucis: filij pacis: attendite filij eccleſie mēbra chriſti: attēdite quos dicat alienigenas: quos dicatfilios alienos: quos dicat aquas cōtradictionis: quos dicat gladiū malignū. Attēdite obſecro: qͥa int̓ iſtos ꝑiclitamini: interhoꝝ linguas aduerſus carnis vr̄e deſideriadimicatis. Inter hoꝝ linguas poſitas ī manū diaboli: de quibꝰ pugnat: colluctatiōeꝫhabetis: nō aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſedaduerſus pͥncipes: ⁊ ptātes: ⁊ rectores mūdi tenebrarū harū: hoc ē iniqͦrū. Attenditevt diſcernatis vos: attēdite ne putetis verā felicitatē eſſe quā ſibi optāt homīes: autinfirmi: aut maligni. Ecce frēs certe filiosalienos dixit: certe aquas ml̓tas: certe gladiū malignū. Uidēte vanitatē quā loquūt̉⁊ cauete ne talia loqͣmini: cauete ne talia loquētes imitemini quoꝝ os locutū ē vanitatem: ⁊ dextera eoꝝ dextera iniqͥtatis. Quāvanitatē locutū ē os eoꝝ: Et q̄ dextera eoꝝiniqͥtatis ē dextera: Audi quoꝝ. Filij eorūIvelut nouelle conſtabilite a iuuentute ſua. p¶ Filie eorū compoſite: ⁊ᶠ ornate ſivcut ſil̓itudo tēpli. ¶ Cellaria eorūfplena: eructantia ex hoc in hoc:i¶ Oues eoꝝᶠ fecūde multiplicātesin egreſſibꝰ ſuis: boues eoꝝ craſſe.Nō eſt ruinaʳ ſepis: nec exitꝰ necclamor in plateis. Ergo nō ē felicitas? nInterrogo filios regni celoꝝ: interrogo ꝓgeniē reſurrectiōis ī eternū: interrogo corpꝰ chriſti: mēbra chriſti: tēplū dei: Ergo nōē iſta felicitas hre filios īcolumes: filias ornatas: plena cellaria: abūdātiā pecoꝝ: nullā ruina: nō dico ꝑietiſ: ſed nec ſepis: nullūtumultū: ⁊ clamorē in plateis: ſꝫ quietē: pacē: abūdantiā: copiā reꝝ ī domibꝰ: ī ciuitatibꝰ? Ergo nō ē iſta felilicitaſ? Aut debeāt eāiuſti defuge̓? Aut nō īuenis domū iuſti abūdantē rebꝰ his oībꝰ plenā iſta felicitate? Nōerat domꝰ abrae abūdāſ auro: argēto: filijsfamilia pecoribꝰ? Nōne Iacob ſanctꝰ priarcha fugiēs a facie Eſau fratrꝭ ſui ī meſopotamiā ẜuiēs ditatꝰ egreſſus ē: ⁊ egit gr̄asdn̄o deo ſuo: qͥa in virga ſua trāſijt fluuiū:⁊ regreſſus eſt cum tanta abundantia pecorum atqꝫ filiorum? Quid dicimus? Non

Alia lr̄at decacordo

Alia lr̄a.fredemiſti.j tuū.

Alia lr̄a.feripe.

Alia lr̄aTerue.

Alla lr̄arei

Ilia lra.f nō habet.t ſicut.f plantatiōe

vi¶Prōptut illud.f fetoſe abudantes.f macerie.fneqꝫ trāſineqꝫ.

Alla lr̄a.f circūornaviPrōptut illud.