PſalmusCXLIII.

Pſalmustimorē domini docebo vos. In p̄lio eſtis:in cōtentione cōfligitis: ⁊ tamē quādaꝫ requiē de ſideratis. Quis eſt hō qui vult vitam: ⁊ diligit videre dies bonos? Quis ē qͥnon dicat: ego? Ibi vita: ibi dies boni: ibicaro nihil cōcupiſcit aduerſus ſpiritū: vbinon dicit̉ pugna: ſed gaude. Sed qͥs eſt qͥhos dies non velit? Omnis hō certe dicit:ego. Audi qͥd ſequit̉. Uideo qͥa laboras:video qꝛ in pugna ī ꝑiculo diuerſaris: audi qͥd ſequit̉: Doce manus ad preliū: digitos in bellū. Contine linguā tuā a malo: etlabia tua ne loquāt̉ dolū: Declina a malo⁊ fac bonū. Quō em̄ poteris facere bonū:niſi declinaueris a malo? Quid q̄ro vt veſtias: qn̄ adhuc expolias? Quid q̄ro vt dones: qn̄ adhuc rapis? Declina a malo ⁊ facbonū. Qua mercede? Nō ſub te ploret primo pauꝑ: vt gaudeat de te pauꝑ. Declinaa malo ⁊ fac bonū. Qua mercede? Nā mōpugnas: quere pacē ⁊ ſequere eam. Diſce:dic miſericordia mea ⁊ refugiū meū: ſuſceptor meꝰ: ⁊ erutor meus: ꝓtector meꝰ. Suſceptor meus ne cadā: erutor ne peream: ꝓtector ne feriar. ¶ Protector meus ⁊ īip̄o ſperaui: In his omnibꝰ: in toto labore meo: in omnibꝰ p̄lijs meis: in omnibusdifficultatibꝰ meis in ip̄o ſꝑaui. Qui ſb̓dit populū meuꝫ ſub me. Ecce caputnoſtrū loquit̉ nobiſcū. ¶ Dne quid eſthō qꝛ innotuiſti ei? Totum qd̓ eſt: hoceſt: qui innotuiſti ei? Quid eſt hō qm̄ innotuiſti ei? Aut filius homīsᶠ qm̄ eſtimas eum? Eſtimas euꝫ: tanti facis: tantipendis: ordinas: noſti ſub quo ponas: ſupͣquid ponas. Eſtimatio em̄ eſt quāti precijſit qͥdqꝫ. Quāti eſtimauit hominē qͥ pro eovnici ſanguinē fudit? Quid eſt hō qm̄ īnotuiſti ei? Cui quid innotuiſti? Quid eſt filiꝰhomīs: qm̄ eſtimas eū? Quoniā tanti eumpendis: tanti eū eſtimas: p̄cioſum quiddāeſſe on̄dis. Nō em̄ deꝰ ſic eſtimat hominē.quō hō eſtimat hoīeꝫ: Qn̄ īuenit ſeruū venalē cariꝰ emit equū qͣꝫ hoīeꝫ. Ille quāti teeſtimet vide: vt poſſis dicere: Si deꝰ ꝓ nobis quis cōtra nos? Et quāti te eſtimauit qͥfilio ꝓprio nō peꝑcit: ſed ꝓ nobis oībꝰ tradidit eū? Quo nō: ⁊ cū illo oīa nobis donauit? Qui hāc annonā dedit pugnāti: qͥd ſeruat vincēti? Ego ſum inqͥt panis viuꝰ qͥ decelo deſcēdi. Hec ē annona p̄liantiū de horreis inuecta dn̄icis: vn̄ paſcunt̉ angeli: qͥapanē angeloꝝ māducauit hō. Poſt preliavo ⁊ hāc annonā qͥd ſeruat: qͥd dabit victo

ribꝰ: niſi qd̓ ī alio pſalmo dicit̉: Unā petij adn̄o hanc requira vt inhabitē in domo dn̄iomībꝰ diebꝰ vite mee: vt ꝯtemplar delectationē dn̄i: ⁊ ꝓtegat me templū eiꝰ? Quid ēhō qm̄ innotuiſti ei: aut filiꝰ homīs qm̄ eſtimas eū? Quē? ¶ Homo vanitati ſil̓isfactus ē: Et tn̄ innotuiſti et ⁊ eſtimas eū.Homo vanitati ſil̓is factus eſt. Cui vanitati? Tēporibꝰ p̄terlabētibꝰ: ⁊ p̄terfluētibꝰ.Uanitas em̄ iſta dicit̉: in cōꝑatiōe cuiuſdāſemꝑ manētis: et nūqͣꝫ deficiētis veritatis.Naꝫ ⁊ iſta creatura ē loci ſui. Impleuit em̄deꝰ terrā ſic̄ ſcriptū ē: bonis ſuis. Quid eſtſuis: Sibi cōgruētibꝰ. Sed hͨ oīa trena volatica: trāſitoria: ſi cōparēt̉ illi veritati: vbidictū eſt: Ego ſum qui ſum: totū hoc quodtranſit vanitas dicit̉. Euaneſcit em̄ ꝑ tp̄ustanqͣꝫ in aura fumꝰ. Et qͥd dicā amplius qͣꝫid qd̓ apl̓us Iacobꝰ dixit: volens homīesſuꝑbos ad hūilitatē redigere? Que .n. inqͥtvita vr̄a? Uapor ē ad modicū apparēs: deinceps exterminabit̉. Ergo hō veritati ſil̓isfactꝰ ē: peccādo vanitati ſil̓is factꝰ eſt. Naꝫqn̄ eſt primū cōditus veritati ſil̓is factꝰ eſt:ſed qꝛ peccauit: qꝛ recipit digna vanitati ſimilis factus ē. Pro iniquitate em̄ erudiſtihominē: dicit ī alio pſalmo: et tabeſcere feciſti ſicut araneā animā eius. Inde ⁊ hͦ hōvanitati ſil̓is factus eſt. Ibi quid ait? Ecceveteres poſuiſti dies meos. Hic quid aitDies eius ſicut vmbra p̄tereunt.Attendat ſibi homo in diebꝰ vmbre ſue: vtfaciat aliqͥd dignū deſiderate luci ſue: et ſiī noctis vmbra eſt querat diē. Dies em̄ hvanitatis cognoſcēti homini dies eſt tribulatōnis: ſiue aliqua incōmoditate ⁊ aliquamoleſtia noceat nobis: ſiue aliqua ꝓſperitate mūdus arrideat: totū timendū ⁊ gemēdū eſt: qm̄ temptatio ē vita humana ſuperterrā. Un̄ dicit̉: Tota die cōtriſtatus ambulabā. Solacijs opus habemus: et qͥcqͥdnobis nūc exhibet deus: cū ꝓſpere exhibetnō eſt gaudiū beatoꝝ: ſed cōſolatio miſerorū. Itaqꝫ agat aliqͥd inquā hō dignū deſiderata luce ī iſtis diebꝰ vmbre ſue: ⁊ ī nocteinqͥrat deū: ſic̄ ſcriptū ē: In die tribulatōismee deū exqͥſiui manibꝰ meis nocte corā eo⁊ nō ſum deceptꝰ. Quā dicit diē tribulationis: niſi quā dicit ⁊ noctē? Manibꝰ meisnocte cora eo. Adhuc ī nocte ſumus: ⁊ adꝓphetie lucernā vigilamꝰ: Aliquid ꝓmiſſum eſt: quod adhuc expectatur. Sed quidait apoſtolus Petrus? Habemus certiorem ꝓpheticū ſermonē cui bn̄facitis inten-

Alia lr̄.ſ qꝛ reputas.