PſalmusCXLII.
¶¶ QQuoniā ꝑſecutus eſt inimicusa. ꝗnima mea: humiliauit in terra vitam meā. Uide nos: vide caput noſtruꝫꝓ nobis: Qm̄ ꝑſecutus ē inimicus animāmeā. Perſecutus eſt plane ⁊ diabolus animā chriſti: ⁊ Indas animā magiſtri: ⁊ nūcad ꝑſecutionem corporis chriſti idem diabolus manet. Iudas autē Iude ſuccedit:non tamē deeſt de quo dicat ⁊ corpꝰ: Qm̄ꝑſecutus eſt inimicus animā meā: humiliauit in terra vitam meā. Humiliauit inquitin terra vitam meā: alio loco dicit̉: Curuauerunt animā meā. Quid em̄ nobiſcū agitquiſquis ꝑſequit̉: niſi vt relicta ſpe celeſti:terraꝫ ſapiamus: ꝑſecutori cedentes terrena diligamuſ? Et illi quidē quātum in ip̄iseſt hoc agunt: Nobis aūt hoc nō cōtingatquibꝰ dicit̉: Si reſurrexiſtis cum chriſto q̄ſurſum ſunt ſapite: vbi chriſtus eſt in dextera dei ſedens: que ſurſum ſunt querite: nonque ſuꝑ terrā: mortui em̄ eſtis. Nam nō iuſtificabit̉ corā deo omnis viuēs. Illi gͦ velaꝑte ſeuiendo: vel occulte inſidiando: conant̉ ꝑducere vitam noſtrā ad terrā. Contra hos vigilemus: vt dicere poſſumꝰ: Noſtra aūt cōuerſatio in celis eſt. Humiliauitit inquit ī terra vitam meā inimicꝰ. ¶ Col. locauerunt me in tenebroſis ſicutmortuos ſeculi: Hoc a capite expeditiauditis: ⁊ expeditius hoc in capite agnoſcitis. Ille em̄ ꝓ nobis mortuus factus ē: ſednon mortuus ſeculi. Qui em̄ mortui ſūt ſeculi? Et quomō ille nō erat mortuus ſecl̓i?Mortui ſeculi merito mortui: mercedē recipientes iniquitatis: et mortē ducentes expeccati ꝓpagine: ex illa voce qua dicitur:Ego em̄ in iniquitatibꝰ cōceptus ſum: ⁊ inpeccatis mater mea in vtero me aluit. Uenit auteꝫ ille ꝑ virginē aſſumens carnē noniniquitatē carnis: aſſumens carnē mundāmūdatricē. Illi autē quē peccatorē putabant: tanqͣꝫ mortuū ſeculi deputabant. Atille qui in alio pſalmo dixit: Que nō rapuitūc exoluebā: ⁊ qui dixit in euāgelio: Eccevenit pͥnceps mūdi: p̄poſitꝰ mortis: operismali ꝑſuaſor: ſupplicij exactor: veniet īquit⁊ in me nihil inueniet. Quid eſt in me nihilinueniet? Nullā culpam: nihil quare moridebeam. Sed vt ſciant omnes: qꝛ volūtatem inquit patris mei facio: ſurgite eamushinc. Ut moriar inqͥt voluntatē patris meifacio. Nō autē morte ſum dignus: nihil feei vn̄ moriar: ſed facio vt moriar: vt illi perinnocētis mortē liberent̉: qui habebāt qͣre
morerēt̉. Collocauerūt me ī tenebroſis tāqͣꝫ in infernis: tanqͣꝫ in ſepulchro: tanqͣꝫ inip̄a paſſione velut mortuos ſeculi: eum quidicit: Factus ſum ſicut homo ſine adiutorio int̓ mortuos liber. Quid eſt liber? Quare liber? Quia omnis qui facit peccatū ſeruus eſt peccati. Deniqꝫ nō ſolueret a vinculis: niſi liber a vinculis. Ille liber mortēoccidit: vinculū vinxit: captiuitatē captiusuit: ⁊ collocauerūt eum in tenebroſis tanqͣꝫ ⁊mortuos ſecl̓i. Et tediū: inquit: paſſuseſt in me ſpiritus meus. Recordamini: Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē. Uidete vocem meā. Nūquid apparet ip̄e trāſitus a capite ad membra: a membris ad caput? Tediū inquit paſſus eſt in me ſpiritusmeus. Agnoſcimꝰ: triſtis eſt aīa mea vſqꝫad mortē. Sed ⁊ illic nos eramus. Tranſfigurauit em̄ in ſe corpus humilitatis noſtreconformās corpori glorie ſue: ⁊ vetꝰ homonoſter confixus eſt cruci cum illo. In meturbatum eſt cor meū. In me inqͥt: nōin alijs. Illi em̄ me deſeruerūt: ⁊ illi qui inheſerant receſſerūt: ⁊ meip̄m qꝛ mori videbant: aliud aliquid putauerūt: et a latronevicti ſunt qui tūc credidit qn̄ illi defecerūt. 2Inde ad membra. ¶ Memoratꝰ ſumdierum antiquorū: Nūquid memoratus eſt ille dierū antiquorū: per quē factuseſt omnis dies? Sed loquit̉ corpus: loquit̉vnuſquiſqꝫ illiꝰ gratia iuſtificatꝰ: inherensilli in caritate: ⁊ deuota humilitate loquit̉ ⁊dicit: Memoratus ſum dierū antiquoruꝫ.Meditatus ſum in omnibꝰ operibus tuis. Quia vtiqꝫ omnia bona tu feciſti: ⁊ nihil cōſtitiſſet qd̓ a te cōſtitutū noneſſet. Creatura tua ſpectaculū mihi facta ē:queſiui in oꝑe artificem: ⁊ in cōditis omnibus conditorē. Quare hoc? Ut quid hoc:niſi vt intelligeret quicquid in ſe boni eſſetab illo factū eſſe: ne ignorans iuſticiam dei⁊ ſuam volens conſtituere: iuſticie dei ſubiectus non eſſet: vt ei conueniret vox illa ſuperior: in veritate tua et in iuſticia tua? Inomnibus ergo dei operibus ⁊ meditationeomniū operum dei gratiam inſinuat: gratiam cōmendat: gratiam ſe inueniſſe gloriatur: gratiam qua gratis ſalui facti ſumus:quia ⁊ gratis ſalui facti ſumus. Quid gloriaris in tua iuſticia? Quid te extollis ignorans dei iuſticiam? Dediſti forte aliquid vtſaluus eſſes? Quid dediſti vt homo eſſes:Reſpice ergo conditorem vite tue: ſubſtātie et iuſticie ſalutis auctoreꝫ. Meditare in
24 2
Alia lr̄a.Collocauitobſcuris.
Alia lr̄aQuia.
Alia lr̄a.fanxiatus eſtſuꝑ me.
Alia lr̄a.Memor fui.