P ſalmlisCXL

91rus: nō amiſſurus inuituſ: ſꝫ tamē ⁊ ibi nosfigurati ſumus. Quid enim illius pepēditin ligno: niſi quod de nobiſ accepit? Et vn̄fieri poteſt: vt aliqn̄ deus pater dimittat etdeſerat vnicuꝫ filiū: qui vtiqꝫ cum illo vndeus eſt? Et tamē noſtram infirmitatem figēs in cruce: vbi vetus homo noſter: ſicutdicit apl̓s: confixus eſt cruci cū illo: ex voce ip̄ius homīs nr̄i clamauit: Deus meusdeus meꝰ: vt quid me dereliqͥſti? Illd̓ ergoeſt ſacrificiū veſꝑtinuꝫ: paſſio chriſti: cruxchriſti: oblatio victime ſalutaris: holocauſtum acceptū deo. Illud ſacrificiuꝫ veſꝑtinum fecit ī reſurrectiōe munus matutinū.Oratio gͦ pure directa de corde fideli tanqͣꝫ de ara ſancta ſurgit incenſum. Nihil eſtgͦ delectabiliꝰ odore dn̄i: ſic oleant omnesqͥ credunt. Uetus gͦ homo nr̄ (apoſtoli v̓ba ſunt) confixus ē cruci cū illo: vt euacuaretur inqͥt corpus peccati: vt vltra nō ẜuiamus peccato. Inde ⁊ in ip̄o pſalmo cuꝫ dictum eſſet: Beꝰ meꝰ deꝰ meꝰ: vt qͥd dereliquiſti me: longe a ſalutē mea: ſtatim ſubiectū eſt: v̓ba delictorum mēorū. Quorū delictorū: ſi caput attēdas? Et tn̄ eiꝰ fuiſſe voceꝫ in pſalmo ip̄e teſtatus ē: in cruce ip̄a v̓ba dixit: ip̄m v̓ſum ꝓnunciauit: Nō eſt relictus humane cōiecture locus? Nullꝰ negandi aditus qualicūqꝫ chriſtiano. Qd̓ lego in pſalmo: hoc audio a dn̄o: in ip̄o etiāpſalmo agͦſco qd̓ in euāgelio lego: Foder̄tmanꝰ meas ⁊ pedes meos: dinumerauer̄toīa oſſa mea: Ip̄i v̓o cōſiderauerūt ⁊ conſpexerūt me: diuiſerūt ſibi veſtimēta mea:⁊ ſuꝑ veſtem meā miſerūt ſortem. Hec omnia ſicut p̄dicta ita facta: Sicut audiuimꝰ:ita ⁊ vidimꝰ. Ergo ſi dn̄s noſt̉ Ieſus chriſtus nos figurans in caritate corꝑis ſui: qͣꝫuis eſſet ip̄e ſine peccato dixit: verba delictorū meorū: dixit aūt hoc ex ꝑſona corporis ſui: quis audet in mēbris eiꝰ dicere nōſe hr̄e peccatuꝫ: niſi qͥ fuerit auſus ſe falſeiuſticie noīe efferre ⁊ chriſtum falſitatis arguere? Fatere gͦ o mēbrū qd̓ de te ꝓnūciauit caput tuū: qd̓ vt fateamur: qd̓ vt faciamus: nec nos iuſtificemꝰ ante ꝯſpectuꝫ ſolius iuſti: qͥ iuſtificat impiū: Subiecit iamſui corꝑis vocem. ¶ Pone domīe cuſtodiam ori meo: ⁊ oſtium cōtinētie circa labia mea. Non dixit clauſtrūcōtinentie: ſed oſtiū. Oſtiū aperit̉ ⁊ clauditur. Ergo ſi oſtium ē: ⁊ aꝑiat̉ ⁊ claudat̉:Aperiat̉ ad cōfeſſioneꝫ peccati: claudaturad excuſationeꝫ peccati. Ita enī erit oſtiū

cōtinentie: non ruine. Quid enim nob̓ ꝓdeſt hoc oſtiū cōtinentie? Quid orat ex ꝑſona corꝑis chriſti. ¶ Vt non declineſinqͥt: cor meum in verbaᶠ maligna.Quid eſt cor meum? Cor eccleſie mee: corvtiqꝫ corꝑis mei. Uerba illa attendite vbinobis regula figit̉. Saule Saule quid meꝑſequeris? Cum ip̄m nemo tetigiſſet: Eſuriui: ⁊ cibaſtis me: ſitiui: ⁊ potum dediſtismihi: ⁊ cetera. Et illi. Qn̄ te vidimus eſurientem aūt ſitientē? Et ille. Cuꝫ vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Hec chriſtianis inuſitata eſſe nō debent: maxime inqͥbus regule fixe ſunt: ⁊ ceterorū intelligendorū: ⁊ aūt nō turbabunt̉: aut cito corrigētur. Sicut gͦ ibi dicturi ſunt iuſti: domīe: qͣre dixiſti: Eſuriui: ⁊ dediſtis mihi manducare: qn̄ te vidimus eſuriētē? Et ille reſpōſurus eſt: Cum vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis: Sic ⁊ hic dicamus ī chriſto: intus in interiore hoīe noſtro: quia ibiꝑ fidem habitare dignatur. Non enim abſens eſt a nobis: ⁊ non ē cui dicamus: cumip̄e dicat: Ecce ego vobiſcuꝫ ſum vſqꝫ adcōſummationē ſeculi. Dicamnꝰ ergo illi etnos: qm̄ voceꝫ eius in hoc pſalmo accepimus. Eius enim vox eſt qd̓ nemo negat:Eleuatio manuū mearū ſacrificiū veſpertinum. Dic̄ gͦ cōſequent̉: Pone domīe cuſtodiam ori meo: ⁊ oſtiū continētie circa labia mea: Ut nō declines cor meū in verbamaligna. Ad excuſandas excuſationes in peccatis. Quare ſic oras domine: Quę peccata tua excuſaturus es? Reſpondit: Cū vnuꝫ ex mēbris meis ſic orat:ego ſic oro: ſicut tibi reſpōdi: cuꝫ vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Cum autem nō declinatū fuerit cor tuū o membrūchriſti: cum cor tuū nō fuerit declinatuꝫ inverba maligna ad excuſandas excuſationes in peccatis. ¶ Cum homībꝰ operantibus iniquitatem. Et nō cōmunicabis cū electis eorū. Hoc enim ſequit̉.Et non cōbinabo cū electis eorū.Qui ſunt electi eorum? Qui ſeip̄os iuſtificant. Qui ſunt electi eorum? Qui ſibi iuſtivident̉: ⁊ ꝯtemnūt ceteroſ. ſicut phariſeusille in tēplo dixit: Deus gr̄as ago tibi: qꝛ n̄ſum ſicut ceteri hoīes. Qui ſunt electi eorum? Hic hō ſi ꝓpheta eſſet: ſciret que mulier illi acceſſit ad pedes. Agnoſcitis vocēalterius phariſei: qͥ dominum inuitaueratquando mulier que erat in ciuitate peccatrix: venit: ⁊ acceſſit ad pedes eius. Illa

Alia lr̄a.ircūſtātie laxneie

Alia lr̄afnon habetrmalicie

Alia lr̄a.fcōmunicabo