AſalmusCXXXVII
AſalmusQui mūdus? Qd̓ edificiū? Que deniqꝫ ſedes in celo ⁊ inter ſtellas? Querimꝰ in ſcpͥturis ſctīs: ⁊ inuenimꝰ in v̓bis ſapīe. Egoinqͥt erā cū illo: Ego inqͥt erā ad quē gaudebaꝫ qͦtidie. Et dicit oꝑa eius: ⁊ exponūnobis ſedē ipſius. Quā? Qn̄ validas inqͥtfaciebat in ſūmo nubes: qn̄ ſedē ſuā ſegregabat ſuꝑ ventos. Sedes aūt eiꝰ templuꝫeiꝰ. Quo gͦ ibimus? Suꝑ vētos adoraturiſumꝰ? Si ſuꝑ vētos adorat̉: aues nos vincunt. Si aūt intelligamꝰ ventos aīas: id ēventorū noīe ſignificatas aīas: ſicut ait qͣdā loco ſcriptura: Uolauit ſuꝑ pēnas ventorū: hͦ eſt ſuꝑ v̓tutes aīaꝝ. Un̄ ⁊ flatꝰ deidicit̉ aīa tanqͣꝫ ventꝰ: nō vt iſte intelligaturventꝰ qͦ corpꝰ ꝓpellēte ſentimꝰ: ſed vt eiꝰ nōmine ſignificet̉ aliqͥd īuiſibile: qd̓ neqꝫ oculis cerni pōt: nec ſentiri auribꝰ: nec odoratu duci: nec palato guſtari: nec manu ꝯtrectari: qd̓ eſt vtiqꝫ vita quedā quā viuimusque aīa dicit̉: Si hos vētos intellexerimꝰ:nō eſt qͣre q̄ramus pēnas viſibiles: vt cumauibꝰ volemꝰ ad orādū ad templū dei: ſedſuꝑ noſip̄os inueniemꝰ deū ſede̓ ſi eiꝰ fideles eſſe voluerimꝰ. Uidete ſi hͦ nō eſt. Tēplū em̄ dei ſctm̄ ait Apl̓s qd̓ eſtꝭ vos: Certe tn̄ qd̓ manifeſtū eſt in angelis habitat deus. Ergo cū gaudiū noſtrū de ſpūalibꝰ rebus: nō de terrenis bonis aſſumit cāticumdeo vt pſallat corā angelis: ip̄a ꝯgregatioāgeloꝝ templū dei eſt: Adorabo ad tēplūdei: eccl̓ia deorſū: ⁊ eccl̓ia ſurſuꝫ. Eccl̓ia deorſū in oībus fidelibus: ⁊ eccl̓ia ſurſum inomnibus angelis. Sed deſcendit ad eccleſiam deorſum dn̄s angelorū: ⁊ ei angeli interra miniſtrauerūt miniſtrāti nobis. Nonem̄ inquit veni miniſtrari: ſed miniſtrare.Quid nobis miniſtrauit: niſi qd̓ hodie māducamus: ⁊ bibimus? Cū gͦ dn̄s angelorūnobis miniſtret: non deſperemꝰ nos futuros equales angelis. Maior em̄ āgelis deſcendit ad hoīem: ⁊ creator angelorū ſuſcepit hoīem: dn̄s angeloꝝ mortuus eſt ꝓ homine. Adorabo gͦ ad templū ſanctū tuuꝫ:Intelligo templū tuū nō manufactū: ſꝫ qd̓tu feciſti tibi. Et confitebor noī tuo.In miſcd̓ia tua et veritate tua:In duobus iſtis cōfitemur. Sicut em̄ ⁊ inalio pſalmo legit̉: Uniuerſe vie dn̄i miſericordia ⁊ veritas: in duobꝰ iſtis ꝯfitemur intua miſcd̓ia: ⁊ in tua veritate. Miſcd̓ia peccatorē reſpexiſti: veritate ꝓmiſſionē reddidiſti. In tua gͦ miſcd̓ia ⁊ veritatē cōfitebortibi. Has etiā ego ꝓ meis viribꝰ reddo qͣs
mihi douaſti: faciens miſcd̓iam ⁊ veritatē:miſcd̓iam in ſubueniēdo: veritatē in iudicando. His adiuuamur a deo: his ꝓmeremur deum. Merito gͦ miſcd̓ia ⁊ veritasvniuerſe vie dn̄i. Nō ſunt alie vie quibusad nos venit: Nō ſūt alie vie quibꝰ ad illūveniamꝰ. Qm̄ magnificaſti ſuꝑ omne nomē ſanctu tuū. Qualis iſta gratulatio fratres? Magnificauit nomē ſuuꝫſanctū ſuꝑ Abraā. Credidit em̄ Abraamdeo: ⁊ deputatū ē illi ad iuſticiā: Cetere oēsgētes idolis īmolabāt: ⁊ demonibus ſeruiebāt. Natꝰ eſt ex Abraā Iſaac: magnificatꝰ ē ſuꝑ illā domū deꝰ: Inde Iacob: magnificatꝰ eſt deꝰ qui dicit: Ego ſū deꝰ Abraa:⁊ deꝰ Iſaac: ⁊ deꝰ Iacob: Inde duodeciꝫfilij iſrl̓: Inde ppl̓s iſrl̓ liberatꝰ ab egypto:ductꝰ ꝑ mare rubrū: exercitatꝰ in heremo:eiectis gētibꝰ in terra ꝓmiſſionis collocat̉eſt: magnificatū eſt nomē dn̄i ſuper iſrael:Sꝫ inde ⁊ virgo maria: inde dominꝰ chriſtus mortuus ē ꝓpter peccata noſtra: reſurgens ꝓpter iuſtificationē noſtraꝫ: implensfideles ſpirituſancto: mittēs predicari pergentes: Agite penitētiā: appropinquabitem̄ regnum celorū: ⁊ ecce magnificauit ſuper omne nomē ſanctū ſuum. ¶ In quacūqꝫ die inuocauero teᶠ cito exaudime. Quare cito? Quia tū dixiſti adhucloquēte te dicā: Ecce aſſum. Quare citorQuia iam nō peto felicitatē terrenā: didici ſanctū deſideriuꝫ de nouo teſtamento.Nō peto terram: nō fecunditatē carnaleꝫ:nō ſalutē temporalē: nō inimicoꝝ ſubiectionē: nō diuitias: nō honores: nihil hoꝝ peto: iō cito exaudi me Quia docuiſti me qͥdpetam: Da qd̓ peto. Dicamꝰ huic tale aliquid petis? Audiamꝰ nos ⁊ videamꝰ: eructet petitionē ſuam: ⁊ videamus qͥd petat:⁊ diſcamus ꝑ eum petere: vt mereamur accipere. Ueneras ad eccl̓iam: neſcio qͥd hodie petiturꝰ. Quid putamus veneras petiturus? Ueneras cum deſiderio tuo: neſcioquo vtinam innocenti. Et ſi carnali ſed remoue iniquitatem: remoue carnalitatem:diſce quid petas: quid hodie celebres attēde. Nataliciū ſancte ⁊ btē femine celebraſ:⁊ forte felicitatē terrenam deſideras. Illaꝓpter deſideriū ſanctū dimiſit felicitatemquā habebat in terra: dimiſit filios flentes⁊ tanqͣꝫ crudelem matrē dolentes: qꝛ velutperdiderat humanā miſcd̓iam que ad diuinā feſtinabat coronā. Neſciebat vero illa quid deſideraret: quid calcaret? Immo
Alia lr̄a.Super.
Alia lr̄a.⁊ nō habet.